«Τὸ ρεῦμα τῆς γνώσης κατευθύνεται πρὸς μία μὴ μηχανικὴ πραγματικότητα. Τὸ Σύμπαν ἀρχίζει νὰ μοιάζει περισσότερο μὲ μία σπουδαία σκέψη παρὰ σὰν μία μεγάλη μηχανή. Ὁ νοῦς δὲν φαίνεται πλέον νὰ εἶναι τυχαῖος εἰσβολέας στὸν κόσμο τῆς ὕλης ... Θὰ ἔπρεπε μᾶλλον νὰ τὸν χαιρετίσουμε ὡς δημιουργὸ καὶ κυβερνήτη τῆς σφαίρας τῆς ὕλης».
Sir James Hopwood Jeans (1877– 1946), “The Mysterious Universe”, Cambridge University Press, Cambridge:1930, σελ. 137.
Ο James Jeans ἦταν μία ἀπὸ τὶς σημαντικότερες μορφὲς τῶν θετικῶν ἐπιστημῶν τοῦ 20οὐ αἰῶνα. Οἱ θεωρίες ποὺ διατύπωσε ἀπὸ τὴν κατάρτιση καὶ τὴν πεῖρα του στὰ πεδία τῆς φυσικῆς, τῆς ἀστρονομίας καὶ τῶν μαθηματικῶν ὁδήγησαν καὶ αὐτοὺς τοὺς τομεῖς ἀλλὰ καὶ τὸν φιλοσοφικὸ στοχασμὸ ἕνα βῆμα ἀκόμα πιὸ κοντὰ στὴν ἀλήθεια∙ στὸν ἰδανικὸ στόχο ποὺ κινούμαστε ἐντὸς του, ἀλλὰ πάντοτε μᾶς διαφεύγει…
Ὁ James Jeans στὸ “The Mysterious Universe” (στὰ ἑλληνικὰ ἔχει κυκλοφορήσει μὲ τὸν τίτλο «Μυστηριῶδες Σύμπαν») συνδέει ἄμεσα τὴν σκέψη μὲ τὴν ὕλη. Ἀπὸ τὴν πρώτη ἐκπηγάζει ἡ δεύτερη κι ὄχι τ’ ἀντίστροφο. Ἡ ἴδια ἡ φύση τοῦ σύμπαντος ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸν «παρατηρητὴ» καὶ τὸν τρόπο ποὺ ἐκεῖνος ἀντιλαμβάνεται τὸν κτιστὸ κόσμο.
Ἐμεῖς οἱ παρατηρητές, ζοῦμε ἐντὸς τῆς σκέψης τοῦ Θεοῦ ἀλλὰ οἱ δικὲς μας σκέψεις διαμορφώνουν τὰ προσωπικὰ σύμπαντὰ μας. Ὅλα πάνω στὸν δικὸ μας κόσμο εἶναι γεννήματα τῶν σκέψεὼν μας. Τὰ κτίρια, τὰ ὀχήματα, τὰ φράγματα, τὰ τεχνητὰ νησιά, οἱ περίτεχνες μηχανές, τὰ πυρηνικὰ ὄπλα, ὅλα πέρασαν πρῶτα ὡς
