Οι ημέρες που παρέρχονται

Κάθε χρόνο, η γιαγιά, όταν φεύγαμε από τη Σύρο, χαιρετούσε συγκινημένη το νησί, σαν να ήταν η τελευταία φορά. Μου φαινόταν παράλογο να το κάνει αυτό. Κι η τελευταία φορά ήλθε. Και πέρασαν τα χρόνια. Και μου φαίνεται παράλογο να μην βλέπω τους τόπους και τους ανθρώπους με την αίσθηση της τελευταίας φοράς.

Το νικηφόρο παρελθόν

Επισήμως δεν ομολογείται. Ανεπισήμως, όμως, ουκ ολίγοι οπαδοί της φωσφοριζέ ροζ Αριστεράς τρέμουν στη θέα ενός... τάφου.

Ο τάφος που προκαλεί ανατριχίλες, ρίγη και κομμάρες στους λατρευτές ενός ανύπαρκτου θεού είναι αυτός της Αμφίπολης. Οι θρησκευάμενοι του τίποτα είναι κάτι τύποι που συνήθως βαριούνται να δουλέψουν και δουλεύουν τους άλλους, απομυζώντας κρατικά κονδύλια και κούφια χειροκροτήματα. Στην Αμφίπολη ο τάφος είναι αρχαίος και σίγουρα κρύβει μέσα του σημαντικότερα ευρήματα από την τσατσάρα για το μουσάκι του Λένιν ή την φυσαρμόνικα του μακαρίτη Λεωνίδα Κύρκου. Οι της φωσφοριζέ ροζ Αριστεράς (αλλά και της ερυθράς) πάσχουν από ένα λίαν ευεξήγητο σύνδρομο, το οποίο αφορά την αρχαία ελληνική ιστορία. Επειδή όλα τα γεγονότα της ελληνικής αρχαιότητας είχαν την... ατυχία να συμβούν προ Μαρξ -άρα έμειναν ανεπηρέαστα από την συστηματική μπουρδολογία του- οι ελληνόφωνοι της προόδου, των δικαιωμάτων, της οικολογίας και της αμπελοφιλοσοφίας, όποτε γίνεται λόγος για τους αρχαίους...

Κληρονομικό χάρισμα

Είσαι υπουργός και ψάχνεις για κονδύλια; Πιέζεσαι από την τρόικα; Θέλεις επαναφορά στα επίπεδα του 2008; Υπάρχει λύση!  

Ιδού ένα από τα πολλά και ενδιαφέροντα διαφημιστικά φυλλάδια, τα οποία (σε αντίθεση με την τρόικα και την κυβέρνηση) υπόσχονται άμεση εξεύρεση λύσης, ακόμα και στα πιο... φαντασμαγορικά και ανυπέρβλητα προβλήματα. Μου διενεμήθη στην είσοδο του κτιρίου όπου στεγάζεται η «δημοκρατία», στο Παγκράτι: «Δάσκαλος Xarim. Ταχύτατη δράση. Εχέμυθος και αποτελεσματικός. Κληρονομικό χάρισμα. Πληρωμή κατόπιν 10 μέρες αποτελέσματος. Δύναμη Μέντιουμ – Υπνωτιστής – Θεραπευτής».
Ο ειδήμων περί τα μεταφυσικά και αυτά που λένε οι Άγγλοι «μάμπο-τζάμπο» σου δίνει κι έναν ασφαλή μπούσουλα. Για να εντοπίσει ο υποψήφιος πελάτης το ουράνιο ή καταχθόνιο πρόβλημα που αντιμετωπίζεις, παραθέτει στο ευσύνοπτο κείμενό του και συμπτωματολογία: «Εάν έχετε τα ακόλουθα συμπτώματα: Αίσθηση τσιμπήματος στο δέρμα σας (σ.σ.: δεν διευκρινίζει την υπόθεση των κουνουπιών). Αίσθηση βάρους στους ώμους σας ή

Αρχαίοι δούλοι, νέοι «ελεύθεροι πολίτες»

Λεπτομέρεια από το έργο «Η Σχολή των Αθηνών». Νωπογραφία του Ραφαήλ. Στα αριστερά διακρίνουμε τον Πλάτωνα, δεξιά τον Αριστοτέλη. 

«Τρία πράγματα κάνουν τη ζωή του δούλου: η δουλειά, η τιμωρία και η τροφή. Το να μην τιμωρούνται και να μην δουλεύουν αλλά να τους παρέχεται τροφή τους κάνει αλαζονικούς∙ αλλά και το να δουλεύουν και να τιμωρούνται χωρίς να παίρνουν τροφή, είναι βιαιοπραγία και τους εξασθενεί. Απομένει λοιπόν να τους παρέχουμε εργασία και τροφή ικανοποιητική∙ γιατί δεν είναι δυνατόν να αφεντεύεις αμίσθωτους. [...] Οι καλύτεροι εργάτες θα ήσαν αυτοί που δεν είναι ούτε υπερβολικά δειλοί ούτε υπερβολικά ανδρείοι. Και οι δυο αυτές ακρότητες είναι δείγματα κακά∙ υπερβολικά δειλοί δεν αντέχουν πολλά και οι υψηλόφρονες δεν εξουσιάζονται εύκολα». 
Αριστοτέλους, «Οικονομικός Πρώτος», Άπαντα, Τόμος 4, εκδόσεις Κάκτος, σελ. 266-67

Είναι χιλιάδες οι φορές που κοιταζόμαστε στον καθρέφτη δίχως να παρατηρούμε τα σημάδια που αφήνει ο χρόνος επάνω μας. Έχουμε την ψευδαίσθηση ότι μένουμε απαράλλαχτοι, ανέγγιχτοι από το διάβα των καιρών μέχρι που διαπιστώνουμε με δέος, θλίψη και φόβο το αντίθετο. Ένα μικρό ή μεγαλύτερο άλγος που ξεσπάει ξαφνικά. Η απώλεια κάποιου προσώπου που υπήρχε μέσα στη ζωή μας. Μια παλιά φωτογραφία που πέφτει στα χέρια μας. Μια ανάμνηση που ξεπηδά από κάποιον μακρινό ήχο, μια μυρωδιά, από την αφή αντικειμένου που είχαμε λησμονήσει την ύπαρξή του. Όλα τα παραπάνω ενεργοποιούν αυτό για το οποίο ο εγκέφαλος, σπλαχνικά, μας παραπλανά με άλλα ερεθίσματα ούτως ώστε να το λησμονούμε: την αίσθηση της φθοράς και του επερχόμενου τέλους.
Μόλις θυμηθούμε το αναπόφευκτο, η εικόνα μας στον καθρέφτη φωτίζεται με μια

Συντρίμ τημ

Αρχαίο κάλλος, νέος κάλος. 

Η Σοφία Βούλτεψη δεν είναι η αιτία της κυβερνητικής πολιτικής αλλά η ύστατη συνέπειά της. Της ανήκει δικαιωματικά μερτικό των επιτευγμάτων!


Η θεαματική αποτυχία μπορεί να είναι ευκολότερη από την επιτυχία αλλά προσφέρει εξίσου καλό θέαμα. Αν δεν την λούζεσαι εσύ, μπορεί να γελάσεις κιόλας με την καρδιά σου εξαιτίας της. Στην ελληνική περίπτωση το γέλιο είναι άφθονο – όσο και το χρέος που διογκώνεται κατά τη διάρκεια της υπερπροσπάθειας να μειωθεί. Μπροστάρηδες στην πρωτοποριακή αυτοσχεδιαστική κωμωδία «Σωτηρία 2014» είναι αρκετά εκλεκτά στελέχη της κυβέρνησης. Η Σοφία Βούλτεψη, μια ατρόμητη κασκαντέρ της επίσημης «ενημέρωσης» αποτελεί βασική πρωταγωνίστρια της παράστασης. Είναι μεν ευνοημένη από τον σκηνοθέτη -μια και της έχει δώσει ρόλο, όπου μπορεί να εκτοξεύσει δεκάδες αμίμητες ατάκες- αλλά το πηγαίο ταλέντο της, η άγνοια κινδύνου, η περιφρόνηση κάθε

Προωθήσατε λαχανικά εδώ!

Τέρμα οι χωματερές. Οποιος να ξεστοκάρει αγγούρια θέλει να τα πάει στου Βαγγέλη! Ξεγλιστράει σαν το χέλι, είναι ζάχαρη είναι μέλι

Η κατάσταση έχει ως εξής: Οι Δυτικοί θέλουν να κάνουν τσαλίμια, ντρίμπλες και τζιτζιμιτζιριές στους Ρώσους. Οι Ρώσοι είναι δύσκολοι άνθρωποι. Δεν τους αρέσει η ιδέα να κοπρίζουν στην αυλή τους οι ξένοι. Μόλις δουν κάτι τέτοιο, αρχίζουν τις κλοτσιές στους ροδαλούς και πάντα πρόθυμους πισινούς της Δύσεως. Οι κλοτσιές τους, ιστορικά, αποδεικνύονται πειστικότατα διπλωματικά εργαλεία επίλυσης διαφορών. Οι Δυτικοί, άμα τη παραλαβή της πρώτης ντουζίνας λακτισμάτων, κάνουν πίσω. Ετσι έχει γράψει έως σήμερα το κοντέρ, αυτά σας λέμε μετά πάσης βεβαιότητος.
Το κακόν της υποθέσεως είναι ότι εμείς οι Ελληνες, που είμαστε από μόνοι μας παράταξη γι' αυτό δεν ανήκουμε σε καμία, τρώμε

Το τέλος των αυτοκρατοριών

«Το χτίσιμο του πύργου της Βαβέλ». Έργο του Lucas van Valckenborch (1535-1597).

«Κατέχουν σήμερα οι Αχαιοί την Τροία. Φαντάζομαι, θ' ακούωνται στην πόλη ευδιάκριτες φωνές. Αν χύσης σ' ένα πιάτο ξείδι και λάδι, δεν θάλεγες ποτέ πως σμείγουν φιλικά. Θα ξεχωρίζουν οι φωνές νικητών και νικημένων, όπως ξεχωρίζει η αντίθετή τους τύχη».
Αισχύλου, «Αγαμέμνων», στ. 320-325, Άπαντα Αρχαίων Ελλήνων Συγγραφέων, εκδ. Πάπυρος

Αυτό το έργο του Αισχύλου είναι πολυεπίπεδο, βρίθει συμβολισμών και συγκαλυμμένων μηνυμάτων. Δεν είναι τυχαίο στον «Αγαμέμνονα», για πρώτη φορά στην ελληνική γραμματεία, γίνεται σαφής μνεία στον αριθμό 666 (στ. 32-33) – και μάλιστα ως καλός οιωνός! Ο Αισχύλος ήταν μυημένος στα Ελευσίνια μυστήρια και οι «εσωτερικού χαρακτήρα» αναφορές του λίγο έλειψαν να τον οδηγήσουν στον θάνατο αφού κατηγορήθηκε πως διά των έργων του αποκάλυπτε «άρρητα μυστήρια».
Ωστόσο, τα λόγια της Κλυταιμνήστρας στο απόσπασμα που παρατέθηκε στην αρχή του κειμένου δεν έχουν «αποκρυφιστικό-μυστηριακό» νόημα. Είναι μεν προφητικά, μια και επιβεβαιώνονται κάθε τόσο αλλά η ευστοχία τους οφείλεται στην

Περασμένες μου απάτες

Στέλεχος της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής διαβουλεύεται με εγνωσμένου κύρους λειτουργό του Τύπου για το περιεχόμενο τροπολογίας.

Είναι κρίμα να απασχολούμε ολόκληρη Βουλή για να νομοθετεί για τα δίκαια του μπετατζή. Γράψε νόμο λογιστή, δώσε το στον υλατζή, αύριο να τυπωθεί!

Είναι παράξενο αλλά γίνεται. Η σύγχρονη πολιτική πραγματικότητα σε κάνει να θυμάσαι και να σιγοτραγουδάς επιτυχίες του ασύγκριτου διδύμου Χιώτης – Λίντα. Αύγουστο μήνα, ρεμβάζεις στο κέντρο της Αθήνας, στην μαγευτική Κυψέλη. Διαβάζεις αμέριμνος το εκκαθαριστικό της εφορίας, διστάζεις να μπεις στα ιντερνέτια για να δεις πόσο θα σου 'ρθει ο ΕΝΦΙΑ, πίνεις καφέ και δοξάζεις τον Θεό που δεν σου έχουν κατασχέσει ακόμα το μπρίκι (μαζί με το πετρογκαζάκι). Ξάφνου, το βλέμμα σου κουντράει στην πεμπτουσία της συγκυβερνητικής πολιτικής. Μια τροπολογία που κατετέθη νύχτα. Σαν τις παραγγελιές στα κέντρα που σαν

Η ποινικοποίηση της νίκης

Το πρόβλημα που έχει το καθεστώς με προσωπικότητες όπως ο Ιωάννης Μεταξάς δεν σχετίζεται με το πολίτευμα αλλά κυρίως με το γεγονός ότι νίκησε...

Σαν σήμερα στις 4 Αυγούστου, το έτος 1936, ο συνταγματικός κυβερνήτης Ιωάννης Μεταξάς επέβαλε δικτατορία. Λίγους μήνες νωρίτερα, στις 16 Απριλίου 1936 είχε ψηφιστεί από την Βουλή Πρωθυπουργός της Ελλάδος με συντριπτική πλειοψηφία: 241 υπέρ, 16 κατά (του ΚΚΕ), και 4 λευκά... Το πως και το γιατί η χώρα οδηγήθηκε εκεί είναι ένα θέμα που μπορεί εύκολα να ερμηνευτεί. Είναι διαθέσιμες αρκετές πηγές, πλούσια η βιβλιογραφία (πολλών αποχρώσεων) και η ελευθερία της γνώμης -έστω στα χαρτιά- υπάρχει ακόμα.
Ο Ιωάννης Μεταξάς παρότι νίκησε τους Ιταλούς, στάθηκε αγέρωχος ως Έλλην την ώρα των μεγάλων δοκιμασιών, διεύρυνε τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, ευνόησε την επιχειρηματικότητα, ισχυροποίησε τη διεθνή θέση της χώρας και έγινε η αιτία να δοθούν στον αγωνιζόμενο λαό μας τα Δωδεκάνησα (ως έπαθλο του «ΟΧΙ»), συκοφαντείται ανηλεώς από όλες τις παρατάξεις: από τη σοσιαλδημοκρατία και τους αριστερούς μέχρι την σεσημασμένη λουκουμοδεξιά με τα φούτερ στους ώμους. Ο λόγος είναι προφανής. Νίκησε μια

Αυτοεξόριστος στα ΜΜΕ

Ο κ. Γεωργιάδης υπάρχει μέσα από τα ΜΜΕ. Δίχως την προβολή τους νιώθει σαν απουσία! Κοντεύει να λησμονήσει κι ο ίδιος πώς ήταν να ζει κανονικά...

Επειδή ως Έλληνες τυγχάνουμε φιλομαθείς είμεθα όλοι αυτιά, άρα θα μπορούσαμε να ακούσουμε τα πάντα. Φευ, το 99% του οργανικού ηχοσυστήματος εκάστου πολίτου-τηλεθεατού της χώρας βομβαρδίζεται με τσιρίδες του Αδώνιδος Γεωργιάδη. Η Αυτού Υστερικότης πρέπει να έχει κλωνοποιηθεί και έτσι να βρίσκεται σε θέση να ικανοποιεί ταυτοχρόνως κανάλια, ραδιόφωνα, περιοδικά, εφημερίδες, twitter, Facebook και δεν συμμαζεύεται. Πρέπει να υπάρχουν στρατιές κυβερνοοργανισμών σαν την βουβουζέλα του μνημονίου (όπως έχει χαρακτηριστεί από την γειτονική στήλη «Μπα?») και να έχουν ξαμοληθεί σαν επιδημία σε οτιδήποτε μπορεί να έχει έστω έναν ακροατή, αναγνώστη, τηλεθεατή. Από εκεί εκτοξεύουν

Η σιωπή των αμνών

Ζούμε ημέρες αποτρόπαιων διωγμών, ολοκαυτωμάτων χριστιανικών πληθυσμών και δεν μιλάει κανείς. Αναμενόμενο. Ο Χριστός πάντα ενοχλούσε...

Οι ειδήσεις είναι τόσο πολλές που κάθε εβδομάδα θα μπορούσε να τυπώνεται και ένας τόμος με τις σφαγές των Χριστιανών σε χώρες όπου επελαύνουν οι ισλαμιστές. Η ένοπλη πρωτοπορία του μουσουλμανισμού εκδίδει τελεσίγραφα: οι Χριστιανοί να εκκενώσουν περιοχές. Πυρπολούν εκκλησίες. Σταυρώνουν πιστούς. Τους αποκεφαλίζουν. Φωτογραφίζονται δίπλα στα διαμελισμένα πτώματα χαμογελώντας. Σκοτώνουν γυναίκες, νέους, μωρά, ιερείς, ηλικιωμένους, οποιονδήποτε «αλλόπιστο» βρεθεί στο διάβα τους. Οι κυβερνήσεις της Δύσης σιωπούν, ανέχονται, ενθαρρύνουν τους διωγμούς. Προσφέρουν «ηθική», πολιτική, οικονομική και στρατιωτική στήριξη στα ανθρωπόμορφα τέρατα που

Το κλασικό μέτρο της εκδίκησης

1922. Σμύρνη φλεγόμενη. Αίμα προγονικό αδικαίωτο. Απορίας άξιον πώς οι Έλληνες μπορούν να πορεύονται με αυτά τα ολοκαυτώματα δίχως να γυρεύουν Δικαιοσύνη.

«Νήπιος ος των οικτρώς οιχομένων γονέων επιλάθεται». 
Σοφοκλής, «Ηλέκτρα», Άπαντα Αρχαίων Ελλήνων Συγγραφέων, εκδόσεις Πάπυρος στ. 145-146

«Είναι μωρός όποιος λησμονεί γονείς που πήγαν με θάνατο οικτρό» μας φωνάζει η Ηλέκτρα. Προσπαθεί, από τα απροσπέλαστα υπαρκτικά πεδία της, να θυμίσει σε όλους το χρέος της απόδοσης τιμής στους γονείς, στους προγόνους. Εκείνη γύρευε να πάρει εκδίκηση για τη δολοφονία του πατέρα της, Αγαμέμνονα, από τη μητέρα της Κλυταιμήστρα και τον εραστή της Αίγισθο. Θεωρούσε και συνεχίζει να θεωρεί η φίλη μας Ηλέκτρα ότι είναι ανόητος όποιος δεν αποδίδει δικαιοσύνη για εγκλήματα που διαπράχθησαν απέναντι στους γονείς του. Το σχόλιο της μοιραίας πρωταγωνίστριας του σοφόκλειου έργου αποκαλύπτει μια διάθεση «πρακτικής» αντιμετώπισης αυτού του είδους των ζητημάτων. Διόλου παράξενο. Η ελληνική αρχαιότητα αποτελεί την επιτομή της...

Ο πρίγκηπας της Ζαμούντα

Στον θρόνο δεν κάθεται ο Έντι Μέρφι ή ο Μποράτ αλλά ο νυν πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Στο μυθικό χαλιφάτο του τροϊκανιστάν, το σύνταγμα καταπατείται ούτως ώστε να μην παραβιαστεί και τα τρίγωνα Πανοράματος είναι κυλινδρικά! 

Λοιπόν, αν έχετε μπερδευτεί με την εισαγωγή του σημερινού πονήματος, όλα θα ξεκαθαριστούν στο νιονιό σας αν σας εξηγηθεί ο τίτλος. «Ο πρίγκηπας της Ζαμούντα» είναι κωμωδία του 1988, με πρωταγωνιστή τον Έντι Μέρφι. Στο φιλμ, ο Έντι είναι πρίγκηπας ενός φανταστικού αφρικανικού κράτους (να, κάπως σαν την Ελλάδα) που ταξιδεύει μέχρι την Αμερική για να βρει γυναίκα να παντρευτεί. Για να μην θαμπώσει την γιάνκισσα υποψήφια νύφη με τα αξιώματα και τα φράγκα του, υποδύεται τον...

Πρώην ντράμερ των Megadeth απαθανατίζει UFO!

Nick Menza το όνομά του. Το βίντεο έχει το πλήρες ιστορικό!

Πώς να πάρετε 14 στην έκθεση

Αν και φημίζεται για την ψυχραιμία του, ο Επίτιμος εδώ τα χρειάστηκε! Προς στιγμήν νόμισε ότι θα διαβάσει κείμενο της Γιάννας, αλλά ευτυχώς επρόκειτο για το μενού. 

Διαβάστε τα αποσπάσματα από κείμενο της Γιάννας Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη, που ακολουθούν. Έπειτα, εφαρμόστε τη συμβουλή* στο τέλος του κειμένου.

«Τι να πρωτογράψει κανείς για την Κρήτη. Τι να θυμηθώ, τι να διαλέξω (ακόμα πιο δύσκολο!). Η Κρήτη δεν είναι ένα νησί. Είναι ένας ολόκληρος κόσμος. Μια μικρή ήπειρος. Πάντα πίστευα ότι εκεί υπάρχουν όλα. Ακτές, βουνά, θάλασσα, ορίζοντας. Και πρώτα-πρώτα άνθρωποι με όλα. Με ανησυχία, με αναζήτηση, με δημιουργία, με λεβεντιά και φιλότιμο. Κυρίως όμως με πνεύμα και φρόνημα ελεύθερο. Για την Κρήτη αυτό είναι κάτι σαν

Ντάρι, ντάρι, παλικάρι

12 Ιουνίου. Ο Αλέξης Τσίπρας λέει στους βουλευτές και ευρωβουλευτές του: «Όπως καταλαβαίνετε φίλες και φίλοι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα πάει φέτος για μπάνια».

Στην μνημειώδη αγόρευσή του, ο επαναστάτης ποπολάρος αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ, τόνισε επίσης: «Η Κοινοβουλευτική Ομάδα πρέπει να είναι παρούσα, οι βουλευτές και οι βουλευτίνες του ΣΥΡΙΖΑ παρόντες και παρούσες. Δεν θα είναι φέτος ένα χαλαρό καλοκαίρι». Η αγωνιστική διάθεση ανέβηκε κατακόρυφα, ξεκινούσε και το Μουντιάλ εκείνη την ημέρα. Ο σύντροφος Νάσσος Θεοδωρίδης, εξέχον στέλεχος του κόμματος αξιωματικής αντίπολίτευσης, είχε και άγχος να αποκλειστεί η Εθνική Ελλάδος (στα σοβαρά αυτό, δεν πρόκειται περί πλάκας). Όλα κρέμονταν σε μια κλωστή. Η παγκόσμια κοινότητα περίμενε με αγωνία τα πλάνα από την

Η Βάρκιζα ώρα οκτώ

Παρασκευή, 18/7/2014. Ο πλανήτης Γη παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα δελτίο Mega. Η Όλγα φεύγει, η θλίψη έρχεται. 

Βροντάει ο Μπόμπολας, αστράφτει ο Τσίμας, μουγκρίζει ο Γιάννης μας, σειέται ο Καψής. Φεύγει η Όλγα μας, με το χιλιάκριβο διαμαντικό. Και είπεν η συντρόφισσα στο δελτίο:
«Η σημερινή μέρα είναι μια σημαντική μέρα γιατί κλείνει ένας μεγάλος κύκλος. Εννιά χρόνια δεν είναι παίξε – γέλασε, στην παρουσίαση του κεντρικού δελτίου ειδήσεων του Mega. Χάρη σ’ εσάς. Χάρη στην εμπιστοσύνη που μας δείξατε. Χάρη στο γεγονός ότι μας επιλέξατε για την ενημέρωσή σας, το Mega βρέθηκε για πολλά χρόνια στην κορυφή της

Ο δυτικός ορθολογισμός ως κενό

«Ο δυτικός πολιτισμός παράγει, αιώνες τώρα, άλλο τύπο ανθρώπου και κοινωνίας, εξορίζοντας το υπερβατικό από την ενδοκοσμική πραγματικότητα και δίνοντας προτεραιότητα στο άτομο-εξάρτημα της πολιτειακής μηχανής». 
Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Μεταλληνός, «Γράμματα Σπουδάσματα», εκδόσεις «Ορθόδοξος Κυψέλη», σελ. 140.

Και μόνο η συμπαθής όψη, η μειλίχια έκφραση, η ηδεία απολυτότητα των σκέψεων του πατρός Μεταλληνού, αρκεί να πείσει έναν πιστό Χριστιανό για το ακριβές των επιχειρημάτων του. Δεν χρειάζεται να ανατρέξει ο Ορθόδοξος στην ίδια τη ζωή του ώστε να αποφανθεί αν ο λεγόμενος δυτικός πολιτισμός έχει αυξήσει τα επίπεδα της ευδαιμονίας του ή αν τα έχει σχεδόν μηδενίσει. Δεν απαιτείται η σύγκριση των συναισθημάτων της εποχής του iPad και του φορητού τηλεφώνου με οθόνη αφής με τα βιώματα παρελθουσών δεκαετιών για να καταλάβει ο Έλληνας Ορθόδοξος ότι από το σήμερα κάτι... λείπει.
Φυσικά, σε έναν ορθολογιστή, που έχει μάθει να σκέφτεται, να

Σφαιροκαυτερή

Αυτά είναι θεάματα μαντάμ! Λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και την φρίκη μου. Σουβλάκια, τζατζίκια, καταδίωξη, πιστολίδι...

Λοιπόν, δεν φταίει η Ελλάς επειδή τα άνθη του κακού φύονται και επί του εδάφους της. Ούτε οι Έλληνες είναι «τρομοκράτες» επειδή υπάρχουν ορισμένοι με δολοφονικά ένστικτα τα οποία τα μεταμφιέζουν με ιδεολογικούς φερετζέδες. Το κείμενο που ακολουθεί είναι ένας ύμνος, μια ωδή στους καταναλωτές σουβλακίων στην περιοχή του Μοναστηρακίου. Απεδείχθησαν ακλόνητοι, βράχοι, αίλουροι και -εν πολλοίς- τυχεροί. Οι αποδείξεις περισσότερες από

Δόξα και τιμή στα όπλα μας

Φαντάσου δύναμη ο Έλληνας που πολεμάει. Για να ηττηθεί στην Κύπρο χρειάστηκε να επιτεθούν οι Τούρκοι, να τους βοηθήσει η Αγγλία, οι ΗΠΑ, να προδώσει η Αθήνα, να αφοπλίσει το νησί η χούντα και να καλέσει τον Αττίλα και ο Μακάριος!