Ἡ πρέπουσα τιμὴ στοὺς ἥρωες

Πὼς νὰ ξεχρεώσεις πράξη ἀνεκτίμητη; Μόνο ἐπαναλαμβάνοντὰς την ὅταν ἔρθει ὁ καιρός.

Λέμε πολλά, ἀκοῦμε λίγα, πράττουμε σχεδὸν τίποτα. Αὐτὸ νὰ μὴν εἴχαμε κι ὅλα καλύτερα θὰ ἦταν. Στις ἐθνικὲς ἐπετείους ἔχουμε τὴν κακὴ συνήθεια νὰ κοιτᾶμε πρὸς τὰ ἔξω ἀντὶ νὰ στρέψουμε λίγο τὸ βλέμμα πρὸς τὰ μέσα. Τὶ εἶναι γιὰ ἐμᾶς ἡ Ἐλευθερία; Ποῖο δικὸ μας ἀγαθό, ἄνεση, συναίσθημα ἤ ὁτιδήποτε ἄλλο θὰ μπορούσαμε νὰ δώσουμε ὡς ἀντίτιμο γιὰ νὰ τὴν ἀποκτήσουμε; Τὶ συμβολίζουν στὴ δικὴ μας συνείδηση τὰ πρόσωπα καὶ οἱ καταστάσεις ποὺ ἀπειλοῦν νὰ μᾶς στερήσουν τὴν Ἐλευθερία; Ἄν, λοιπόν, γιὰ ἐμᾶς ἡ Ἐλευθερία εἶναι μὴ ἀνταλλάξιμο ἀγαθό, πὼς μποροῦμε καὶ πὼς πρέπει νὰ διαμηνύσουμε πρὸς πάσα κατεύθυνση ὅτι δὲν τὴν παζαρεύουμε;

Αὐτὲς εἶναι οἱ μικρὲς μὰ βασικές, πολὺ βασικὲς ἐρωτήσεις ποὺ μποροῦμε νὰ ἀπευθύνουμε στὸν ἑαυτὸ μας στὴν προσπάθεια νὰ συντονιστοῦμε μὲ τὸ θαῦμα ποὺ ἔπλασε ὁ λαὸς μας μὲ τὴν ἄξια καθοδήγηση τῶν ἐπικεφαλῆς ἀξιωματικῶν τοῦ στρατεύματος, τοῦ Μεταξᾶ καὶ τοῦ

Ο ΜΕΤΑΞΑΣ ΕΓΡΑΨΕ ΚΙ Ο ΛΑΟΣ ΥΠΕΓΡΑΨΕ

Ἐγγύς τῆς 28ης Ὀκτωβρίου. Κάθε ἑλληνικός ἐνιαυτός, τήν 28η Ὀκτωβρίου, ἑνώνεται μέ τό πολεμικό κι ἀξέχαστο 1940. 

Αὐτές τίς ἡμέρες, κάθε δευτερόλεπτο πού περνάει, ταξιδεύοντας τόν χρόνο στό σημεῖο ὅπου τό μηδέν τῆς ὕλης συναντήθηκε μέ τό ἄπειρο τῆς ψυχῆς, οἱ συνειδήσεις τῆς ράτσας μας συντονίζονται μέ τόν Παράδεισο, τά Ιλίσια Πεδία, τίς νήσους τῶν Μακάρων, μέ ὅλα τά πεδία αἰώνιας εὐφροσύνης – ἐκεῖ πού βασιλεύει ἀδιατάρακτα τό ἡλιακό φῶς τῆς θείας ἀρετῆς.
Μικρά παιδιά, νέοι, ἡλικιωμένοι καί μεσόκοποι, αἰσθάνονται αὐτό τόν σπάνιο, τόν ἰδιαίτερο ἐσωτερικό κραδασμό πού μόνο οἱ περιπέτειες τοῦ ἔθνους καί οἱ μεγάλοι ἔρωτες δύνανται νά προκαλέσουν. Ὁ ἔσω κόσμος πλημμυρίζει βουβά ἀπό συγκίνηση. Οἱ ἦχοι καί οἱ εἰκόνες, τά τραγούδια καί τά ραδιοφωνικά διαγγέλματα τῆς ἐποχῆς, πυροδοτοῦν τήν

Δοξαστικό γιά τό 1940

Εἶμαι πλούσιος. Πολυώνυμα δῶρα λαχών εἰμί. Εὐχαριστῶ τόν Θεό καί ὅλες τίς συνοδές δυνάμεις γιά αὐτό. Νά ἐξηγήσω θέλω τόν πλοῦτο μου γιά νά τόν μοιραστοῦν ὅσοι ἐπιθυμοῦν παρόμοιο νά ἔχουν. Ὑπάρχει ἄφθονος γιά ὅλους. 

Κέρδος πρῶτο: Ἔχω γνωρίσει ἀνθρώπους πού νίκησαν, νικοῦν, δείχνουν πώς θά νικήσουν τήν πτωτική φύση τῆς σαρκός. Ἥρωες σιωπηλούς καί χαμογελαστούς σάν τόν γλυκό Ἀπόλλωνα πού πυρπολεῖ καί καταναλώνει τίς ψυχές πάνω στόν πανίερο Κύνθο. Ἁγίους καί μάρτυρες, ὁσίες πού πυράκτωσαν τό μέταλλο τῆς καλοσύνης τους στήν Κόλαση τῆς πραγματικότητας. Γιά μένα οἱ ζῶντες καί οἱ τεθνεῶτες ἥρωες, μάρτυρες, ἅγιοι καί διαλεχτοί ἀποσυνάγωγοι εἶναι ἕνα ἑνιαῖο σύνολο μέ τό ὁποῖο οὐδέποτε σταματῶ νά διαλέγομαι. Ὁδοδεῖκτες καί παρηγοριά στίς ἄνυδρες ὧρες τοῦ καμάτου.

Κέρδος πρώτιστο: Κομπάζω. Δέν θά ἔπρεπε ἀλλά συνάμα δέν θά μποροῦσα καί νά τό ἀποφύγω. Εἶμαι...

Βλάσφημοι παραλληλισμοί

Η Ιστορία έχει κέφια. Οι διαχρονικοί υβριστές του Ιωάννη Μεταξά προσπαθούν να μπουν στο... κάδρο μαζί του

Το ΟΧΙ ο Ιωάννης Μεταξάς το προετοίμασε. Δεν σηκώθηκε ένα ωραίο πρωινό να σκυλοβρίσει τον Μουσολίνι και τον Χίτλερ. Προετοιμάστηκε να τους αντιμετωπίσει. Βρήκε σύμμαχο κραταιό, την Αγγλία, έλαβε εγγυήσεις και προχώρησε στον δρόμο της εθνικής αξιοπρέπειας. Ηταν ικανός αξιωματικός, φλογερός πατριώτης και πιστός χριστιανός. Δεν ενθάρρυνε παρελάσεις «υπερηφάνειας» παρδαλά ντυμένων ανθρώπων που κουνιούνται σαν βάρκες στο Παλαιό Φάληρο και το Μικρολίμανο. Δεν ευλογούσε ημερίδες και φεστιβάλ νομιμοποίησης του χασισιού. Δεν δήλωνε άθεος. Ηταν σώφρων και ήξερε ότι στο τέλος του πολέμου οι Εγγλέζοι θα μας έδιναν τα Δωδεκάνησα.

Οι Ελληνες δεν πείνασαν επί Μεταξά και λόγω Μεταξά. Δεν ένιωσαν ανασφάλεια ούτε

ΟΧΙ = ΟΧΙΑ ΔΙΜΟΥΤΣΟΥΝΗ

Γράφει ο Χρίστος Γούδης

Η τραγική κατάσταση της οικονομικής και κοινωνικής κατάρρευσης της χώρας μας, πέραν της θλιβερής και καταθλιπτικής εικόνας με τις κλειστές τράπεζες και τα ταλαίπωρα γηρατειά, αντανακλάται και έμμεσα, στην κορύφωση της τουριστικής περιόδου, από την αδυναμία των πολυάριθμων τουριστών να εξυπηρετηθούν από τα ΑΤΜ των τραπεζών (πέραν των 60 ευρώ που αποσύρουν ημερησίως, ποσόν το οποίο στα περισσότερα εξ αυτών είναι σήμερα 50 και όχι 60 ευρώ, και αύριο θα είναι 20), με αποτέλεσμα την αδυναμία διάχυσης των χρημάτων τους στην αγορά, την διάδοση της πληροφορίας στο εξωτερικό και την συνακόλουθη φυγή των τωρινών επισκεπτών από τη χώρα μας αλλά και την μαζική ακύρωση μελλοντικών αφίξεων σε αυτήν. Η επαπειλούμενη γεωμετρική καταστροφή, εάν δεν υπάρξει άμεση συμφωνία προς ομαλοποίηση της κατάστασης, θα είναι μέσα σε μερικές μέρες ολική και συντριπτική.

Ο σχετικός παραπλανητικός εφησυχασμός της κοινωνίας που ακόμη την διακατέχει στις πρώτες αυτές μέρες της πτώχευσης, παρά την συγκίνηση που προκαλούν οι ουρές των γερόντων που εκλιπαρούν για ψιχία συντάξεως από τις τράπεζες, οφείλεται στο ότι πιστεύουμε πως δεν πρόκειται να αγγίξει εμάς προσωπικά. Είναι σαν να μάθαμε ότι

Η ΑΓΚΥΡΑ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΑΠΟΚΟΠΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΨΗΦΙΖΟΝΤΑΣ ΟΧΙ - ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΧΑΡΗ

Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Χουσεΐν Ζεϊμπέκ

Αντιγράφω από το τηλεγράφημα του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων: Υπέρ του "όχι" στο δημοψήφισμα της Κυριακής τάσσονται, με κοινή τους δήλωση, οι τρεις μειονοτικοί βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ από την Ξάνθη και τη Ροδόπη, παροτρύνοντας ταυτόχρονα τους μουσουλμάνους ψηφοφόρους της Θράκης να ακολουθήσουν αυτή την πολιτική απόφαση.

Οι Χουσεΐν Ζεϊμπέκ, Μουσταφά Μουσταφά και Αϊχάν Καραγιουσούφ, σε κοινή τους δήλωση στην τουρκική γλώσσα, αναφέρουν -μεταξύ άλλων- ότι "επί 4 μήνες η κυβέρνηση επέμεινε σε έναν έντιμο συμβιβασμό" και ότι "τα μνημόνια των προηγούμενων κυβερνήσεων έφεραν εξαθλίωση στις τάξεις των αγροτών και των φτωχότερων λαϊκών στρωμάτων".

Επισημαίνουν, παράλληλα, ότι "θα ήταν αδιανόητο να

Τελικά, το είπε ο Μεταξάς...

Ο πατέρας τού ΟΧΙ δεν κρύφτηκε πίσω από τις πλάτες του λαού μας, ζητώντας δημοψηφίσματα. Σήκωσε την τιμή της Ελλάδας στις πλάτες του

Ο Εμανουέλε Γκράτσι ήταν ο Ιταλός πρεσβευτής που επέδωσε το τελεσίγραφο του Μουσολίνι στον Μεταξά. Στο αυτοβιογραφικό βιβλίο του «Η αρχή του τέλους - Η επιχείρηση κατά της Ελλάδος» («Principio della fine. L' impresa di Grecia», εκδόσεις Βιβλιοπωλείο της Εστίας, σελ. 284-287) περιγράφει την εμπειρία τού να ακούει ΟΧΙ κάποιος εκπρόσωπος των ισχυρών από έναν ηθικά ανώτερο Ελληνα, που έχει δίκιο, το γνωρίζει και έχει αρκετό θάρρος και αρετή για να

Όταν τα ΟΧΙ είναι αυθεντικά κι απόλυτα

Με το χαμόγελο στα χείλη, πίστη στον Θεό και εμπιστοσύνη στην εθνική ηγεσία δεν υπάρχει αντίπαλος για τους Έλληνες.

"Έξω ολόκληρη η Αθήνα είχε ξεχυθεί στους δρόμους αλαλάζοντας. [...] χιλιάδες κόσμος ζητωκραύγαζαν και όρμησαν στον περίβολο του Υπουργείου Εξωτερικών που πλημμύρισε από έξαλλους νέους και κύκλωσε το αυτοκίνητο του Μεταξά που παρουσιάστηκε στην εξώπορτα για να επιβιβαστεί. Κρατούσε το μπαστούνι στο χέρι και τον πλαισίωναν οι δύο σωματοφύλακές του. [...] όταν το πλήθος τον είδε, παραφρόνησε. Στεκόμουν λίγο πιο πίσω του και είδα τον δικτάτορα να ζει την ωραιότερη, ίσως, στιγμή της ζωής του. Έκανε νόημα με το μπαστούνι του να μεριάσουν οι σωματοφύλακες και παραδόθηκε στην ανθρωποπλημμύρα που τον σήκωσε στους ώμους και τον πήγε, κραυγάζοντας τον εθνικό ύμνο, απέναντι στο Γενικό Επιτελείο. Είχε κανείς την εντύπωση ότι η Ελλάς ήταν ένα

Η ποινικοποίηση της νίκης

Το πρόβλημα που έχει το καθεστώς με προσωπικότητες όπως ο Ιωάννης Μεταξάς δεν σχετίζεται με το πολίτευμα αλλά κυρίως με το γεγονός ότι νίκησε...

Σαν σήμερα στις 4 Αυγούστου, το έτος 1936, ο συνταγματικός κυβερνήτης Ιωάννης Μεταξάς επέβαλε δικτατορία. Λίγους μήνες νωρίτερα, στις 16 Απριλίου 1936 είχε ψηφιστεί από την Βουλή Πρωθυπουργός της Ελλάδος με συντριπτική πλειοψηφία: 241 υπέρ, 16 κατά (του ΚΚΕ), και 4 λευκά... Το πως και το γιατί η χώρα οδηγήθηκε εκεί είναι ένα θέμα που μπορεί εύκολα να ερμηνευτεί. Είναι διαθέσιμες αρκετές πηγές, πλούσια η βιβλιογραφία (πολλών αποχρώσεων) και η ελευθερία της γνώμης -έστω στα χαρτιά- υπάρχει ακόμα.
Ο Ιωάννης Μεταξάς παρότι νίκησε τους Ιταλούς, στάθηκε αγέρωχος ως Έλλην την ώρα των μεγάλων δοκιμασιών, διεύρυνε τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, ευνόησε την επιχειρηματικότητα, ισχυροποίησε τη διεθνή θέση της χώρας και έγινε η αιτία να δοθούν στον αγωνιζόμενο λαό μας τα Δωδεκάνησα (ως έπαθλο του «ΟΧΙ»), συκοφαντείται ανηλεώς από όλες τις παρατάξεις: από τη σοσιαλδημοκρατία και τους αριστερούς μέχρι την σεσημασμένη λουκουμοδεξιά με τα φούτερ στους ώμους. Ο λόγος είναι προφανής. Νίκησε μια