Ἡ καμήλα καὶ ὁ Κολοκοτρώνης

 

«Καμήλα εἶναι ἕνα ἄλογο ποὺ σχεδιάστηκε ἀπὸ ἐπιτροπή». Ἀλέξανδρος Ἰσιγώνης (1906-1988), σχεδιαστὴς αὐτοκινήτων. 

Ὁ Σὲρ Ἀλέξανδρος Ἰσιγώνης θὰ μείνει στὴν Ἱστορία καὶ γιὰ τὸν σχεδιασμὸ καὶ τὴν ἀνάπτυξη τοῦ θρυλικοῦ Μίνι Κούπερ ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν ἐναρκτήρια φράση τοῦ παρόντος. Με ὀκτὼ λέξεις περιέγραψε σχεδὸν ὅλες τὶς ἐπιτροπές, ὅλου τοῦ κόσμου, καθὼς καὶ τὴν ποιότητα του… ἔργου τους. 

Μία ἀπὸ τὶς πολλὲς ἐπιτροπὲς εἶναι κι αὐτὴ ποὺ ἔδωσε τὸ κράτος στὴν κυρία Γιάννα Αγγελοπούλου. Την ἔδωσε γιὰ νὰ φανεῖ ὅτι δι’ αὐτῆς θὰ γιορτάσουμε κι ἐμεῖς ἡ «πλὲμπ» (γουστόζικια λέξη ποὺ σημαίνει

200 χρόνια μετὰ τὸ 1821

Ἡ κεντρικὴ εἴσοδος τοῦ τζαμιοῦ τῶν Ἀθηνῶν, στὴν περιοχὴ τοῦ Βοτανικοῦ. 

Ἡ πολιτικὴ τάξη τιμᾶ τὸ ’21 καμαρώνοντας γιὰ τὸ ἰσλαμικὸ τέμενος τῶν Ἀθηνῶν, ποὺ ἔφτιαξε μὲ τὰ χρήματά μας.

Πρώτη καὶ βασικότερη ἀπότιση φόρου τιμῆς στοὺς Ἀγωνιστὲς τῆς Ἐθνεγερσίας, στὸν ἡρωικὸ λαὸ ποὺ βάδισε μέσα στὶς φλόγες τοῦ πολέμου, εἶναι ἡ ἀλήθεια. Ἡ χώρα μας κινδυνεύει νὰ μετατραπεὶ σὲ χῶρο. Ἔχει καταληφθεὶ ἀπὸ τοὺς ἰσλαμιστὲς ποὺ διώξανε τὰ παλικάρια τοῦ Κολοκοτρώνη καὶ ἡ ἄρχουσα τάξη προσπαθεῖ νὰ μᾶς πείσει ὅτι αὐτὸ εἶναι καλό! 

Στην Ἀθήνα λειτουργεῖ πλέον τὸ ἰσλαμικὸ τέμενος ποὺ βλέπετε στὴ φωτογραφία. 200 χρόνια… ἔλειπε τέτοιο ἵδρυμα καὶ οὐδεὶς Ἀθηναῖος τὸ εἶχε ἀντιληφθεῖ ἐπειδὴ σὲ κανέναν δὲν χρειαζόταν. Ἡ πολιτικὴ τάξη μᾶς φόρτωσε μὲ ἰσλαμιστὲς καὶ ἡ ἡμισέληνος καταλαμβάνει γοργὰ τὴ θέση ποὺ κατεῖχε ὁ σταυρὸς καὶ ἡ σημαία μας. Σύμφωνα μὲ τὸ ὑπουργεῖο Μετανάστευσης καὶ Ἀσύλου (εὐφημισμός γιὰ τὸ διευθυντήριο Ἐποικισμοῦ τῆς πατρίδας καὶ Ἀλλαγῆς Πληθυσμοῦ) ἕνας στοὺς ἕξι κατοίκους τῆς

Μία οὐσιαστικὴ γιορτὴ γιὰ τὸ 1821

Τιμὴ στὴν Ἐθνεγερσία δὲν εἶναι τὰ τραγούδια τοῦ Σαββόπουλου, τὰ μπότοξ μὲ τὰ πολλὰ λεφτὰ ἤ τὰ νεοταξικά, γιούνισεξ τσιτάτα.

Οἱ ἐπαναστάτες τοῦ ’21 ἔδιωξαν τὴν ἡμισέληνο ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸ πολιτικὸ σύστημα τὴν ἐπανεγκατέστησε, καμαρώνοντας κιόλας, στὴν καρδιὰ τῆς Ἀθήνας ἐνῶ ταυτόχρονα ὑπόσχεται ὅτι σκοπεύει νὰ τιμήσει τὰ 200χρονα ἀπὸ τὸ θαῦμα τῆς Ἐπανάστασης. Ἄν θέλουμε ἐμεῖς, οἱ νόμιμοι κληρονόμοι τῆς πατρίδας, νὰ τιμήσουμε ἀληθινὰ τὰ παλικάρια ποὺ ξεφόρτωσαν ἀπὸ τὴ ράχη τοῦ ἔθνους τὸ βάρος τῆς σκλαβιᾶς πρέπει νὰ μὴν πιστεύουμε ὅσα λένε οἱ διχαλωτὲς γλῶσσες τοῦ ἐκτουρκισμοῦ μας καὶ νὰ ΚΑΝΟΥΜΕ πράγματα, σωστά, ἑλληνικά. Με τὴν κρατικὴ γιορτὴ δὲν ἀξίζει ν’ ἀσχοληθεῖ κάποιος. Χάσιμο χρόνου εἶναι.

Ὄχι μόνο δὲν ὠφελοῦν ἀλλὰ βλάπτουν καὶ προσβάλλουν τὸν Ἀγῶνα τὰ γελοία ντιριντάχτα, οἱ

Ἡ ὀμορφιά τοῦ 1821

Ὁ ἑλληνικὸς πολιτισμὸς εἶναι ἕνα δημιούργημα ὀμορφιᾶς καὶ ἀνθρώπινης υπερπροσπάθειας γιὰ τὴν ταξινόμηση τοῦ χάους. Ἡ Ἱστορία μας εἶναι ὁ θρίαμβος τῆς μορφῆς ἔναντι τοῦ ἀδιαμόρφωτου, τοῦ ἄσχημου. Το ἄσχημο ἐτυμολογικὰ εἶναι ἐκεῖνο που δὲν ἔχει σχῆμα. Ἄσχημος εἶναι ὁ παγκόσμιος χυλός, ὅπως ἐκεῖνος ποῦ λανσάρεται ἀπὸ τὴ Νέα Τάξη καὶ τοὺς μηδὲνιστὲς ἀσπάλακες ὑπαλλήλους της, που ὑπονομεύουν τὰ θεμέλια τοῦ ἔθνους κηρύττοντας τὸ τίποτα, τὴν ἀποδόμηση, τὸν ἀντιπαραδοσιακὸ τρόπο ζωῆς. 
Ἡ Ἐπανάσταση τοῦ 1821 ἦταν ἡ ἐπίγεια ἐκδήλωση τῆς ὀμορφιᾶς τῆς δράσης, τῆς πίστης καὶ τῆς ἐλευθερίας. Ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ἕως τὸ τέλος τοῦ θαύματος τῆς Ἐθνεγερσίας ἡ μορφὴ ἦταν κρυστάλλινη, συγκεκριμένη, ἐγχάρακτη στὶς συνειδήσεις καὶ τὶς ψυχὲς τῶν ἡρώων μας, τῶν ἡμίθεων

Ὑπερσελήνη στό ἄγαλμα τοῦ στρατηγοῦ Καραϊσκάκη

Ἡ φωτό ἐλήφη πρίν ἀπό λίγο κοντά στά γραφεῖα τῆς ἐφημερίδας δημοκρατία, κοντά στήν συμβολή τῆς Ἡρώδου Ἀττικοῦ μέ τήν Βασιλέως Κωνσταντίνου. Το ἄτι τοῦ στρατηγοῦ Καραϊσκάκη καλπάζει πάνω στό φῶς τῆς ὑπερσελήνης. Φωτογραφία πού εἶναι καί

Γερμανία ἐναντίον Ἑλλήνων ἐφοπλιστῶν

Γραμματόσημο τοῦ 1971 γιά τήν 150ἡ ἐπέτειο ἀπό τήν Ἐθνεγερσία τοῦ 1821. Ἀπεικονίζεται ἡ ναυμαχία τῆς Σάμου (1824).

«Μήν κατηγορεῖτε ἐμένα γιά τίς δομικές ἀδυναμίες τοῦ ἑλληνικοῦ προγράμματος. [...] ὁ Τσίπρας ὑποσχέθηκε νά καταργήσει τά προνόμια γιά τούς ἐφοπλιστές. Τίποτα ὅμως δέν ἔγινε».
Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ὑπουργός Οἰκονομικῶν τῆς Γερμανίας, δήλωση στό WDR Europaforum 2017, Βερολίνο 1 Ἰουνίου 2017.

Ἡ δήλωση τοῦ εμπροσθοφύλακα τῆς γερμανικῆς πολιτικῆς ἐξετάστηκε καί ἀπαντήθηκε μᾶλλον πρόχειρα καί ἀρκετά «ρηχά» ἀπό τήν πλευρά τοῦ ἡμεδαπού πολιτικοῦ κόσμου, ἀπό τούς ἐπί παντός ἐπιστητοῦ δημοσιολογοῦντες ἀλλά καί ἀπό τούς Ἕλληνες πλοιοκτῆτες, οἱ ὁποῖοι δέν ἔδειξαν νά ἀντιλαμβάνονται τό μέγεθος τοῦ κινδύνου. 

Ἡ πλειονότητα τῶν ἀπόψεων πού διατυπώθηκαν γιά τήν ἐπίθεση Σόιμπλε στήν ἑλληνική πλοιοκτησία κυμάνθηκε ἀπό τήν ἀπόδοση τοῦ κινήτρου του στόν

Ἀνεξαρτησία γιά τήν Ἑλλάδα

Τί σημαίνει... «ἐλευθερία» δέν εἶναι κάτι πού περιγράφεται ἐπαρκῶς στά λεξικά. Δέν εἶναι θεωρία ἤ κάποιο ἐπιστημονικό δημιούργημα πού μπορεῖ νά ἀναλυθεῖ σέ βιβλίο. Εἶναι βίωμα. Βρίσκονται σέ θέση νά τό κατανοήσουν καί νά τό περιγράψουν ὅσοι τήν ἔχουν στερηθεῖ. Ἡ ἀπώλεια τῆς ἐλευθερίας σίγουρα εἶναι κάτι χειρότερο ἀπό τόν θάνατο. Ἄν δέν ἦταν, τότε δέν θά εἶχαν θυσιάσει πρόθυμα τή ζωή τούς τόσες ἑκατοντάδες ἑκατομμύρια σκλαβωμένων πού σκοτώθηκαν σέ ἀγῶνες γιά τήν ἐλευθερία τους.

Ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες ἔχουμε ἀποδείξει τήν ἀγάπη μας, τόν ἄσβεστο πόθο, τόν ἱερό ἔρωτα γιά ἐλευθερία μέ τούς γνωστούς καί ἄγνωστους ἀγῶνες μᾶς νά τήν κατακτήσουμε. Ἔχοντας κλειστεῖ ἐπί 400 χρόνια καί πλέον στόν δυσώδη ὀθωμανικό τάφο, κατορθώσαμε νά... ἀποδράσουμε, ὁλοζώντανοι, μιλώντας τήν πανάρχαια γλώσσα μας καί διατηρώντας τή χριστιανική πίστη μας, ἐπειδή τά χρόνια τοῦ ζόφου βλέπαμε μέ τά μάτια τῆς ψυχῆς μία μέρα ἐλεύθερη νά σιμώνει καί τήν ἴδια στιγμή ἀκονίζαμε τά σπαθιά μας, γιά νά τά στρέψουμε ἐναντίον τῶν ἀλλόπιστων δυναστῶν.

Κι ἔτσι, ἔπειτα ἀπό θυσίες, στεναγμούς, δοκιμασίες, θρήνους, μάχες, νίκες, ἧττες καί θριάμβους, κατορθώσαμε νά

Ἡ ἐθνική αὐτοχειρία τῶν ἑλληνοποιήσεων

Ἀγραμματοσύνη, μειωμένος πατριωτισμός, οἰκονομικά συμφέροντα, ἐκπλήρωση ἀνθελληνικῶν σχεδιασμῶν καί ἕνα κακοχωνεμένο καί ἀποκομμένο ἀπό τό πλῆρες νόημά του χωρίο τοῦ Ἰσοκράτη γιά τούς «τῆς παιδεύσεως τῆς ἡμετέρας μετέχοντες». Αὐτά ἦταν τά ὑλικά τῆς δηλητηριώδους συνταγῆς πού χρησιμοποίησαν ὁρισμένοι γιά νά διαλύσουν τό ἑλληνικό ἔθνος.

Στόχοι τους ἦταν ἡ ἀλλοίωση τῆς ὁμοιογένειας τοῦ πληθυσμοῦ, ἡ κάμψη τοῦ φρονήματος, ἡ καλλιέργεια πνεύματος ἀπάτριδος κοσμοπολιτισμοῦ, ὁ ψυχολογικός καί ὁ ὑλικός ἀφοπλισμός τοῦ λαοῦ μας, μέ τελικό στόχο τήν ἐπιστροφή στήν πρό τοῦ 1821 κατάσταση. Σκλάβους μᾶς θέλουν, ἐξαρτημένους καί

Ὁ Τζέφερσον καί ἡ ἑλληνική φυλή

Μαγικὴ Σφαῖρα τοῦ 2ου-3ου αἰῶνα μ.Χ. Ἐκτίθεται στὸ Μουσεῖο τῆς Ἀκρόπολης. Βρέθηκε κοντὰ στὸ θέατρο τοῦ Διονύσου. Ἡ ἐγχάρακτη εἰκόνα μὲ τὸν θεὸ Ἥλιο ποὺ φοράει τὸ στέμμα μὲ τὶς ἑπτὰ ἀκτῖνες καὶ κρατάει θύρσο παραπέμπει στὸ Ἄγαλμα τῆς Ἐλευθερίας ποὺ κοσμεῖ τὸν λιμένα τῆς πόλεως τῆς Νέας Υόρκης. Φωτογραφία τῆς ἐπιστολῆς τοῦ Τζέφερσον πρὸς τὸν Κοραή. Ἀριστερὰ: Τόμας Τζέφερσον, δεξιὰ: Ἀδαμάντιος Κοραὴς

«Μοντιτσέλλο, 31 Ὀκτωβρίου 1823
Ἀγαπητὲ κύριε, προσφάτως ἔλαβα τὴν ἐπιστολὴ σας τῆς 10ης Ἰουλίου. Ἀναπολῶ μὲ εὐχαρίστηση τὴν εὐκαὶρία ποὺ μοῦ δόθηκε νὰ σᾶς γνωρίσω στὸ Παρίσι, χάρη στὴν καλοσύνη τοῦ κ. Paradise. Καὶ οἱ ἐξαιρετικὲς ἐκδόσεις τῶν κλασσικῶν συγγραφέων τῆς Ἑλλάδος, ποὺ ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρὸν ἀναγγέλλονται ἀπὸ ἐσᾶς, οὐδέποτε μὲ ἄφησαν νὰ ξεχάσω τὴν ἀνάμνηση αὐτῆς τῆς γνωριμίας. Μέχρι τὴ στιγμὴ ποῦ ἔλαβα τὰ "Ἠθικὰ" τοῦ Ἀριστὸτέλους καὶ τὸν "Στρατηγικὸ" τοῦ Ονησάνδρου, ποὺ εἴχατε τὴν εὐγένεια νὰ μοῦ ἀποστείλετε καὶ γιὰ τὰ ὁποία σᾶς παρακαλῶ νὰ δεχθεῖτε τὶς εὐχαριστίες μου, εἶχα δεῖ μόνον τὴν ἔκδοση τῶν "Βίων" τοῦ Πλουτάρχου ἀπὸ ἐσᾶς. Τοὺς ἀνέγνωσα καὶ ὠφελήθηκα πολὺ ἀπὸ τὰ ἀξιόλογα σχόλιὰ σας, ἐπιπλέον πιστεύω ὅτι μὲ τὴ βοήθεια μερικῶν λέξεων ἀπὸ ἕνα λεξικὸ τῆς νέας ἑλληνικῆς θὰ μποροῦσα νὰ διαβάσω καὶ τούς πατριωτικούς σας λόγους πρὸς τοὺς συμπατριῶτες σας.

Ἀσφαλῶς ἔχετε ξεκινήσει σωστὰ νὰ τοὺς προετοιμάζετε γιὰ τὸν μεγάλο σκοπὸ γιὰ τὸν ὁποῖο ἀγωνίζονται τώρα, ἐξυψώνοντας δηλαδὴ τὸ μορφωτικὸ τοὺς ἐπίπεδο καὶ καθιστώντας τοὺς ἱκανοὺς νὰ αὐτοδιοικηθοῦν. Γι' αὐτὴ σας τὴν προσπάθεια θὰ σᾶς ὀφείλουν αἰώνιες τιμές.
Τίποτε δὲν παρέχει περισσότερες πιθανότητες γιὰ τὴν προαγωγὴ τοῦ ἀντικειμενικοῦ αὐτοῦ σκοποῦ ἀπὸ μία μελέτη τῶν λαμπρῶν προτύπων τῆς ἐπιστήμης ποῦ ἄφησαν ὡς κληρονομιὰ οἱ προγονοὶ σας. Σε αὐτοὺς ὅλοι ἐμεῖς ὀφείλουμε

Ἡ ὀμορφιά τοῦ 1821

Ὁ ἑλληνικὸς πολιτισμὸς εἶναι ἕνα δημιούργημα ὀμορφιᾶς καὶ ἀνθρώπινης υπερπροσπάθειας γιὰ τὴν ταξινόμηση τοῦ χάους. Ἡ Ἱστορία μας εἶναι ὁ θρίαμβος τῆς μορφῆς ἔναντι τοῦ ἀδιαμόρφωτου, τοῦ ἄσχημου. Το ἄσχημο ἐτυμολογικὰ εἶναι ἐκεῖνο που δὲν ἔχει σχῆμα. Ἄσχημος εἶναι ὁ παγκόσμιος χυλός, ὅπως ἐκεῖνος ποῦ λανσάρεται ἀπὸ τὴ Νέα Τάξη καὶ τοὺς μηδὲνιστὲς ἀσπάλακες ὑπαλλήλους της, που ὑπονομεύουν τὰ θεμέλια τοῦ ἔθνους κηρύττοντας τὸ τίποτα, τὴν ἀποδόμηση, τὸν ἀντιπαραδοσιακὸ τρόπο ζωῆς. 
Ἡ Ἐπανάσταση τοῦ 1821 ἦταν ἡ ἐπίγεια ἐκδήλωση τῆς ὀμορφιᾶς τῆς δράσης, τῆς πίστης καὶ τῆς ἐλευθερίας. Ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ἕως τὸ τέλος τοῦ θαύματος τῆς Ἐθνεγερσίας ἡ μορφὴ ἦταν κρυστάλλινη, συγκεκριμένη, ἐγχάρακτη στὶς συνειδήσεις καὶ τὶς ψυχὲς τῶν ἡρώων μας, τῶν ἡμίθεων

Ζε σουί Καραϊσκάκης

«Το στρατόπεδο τοῦ Καραϊσκάκη στὴν Καστέλλα». Πίνὰκας τοῦ Θεόδωρου Βρυζάκη (1819-1878). 

Ὑπάρχουν αποτελεσματικότεροι τρόποι καταπολέμησης τοῦ ἰσλαμικοῦ φανατισμοῦ ἀπὸ τὶς βαφὲς προφὶλ στὸ Facebook με χρώματα σημαιῶν.

Οἱ ἰσλαμιστὲς μυρίστηκαν ψητὸ καὶ ἔρχονται γιὰ νὰ κόψουν μερίδα μὲ τὶς χατζάρες τούς. Τόσο ἁπλὴ ἡ Ἱστορία. Ὅσο βλέπουν δάκρυα καὶ κλάψες καὶ στημένα πιάνο δίπλα στοὺς χώρους ὅπου χύθηκε αἷμα ἀθώων καὶ κεράκια αναμέννα κι ὅλοι μαζὶ οἱ χλεχλέδες νὰ τραγουδοῦν Έλτον Τζον μπογιατίζοντας τὰ προφὶλ στὸ Facebook μὲ γαλλικὲς καὶ βέλγικες σημαῖες θὰ τρίβουν τὰ χέρια τους καὶ θὰ ἀγοράζουν μπαταρίες γιὰ τὰ τηλεκοντρὸλ πυροδότησης τῶν βομβῶν.
Ἄν ἡ Εὐρώπη τοὺς ἀφήσει (που δὲν θὰ τοὺς αφήσει) συντόμως θὰ

Η ποιότητα ζωής του επαναστάτη

«Ως πότε παλικάρια να ζούμεν στα στενά,

Mονάχοι σα λιοντάρια, σταις ράχαις στα βουνά;

Σπηλαίς να κατοικούμεν, να βλέπωμεν κλαδιά,

Nα φεύγωμ' απ' τον Kόσμον, για την πικρή σκλαβιά.

Nα χάνωμεν αδέλφια, Πατρίδα, και Γονείς,

Tους φίλους, τα παιδιά μας, κι όλους τους συγγενείς.

Καλλιώναι μίας ώρας ελεύθερη ζωή,

Παρά σαράντα χρόνοι σκλαβιά, και φυλακή.

Τι σ' ωφελεί αν ζήσης, και είσαι στη σκλαβιά,

Στοχάσου πως σε ψένουν καθ' ώραν στη φωτιά.

Βεζύρης, Δραγουμάνος, Aφέντης κι αν σταθής,

O Tύραννος αδίκως σε κάμει να χαθής.

Δουλεύεις όλ' ημέρα, σε ό,τι κι αν σοι πη,

Kι αυτός πασχίζει πάλιν, το αίμα σου να πιη».

Ρήγας Φεραίος, «Θούριος ήτοι Oρμητικός Πατριωτικός Υμνος»

Το έργο γράφτηκε το 1797. Ο Ρήγας συνελήφθη την ίδια χρονιά στην Τεργέστη. Οι αυστριακές Αρχές τον παρέδωσαν στους Οθωμανούς κι εκείνοι τον φυλάκισαν, τον βασάνισαν, τον στραγγάλισαν και τον πέταξαν στον Δούναβη. Η ιχνογραφία της υπόθεσης του Ρήγα είναι τυπική του δράματος του νεότερου Ελληνισμού. Οι Αυστριακοί, ως «εκσυγχρονισμένοι» Ούννοι, περνούν τις αλυσίδες στον ιδεαλιστή Ελληνα και τον παραδίδουν στον Ασιάτη ομόλογο και συγγενή τους για τα περαιτέρω. Το σύντομο πέρασμα του Ελληνος από τον κόσμο μας δεν αφήνει κάτι άλλο πίσω του παρεκτός Ελευθερία, Αρετή, Εμπνευση και Αλήθεια.

Μπορεί αυτό το τραγούδι, που αποτέλεσε μία από τις πρώτες θρυαλλίδες της πυρκαγιάς του 1821, να το έχουμε συνηθίσει τόσο πολύ, ώστε να μην

Γιατί επαναστατήσαμε;

Το κοινό που παρακολουθεί την παρέλαση (τηλεπαθητικά) μπορείτε να το δείτε κι εσείς τηλεπαθητικά...

Αφενός για να έχει δικαίωμα ο κάθε πικραμένος να υπερασπίζεται (ως ελληνόφωνος) τον Σουλτάνο. Αφετέρου για να διεξάγονται πριβέ παρελάσεις.

Αν δεν είχε γίνει η Επανάσταση του 1821 δεν θα μπορούσε ο Έλλην να παρακολουθεί τηλεπαθητικά την παρέλαση των Ενόπλων Δυνάμεων από την οδό Βουκουρεστίου. Η έξοδος από την κρίση και το πρωτογενές πλεόνασμα, ως γνωστόν, αυξάνουν τις ικανότητες για «ESP - Extrasensory perception, ήτοι Εξωαισθητηριακή Αντίληψη». Ο μέσος φορολογούμενος γίνεται γιόγκι, Γιούρι Γκέλερ, Χάρυ Χουντίνι και Ντέιβιντ Κόπερφιλντ, δάσκαλος του καράτε. Αυτό δεν είναι παράδοξο αλλά αναπόφευκτη συνέπεια της μεγάλης άσκησης εσωτερισμού, που είχαμε την ευκαιρία να κάνουμε με το Μνημόνιο. Λίγο το έχεις να μην εισπράττεις δεκάρα τσακιστή και μέχρι τις 31/12/2013 να υποχρεώνεσαι να...

Να αποζημιωθεί ο Δράμαλης

Στην εικόνα βλέπουμε την ορκωμοσία μύησης του καταζητούμενου Κολοκοτρώνη στην εγκληματική οργάνωση «Φιλική Εταιρεία».

Καιρός πια να ξεχάσουμε λαϊκιστικά συνθήματα τύπου «Ελευθερία ή Θάνατος», να προσαρμοστούμε στα νέα δεδομένα και να γίνουμε ανταγωνιστικοί.

Σε ποιον τομέα να γίνουμε ανταγωνιστικοί; Μα είναι φως φανάρι: στην οσφυοκαμψία. Ενώ στο επίπεδο της άρχουσας τάξης θεωρείται κοινός τόπος και καθημερινότητα αυτή η εθνωφελής πρακτική, στην κοινή γνώμη δεν έχει απήχηση. Είναι δυνατόν έπειτα από τόσα χρόνια η πατρίς μας να έχει μόνο έναν Χατζηαβάτη, που να σκύβει με τόση επιδεξιότητα, προθυμία και χάρη την ευλύγιστη μέση του, και ο λαός να τον ειρωνεύεται όποτε τον βλέπει στον καραγκιόζ-μπερντέ κατά τη διάρκεια των τεμενάδων του στον εκπρόσωπο της νόμιμης οθωμανικής αρχής; Μπορούμε να ανεχτούμε την υπερπροβολή (από παλιά βιβλία Ιστορίας, κυρίως) εθνικιστών τύπου Κολοκοτρώνη, Κανάρη, Νικηταρά Τουρκοφάγου, Μιαούλη, Οδυσσέα...

Που ριζώνει η μόρφωση του Γένους

«Δύο πολεμιστές» ή «Καραούλι». Έργο του 1855 από τον Θεόδωρο Βρυζάκη.

«'Είχα δυο αγάλματα περίφημα, μια γυναίκα κι ένα βασιλόπουλο, ατόφια – φαίνονταν οι φλέβες, τόση εντέλειαν είχαν. Όταν χάλασαν τον Πόρο, τα 'χαν πάρει κάτι στρατιώτες, και στ' Άργος θα τα πουλούσαν κάτι Ευρωπαίων• χίλια τάλαρα γύρευαν... Πήρα τους στρατιώτες, τους μίλησα: 'Αυτά, και δέκα χιλιάδες τάλαρα να σας δώσουνε, να μην το καταδεχτείτε να βγουν από την πατρίδα μας. Γι' αυτά πολεμήσαμε'».

-Καταλαβαίνετε. Δεν μιλά ο Λόρδος Μπάιρον, μήτε ο λογιότατος, μήτε ο αρχαιολόγος• μιλά ένας γιος τσοπάνηδων της Ρούμελης με το σώμα γεμάτο πληγές. «Γι' αυτά πολεμήσαμε». Δεκαπέντε χρυσοποίκιλτες Ακαδημίες δεν αξίζουν την κουβέντα αυτού του ανθρώπου. Γιατί μόνο σε τέτοια αισθήματα μπορεί να ριζώσει και ν' ανθίσει η μόρφωση του Γένους.
Γ. Σεφέρη, «Δοκιμές», τόμος Α΄ (1936-1947), εκδόσεις Ίκαρος, σελ.240-241
Το απόσπασμα με τις σκέψεις του Γιώργου Σεφέρη αναφορικά με την