CIA: Η «μαμά» της Μοντέρνας Τέχνης

Εξερευνώντας την τρύπια κάλτσα, που είναι στην πραγματικότητα η μοντέρνα τέχνη, αξίζει να διαβάσετε το μνημειώδες άρθρο της εφημερίδας «Independent»* για το πώς η CIA «γέννησε» το καλλιτεχνικό κίνημα που θαυμάζει σχεδόν σύσσωμη η «ελίτ» της χώρας μας.

«Επί δεκαετίες στους κύκλους της τέχνης ήταν είτε φήμη είτε αστείο, αλλά τώρα επιβεβαιώνεται ως γεγονός. Η CIA χρησιμοποίησε την αμερικανική σύγχρονη τέχνη -συμπεριλαμβανομένων των έργων τέτοιων καλλιτεχνών, όπως ο Τζάκσον Πόλοκ, ο Ρόμπερτ Μάδεργουελ, ο Βίλεμ ντε Κούνινγκ και ο Μαρκ Ρόθκο- ως όπλο στον Ψυχρό Πόλεμο. Η CIA έδρασε σαν… αναγεννησιακός πρίγκιπας· με τη διαφορά ότι το έκανε κρυφά. Ενίσχυσε και προώθησε την αμερικανική αφηρημένη εξπρεσιονιστική ζωγραφική σε όλο τον κόσμο περισσότερο από 20 χρόνια. Αυτή ήταν μια περίοδος στη δεκαετία του 1950 και τη δεκαετία του 1960, όταν η μεγάλη πλειονότητα των Αμερικανών αντιπαθούσε ή ακόμα και περιφρονούσε τη σύγχρονη τέχνη. Ο πρόεδρος Τρούμαν συνόψισε τη λαϊκή άποψη όταν είπε “αν αυτή είναι τέχνη, τότε εγώ είμαι Χόττεντοτ”**. Όσο για τους ίδιους τους καλλιτέχνες, πολλοί από αυτούς ήταν

CIA: Ἡ μητέρα τῆς σύγχρονης «Τέχνης»

Ἡ μυστική ὑπηρεσία τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν ἔδρασε σάν... ἀναγεννησιακός πρίγκιπας· μέ τή διαφορά ὅτι τό ἔκανε κρυφά...

«Ἡ ὀμορφιά εἶναι μία παγκόσμια γλώσσα».
Λαϊκό ἀπόφθεγμα.

Πολλοί ἀποροῦν μέ τή μοντέρνα τέχνη, ἡ ὁποία εἰδικεύεται στήν παραγωγή ἄμορφων, ἄσχημων, ἀκατανόητων δημιουργημάτων: Πῶς εἶναι δυνατόν κάτι εμφανέστατα ἀπαίσιο νά «θαυμάζεται» ἀπό τόσο πολλούς καί νά κοστίζει τόσο ἀκριβά; Ἡ ἀπάντηση εἶναι ἁπλή καί, ὅπως ὅλα, ἔχει νά κάνει μέ τήν πολιτική. Ἡ μοντέρνα «τέχνη» θά ἄντεχε λιγότερο ἀπ’ ὅσο ἀντέχει ἕνα παγάκι μέσα σέ ἀναμμένο τζάκι, ἄν δέν εἶχε βασίσει τήν ὕπαρξη τhς σέ μία ὑπερδύναμη. Κι ἀληθινά, χρειάζεται μία ὑπερδύναμη γιά νά δώσει ζωή σέ κάτι πο;y εἶναι τόσο ἄσχετο μέ τήν ἔννοια τῆς μορφῆς ὥστε μοιάζει νά μήν ὑπάρχει! Αὐτή ἡ ὑπερδύναμη εἶναι ἡ Ἀμερική.

Οἱ ἩΠΑ ἔδωσαν τήν ἀποφασιστική χρηματική καί επικοινωνιακή ὤθηση στούς δημιουργούς τῆς μοντέρνας «τέχνης» γιά νά ἐπιβάλλουν τά ἔργα τούς στίς προθῆκες τῶν γκαλερί, στά μουσεῖα ἀλλά καί στίς οἰκίες ἄμουσων ἑκατομμυριούχων, πού ἐπιδεικνύουν τήν ἄξεστη ἰσχύ τούς λερώνοντας τούς τοίχους τούς μέ ἠλίθιες, πανάκριβες τσαπατσουλιές.
Χωρίς τή CIA τίποτε ἀπ’ ὅλα αὐτά δέν θά μποροῦσε νά γίνει πραγματικότητα. Γιά τοῦ λόγου τό ἀληθές, παρατίθεται ἀπόσπασμα ἀπό ἄρθρο τῆς βρετανικῆς ἐφημερίδας «Independent» πού δημοσιεύτηκε στίς 21/10/1995*, τό ὑπογράφει ἡ Frances Stonor Saunders καί μπορεῖτε νά τό διαβάσετε ὁλόκληρο στό διαδίκτυο στήν ἀκόλουθη διεύθυνση: http://www.independent.co.uk/news/world/modern-art-was-cia-weapon-1578808.html

«Ἐπί δεκαετίες στούς κύκλους τῆς Τέχνης ἦταν εἴτε φήμη εἴτε ἀστεῖο, ἀλλά τώρα ἐπιβεβαιώνεται ὡς γεγονός. Η CIA χρησιμοποίησε τήν ἀμερικανική σύγχρονη τέχνη -συμπεριλαμβανομένων τῶν ἔργων τέτοιων καλλιτεχνῶν, ὅπως ὁ Τζάκσον Πόλοκ, ὁ Ρόμπερτ Μάδεργουελ, ὁ Βίλεμ ντέ Κούνινγκ καί ὁ Μαρκ Ρόθκο- ὡς ὅπλο στόν Ψυχρό Πόλεμο.Η CIA ἔδρασε σάν... ἀναγεννησιακός πρίγκιπας· μέ τή διαφορά ὅτι τό ἔκανε κρυφά. Ἐνίσχυσε καί προώθησε τήν ἀμερικανική ἀφηρημένη εξπρεσιονιστική ζωγραφική σέ ὅλο τόν κόσμο περισσότερα ἀπό 20 χρόνια. Αὐτή ἦταν μία περίοδος, στή δεκαετία τοῦ 1950 καί τή δεκαετία τοῦ 1960, ὅταν ἡ μεγάλη πλειονότητα τῶν Ἀμερικανῶν ἀντιπαθοῦσε ἤ ἀκόμα καί περιφρονοῦσε τή