Οἱ χαμένες βίδες τοῦ Καμίνη

Ποιά «Σαρβάιβορ» καί ἄλλα ριάλιτι μᾶς τσαμπουνᾶνε... Ὅποιος δέν βγει βόλτα στήν Ὁμόνοια δέν ξέρει ἀπό ἐπιβίωση.

Στη φωτογραφία βλέπουμε μία ὄμορφη σειρά ἀπό βίδες, πού εξέχουν… ὕπουλα ἀπό ἐγκατάσταση φαναριοῦ στήν ἀρχή τῆς Πατησίων, στή μαγευτική Ὁμόνοια. Το πέρασμα ἀπό τή συγκεκριμένη περιοχή προκαλεῖ ἕναν καταιγισμό αἰσθήσεων. Πρῶτα ἡ ὅραση. Σ’ αὐτή τήν πλατεία, πού κάποτε συμβόλιζε τήν ἀστική ἀνάπτυξη (τῆς «πυρκαγιᾶς», ὅμως, μέ τήν ὀλέθρια  ἀντιπαροχή), τώρα οἱ συμβολισμοί παραπέμπουν στήν ταινία «Mad Max» ἤ στό «Book of Eli»(ἑλληνικός τίτλος, «Ὁ Ἐκλεκτός») μέ τόν Ντένζελ Οὐάσινγκτον. Τό τοπίο φαντάζει μεταπολεμικό ἤ ἀκόμα καί μεταπυρηνικό.

Κατά τή διάρκεια τῆς βόλτας στήν πλατεία, μέ μία γρήγορη ματιά ὁ διαβάτης θά δεῖ τήν τελευταία λέξη τῆς μόδας στά σκουπίδια. Λαδόκολλες ἀπό τυρόπιτες, τσίγκινα κουτάκια ἀναψυκτικοῦ, περιττώματα ἀπό σκύλους (καί ἀνθρώπους, ἀσφαλῶς), χρησιμοποιημένες σύριγγες, ἀποτσίγαρα κι ἕνα σωρό ἄλλα ἀντικείμενα, πού δέν προκαλοῦν ἀηδία στόν Καμίνη γιατί δέν

Ἡ δυσβάστακτη φορολογία τοῦ 10%

Ἐπί Πεισιστράτου ἄρχισε ἡ κοπή τῶν πρώτων ἀθηναϊκῶν νομισμάτων, ὅπου στή μία πλευρά ἦταν χαραγμένο τό κεφάλι τῆς θεάς Ἀθηνᾶς καί στήν ἄλλη ἡ γλαῦξ.

 «Λέγεται ὅτι, ὅταν ὁ Πεισίστρατος ἦταν σέ μία ἀπό τοῦτες τίς περιοδεῖες, συνέβη τό περιστατικό μέ τόν γεωργό ἀπό τόν Ὑμηττό, ὁ ὁποῖος καλλιεργοῦσε στήν περιοχή πού ἀργότερα ὀνομάστηκε ἀφορολόγητη. Ὁ Πεισίστρατος, ὅταν εἶδε νά σκάβει καί νά καλλιεργεῖ κάτι πού δέν ἦταν τίποτε ἄλλο παρά βράχος, ἔκπληκτος ἔβαλε τόν δοῦλο πού τόν συνόδευε νά τόν ρωτήσει τί ἀποκόμιζε ἀπό αὐτή τήν περιοχή.“Τίποτε, παρά μόνο κόπο καί πόνο”, εἶπε,“και ἀπό αὐτά τό ἕνα δέκατο πρέπει νά πάει στόν Πεισίστρατο”. Τήν ἀπάντηση αὐτή τήν ἔδωσε χωρίς νά ξέρει σέ ποιόν μιλοῦσε. Ὁ Πεισίστρατος χάρηκε μέ τήν εἰλικρίνεια καί τή φιλοπονία του καί τόν ἀπάλλαξε ἀπό ὅλους τούς φόρους».

Ἀριστοτέλους «Ἀθηναίων Πολιτεία», 16. 6.1-7.1, ἐκδόσεις Κάκτος, σελ. 81

Ἀπό τότε πού εἰσήχθη τό χρῆμα στήν καθημερινότητα τοῦ εἴδους μας, παρατηρεῖται καί τό ἀκόλουθο: Οἱ ἄνθρωποἱ, ὅταν ἔχουν χρέη, χάνουν μέρος τῆς ἐλευθερίας τους. Αὐτό ἄλλοτε γίνεται μέ κάθε ἐπισημότητα καί ἄλλες φορές τηροῦνται προσχήματα. Δηλαδή, ἡ ἀνελευθερία καί ἡ ὑπαγωγή σέ καθεστώς δουλείας ἤ ἐλέγχου μπορεῖ νά