Ἡ πολιτική τῶν ἑρμαφρόδιτων

Ἀναμφίβολα ἔχουμε πιαστεῖ κορόιδα. Ἔχουμε τήν παρακμή τῆς Ρώμης καί τή διαφθορά τῆς Βαβυλώνας, ἀλλά ὄχι τήν ἰσχύ τούς!

Ἡ στήλη χθες ἀναφερόταν στούς λόγους πού ἐξηγοῦν γιατί ἡ τρέχουσα ἐπικαιρότητα, εἰδησεογραφία καί πολιτική ζωή θά ἐνέπιπτε στήν ἁρμοδιότητα τῶν ἀρχαίων παραδοξογράφων - ἐκείνων δηλαδή τῶν ἀρχαίων συγγραφέων πού ἀσχολοῦνταν μέ τίς «πικάντικες» εἰδήσεις (τέρατα, ἑρμαφρόδιτοι, φαντάσματα, ἀλλόκοτα ἔθιμα, μαγεῖες, γίγαντες κ.λπ.) καί δέν τούς ἀπασχολοῦσε ἰδιαίτερα ἄν ὅσα ἔγραφαν ἀνταποκρίνονταν στήν πραγματικότητα.

Σήμερα ἡ παραδοξογραφία δέν ἀποτελεῖ μόνο τό βασικό μενού τῆς εἰδησεογραφίας, ἀλλά ἔχει ἀναχθεῖ σέ πολιτική προτεραιότητα. Στο Κοινοβούλιο νομοθετοῦνται τερατώδη παράδοξα καί ἐκθειάζονται μάλιστα ὡς «βασικές ἀνάγκες μίας ἐλεύθερης καί προοδευτικῆς κοινωνίας». Το δικαίωμα στόν ἑρμαφροδιτισμό καί τα… πηδηματάκια ἀπό τό ἕνα φύλο στό ἄλλο καῖνε καί ζεματᾶνε τίς συνειδήσεις τῶν βουλευτῶν, ἐνῶ, ἀπό τήν ἄλλη, ἡ ξενοκρατία, ἡ πείνα, ἡ φτώχεια, ἡ ἀνεργία καί ὁ ἀφανισμός λαοῦ καί ἔθνους λόγω τῆς

Ἡ νομοθεσία τῶν παραδοξογράφων

Ὅσα πρίν ἀπό χιλιετίες οἱ Ἕλληνες τά ἔγραφαν καί τά διάβαζαν γιά τήν πλάκα τους ἐμεῖς τά κάνουμε νόμους.

Yπόθεση ἐργασίας: Ἄν κάποιος ἀρχαῖος διάβαζε (ἤ κατόρθωνε νά παρακολουθήσει διά τηλεοράσεως ἤ ἀπό τό ραδιόφωνο) τίς εἰδήσεις στή νέα Ἑλλάδα, θά τρόμαζε. Θά νόμιζε ὅτι κάποια στιγμή στήν πατρίδα μας εἰσέβαλαν καί βρῆκαν τρόπο νά ἐπικρατήσουν καί νά στεριώσουν βάρβαροι καί τρισβάρβαροι πού ἀποκτήνωσαν τούς Ἕλληνες καί ἐπέβαλαν εἰς ἅπαντες τά τερατώδη χούγια τους.

Ἡ -ἀλεσμένη στόν μύλο τῆς ἀγραμματοσύνης- γλώσσα πού χρησιμοποιεῖται ἀπό τούς διάφορους «ἐπιφανεῖς» θά τούς ἀπωθοῦσε τό ἴδιο μέ τήν ἰδεολογία τοῦ Θερσίτη* τήν ὁποία ντελαλίζουν.

Ἐπίσης, αὐτά πού λέμε σήμερα «δημόσιος λόγος» καί «πολιτικός βίος» ἕνας ἀρχαῖος Ἕλλην πιθανότατα θά τά χαρακτήριζε «παραδοξογραφία» - καί μάλιστα κακίστης ποιότητος. Παραδοξογραφία εἶναι τό εἶδος τῆς ἀρχαιοελληνικῆς γραμματείας πού παραθέτει καί ἀναλύει κάθε