Δέν εἶναι οἱ χειρισμοί τῶν ἀνθρώπων ξέχωροι καί ἄσχετοι μέ τή φύση τῶν ἀνθρώπων καί τῶν πραγμάτων. Ὁ νόμος Παρασκευόπουλου, πού αποσυμφόρησε τίς φυλακές ἀπό ἐπικίνδυνους ἐγκληματίες καί γέμισε τά νεκροταφεῖα μέ ἀθώα θύματα, δέν εἶναι ἄσχετος μέ τήν ἰδεολογία τοῦ πρώην ὑπουργοῦ, τήν πολιτική διαδρομή του, τήν πνευματική συγκρότηση του, τό αξιακό σύστημά του ἀλλά καί τό κόμμα τό ὁποῖο τόν ἐπέλεξε γιά νά ἐφαρμόσει ἀκριβῶς αὐτή τήν ἀτζέντα.
Ὁ πρώην ὑπουργός Δικαιοσύνης Παρασκευόπουλος μαζί μέ ἀρκετούς ἄλλους πρώην καί νῦν ὑπουργούς καί στελέχη τῆς κρατικῆς μηχανῆς δέν κάνει τίποτε ἄλλο παρά νά ἐκδηλώνει τή φύση τῶν πραγμάτων. Τούτη ἡ φύση, βέβαια, τῶν πραγμάτων τῆς Ἀριστεράς εἶναι πρῶτα καί κύρια ἀντικοινωνική, ἀπάνθρωπη καί ἐντελῶς ἀσύμβατη μέ τίς ἀνάγκες τῆς πλειοψηφίας, ἀλλά αὐτό δέν
