Μία βόλτα ἀρκεῖ. Μία περιήγηση στὴν καρδιὰ τῆς ἀρχαίας Ἀθήνας, ἡ ψυχὴ τῆς ὁποίας ἐνταφιάστηκε κάτω ἀπὸ τὰ τσιμέντα τῆς νέας, φτάνει γιὰ νὰ σοῦ φανερώσει ποιὸ εἶναι τὸ πρόβλημα σ’ αὐτὸ τὸν τόπο, ἀπὸ ποιὰ πληγὴ πυορροεῖ ἡ δυσώδης, κακοφορμισμένη πολιτικὴ τάξη ποὺ κατέχει τόπο, ξοδεύει χρόνο καὶ προσημειώνει συνειδήσεις.
Το οἰκονομικό, κοινωνικό, ψυχολογικό, ἐκπαιδευτικὸ ἀλλὰ καὶ πολιτειακὸ ζήτημα ἐξηγοῦνται σὲ ἀπόσταση ἐλαχίστων βημάτων. Ἀρκεῖ νὰ ὑπάρχει θέληση γιὰ οὐσιαστικὴ ἐπικοινωνία μὲ τὸ τοπίο. Στην φωτογραφία νο 1 βλέποῦμε μία ἄποψη ἀπὸ τὸν βωμὸ τοῦ Ἀγοραίου Διός, ὁ ὁποῖος βρίσκεται στὴν Ἀρχαία Ἀγορά. Στα δεξιὰ τῆς φωτογραφίας δεσπόζει μία θαλερὴ δρῦς. Σχεδὸν ὅλες τὶς ὧρες τῆς ἡμέρας ἀλλὰ καὶ τὴ νύχτα, αὐτὸ τὸ ἱερὸ δέντρο τοῦ Διὸς (και πρὶν ἀπὸ ἐκείνον ἦταν τῆς ἴδιας τῆς Γαίας), δονεῖται σύγκορμο ἀπὸ τὰ πτηνὰ ποὺ βρίσκουν καταφύγιο στὰ δυνατὰ κλαδιὰ του. Τα κελαϊδίσματα, μοναδικὲς κι ἀνεπανάληπτες συμφωνίες τῆς φύσης, ποὺ ἐκδηλώνεται πολιορκώντας τὶς αἰσθήσεις, πακτώνονται στὸ σιωπηλὸ τοπίο καὶ δημιουργοῦν μία
