Ο πόλεμος των 50* άστρων

Οι αμερικανιές είναι σαν το κάπνισμα. Δύσκολα κόβονται αλλά αξίζει τον κόπο η προσπάθεια.

Αρκετά δευτεράτζα για να είναι διαδεδομένο και συνάμα αξιοθρήνητο: Πλανητικός και δανεικός ενθουσιασμός από τα υπολείμματα ενός πλαστικού πολιτισμού. 

Όποιος τσαλαβουτάει στ' απόνερα του δυαδικού κώδικα του διαδικτύου θα αιφνιδιαστεί. Αν και στον δυαδικό κώδικα δεν υπάρχει τίποτε άλλο παρά μηδενικά και άσσοι, φαίνεται ότι ξεμείναμε από άσσους. Τα ζερό, οι κουλούρες, τα ξεφούσκωτα τίποτα αλωνίζουν. Οι μονάδες αποδήμησαν στον αναλογικό κόσμο όπου ο διάλογος, η ζωή δεν γίνεται μέσω πληκτρολογίου αλλά... κανονικά.
Όμως, επειδή το Ίντερνετ έχει ξεχυθεί μέχρι τη διάσταση της χειροπιαστής πραγματικότητας, γίνεται πλέον αισθητή η οσμή του τίποτα κι αυτή τη φορά έχει την αύρα της αστρόσκονης. Οι οπαδοί του τίποτα παίζουν με πλαστικά φωτόσπαθα αν και είναι ενήλικοι. Χρησιμοποιούν