Αφισοκόληση: μια αγαπημένη δραστηριότητα των κομμάτων ακόμα και σε μη προεκλογικές περιόδους.
Όποτε πλησιάζουν οι εκλογές, όλοι εκείνοι που παλεύουν να σώσουν την πατρίδα από συστάσεως ελληνικού κράτους (καταστρέφοντάς την) στολίζουν τους τοίχους των πόλεων με αφίσες που τους απεικονίζουν.
Όποτε απέχουν χρονικά οι εκλογές αφισοκολούν κολαριστά χιλιάρικα στα ταμεία του κάθε πολιτιστικού συλλόγου της Κάτω Τραχανοπλαγιάς, στα Ιδρύματα του αναντικατάστατου Μητσοτάκη και στους φίλους σκι της μονής Βατοπεδίου.
Ένα ωραίο σετάκι σχετικών αποκαλύψεων παρακολούθησα στην εκπομπή του Σπύρου Καρατζαφέρη την Παρασκευή που μας πέρασε.
Μεταξύ άλλων έμαθα πως δόθηκαν τριάντα χιλιάδες ευρώ για να θάψει η Ελλάς τον Μπιθικώτση λες και η οικογένειά του ανήκει στις αναξιοπαθούσες!
Φέιγ βολάν κι αφίσες τα χρήματα του κλασικού του μακάκα του Έλληνα που λέει ο «Γεωργίου σπίκιν».
Χαρτοπόλεμος οι φόροι, οι τζόγοι κι ο ιδρώτας μας που φαίνεται να περισσεύει από όλους εμάς και να λείπει από τα ταμεία των συλλόγων και του νέου φρούτου που λέγεται ΜΚΟ.
Εμείς έχουμε φράγκα, οι ΜΚΟ δεν έχουν, η κυβέρνηση νομοθετεί να τα σκάσουμε, εμείς τα σκάμε διότι αλλέως θα πάμε στην ψειρού.
«Σκάσε, δούλευε και σκάστα να μην σε πάμε στο φρέσκο» μας ορμηνεύει το γκουβέρνο. Όμορφος κόσμος.
Η αφισοκόληση των μετρητών στα ταμεία των συλλόγων που φλέγονται από την εσωτερική ανάγκη να παράξουν πολιτισμό γίνεται με την ταχύτητα πολυβόλου και με την έλλειψη φειδούς που χαρακτήρισε την παραγωγή της επικής ταινίας Μπεν Χουρ.
Λογικά, έπειτα από τόσα τάλαρα που πλημμύρισαν τα ταμεία των φλογερών πατριωτών που παράγουν πολιτισμό, έπρεπε να έχουμε ξεπεράσει κατά πολύ τους αρχαίους Έλληνες.
Θα μπορούσαμε να είχαμε στήσει κι έναν και δυο και τρεις Παρθενώνες, αλλά έχω φάει την Ελλάδα να βρω έστω μια εφεδρική νεόδμητη Ακρόπολη χωρίς να τα καταφέρω.
Εδώ βλέπουμε την αναμνηστική φωτογραφία από την παράδοση των τόμων του Ενωτικού Δημοψηφίσματος στον πρόεδρο της ελληνικής βουλής Δημήτρη Γόντικα. Στο μέσο διακρίνεται ο μητροπολίτης Κυρηνείας Κυπριανός, οι Ν. Κλ. Λανίτης, Σάββας Λοϊζίδης, Σωκράτης Λοϊζίδης, Θ. Καλοκασίδης, Μ. Ν. Νικολαΐδης και άλλοι Κύπριοι των Αθηνών. Η κυβέρνηση του Πλαστήρα δεν δέχτηκε να παραλάβει τους τόμους, τρέμοντας στην ιδέα πως θα κακοκάρδιζε τα αφεντικά της. Η βουλή, πάντως, δέχτηκε να παραλάβει τους τόμους.
Γρίππη: επηρεάζει πολύ. Εμένα πρέπει να μου έχει αλλάξει τα φώτα. Κοντεύω να γίνω κουκουές!
Δεν εξηγείται αλλιώς που παρακολουθούσα προχθές την Κανέλλη στον Άλφα και απολάμβανα κάθε λέξη της.
Ούτε μπορώ να ερμηνεύσω τον ενθουσιασμό μου με το ξέσπασμα του γίγαντα Χαλβατζή εναντίον του Αργύρη Ντινόπουλου που πεταγόταν σαν αρσενικιά Παπακώστα και τον διέκοπτε συνεχώς.
Χαλβατζής έφη: «αφού γαμάς τη συζήτηση τι να σου κάνω;».
Αμ το άλλο; Πώς να εξηγήσω την ευθυμία μου όταν η Παπαρήγα –ούτε λίγο ούτε πολύ- χαρακτήρισε τον Τσίπρα κουραμπιέ;
Ένεκα της ευθυμίας με έπιασε και μια λιγούρα και πήγα βολίδα στο σαλόνι να δω αν είχε απομείνει κάνας σπιτικός κουραμπιές ξέμπαρκος για να τον τσακίσω.
Επίσης χάρηκα όταν η Αλέκα ξεκαθάρισε μια και καλή ότι η οκτωβριανή επανάσταση δεν έγινε «επειδή ο Λένιν ήταν ωραίος».
Αν και τη βρήκα ολίγον τι εκτός γραμμής αφού είναι αντιδραστικό να μην σημειώνεις τη γοητεία του Βλαντιμίρ Ίλιτς Ουλιάνοφ (Λένιν), το σχόλιο το θεώρησα χαριτωμένο.
Επανέρχομαι στην χθεσινή Κανέλλη: Αναρωτιόταν εύλογα από που κι ως που νομιμοποιούνται κάποιοι τυπάκοι και τύπισσες να περιφέρονται ανά τον κόσμο και να βαθμολογούν χώρες στο μάθημα της καταπολέμησης της διαφθοράς.
«Ποιος τους έχρισε αδιάφθορους ιππότες;» ρωτούσε η Κανέλλη και δεν ήξερε κάποιος τη σωστή απάντηση.
«Ποιος τους νομιμοποιεί να βαθμολογούν χώρες;» ξαναματαρωτούσε η Κανέλλη και τουμπέκα η ομήγυρις.
«Έχουν ψηφιστεί από κάπου και τους ανοίγουν όλες οι πόρτες του κράτους;» επανερχόταν η Κανέλλη. Περιττό να σας πω ότι παρόλο που το πάλεψε δεν άκουσε απαντήσεις.
Ίσως να μου λείπουν βιταμίνες και να το έχω παρακάνει με τη δουλειά. Έχει και υγρασία τελευταία.
Σε κάθε περίπτωση πρέπει να το κοιτάξω γιατί θα είναι δύσκολο τώρα στα 38 να βγω στην αφισοκόληση μαζί με τον σύντροφο Γκλέτσοφ!
Το ‘γραφε ο Θουκυδίδης και από τη σύγχρονη Ελλάδα μόνο ο Ζουράρης τον πιστεύει και τον μνημονεύει: «Πρώτα δίνεις τις λέξεις κι έπειτα τα πράγματα».
Αν το καλοσκεφτείτε πρόκειται για μια σπουδαία φράση που συμπυκνώνει μέσα της 8 έτη σπουδών στη γεωπολιτική επιστήμη.
Τέσσερα το πτυχίο, ένα μάστερ στα γρήγορα και τρία γεμάτα χρόνια για το διδακτορικό.
Στην Κύπρο αντί για «Ένωση», μια λέξη που την ξεπουλήσαμε στους Άγγλους κοψοχρονιά, προέκυψε η «ανεξαρτησία» και στο τέλος τι λάβαμε ως αντίτιμο της λέξης που χαρίσαμε;
Μια περιποιημένη εισβολή από τους Τούρκους και 38% του εδάφους της νήσου υπό κατοχή.
Άλλη λέξη που συμβολίζει ένα κομμάτι της ψυχής, της ιστορίας, του προγονικού αίματος και της επικράτειάς μας είναι η «Μακεδονία».
Κι αυτή η λέξη η μεγίστη έχει πάρει τη σειρά της προς πώληση στον –ας μην κοροϊδευόμαστε- αμερικανό αγοραστή.
Υπάρχει κι άλλη λέξη που την ξεπούλησε ο Έλληνας εργάτης στους πολιτικούς κολαούζους των διεθνών αιματοποτών: Η «Εργασία».
Σχεδόν κανένας δεν το πήρε χαμπάρι που το πήγαινε ο εφιαλτικός Σημίτης όταν στους λόγους του, και κατ’ επέκτασιν στη ρητορική του μεταλλαγμένου ΠΑΣΟΚ, την «Εργασία» την υποβίβασε σε «Απασχόληση».
Κι ύστερα ήλθαν οι ωρομίσθιοι, οι μερικά «απασχολούμενοι», τα 250.000 θύματα των προγραμμάτων Stage που δουλεύουν ανασφάλιστοι, οι εργαζόμενοι που… «ενοικιάζονται» λες και είναι μοτοσακό και οι συμβασιούχοι.
Η Νέα Δημοκρατία, υποκύπτουσα στην έμφυτη παρόρμησή της για ακούσιο χιούμορ, τον «απασχολούμενο» τον έριξε δέκα μέτρα πιο κάτω στου κακού την σκάλα, καθιστώντας τον «φιλοξενούμενο»!
Το είπε κι ο Μαγγίνας. Οι Ινδοί που ξεμεσιάζονται καθημερινά μόνο για να σούρνουν την ασήκωτη πύλη του εξοχικού του, είναι «φιλοξενούμενοι».
Όσο για την «ασφάλιση»; Ξέχνα την και δαύτην «απασχολούμενε» δουλοπάροικε.
Δεν σου «κτύπησε» άσχημα όταν το σχετικό υπουργείο διέγραψε τη λέξη «ασφάλιση» και την άλλαξε σε «προστασία»;
ΥΓ: Ο Καραμανλής μπορεί να μην ενοχλήθηκε με την «φιλοξενία» μεταναστών στο Magginas' Resort αλλά αν δει τη φωτό που έχει αναρτήσει ο υπουργός στην ιστοσελίδα του σίγουρα θα φουρκιστεί. Ο κ. Μαγγίνας έχει διαλέξει λήψη που τον κολακεύει αλλά ρίξτε μια ματιά στον Καραμανλή...
Περισσότερα ενσταντανέ στη διεύθυνση: http://www.magginas.gr/photos%20page.htm Μην παραλείψετε να δείτε την απίθανη λήψη όπου η υπουργάρα βαστάει μικρόφωνο σε χουριάτικου πανουίρ'.
Τι συνέβη στην αποστολή SAR του F-16: Απαγωγή της σωρού του Σμηναγού!
Πολλά ερωτήματα ανακύπτουν από το χθεσινό δυστύχημα του μαχητικού αεροσκάφους F-16C Block 52+ νότια της Χαλκιδικής στη περιοχή της Ψαθούρας. Βάσει των αποκλειστικών πληροφοριών του www. defencenet.gr, χθες το βράδυ εκτυλίχθηκε κάτι πολύ περισσότερο από μία απλή επιχείρηση έρευνας και διάσωσης στο Αιγαίο.
Κατ’αρχήν η κατάληξη του δυστυχήματος: Πως είναι δυνατόν η τουρκική φρεγάτα ( «Gökova» F 496, κλάση «O.H.Perry» ) να έφτασε πρώτη και να περισυνέλεξε την σωρό του άτυχου Σμηναγού (Ι), Α.Μπατσαρά, ξεκινώντας ένα ταξίδι 60 μιλίων μέσα στη νύκτα από την (παράνομα) δεσμευμένη περιοχή που επιχειρούσε, βόρεια της Λήμνου; Χωρίς, μάλιστα, να κάνει χρήση των ελικοπτέρων της; Έφτασε στην περιοχή δύο ώρες μετά το ατύχημα και ενώ τα ελληνικά μέσα επιχειρούσαν 1,5 ώρα, χωρίς να εντοπίσουν το νεκρό. Τα τρία Super Puma είχαν σηκωθεί από την Λήμνο (το οποίο και έφτασε πρώτο στη Ψαθούρα), την Χίο και την Ελευσίνα) Από τα ελληνικά ραντάρ χάθηκε το ίχνος του F-16, στις 19.41, σύμφωνα με όσα ανακοινώθηκαν. Πληροφορίες του www.defencenet.gr, επιβεβαιώνουν ότι υπήρξε εκπομπή σήματος εγκατάλειψης επί 3’’, πριν σιγήσει και αυτό.
Η εγκατάλειψη έγινε σε ύψος 2-3.000 ποδών και είναι σαφές από το αποτέλεσμα ότι έγινε εκτός του φακέλου ασφαλούς εγκατάλειψης. Όπως επίσης θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι ένας ελιγμός του άτυχου Σμηναγού, βάσει των μαρτυριών άλλων χειριστών οδήγησε το αεροσκάφος εκτός του φακέλου πτήσης ( το F-16 εκτελούσε άσκηση CAP με τα άλλα τρία και ανέμεναν τέσσερα Α-7E Κορσέρ και 2 Μιράζ 2000 που θα έπαιζαν το ρόλο του εισβολέα).
Η τουρκική φρεγάτα έπλεε, όπως προαναφέραμε, σε παρακείμενη παράνομα δεσμευμένη περιοχή, βόρεια της Λήμνου. Οι δύο δεσμευμένες περιοχές απέχουν στο απώτατο σημείο τους 20 μίλια, αλλά η φρεγάτα εκίνησε από απόσταση 60 μιλίων από το δυστύχημα. Από αυτό το σημείο έλαβε το σήμα από το κέντρο της Κωνσταντινούπολης, και όχι από το ελληνικό EΚΣΕΔ. Kαι ουσιαστικά ΑΠΗΓΑΓΕ τη σωρό του νεκρού Έλληνα Σμηναγού, γιατί δεν είχε ΚΑΝΕΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑ να εισέλθει σε δεσμευμένη περιοχή, όπως είναι εν προκειμένω, το Πεδίο Βολής Ψαθούρας. Μόνο αν εκδιδόταν ΝΟΤΑΜ από ελληνικής πλευράς που θα αποδέσμευε την εν λόγω περιοχή θα μπορούσε να εισέλθει η τουρκική φρεγάτα. Και αυτό δεν συνέβη. Από την άλλη πλευρά, πόσες πιθανότητες επιτυχίας υπήρχαν μέσα στη νύχτα να φτάσει πρώτη η τουρκική φρεγάτα στη σωρό του σμηναγού, μετά από ταξίδι 60 μιλίων; Πως είχε ακριβέστατες πληροφορίες για το σημείο του δυστυχήματος; Απαιτούνται άμεσες απαντήσεις.
