Σαν έτοιμος από καιρό σαν θαρραλέος, της Μινεσότα ο κάποτε ωραίος, έκανες κόμμα για να πικάρεις τον Βαγγέλη, που σαν αρκούδα τρώει και σαν βαρέλι, αποθηκεύει της πολιτικής το μέλι.
Σ' ακούγαμε που μίλαγες κάπως ελληνικά. Κι ύστερα τα γυρνούσες και ήταν αγγλικά. Αμερικάνικη ηχούσε η προφορά κι η πασοκάρα μεσ' στην αποφορά. Σάπιζε κι έζεχνε, τσαλαβουτούσε σ' απαίσια μνημόνια και ο λαός τους έριχνε αβγά μα και λεμόνια. Εσύ το είδες μ' άλλα μάτια, βάδιζες κιόλας σε άλλα
