Στη μικρή φωτό, ὁ στρατηγός Τσολάκογλου. Στη μεγάλη, ἄγαλμα τοῦ
Μεγ. Ἀλεξάνδρου στά Σκόρπια.
Ὁ ὄρος «δωσίλογος» εἶναι γνωστός, ἀλλά ἔχει εἰπωθεῖ τόσο πολλές φορές, ὥστε ἔχει χάσει τό νόημά του.
Δέν εἶναι λίγοι οἱ συμπολίτες μας ποῦ δέν κατέχουν πολλά ἀπό Ἱστορία. Περιττή ἡ ἔναρξη τῆς συζήτησης ἄν εἶναι καλό πράγμα ἡ ἄγνοια ἤ ὄχι. Θυμίζει τό ἐρώτημα «Θέλεις νά εἶσαι ὑγιής, νέος, ὡραῖος καί πλούσιος ἤ ἄρρωστος, ἡλικιωμένος, ἄσχημος καί νά σοῦ λείπουν 99 γιά νά μαζέψεις κατοστάρικο;» Οἱ οὐκ ὀλίγοι καί ὀλίγες πού δέν νογᾶνε ἀπό ἱστορικά θέματα ἀγνοοῦν τό ἐπίθετο Τσολάκογλου. Οἱ κάπως λιγότεροι σέ ἀριθμό πού ξέρουν τά στοιχειώδη γνωρίζουν ὅτι ὁ στρατηγός Γεώργιος Τσολάκογλου (1886-1948) σχημάτισε τήν πρώτη κατοχική κυβέρνηση καί ὅταν ἔφυγαν οἱ Γερμανοί δικάστηκε καί καταδικάστηκε γιά «συνθηκολόγησιν ἐν ἀνοικτῷ πεδίῳ» μέ τόν ἐχθρό καί «πρίν ἡ ὑπ' αὐτόν στρατιωτική δύναμις ἐκπληρώση πᾶν ὅ,τι τό στρατιωτικόν καθῆκον ἐπιβάλλει». Στό κατηγορητήριο σέ βάρος τοῦ κατοχικοῦ πρωθυπουργοῦ περιλαμβάνονταν καί ἡ μομφή γιά «ἐθνική ἀναξιότητα» καί, φυσικά, «ἡ συνεργασία» μέ τίς κατοχικές δυνάμεις. Καταδικάστηκε σέ
