29 κατασκευαστές πλυντηρίων συνειδήσεων συνιστούν: Η μάνα του μικρού Αμίρ δεν πρέπει να γελά αφηγούμενη μια δυσάρεστη εμπειρία της
O σοι από εσάς έχετε πρόσβαση στο διαδίκτυο και πρόθεση να αποκτήσετε μερικές ιδιαίτερες… εμπειρίες (αλλά και απορίες), να πληκτρολογήσετε την ακόλουθη ηλεκτρονική διεύθυνση: https://www.youtube.com/watch?v=EOeiUGIRRSU.
Εκεί θα δείτε τη μητέρα του μικρού Αμίρ να αφηγείται με γέλια και φαρδιόπλατα χαμόγελα τη φρικτή εμπειρία της ρατσιστικής επίθεσης. Ακόμα κι ο μεταφραστής της δεν μπορεί, με τον πηγαίο τρόπο της, που παραπέμπει σε ξεκαρδιστικές κωμωδίες του ελληνικού σινεμά του ’60, να συγκρατήσει τα γέλια του.
Ο οπερατέρ τραβάει το πλάνο και ο δημοσιογράφος (ή κάποιος άλλος, άραγε;) λέει αυστηρά: «Πες της να μη γελάει, όμως! Σε όλα γελάει!»
Ωωωω, οποία έκπληξις! Σε όλα τα πλάνα γελάει; Παράξενο δεν είναι; Μειδιά ακόμα και τη στιγμή που επιδεικνύει στην κάμερα την πέτρα που της έσπασε το παράθυρο (φωτό 3, 4).
Τι ήταν τελικά όσα είδαμε; Πλάνα από δελτία ειδήσεων ή σκηνές από το σίκουελ της ταινίας «Το κυνήγι της ευτυχίας» με τον Γουίλ Σμιθ; Ποιος σκηνοθετεί τις εντυπώσεις μας; Ο τύπος που
