Ο ΤΥΠΟΣ ΕΧΕΙ ΠΟΛΛΗ ΟΥΣΙΑ!

Τα σύμβολα εἶναι, πέραν τῶν ἄλλων, ἐργαλεῖα γιὰ νὰ δημιουργηθεῖ γέφυρα ἐπικοινωνίας μεταξὺ τοῦ ἀνθρώπου ἢ ἀκόμα καὶ ἑνὸς συνόλου μὲ τὸ ἀσυνείδητὸ του. Αὐτὸ εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ θεμελιώδη ἀξιώματα τῆς θεωρίας ποὺ εἶχε ἀναπτύξει ὁ διάσημος Ἑλβετὸς ψυχολόγος Καρλ Γκούσταβ Γιουνγκ.

Ἡ ἰσχὺς τῶν συμβόλων εἶναι μεγάλη, ἀντέχει στὸν χρόνο καὶ μπορεῖ νὰ ὁδηγήσει σὲ ἀσφαλὲς συμπέρασμα γιὰ πόσο ἔντονη, βαθιὰ καὶ ἀληθινὴ εἶναι ἡ σύνδεση τοῦ ἀνθρώπου μὲ ὅ,τι ἐκφράζει κάθε σύμβολο.

Ἡ «δημοκρατία» σὲ ρεπορτὰζ της ἀπέδειξε πόσο ρηχή, σχεδὸν ἀνύπαρκτη εἶναι ἡ σχέση τοῦ πρωθυπουργοῦ Ἀλέξη Τσίπρα μὲ τὸ ἐθνικὸ μας σύμβολο, τὴν ἑλληνικὴ σημαία. Συναντήθηκε μὲ τὸν Τοῦρκο πρόεδρο σὲ χῶρο ὅπου δέσποζαν τουρκικὲς σημαῖες, οἱ Τοῦρκοι συνομιλητὲς τοῦ πρωθυπουργοῦ εἶχαν

Τετάρτη 21 Σεπτεμβρίου: Μυσταγωγική μουσική βραδιά μὲ SAOS στήν φθινοπωρινή ἰσημερία

Ἰσημερία τῆς θεᾶς Δήμητρας καὶ τῆς Ἑστίας ἡ ἔναρξη τοῦ Πνευματικοῦ ἔτους. Ἐλᾶτε νὰ ἀκούσουμε Ἑλληνικὴ παραδοσιακὴ μουσικὴ τοῦ SAOS σὲ στίχους τοῦ Ὁμήρου. Θὰ παρουσιαστοῦν νέα καὶ παλιὰ κομμάτια τοῦ συγκροτήματος. Ἡ καινοτομία αὐτῆς τῆς μουσικῆς μπάντας SAOS εἶναι ὅτι γιὰ πρώτη φορὰ στὶς μέρες μας μετὰ την ἀρχαιότητα συναντοῦμε μελοποίηση σὲ καθαρὰ Ἀρχαίους Ἑλληνικοὺς Στίχους, ἐνδεδυμένη μὲ παραδοσιακοὺς ρυθμούς, ἀλλὰ καὶ παραδοσιακὰ καὶ κλασσικὰ μουσικὰ ὄργανα, σὲ συνδυασμὸ μὲ Ἑλληνικὸ Παραδοσιακὸ ἦχο. Γιὰ πρώτη φορὰ ἡ παραδοσιακὴ μουσικὴ καὶ οἱ παραδοσιακοὶ ρυθμοὶ τῆς Κρήτης, τῆς Θράκης, τοῦ Πόντου, τῆς Ἠπείρου, τῆς Μακεδονίας, τῆς Ἀνατολικῆς Ἑλλάδας καὶ τοῦ Αἰγαίου, συναντῶνται μὲ Ἀρχαῖες Κλίμακες καὶ Ἀρχαῖο Στίχο, ἑρμηνευμένα ἀπὸ

Περί Ὡραιοκάστρου

Ὁ Ν. Φίλης καὶ ὁ Α. Τσίπρας σὲ απόσταση ἀναπνοῆς ἀπὸ τὸν Κεραύνιο Δία.

Ἡ εκπαίδευση τῶν προσφυγόπουλων εἶναι τὸ πρόσχημα. Το βασικὸ θέμα εἶναι ἡ αλλοίωση τῆς πληθυσμιακὴς σύνθεσης τῆς χώρας.

Το ζήτημα τοῦ ἰσλαμικοῦ ἐποικισμοῦ τῆς Ελλάδας περιέγραψε συνοπτικὰ ὁ Νῖκος Φίλης, ὁ κομισάριος τοῦ SYRIZA στὸ κομματικὸ έντυπο Αὐγὴ, ποὺ διορίστηκε ὑπουργὸς Παιδείας. Μιλώντας χθὲς σὲ τηλεοπτικὴ ἐκπομπὴ για τὸ ζήτημα τοῦ Ωραιοκάστρου εἶπε: «Ἔχει δικαίωμα μία γειτονιὰ ἢ ἔνα σχολείο νᾷ πει 'δεν θέλω νὰ έρθουν ἐδῶ ξένοι'; Ἔχει αὐτὸ τὸ δημοκρατικὸ δικαίωμα; Όχι! Δὲν τὸ ἔχει!». Δηλαδὴ, γιὰ τοὺς βαστάζους τοῦ κυβερνητικοῦ ἀραμπά, ἡ λαϊκὴ κυριαρχία καὶ τὰ συναφὴ δεν πιάνουν μία μπροστὰ στὴν εἰλημμένη απόφαση νὰ φυτευτοῦν ἰσλαμικοὶ θύλακες σὲ καίρια σημεῖα τῆς επικράτειας.
Ἡ κυβέρνηση, ἡ ἄρχουσα οἰκονομικὴ τάξη, ἡ πανίδα ποὺ σιτίζεται ἀπὸ τὰ αποφάγια τοῦ κατεχόμενου κράτους, οἱ ξένοι ἐπικυρίαρχοι καὶ οἱ μηχανισμοὶ προπαγάνδας καὶ ἀναπαραγωγῆς τῆς κυρίαρχης ἰδέας συναινοῦν: οἱ Ἕλληνες δεν ἔχουν δικαίωμα νὰ

Ἡ γλωσσική καί ἡ ἐθνική συνέχεια τῶν Ἑλλήνων καί ἡ νῆσος Σῦρος

Χαλκογραφία τῆς Σύρας ποὺ προσέφερε ὁ Ἀββᾶς Δελαρρόκας στὸν Λουδοβίκο 16ο, τὸν τελευταῖο Βασιλιᾶ τῆς Γαλλίας. Στὴν ἔνθετη εἰκόνὰ το ἐξώφυλλο τῆς ἑλληνικῆς ἔκδοσης τοῦ βιβλίου.

«Οἱ Συριανοί, ὅπως ὅλοι οἱ κάτοικοι του Ἀρχιπελάγους καὶ τῆς Στερεὰς, ὁμιλοῦν τὴ σωστὴ ἑλληνικὴ γλῶσσα. Ἡ προφορὰ τους ταυτίζεται μὲ την προφορὰ τῶν ἀρχαίων. Λανθασμένη εἶναι ἡ προφορὰ ὁρισμένων διανοουμένων τῶν Παρισίων ποὺ ἔχουν μάλιστα τὴν ἀξίωση νὰ τὴν ἐπιβάλουν καὶ σὲ μᾶς.[…] Ἕνας σοφὸς ἑλληνιστὴς στὸ Παρίσι στὸν ὁποῖο ἀνέφερα μία μέρα τὶς σκέψεις μου, ἰσχυρίστηκε πὼς σὲ ὅ,τι ἀφορᾶ στὴν προφορὰ τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας, τὸ πλῆθος τῶν βαρβάρων ποὺ κατέκλυσαν την Ἑλλάδα, τὴν διέφθειραν. Στὸ συνομιλητὴ μου ζήτησα ποιοὶ ἦταν οἱ βάρβαροι αὐτοί. ‘Οι Γαλᾶτες’, μοῦ ἀπάντησε. Ὑπὸ τὴν ἡγεσία τοῦ Brennus λεηλάτησαν τὴν Ἀττική, πυρπόλησαν τὸν ναὸ τῶν Δελφῶν καὶ πέρασαν στὴν Ἀσία ὅπου ἵδρυσαν τὸ μικρὸ βασίλειο τῆς Γαλατίας.

Ἐγὼ τοῦ ἀπάντησα πὼς ἂν μία δράκα Γαλατῶν κατόρθωσε διασχίζοντας τὴν Ἑλλάδα νὰ ἀλλοιώσει την γλῶσσα της, τότε γιατὶ ἡ δικὴ τους γλῶσσα παρέμεινε ἀνόθευτη κατὰ τὴν μακρὰ περιπλάνησὴ τους;
Οὔτε οἱ ἐπιδρομὲς τῶν βαρβάρων, οὔτε τῶν Περσῶν ἐπηρέασαν τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα ποὺ

Tῶν τε ζώιων τά τε ἄγρια καὶ ἥμερα τά τε ἐν ἀέρι καὶ ἐπὶ γῆς καὶ ἐν ὕδατι βοσκόμενα γίνεταί τε καὶ ἀκμάζει καὶ φθείρεται τοῖς τοῦ θεοῦ πειθόμενα θεσμοῖς.

Πᾶν ἑρπετὸν πληγῇ νέμεται

ΤΟΙΣ ΑΓΑΡΗΝΩΝ ΡΗΜΑΣΙ ΠΕΙΘΟΜΕΝΟΣ

‎Κάποτε εἶχα μιὰ συνείδηση κὶ ἕνα χρέος στὴν πατρίδα. Ξεχρέωσα μὲ κομματικὴ πειθαρχία. Ἄν τὸ κόμμα τὸ ἐπιτρέψει θὰ ξαναγίνω πατριώτης.

ΟΧΙ πού εἶπε ὁ λαός...

Ρωσικὰ σιτηρὰ ζυγίζονται στὸ λιμάνι τοῦ Ναυπλίου ὑπὸ τὸν ἔλεγχο τοῦ πρωθυπουργοῦ Ι. Μεταξᾶ (πίσω ἀπὸ τὸ τραπέζι). Πηγή: Αργολική Ἀρχειακὴ Βιβλιοθήκη Ἱστορίας καὶ Πολιτισμοῦ - Ἀρχεῖο Κ. Ταρλή,1938;

Ἡ 4η Αὐγούστου κάθε ἔτους ἀναπόφευκτα φέρνει στὸν νοῦ τὸ καθεστὼς τοῦ Ἰωάννη Μεταξᾶ, αὐτοῦ τοῦ ἀφόρητου (για τοὺς Ἰταλούς) δικτάτορα...

Μία ἀπὸ τὶς ἀπολαύσεις που χάρισε σὲ ὅλους ἡ ἐπικαιρότητα εἶναι ἡ εὐκαιρία νὰ συζητηθεῖ ξανὰ (μὲ κάπως σαρδόνια διάθεση) ποιὸς εἶπε καὶ λέει τὰ μεγάλα «Ναὶ» καὶ τὰ μεγάλα «Ὄχι» σ' αὐτὴ τὴ χώρα. Ὅποτε γινόταν λόγος γιὰ τὸν Ἰωάννη Μεταξᾶ καὶ τὸ Ἔπος τοῦ 1940, ὁρισμένοι δύσμοιροι τῆς νῦν μνημονιακότατης καὶ πάλαι ποτὲ λεκτικὰ «ἀντιστασιακῆς» Ἀριστερὰς ἔσπευδαν νὰ σημειώσουν βλακωδῶς: «Το "Ὄχι" τὸ εἶπε ὁ λαός, τὸ ἀφουγκράστηκε ὁ Μεταξᾶς καὶ δὲν μποροῦσε νὰ κάνει διαφορετικὰ παρὰ νὰ πολεμήσει». Καὶ οἱ ἴδιοι ἄνθρωποι ποὺ ἔλεγαν ὅτι στὶς τρεῖς τὰ ξημερώματα ὁ Γκράτσι ξύπνησε τὸν λαὸ καὶ ζήτησε γῆν καὶ ὕδωρ τώρα εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ξεσκονίζουν καλὰ τὰ ὑπουργικὰ γραφεῖα τοὺς διότι θὰ ἔρθουν οἱ γκαουλάιτερ τοῦ Βερολίνου γιὰ

Τί ἔλεγε ὁ Πυθαγόρας γιά τά ζῶα καί τόν σεβασμό σέ αὐτά

«Ὁ  Ἄργος ἀναγνωρίζει τον Ὀδυσσέα». Ἔργο του Ὁλλανδοῦ ζωγράφου TheodorvanThulden (1606–1669).

«Μὲ αὐτὸ τον τρόπο ἔζησε καὶ ἐκεῖνος, ἀποφεύγοντας νὰ τρέφεται μὲ ζῶα καὶ προσκυνώντας ἀναίμακτους βωμούς, προσπαθώντας νὰ ἀποτρέψει καὶ τους ἄλλους ἀπὸ τὸν φόνο συγγενικῶν μὲ μας ζώων καὶ σωφρονίζοντας μᾶλλον τὰ ἄγρια ζῶα καὶ ἡμερώνοντάς τα μὲ λόγια καὶ ἔργα, χωρὶς νὰ τα βλάπτει μὲ τιμωρίες. Ἐπίσης διέταξε τοὺς πολιτικοὺς ποὺ ἔγραφαν τους νόμους νὰ ἀπέχουν ἀπὸ τα ἔμψυχα, ἐπειδὴ αὐτοὶ ποὺ θέλουν νὰ ἐφαρμόζουν το δίκαιο μέχρις ἐσχάτων δὲν θὰ ἔπρεπε βέβαια νὰ ἀδικοῦν τὰ συγγενικὰ ζῶα. Διότι, πὼς θὰ μποροῦσαν νὰ πείσουν τους ἄλλους πὼς εἶναι δίκαιοι, ἂν οἱ ἴδιοι ἦταν κυριευμένοι ἀπὸ πλεονεξία;»

Ἰαμβλίχου «Περὶ του Πυθαγορείου Βίου», Προσωκρατικοί, Πέμπτος τόμος, ἐκδόσεις Κάκτος, σελ. 186-187

Τὸ αἷμα φέρνει αἷμα σὲ κάθε περίπτωση. Εἴτε εἶναι ἀνθρώπινο εἴτε ζώου, ὁ φόνος εἶναι φόνος. Ὁ πανεπιστήμονας καὶ φιλόσοφος Πυθαγόρας (570 π.Χ. - 495 π.Χ.) δὲν ἀντιμετώπιζε «ἐργαλειακὰ» το ζωικὸ βασίλειο. Δὲν θεωροῦσε ὅτι τὰ ζῶα εἶναι ἔνσαρκες μηχανές, σχεδιασμένες γιὰ νὰ ὑπηρετοῦν τὶς ἀνθρώπινες ἀνάγκες. Ἡ ἀντίληψὴ του γιὰ τη φύση καὶ τὸν κόσμο δὲν

Θεία Δίκη

Ὑπενθυμίζεται ὅτι λίγες ἡμέρες ἔπειτα ἀπὸ αὐτὸ ποὺ βλέπετε στὸ βίντεο, τὸν ἰμάμη νὰ καλεῖ σὲ προσευχὴ γιὰ τὸ ραμαζάνι μέσα στὴν Ἅγια Σοφιά, ξεκίνησε ἡ κάθοδος τῆς Τουρκίας στὸν Άδη τῆς Ἱστορίας.

Τό δόγμα τοῦ Μηχανικοῦ

Ἡ στρατιωτικὴ τέχνη μπορεῖ νὰ διδάξει τους ἀνθρώπους νὰ μὴν κάνουν την περίοδο της εἰρήνης χειρότερη ἀπὸ τον πόλεμο.

Στὸ μαγευτικὸ Ναύπλιο βρίσκεται το ΚΕΜΧ (Κέντρο Ἐκπαίδευσης Μηχανικοῦ). Ἐκεῖ οἱ νεοσύλλεκτοι ἐκπαιδεύονται εἴτε ὡς σκαπανεῖς εἴτε ὡς ὁδηγοί. Οἱ ὁδηγοὶ εἶναι γνωστὸ τὶ κάνουν. Οἱ σκαπανεῖς ἀσχολοῦνται μὲ τὴν θέση καὶ ἄρση κωλυμάτων. Δηλαδή, ὅπου το ἡμέτερο στράτευμα ἔχει πρόβλημα πρόσβασης σὲ περιοχὴ (γκρεμισμένη γέφυρα, ναρκοπέδιο, φράκτης μὲ συρματόπλεγμα κ.ά.) το Ὅπλο τοῦ Μηχανικοῦ ἀναλαμβάνει νὰ ἀνοίξει δρόμο. Ὅπου το ἀντίπαλο στράτευμα μπορεῖ νὰ βρεῖ δίοδο γιὰ νὰ περάσει, το ἡμέτερο Μηχανικὸ ἀναλαμβάνει νὰ

Πίθηκοι ἀντιγράφουν, ὑποβολεῖς πλουτίζουν

Το ἄγαλμα τοῦ Ἀπολλωνίου Τυανέως ἐκτίθεται στὸ
ἀρχαιολογικὸ μουσεῖο τοῦ Ἡρακλείου Κρήτης. 

«Τὸ δένδρον πέπερις φύεται ἐδῶ εἰς ἀπόκρημνα μέρη, ὅπου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσουν οἱ ἄνθρωποι· οἱ πίθηκοι ὅμως, οἱ ὁποῖοι ἄφθονοι διαιτῶνται ἐκεῖ 'ἐν μυχοῖς τοῦ ὄρους' τίθενται εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῶν ἀνθρώπων κατὰ τὸν ἑξῆς ἔξυπνον τρόπον: Ἀπὸ ὅσα δένδρα φθάνουν, οἱ Ἰνδοὶ κόπτουν μερικοὺς βοστρύχους μὲ καρπὸν καί, ἀφοῦ καθαρίσουν ἕνα μέρος σὰν ἁλώνι γύρω ἀπὸ τὰ δένδρα, ἀπορρίπτουν ἐκεῖ ἐνδεικτικῶς τὸν καρπὸν ὡς ἄχρηστον δῆθεν καὶ ἀπομακρύνονται. Οἱ πίθηκοι τὰ βλέπουν ὅλα ἀπὸ ψηλὰ καί... πιθηκίζουν τὸν ἄνθρωπον. Ἀναβαίνουν δηλαδὴ ἀμέσως εἰς τὰ δένδρα καὶ μιμούμενοι ἀκριβῶς τὰς κινήσεις τῶν ἀνθρώπων γεμίζουν τὰ ἁλώνια μὲ βοστρύχους καρποῦ. Καὶ οἱ ἄνθρωποι τῆς περιοχῆς εὐγνωμονοῦντες προστατεύουσι τοὺς πιθήκους ἀπὸ τοὺς λέοντας». 
Κ. Σ. Κιτρινιάρη «Ἀπολλώνιος Τυανεὺς– Ἄνθρωπος ἤ Δαίμων, Μάγος ἤ Μύστης», ἐκδόσεις Νέα Θέσις, σελ. 25

Tὸ ἐξώφυλλο τοῦ βιβλίου γιὰ
τὸν Ἀπολλώνιο Τυανέα.

Ὁ Ἀπολλώνιος Τυανεὺς (περ. 15– 100 μ.Χ.) εἶναι μία προσωπικότητα, ἡ ὁποία σκιαγραφεῖται ἱστορικὰ μὲ τὰ χρώματα ποὺ ταιριάζουν στὴν σπανιότητα τῶν ποιοτήτων της. Ὁ χρωστήρας τῶν συγγραφέων καὶ τῶν μελετητῶν, γιὰ νὰ ἀποδώσει τὴ μορφὴ τοῦ Ἀπολλωνείου Τυανέως, τὴ μία βουτάει στὴν ἀλήθεια καὶ τὴν ἄλλη στὸν θρῦλο. Τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ἀντίστοιχο μὲ ἐκεῖνο ποὺ προκαλοῦσε στοὺς μαθητὲς καὶ ἀκροατὲς του ἡ συναναστροφὴ μὲ τὸν πυθαγόρειο φιλόσοφο: δέος, ἔξαψη, θαυμασμὸ καὶ περιέργεια. Ὁ Ἀπολλώνιος ποὺ γεννήθηκε στὰ Τύανα τῆς Καππαδοκίας καὶ περιπλανήθηκε σχεδὸν σ' ὁλόκληρο τὸν μέχρι τότε πολιτισμένο κόσμο ἔζησε τὸν πρῶτο αἰῶνα μ.Χ., σκόρπισε μὲ ἑλληνικὸ φῶς τὰ σκότη, ὅπου κι ἂν τὰ βρῆκε, καὶ μετέφερε πίσω, στὸ ἐθνικὸ κέντρο, γνώσεις καὶ πολύτιμα θραύσματα ἀπὸ τὸν σπασμένο καθρέφτη τῆς μίας, μοναδικῆς, καθολικῆς ἐπιστήμης: τῆς φιλοσοφίας. 
Τὸ πρῶτο μέρος τοῦ ἔργου τοῦ Κ. Σ. Κιτρινιάρη ἀφιερώνεται στὴν ἀφήγηση τοῦ Φιλοστράτου (περ. 170 - 250μ.Χ.) γιὰ τὴ ζωὴ τοῦ Ἀπολλωνίου Τυανέως. Ἐκεῖ διαβάζουμε καὶ γιὰ τὸ πέρασμὰ του ἀπὸ τὴν Ἰνδία, ὅπου οἱ ἄνθρωποι εἶχαν βρεῖ ἕναν εὐφυῆ τρόπο νὰ

ΠΕΡΙ ΑΣΥΛΟΥ

Ἐννοεῖται ὅτι πρέπει νά χορηγεῖται ἄσυλο σὲ ὅλους ὅσοι κινδυνεύουν μὲ θανατικὴ ποινὴ ἂν τοὺς παραδώσουμε στοὺς διῶκτες τους. Οἱ Τοῦρκοι ἀξιωματικοὶ δικαιοῦνται ἄσυλο. Δυσάρεστη ἡ ἔκπληξη ἀπὸ τὴν ἐκκωφαντικὴ σιωπὴ τῆς Ἐκκλησίας, τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν, τῆς ΕΣΗΕΑ, τῶν... ἀνθρωπιστικῶν ὀργανώσεων, τοῦ ΔΣΑ καὶ ἄλλλων πολλῶν φορέων. Ντροπὴ!

Türkiye Cumhuriyeti

Τερματικός σταθμός Ταῦρος

Ἀθήνα 2016. ΗΣΑΠ. Σὲ συρμοὺς καὶ σταθμοὺς ἀνακοινώνεται ἡ αὐτοχειρία ἀκόμα ἑνὸς συμπολίτη μας.

Ὥρα 12:40. Στὸ βαγόνι ἀκούγεται: «Λόγω αὐτοκτονίας ὁ συρμὸς θὰ ἔχει τελικὸ προορισμὸ τὸν σταθμὸ του Ταύρου». Ὁ τόνος της ὁμιλίας ὅσων κάνουν την ἀνακοίνωση εἶναι στεγνός, ἄτονος καὶ βαριεστημένος. Λὲς καὶ το ζήτημα ἀφορᾶ μηχανικὴ βλάβη ἤ στάση ἐργασίας. Μερικοὶ ἐπιβάτες δυσφοροῦν. Ἄλλοι σιωποῦν καὶ ἀπὸ το κενὸ βλέμμα της ἀπόλυτης ἀφαίρεσης καὶ διάχυσης της προσοχῆς σ' ἕνα σωρὸ ἀπὸ μικρὲς καὶ μεγάλες ἔγνοιες καταλαβαίνεις ὅτι δὲν ἔχουν συνειδητοποιήσει τὶ ἄκουσαν.

Ἐπιβιώνουν ἐπειδὴ ζοῦν μηχανικά. Μόλις ποὺ καταλαβαίνουν, ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρόν, τὶ συμβαίνει γύρω τους. Εἴτε καλὸ εἶναι αὐτὸ εἴτε δυσάρεστο, τοὺς

Ὁ Τζέφερσον καί ἡ ἑλληνική φυλή

Μαγικὴ Σφαῖρα τοῦ 2ου-3ου αἰῶνα μ.Χ. Ἐκτίθεται στὸ Μουσεῖο τῆς Ἀκρόπολης. Βρέθηκε κοντὰ στὸ θέατρο τοῦ Διονύσου. Ἡ ἐγχάρακτη εἰκόνα μὲ τὸν θεὸ Ἥλιο ποὺ φοράει τὸ στέμμα μὲ τὶς ἑπτὰ ἀκτῖνες καὶ κρατάει θύρσο παραπέμπει στὸ Ἄγαλμα τῆς Ἐλευθερίας ποὺ κοσμεῖ τὸν λιμένα τῆς πόλεως τῆς Νέας Υόρκης. Φωτογραφία τῆς ἐπιστολῆς τοῦ Τζέφερσον πρὸς τὸν Κοραή. Ἀριστερὰ: Τόμας Τζέφερσον, δεξιὰ: Ἀδαμάντιος Κοραὴς

«Μοντιτσέλλο, 31 Ὀκτωβρίου 1823
Ἀγαπητὲ κύριε, προσφάτως ἔλαβα τὴν ἐπιστολὴ σας τῆς 10ης Ἰουλίου. Ἀναπολῶ μὲ εὐχαρίστηση τὴν εὐκαὶρία ποὺ μοῦ δόθηκε νὰ σᾶς γνωρίσω στὸ Παρίσι, χάρη στὴν καλοσύνη τοῦ κ. Paradise. Καὶ οἱ ἐξαιρετικὲς ἐκδόσεις τῶν κλασσικῶν συγγραφέων τῆς Ἑλλάδος, ποὺ ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρὸν ἀναγγέλλονται ἀπὸ ἐσᾶς, οὐδέποτε μὲ ἄφησαν νὰ ξεχάσω τὴν ἀνάμνηση αὐτῆς τῆς γνωριμίας. Μέχρι τὴ στιγμὴ ποῦ ἔλαβα τὰ "Ἠθικὰ" τοῦ Ἀριστὸτέλους καὶ τὸν "Στρατηγικὸ" τοῦ Ονησάνδρου, ποὺ εἴχατε τὴν εὐγένεια νὰ μοῦ ἀποστείλετε καὶ γιὰ τὰ ὁποία σᾶς παρακαλῶ νὰ δεχθεῖτε τὶς εὐχαριστίες μου, εἶχα δεῖ μόνον τὴν ἔκδοση τῶν "Βίων" τοῦ Πλουτάρχου ἀπὸ ἐσᾶς. Τοὺς ἀνέγνωσα καὶ ὠφελήθηκα πολὺ ἀπὸ τὰ ἀξιόλογα σχόλιὰ σας, ἐπιπλέον πιστεύω ὅτι μὲ τὴ βοήθεια μερικῶν λέξεων ἀπὸ ἕνα λεξικὸ τῆς νέας ἑλληνικῆς θὰ μποροῦσα νὰ διαβάσω καὶ τούς πατριωτικούς σας λόγους πρὸς τοὺς συμπατριῶτες σας.

Ἀσφαλῶς ἔχετε ξεκινήσει σωστὰ νὰ τοὺς προετοιμάζετε γιὰ τὸν μεγάλο σκοπὸ γιὰ τὸν ὁποῖο ἀγωνίζονται τώρα, ἐξυψώνοντας δηλαδὴ τὸ μορφωτικὸ τοὺς ἐπίπεδο καὶ καθιστώντας τοὺς ἱκανοὺς νὰ αὐτοδιοικηθοῦν. Γι' αὐτὴ σας τὴν προσπάθεια θὰ σᾶς ὀφείλουν αἰώνιες τιμές.
Τίποτε δὲν παρέχει περισσότερες πιθανότητες γιὰ τὴν προαγωγὴ τοῦ ἀντικειμενικοῦ αὐτοῦ σκοποῦ ἀπὸ μία μελέτη τῶν λαμπρῶν προτύπων τῆς ἐπιστήμης ποῦ ἄφησαν ὡς κληρονομιὰ οἱ προγονοὶ σας. Σε αὐτοὺς ὅλοι ἐμεῖς ὀφείλουμε

ΕΡΤ ΓΙΑΒΡΟΥΜ ΕΡΤ ΚΟΥΖΟΥΜ

Ἄν ἤμουν τοῦρκος καὶ δῆ κεμαλικὸς θὰ ἤμουν ὑπερήφανος γιὰ τὴν ΕΡΤ. Τώρα στὴν ΕΡΤ1 δείχνει ντοκιμαντὲρ γιὰ τὴν Γαλατᾶ Σαράι καὶ τὴν Φενὲρ Μπαχτσέ, τὶς δύο παραδοσιακὰ ἀντίπαλες ποδοσφαιρικὲς ὁμάδες, τῶν ὁποίων οἱ ὀπαδοὶ ἐρίζουν καὶ γιὰ τὸ ποιά ἐκ τῶν δύο συμπαθοῦσε ὁ Κεμάλ. Ἔτι δέ, οἱ ἀναφορὲς τοῦ ντοκιμαντὲρ γιὰ τὸν "Πόλεμο τῆς Ἀνεξαρτησίας" καὶ τὴν ἐκδίωξη τῶν Ἑλλήνων ἀπὸ

James Douglas "Jim" Morrison (8 Δεκεμβρίου 1943 – 3 Ιουλίου 1971)

Long live the queen!*

Ἡ βασίλισσα Ἐλισάβετ Β΄ καὶ τὸ πρωτοσέλιδο τῆς «Sun» ὑπὲρ τῆς ἔμμεσης στήριξης της στὸ Brexit.

Ἦταν βαριά, πολὺ βαριὰ τοῦ Ἐγγλέζου τὰ κουκιά. Τα ἔπιασαν μὲ τὴν ἀπόχη, τὰ μέτρησαν καὶ βγῆκε ΟΧΙ (στηνΕ.Ε.)

Ὅταν οἱ Σκοτσέζοι ψήφιζαν γιὰ ἀπόσχιση ἢ μὴ ἀπὸ τὸ Ἡνωμένο Βασίλειο, οἱ «δικοὶ» μας στήριζαν ἀναφανδὸν τὴν ἀπόσχιση - ἐπικαλούμενοι τὸ δικαίωμα τῶν Σκοτσέζων στὴν αὐτοδιάθεση. Μάλιστα, σημειώθηκε καὶ μία «διαρροὴ» τῆς φαεινῆς ἰδέας ὅτι στὸ σύντομο μέλλον θὰ ἦταν «ἔξυπνο» ἡ ἀνεξάρτητη Σκοτία νὰ ὑιοθετήσει τὸ εὐρώ! Σόιμπλε μὲ κίλτ, δηλαδή. Τώρα που οἱ Βρετανοὶ ψηφίζουν ἐναντίον τῆς παραμονῆς τῆς χώρας τοὺς στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση οἱ «δικοὶ» μας ἀλλάζουν κασέτα. Προέχει, λένε, ἡ «ευρωπαϊκότητα».
Ἄν ἔχουμε καταλάβει καλῶς, «ευρωπαϊκότητα» εἶναι...

Ἐκλογές ἀλά Σταλίνα

Ψωμὶ καὶ θρούμπα, ψῆφο στὸν Κουτσούμπα!

Ὁ μάστερ σὲφ Κουτσούμπας, ἂν βρεῖ τὰ ὑλικά, θὰ ἑτοιμάσει μία συνταγὴ νὰ φᾶμε καὶ τὰ δάχτυλα (τῶν ἄλλων) ἀπὸ τὴν πείνα.

Ξένισαν μερικοὺς ἀναγνῶστες οἱ ἀπόψεις ποὺ διατύπωσε στὴν ἐκπομπὴ τοῦ Ν. Χατζηνικολάου ὁ Δημήτρης Κουτσούμπας, γενικὸς γραμματεὺς τῆς ΚΚΕ Α.Ε., οἱ ὁποῖες παρατέθηκαν στὴ χθεσινὴ στήλη. Τὸ γεγονὸς ὅτι προκαλεῖ ἔκπληξη ἡ παραδοχὴ ὁποιουδήποτε κομμουνιστὴ πὼς θέλει νὰ κάνει τὴν Ἑλλάδα σοβιετία εἶναι... ἐκπληκτικὸ ἀπὸ μόνο του. Σὰν νὰ λέμε ὅτι κάποιος αἰφνιδιάζεται ὅταν δεῖ σκύλο νὰ μασάει κόκαλο. Ἄλλοι, πιὸ ρομαντικοὶ ἀπὸ τοὺς προηγούμενους, περίμεναν τὶς Ἀρχὲς τοῦ τόπου νὰ κινητοποιηθοῦν καὶ νὰ προστατεύσουν τὸ πολίτευμα ἀπὸ ἕνα κόμμα ποὺ ντελαλίζει τὴν ἀπόφασὴ του νὰ ἐγκαθιδρύσει ἄλλου τύπου καθεστώς. Ἐκεῖνοι ποὺ αὐταπατῶνται ὅτι