Ἄν μή τί ἄλλο, καθετί μεγάλο προσφέρει ἔμπνευση. Καί τό φιάσκο τοῦ κυβερνῶντος ΣΥΡΙΖΑ εἶναι τεράστιο.
Ὁ Τσίπρας ἐπισκέπτεται τή νῆσο Κρήτη, τήν ὁποία ξέρει καλά. Φυσικά, δέν τήν ἔχει μπερδέψει μέ τό Ἡράκλειο, τά Χανιά, τό Ρέθυμνο, τό Λασίθι. Γνωρίζει ὅτι εἶναι νομοί της. Σε ἐκεῖνον, τόν χαρισματικό, ἀφιερώνεται τό ἐγκωμιαστικό, σχεδόν διθυραμβικό (καί κάπως μαντιναδόμορφο) ποίημα πού ἀκολουθεῖ:
Πῆγες στήν Κρήτη, μπάς καί ξεχάσεις τίς Συμπληγάδες πού θές νά περάσεις./ Μεγάλη φουρτούνα καί θές νά ξεράσεις. Ἀναπολεῖς ἀρχαῖον μύθο. Κάποιος τίς πέρασε. Πιάσ’ ἕναν ζύθο!/ Μά δέν θυμᾶσαι. Ποῖος εἶναι ὁ ἥρως; Εἶν’ ὁ Ἰάσονας ἤ εἶναι ὁ Σπύρος;/ Νησί Φαιάκων, Αἰγαῖο, μία δίνη! Πλώρη γιά Λέσβο ἤ Μυτιλήνη;/ Κι ἀπό Συμπληγάδες περνᾶς καί γλιτώνεις, δέν ξέρεις πώς. Συνήθως τό σώνεις./ Πίνεις ρακί, τά βλέπεις ὡραία κι ἄς λούζει μαζούτ Γλυφάδα - Περαία./ Λές γιά τίς θάλασσες, λές γιά τ’ Ἀνώγεια. Με μποῦρδες καί μούσια τούς χτίζεις...
