Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γερμανοί. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γερμανοί. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη, Φεβρουαρίου 03, 2015

Εποχή συγχύσεως

Κουφό ε; Να δηλώνεις Έλλην αλλά να είσαι με τους Γερμανούς επειδή οι Έλληνες που κοντράρουν τους Γερμανούς δεν είναι της αρεσκείας σου...

Το κοιτάς από δω δεν ταιριάζει. Το θωρείς από κει δεν του πάει. Το βλέπεις από πάνω είναι παράταιρο. Το αντικρίζεις από κάτω και δεν κολλάει. Σκέτη δυστοπία. Μια κατάσταση πρωτόγνωρη και δεν θέλεις πολύ να βαρέσεις «τιλτ» που λέγαμε για τα παλιά τα φλιπεράκια. Χρωστάμε, λένε, μαλλιοκέφαλα σε όλους, αλλά οι Γερμανοί κάνουν κουμάντο που, πότε και πόσα θα πληρώσουμε. Οι Γερμανοί μας χρωστούν τρίδιπλα μαλλιοκέφαλα αλλά αυτό δεν μετράει σαν χρέος. Μόνο το δικό μας φέσι φαίνεται. Το δικό τους δεν είναι φέσι αλλά βαυαρικό καπέλο με φτερό, που κρύβει κάνα τρισ ευρώ από το πλιάτσικο της Κατοχής. Αυτοί σκότωναν εμάς λένε εγκληματίες. Σε αυτούς χάρισαν

Τρίτη, Νοεμβρίου 04, 2014

Βόλτες στα μονοπάτια του πολέμου

<<<--Ο συγγραφέας, αμούστακο παιδί, φωτογραφίζεται στην Αλεξάνδρεια λίγο πριν τη μάχη του Ελ Αλαμέιν.


«Η ζωή στην Αθήνα υπό ξένη κατοχή δεν ήταν καθόλου αυτή που ταιριάζει σε ένα νέο της δικής μου τότε ηλικίας, νοοτροπίας και συνηθειών, και μάλιστα με ένα χαρακτήρα απείθαρχο και αντιδραστικό. Η ζωή στην Αθήνα είχε νεκρωθεί. Νυκτερινά κέντρα και μπαρ κλειστά, μόνον μερικά βαρετά θέατρα με απογευματινές παραστάσεις λόγω απαγόρευσης νυχτερινής κυκλοφορίας και υπό αυστηρά λογοκρισία των κειμένων τους, και μερικά σινεμά με άχαρες Γερμανικές ταινίες να παίζουν για μερικούς θεατές και εγώ... σπίτι μου λόγω, όπως είπα, της απαγόρευσης νυχτερινής κυκλοφορίας». 
Ζάχος Χατζηφωτίου, «Στα Μονοπάτια του Πολέμου», εκδόσεις Ωκεανίδα, σελ. 16

Ο συγγραφέας του βιβλίου, άθελά του ίσως, μας δείχνει το αληθές μέτρο με το οποίο το στερεότυπο του παράτολμου Έλληνα ζυγίζει το βάρος των περιστάσεων. Το κείμενό του, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τις περιστάσεις, την ηλικία του και το περιβάλλον όπου ανδρώθηκε, είναι αποκαλυπτικό. Ο Ζάχος Χατζηφωτίου γεύτηκε το ποτήρι της σκλαβιάς στα 17 του. Στο αυτοβιογραφικό έργο του χρησιμοποιεί τη φράση «ξένη κατοχή» κι ύστερα την αντιπαραβάλλει με την ηλικία, τη νοοτροπία, τις συνήθειες και το απείθαρχο και αντιδραστικό του χαρακτήρα του. Εκείνο που μέτρησε πιο πολύ απ’ όλα ως αποτροπαϊκό στοιχείο της εκγερμανισμένης και ανελεύθερης καθημερινότητας ήταν η έλλειψη πολιτισμικών δραστηριοτήτων! Η νύχτα για τον κ. Χατζηφωτίου, μέτρησε περισσότερο από

Σάββατο, Σεπτεμβρίου 20, 2014

Με ποιους είναι ο Αδωνις;


Η είδηση ήρθε μέσω Σκωτίας. Ο κ. Γεωργιάδης, ο νέος κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ ομιλεί και για λογαριασμό των Γερμανών!
Όταν ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα από το δημοψήφισμα που έλαβε χώρα στην Σκωτία, ανάρτησα μια σκέψη μου στο twitter, η οποία είχε ως ακολούθως: «Ουδέν κακό αμιγές καλού. Η Σκωτία θα γινόταν παράρτημα της Γερμανίας και οι Φριτς θα τους σφήνωναν στα πισινά ένα ευρώ, να!»
Και, κάπως αναπάντεχα, η πρώτη απάντηση που εδέχθην ήταν από τον βουλευτή της ΝΔ κ. Αδωνη Γεωργιάδη, ο οποίος έγραψε το εξής: «Ως γνωστόν στο μυαλό σας για όλα πρέπει να φταίει κάπου η Γερμανία και η Μέρκελ...»
Η εύλογη απορία μου, όπως διατυπώθηκε στον διάλογο με τον κ. Γεωργιάδη ήταν: «Kι εσείς κύριε βουλευτά είστε το γραφείο τύπου των Γερμανών και απαντάτε για λογαριασμό τους;» Η απάντησή του αξίζει να γνωστοποιηθεί και στους Έλληνες που δεν έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο ή έχουν πρόσβαση αλλά δεν ασχολούνται με όσα γράφει ο Άδωνις Γεωργιάδης στο twitter. Ιδού τι είπε:...

Παρασκευή, Ιανουαρίου 24, 2014

Ισίδωρος Πόσδαγλης: Το hoax του 2012

(Επειδή η παπάτζα ξαναεμφανίστηκε στο διαδίκτυο, αναδημοσιεύεται άρθρο του blog της 13ης Ιανουαρίου 2012)

Τις τελευταίες εβδομάδες κάνει θραύση στο Internet ένα κείμενο που τιτλοφορείται "Ισίδωρος Πόσδαγλης: Ο Εθνικός Αγωνιστής, Ο Πατριώτης Οικονομολόγος". Τάχα μου και δήθεν ήταν ένας πατριώτης κομμουνιστής που έγραψε το... φοβερό βιβλίο "Πατριωτική Οικονομική Πολιτική". Το κείμενο, που χρονολογείται από (περίπου) το 2007 και αναπαράγεται άκριτα από χιλιάδες blogs λέει το βιβλίο του Πόσδαγλη είναι «ένα μικρό βιβλιαράκι που "κάποιοι" φρόντισαν να εξαφανιστεί. Αντίτυπά του μοιράζονταν από χέρι σε χέρι μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του 1980, περίπου τρεις δεκαετίες μετά την πρώτη του έκδοση από τις οικονομικές εκδόσεις "Μπιστιρλή"».
Από την πρώτη κιόλας ματιά φαίνεται ότι πρόκειται για κατασκευή και internet hoax αλλά...