Υψηλή πολιτική, χαμηλά στάνταρντ

Τα πάθη είναι συνήθως ποταπά και διαρκούν λίγο. Από την άλλη, ο έρωτας και η μετουσίωσή του σε αγάπη δεν έχουν χρονικά όρια και χωρικά σύνορα. Προσφέρουν θέαση στη θεία ουσία και γι' αυτό δεν μπορούν να αποτιμηθούν σε ύλη.
Η φύση τους είναι λεπτοφυής, απόλυτη, και γι' αυτό μπορούν να αλλάξουν αναίμακτα τον κόσμο μέσα σε μια στιγμή. Αυτά τα σπάνια, ουράνια συναισθήματα δεν είναι σαν τον στιγμιαίο καφέ.
Πρέπει να τα καλλιεργήσεις εντός σου για να μπορέσεις να τα γευθείς. Οφείλεις να τα έλξεις με τις σκέψεις, τα λόγια και τις πράξεις σου.
Είναι αδύνατον για κάποιον που είναι παραδομένος

Πώς αποθεώνεται η δημοκρατία

Στιγμιότυπο από τις «Τρωάδες» του Ευριπίδου, που διδάχθηκε στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου στις 

4 Ιουλίου, σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη.

«Ἔστιν οὖν τραγωδία μίμησις πράξεως σπουδαίας καὶ τελείας, μέγεθος ἐχούσης, ἡδυσμένῳ λόγῳ, χωρὶς ἑκάστῳ τῶν εἰδὼν ἐν τοῖς μορίοις, δρώντων καὶ οὐ δι' ἀπαγγελίας, δι' ἐλέου καὶ φόβου περαίνουσα τὴν τῶν τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν».
Αριστοτέλους, «Περί Ποιητικής», 1449b. 24-28

Ο ορισμός του Αριστοτέλη για την τραγωδία πολλές απαντήσεις έχει προσφέρει αλλά γέννησε και ερωτήματα που δεν μπορούν εύκολα να βρουν απάντηση. Ποια είναι η σπουδαία και τέλεια πράξη που μιμείται η τραγωδία; Υπάρχει κάτι τέλειο στον φθαρτό κόσμο μας; Κι αν δεν είναι κάτι ανθρώπινο τέλειο και φέρει έστω κι ένα τόσο δα ψεγάδι, μήπως η τραγωδία μιμείται τις τέλειες πράξεις των θεών;
Οι πιο αξιόπιστοι μάστορες, «επισκευαστές» ανθρώπινων σκέψεων και πολιτικών συστημάτων είναι

Η τεχνική των περικοπών

Εδώ βλέπουμε μεικτό κλιμάκιο από τα υπουργεία Παιδείας, Πολιτισμού και Οικονομικών, που σχεδιάζουν τη Νέα Ελλάδα.

Πώς σου έκοψαν το εισόδημα στη μέση; Από πού νομίζεις ότι ξεκίνησαν; Από τον ίδιο σου τον νου

Τηλεόραση Σκάι, Τρίτη 08/09/2015. Σε εκπομπή για την Παιδεία ειπώθηκε το αμίμητο: «Εμείς τώρα. Εχουμε ήδη εγκριμένες 11.500 θέσεις από το ΕΣΠΑ. Είναι ήδη εγκριμένες!» Το λεκτικό πυρότουβλο που διαβάσατε με τη νέα δημοτικιά, τη μαλλιαρή τής αριστεράντζας δηλαδή, είναι... νομιμοποιημένο, τυπικά ορθό. Παρά ταύτα, βγάζει μάτι! Ετι δε, δεν το είπε η Αντζελα Δημητρίου, που από καιρού εις καιρόν μάς αιφνιδιάζει με τα εξωτικά ελληνικά της. Ούτε το εκτόξευσε μοντέλο σε πρωινάδικο.
Πατήρ της ιστορικής φράσεως είναι ο Δημήτρης Χασάπης, γενικός γραμματέας του υπουργείου...

Ένα Xerox γρήγορα!

Απαστράπτοντα αστέρια! Άνετα θα νόμισες ότι είναι φωτό από το Φεστιβάλ Σινεμά στις Κάννες. Κι όμως, είναι από το ευρωπαϊκό συμπόσιο ΠΑΣΟΚ «Σύγχρονοι Σοσιαλιστές - Νέες Απαντήσεις», που έγινε το 2003. Αχ, λες και ήταν χθες.

Η Άννα Διαμαντοπούλου ανακοίνωσε ότι δεν θα είναι υποψήφια με τη ΝΔ. Κρίμα, κι ήμασταν έτοιμοι να ανοίξουμε φωτοτυπάδικο στη Σόλωνος.

Η αυτοδημιούργητη Μπιλντερμπέργκια πασοκάρα, που έγραψε ιστορία όσο την καμαρώναμε στο υπουργείο Παιδείας δεν είναι τυχαία στην πολιτική. Δεν είδε πράσινο φως και μπήκε στο άντρο του σοσιαλιστικού μετασχηματισμού της κοινωνίας (πρώτη πόρτα αριστερά δίπλα στο γκισέ, περνάμε την αποθήκη με τα πάμπερς, γραφείο 666, προσπερνάτε τη σαύρα του Κολωνακίου – προσοχή στο κανό και ζητάτε τον κύριο Τσουκάτο). Κουράστηκε η Αννούλα για να

Η ειρηνοποιός «Αντιγόνη» του Σοφοκλέους

«Η Αντιγόνη στο προσκεφάλι του Πολυνείκη». Έργο του Jean-Joseph Benjamin-Constant (1845-1902).

«Μια άλλη χρησιμότητα της ελληνικής τραγωδίας, πέραν της διδασκαλίας ηθικών μαθημάτων στους πολίτες για τον ορθό βίο, είναι να διδάξει μια κυβέρνηση το πώς να αποφεύγει τις υπερβολές και να μην καταπιέζει τον λαό της. Όλα τα καταπιεστικά καθεστώτα θα έπρεπε να... αποστηθίσουν τα μαθήματα που δίνει η Αντιγόνη».
Μαριάν Μακντόναλντ, «Η Ζώσα Τέχνη της Ελληνικής Τραγωδίας», εκδόσεις Αιθήρ, σελ. 68

Η κ. Μακντόναλντ είναι αναμφίβολα η σημαντικότερη μορφή των ελληνικών γραμμάτων στον 20ό και τον 21ο αιώνα. Οι διδασκαλίες της στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια Σαν Ντιέγκο για την Ελληνική Τραγωδία, τα βιβλία της και οι διαλέξεις της έχουν επαναχαράξει τις γραμμές πάνω στις οποίες βάδιζε η ερμηνεία του αρχαίου δράματος. Ωστόσο, εκείνο που την έχει θέσει στην κορυφή του πανθέου των ελληνιστών είναι το Thesaurus Linguae Graecae (TLG), η ηλεκτρονική βιβλιοθήκη με ψηφιοποιημένα όλα τα

Η απουσία της Ευρώπης

Οι δραματικές εικόνες με τους ταλαιπωρημένους γέροντες, τα παιδιά και τις ανήμπορες γυναίκες που προσπαθούν να φτάσουν στη Δύση επηρεάζουν κάθε πολιτισμένο άνθρωπο. Οι ειδήσεις για όσους έχασαν τη ζωή τους προσπαθώντας να τη σώσουν από το μένος του πολέμου στη Συρία δεν αφήνουν κανέναν να ησυχάσει. Οι εικόνες και τα νέα, όμως, δεν αρκούν για να αναγκάσουν τις κυβερνήσεις των χωρών της Ε.Ε. να πράξουν το σωστό και να περιορίσουν άμεσα το μέγεθος της καταστροφής.

Στην πολιτική δεν έχουν σημασία οι προθέσεις. Μόνο οι ιστορικοί ασχολούνται με τα κίνητρα των πολιτικών και η μελέτη τους αξίζει να γίνεται για να βοηθηθούν οι επόμενοι ηγέτες να αποφύγουν τα λάθη των προηγουμένων. Κοντολογίς, τα πάντα περιστρέφονται γύρω από το αποτέλεσμα και όχι τον κόσμο των θεωριών.

Η ηγεσία της Ε.Ε. αποδείχθηκε

Πικρό κι εξωκοινοβουλευτικό

Η Μούσα δεν είχε χρόνο για τον ΓΑΠ τον πολύτροπο και την υπόθεση του κόμματός του ανέλαβε ωρομίσθιος στιχοπλόκος.

Σαν έτοιμος από καιρό σαν θαρραλέος, της Μινεσότα ο κάποτε ωραίος, έκανες κόμμα για να πικάρεις τον Βαγγέλη, που σαν αρκούδα τρώει και σαν βαρέλι, αποθηκεύει της πολιτικής το μέλι.
Σ' ακούγαμε που μίλαγες κάπως ελληνικά. Κι ύστερα τα γυρνούσες και ήταν αγγλικά. Αμερικάνικη ηχούσε η προφορά κι η πασοκάρα μεσ' στην αποφορά. Σάπιζε κι έζεχνε, τσαλαβουτούσε σ' απαίσια μνημόνια και ο λαός τους έριχνε αβγά μα και λεμόνια. Εσύ το είδες μ' άλλα μάτια, βάδιζες κιόλας σε άλλα

Η απολεσθείσα τιμή της Αριστεράς

Άνδρες του Εθνικού Στρατού συλλαμβάνουν κομμουνιστές που μόλις παραδόθηκαν άνευ όρων.

«Στις 29 Αυγούστου ο Νομάρχης και ο Δήμαρχος Δράμας σε συνεργασία με την Ενωση Απόστρατων Αξιωματικών Στρατού, οργανώνουν γιορτή μίσους επαναφέροντας το εμφυλιακό κλίμα του παρελθόντος. Στο πρόγραμμα της εκδήλωσης που σας αποστέλλουμε, οι οργανωτές αναφέρουν ότι θα καταθέσουν στεφάνια μεταξύ άλλων και οι Ενοπλες Δυνάμεις, ο Διευθυντής της Αστυνομίας και ο Διοικητής του Πυροσβεστικού Σώματος.
Θεωρώντας ότι πρέπει να υπάρξει τέλος σε ανάλογες εκδηλώσεις και σε κάθε περίπτωση δε θα πρέπει σε αυτές να παρευρίσκονται οι κατά τόπους αρχές και υπηρεσιακοί παράγοντες, αναμένουμε την έγκαιρη παρέμβασή σας.
Σημειώνουμε, ότι όπως αναφέρεται στη σχετική πρόσκληση, ανάλογες εκδηλώσεις οργανώνονται και σε άλλες περιοχές της χώρας».
Επιστολή του βουλευτή του ΚΚΕ Μπάμπη Αγγουράκη στους

Εφημερίς «Εστία»

Ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς, διευθυντής της εφημερίδας «Εστία», η ιστορία της οποίας εκτείνεται σε τρεις αιώνες. Από τον 19ο έως τον 21ο, η ναυαρχίδα των καλών ελληνικών ενημερώνει το κοινό με ακρίβεια, μαχητικότητα και σεβασμό στην ποιότητα της πνευματικής τροφής που προσφέρει αφειδώς. Οι λήψεις έγιναν στην αίθουσα συνεδριάσεων της εφημερίδας, όπου διακρίνονται ένα πιάνο και εξαιρετικά έργα τέχνης!

Πώς να καταργήσουμε τις περιττές δαπάνες

«Κι ο στρατηγός ο γνωστικός για τα πιο μισητά θυσίασε τα πιο ακριβά του˙ το τέκνο του, τη χαρά του σπιτιού του, τα χάρισε στον αδελφό του, για να βρη εκείνος την γυναίκα του την κλεμμένη με το θέλημά της κι όχι με το στανιό».
Ευριπίδου «Τρωάδες», στ. 370-373, Άπαντα Αρχαίων Ελλήνων, εκδόσεις Πάπυρος σελ. 35

Εδώ μιλάει η Κασσάνδρα. Φημίζεται για τις δυσοίωνες προφητείες της αλλά η αλήθεια και η ακρίβεια είναι κακοί οιωνοί μόνο για εκείνους που επιλέγουν να ζουν δίχως αυτές. Η κόρη της Εκάβης, που ετοιμάζεται να καταντήσει «κρυφό ταίρι στο κρεβάτι του Αγαμέμνονα» (στ. 252) αφηγείται εικόνες από το μέλλον κι εξηγεί τις βάσεις τους στο παρελθόν, ευρισκόμενη σε κατάσταση ιερής μανίας. Η στάση της απέναντι σ’ εκείνον που πάτησε την πατρίδα της κι ετοιμάζεται να την ατιμάσει χαρακτηρίζεται από

Το «μεγαλείο της Μέρκελ» διά χειλέων Βασίλη Λεβέντη

Κατακτητές, τουρίστες και ταξιδιώτες

Ιούνιος 1940. Ο Χίτλερ ποζάρει με φόντο τον πύργο του Άιφελ. Αριστερά του ο Άλμπερτ Σπέερ.

«''Ηταν το όνειρο της ζωής μου να μου επιτραπεί να δω το Παρίσι. Δεν μπορώ να περιγράψω με λόγια την ευτυχία μου που εκπληρώθηκε αυτό το όνειρο', μου είπε ο Χίτλερ. Τον λυπήθηκα λίγο. Τρεις ώρες συμπλήρωσε στο Παρίσι, την πρώτη και τελευταία φορά που αξιώθηκε να το δει, και ένιωσε ευτυχία επειδή στάθηκε στο ύψος των θριάμβων του. [...] Κι ύστερα από λίγο, μου δήλωσε: 'Μα δεν ήταν όμορφο το Παρίσι; Όμως, το Βερολίνο πρέπει να γίνει πολύ πιο ωραίο. Στο παρελθόν αναρωτιόμουν αν δεν θα έπρεπε να καταστρέψουμε το Παρίσι', συνέχισε ήρεμα λες και έλεγε το φυσιολογικότερο πράγμα στον κόσμο. 'Αλλά όταν ολοκληρώσουμε τα έργα στο Βερολίνο, το Παρίσι θα είναι πια μια σκιά. Οπότε, γιατί να το καταστρέψουμε;'».

Άλμπερτ Σπέερ, «Μέσα στο Τρίτο Ράιχ – Τα Απομνημονεύματα Μου», εκδόσεις The Macmillan Company, σελ. 172

Τον Ιούνιο του 1940 ο Αδόλφος Χίτλερ βρίσκεται σε ψυχολογικό, πολιτικό, ιστορικό και στρατιωτικό ζενίθ. Έχει κατακτήσει διά περιπάτου την Γαλλία, την χώρα που τον ταπείνωσε προσωπικά ως Γερμανό και ως στρατιώτη και σπεύδει στο Παρίσι για να το δει και να φωτογραφηθεί. Όπως ακριβώς ο κυνηγός του σαφάρι με το σκοτωμένο από εκείνον ζώο. Τις σκέψεις του για την Πόλη του Φωτός τις εκμυστηρεύεται σ' ένα από τα ινδάλματά του: τον Άλμπερτ Σπέερ. Ο Σπέερ δεν ήταν απλός φίλος ή πολιτικός συνεργάτης του εκλεγμένου Γερμανού καγκελάριου, αλλά

Το σύνδρομο των Παρισίων

Σουβενίρ διακυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ: Τασία Χριστοδουλοπούλου, Σία Αναγνωστοπούλου.

Τι παθαίνεις όταν περιμένεις να δεις την Μπριζίτ Μπαρντό στα νιάτα της και σου προκύπτει η Λαγκάρντ; Ο,τι βλέπεις στη φωτό!

Υπάρχει μια ψυχολογική διαταραχή, που αποκαλείται «το σύνδρομο των Παρισίων». Αυτή η διαταραχή περιγράφηκε και ταξινομήθηκε από τον Ιάπωνα ψυχίατρο Χιροάκι Οτα το 1986. Ο κ. Οτα προέβη στην επιστημονική διαπίστωση επειδή εργαζόταν στο Παρίσι και χρειάστηκε να βοηθήσει πολλούς συμπατριώτες του, τουρίστες στην πόλη του φωτός, οι οποίοι αποκαρδιώθηκαν από αυτό που έβλεπαν. Στην Ιαπωνία το Παρίσι αντιμετωπίζεται, ακόμα και σήμερα, περίπου με όρους επίγειου παραδείσου. Οι Ιάπωνες έχουν την εντύπωση ότι στην πρωτεύουσα της Γαλλίας κυκλοφορούν μόνο πανέμορφοι, ευγενέστατοι άνθρωποι, ντυμένοι με την τελευταία λέξη της μόδας και ότι ο χώρος εκεί είναι προσεγμένος και πεντακάθαρος.

Οταν φτάσουν στον περιπόθητο προορισμό τους και καταλάβουν ότι

Πληθώρα καλών νέων

Ποιος ήτο ο πρόγονος του αρχαίου όφεως; Περισσεύουν γυναίκες σε μια πόλη με Σπαλιάρα και Τατσόπουλο; Οι απαντήσεις εδώ!

1). Αν θέλεις να γίνεις πλούσιος στην μνημονιακή Ελλάδα να βρεις τρόπο να εισάγεις ή να κατασκευάσεις καταστροφείς εγγράφων. Με τόσα μνημόνια που σκίζουν οι πρωθυπουργοί στην καθισιά τους δεν θα προλαβαίνεις την ζήτηση. Εναλλακτικά, αντί για μνημόνια τα θαυματουργά μηχανήματα μπορούν να καταστρέφουν προεκλογικά προγράμματα. Ξεκινούν με φόρα και καλές ελπίδες και καταλήγουν φέιγ βολάν στα πόδια των Γιούνκερ της γειτονιάς.
2). Από τη μια ο Τατσόπουλος έχει καταναλώσει (ερωτικώς) τη μισή Αθήνα. Από την άλλη ο Σπαλιάρας δηλώνει ότι συγκρεβατώθηκε με 4.000 γυναίκες! Όπερ μεθερμηνευόμενον μια ταξιαρχία κυριών (πλήρους... επανδρώσεως) απασχολήθηκε σαρκικώς με τον σπαλιαρισμόν!
Ωστόσο, παρά την υπερδραστηριότητα Τατσόπουλου και του ανταγωνιστή του Σπαλιάρα, πάλι βλέπεις άνδρες εις τας Αθήνας να

Τεμπελόσκυλα ραδιοφωνατζήδες

Δουλευταράς παραγωγός των ερτζιανών, επειδή ντρέπεται τον Θηβαίο, συμπληρώνει μεροκάματο ως στρατιώτης, τεχνικός κεραιών και κτηνοτρόφος

Ο Πάγκαλος είχε πει «αντιπαραγωγικούς» τους στρατιωτικούς. Εις τραγουδιστής «έντεχνος» δεν θεωρεί «παραγωγική» την εργασία στο ραδιόφωνο...

Θέλεις λεφτά; Τράβα στον ΓΑΠ που ξέρει ότι υπάρχουν. Θέλεις Ζάππεια Ι, ΙΙ, ΙΙ; Ο Αντώνης τα 'χει φάει με το κουτάλι και ξέρει την επαναδιαπραγμάτευση καλύτερα από την αλφάβητο. Θέλεις ακύρωση μνημονίου με έναν νόμο, ένα άρθρο, έναν Βαρουφάκη κι έναν Τσακαλώτο δώρο; Πήγαινε στου Αλέξη το κουτούκι, που 'χει το καλό μπουζούκι. Κοπανάει τους ζουρνάδες, τρέμουν οι Γερμαναράδες.

Κι αν από σπόντα θες δουλειά; Κι αν βαρέθηκες να είσαι τεμπελόσκυλο; Μπούχτισες να σκορπάς τα πολύτιμα ευρώ σου εδώ κι εκεί, ενώ μπορείς να ζήσεις πενταμελή οικογένεια με 15 ευρώ την ημέρα; Ε, τότε υπάρχει λύση. Βάζεις ν' ακούσεις ένα

Μαγικός τρόπος σκέψης, διαδικτυακές παραισθήσεις και ελληνική παρακμή

Το προσχηματικό δημοψήφισμα με το δυσνόητο ερώτημα για τις «προτάσεις Γιούνκερ» κατάφερε ακόμα ένα σημαντικό πλήγμα στην αιμάσσουσα οικονομία της χώρας. Οι αλυσιδωτές αντιδράσεις από την περιπέτεια των κλειστών τραπεζών, των capital controls και της απότομης διακοπής κάθε σημαντικής εμπορικής δραστηριότητας δεν είναι δυνατόν να υπολογιστούν με ακρίβεια όσο δεν έχουμε απομακρυνθεί αρκετά από την χρονική εστία της πολιτικής και οικονομικής έκρηξης.

Ωστόσο, αν για κάτι πρέπει να επαινεθεί η πρωτοβουλία Τσίπρα για το δημοψήφισμα είναι η ακαριαία αποκαλυπτική του επίδραση. Ποτέ άλλοτε στην ελληνική Ιστορία δεν είχε δοθεί η ευκαιρία στους παρατηρητές να εξετάσουν, υπό ακραίες και κάπως σπάνιες συνθήκες επιτακτικής ανάγκης, τα θετικά χαρακτηριστικά και τα επικίνδυνα ελαττώματα διαφόρων κοινωνικών ομάδων, που κινούνται τάχιστα στον επιταχυντή της κρίσης και της διαλυτικής ισχύος του χρόνου.

Με το δημοψήφισμα και το αδιαμφισβητήτως διχαστικό δίλημμά του άπαντες είχαν τη δυνατότητα (αλλά όχι και την ικανότητα, καθώς φαίνεται) να εντοπίσουν τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα της συλλογικής παθογένειας, τα οποία έχουν κάνει τόσο απερίσπαστα την καταστρεπτική δουλειά τους ώστε να έχουν φέρει τους νομίμους κληρονόμους του ελληνικού πολιτισμού στην κατεπείγουσα ανάγκη δανεισμού από

Ο φόβος της ποινής σώζει την πόλη

Η Παλλάς Αθηνά κρατά τη νίκη. Άγαλμα που βρίσκεται στην Βιέννη, μπροστά από το εθνικό κοινοβούλιο της Αυστρίας.

«Σ' αυτόν τον βράχο που πήρε το όνομα Άρειος Πάγος, ο σεβασμός και ο αδελφός του ο φόβος θα συγκρατούν από την αδικία μέρα και νύχτα, αν και αυτοί οι ίδιοι οι πολίτες δεν καταργούν τους παλιούς νόμους. Ποτέ δεν θάβρης για να πιης νερό καθάριο, αν το μολύνης με βρωμερά αποχύματα και λάσπες. Συμβουλεύω τον λαό μου ούτε την αναρχία ούτε την δεσποτεία ν' ανέχεται και να μη βγάλη εντελώς τον φόβο από την πόλη· γιατί ποιος άνθρωπος μπορεί να είναι δίκαιος αν δεν φοβάται τίποτα;»
Αισχύλου «Ευμενίδες», στ. 690-699, Άπαντα Αρχαίων Ελλήνων, εκδόσεις Πάπυρος σελ. 61

Ο Ορέστης έχει σκοτώσει την μητέρα του επειδή εκείνη φόνευσε τον πατέρα του Αγαμέμνονα. Την ανόσια πράξη κατόρθωσε μαζί με τον εραστή της, Αίγισθο. Ο Ορέστης έχει γίνει μητροκτόνος επειδή ήθελε να αποδώσει δίκαιο για λογαριασμό του θεού Απόλλωνα. Οι Ερινύες τον καταδιώκουν και η μόνη λύση είναι, όπως του διαμήνυσε ο Απόλλων, να καταφύγει ως ικέτης στην Αθήνα και να αγκαλιάσει το άγαλμα της θεάς Αθηνάς ζητώντας έλεος, «άφεση αμαρτιών». Με αφορμή το συγκεκριμένο περιστατικό, ο παλιός κόσμος του ατταβιστικού μένους για εκδίκηση και ανταπόδοση της αιματοχυσίας πάλι με αίμα, περνάει στο επόμενο εξελικτικό στάδιο. Το συλλογικό βήμα εμπρός καθορίζει, φυσικά, το

Καλό δρόμο!

Ο Χρήστος Γούδης γράφει για την καινούργια «αυστροουγγρική αυτοκρατορία» (με έντονες πρωσικές προσμίξεις), κάτω από την μπαγκέτα ενός νεοοικονομολόγου Μέττερνιχ, που καθίσταται όλο και πιο έντονα ορατή, ελλείψει ατυχώς ενός δικού μας Καποδίστρια.

Η αφέλεια της μάζας των Ελλήνων πολιτικών, ως αυθεντικών εκφραστών της γενικότερης λαϊκής αμάθειας, η οποία τους εκτοξεύει στην ηγεσία της χώρας λόγω των ατελειών ενός άκρατου δημοκρατικού μοντέλου ελευθέρας βοσκής που λειτουργεί χωρίς φρένο, φίλτρα και φραγμούς ώστε να αποκλείει σε προκαταρκτικό στάδιο τις μαζικές υποψηφιότητες ανίκανων, ακατάλληλων και απροσάρμοστων ατόμων στην διεκδίκηση της εξουσίας, αποτελεί ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του ξεχαρβαλωμένου αντιπροσωπευτικού μας πολιτικού συστήματος.

Ένα από τα τρέχοντα χαρακτηριστικά της απλοϊκότητας των χύδην πολιτικών μας είναι και ο μοδάτος ρητορικός μανιχαϊσμός του «εμείς και η Ευρώπη». Πέραν των δυσκολιών της ακτινογράφησης του «εμείς» και του συγχρωτισμού μας με «αυτούς», το υφέρπον δίλημμα εμπεριέχει τον μυωπικό συλλογικό όρο «Ευρώπη» ως θεωρούμενο κάτι το

Uncle Sam Vs Deutschland

Είναι ανώφελο και κουραστικό να υπενθυμιστεί ο τραγέλαφος της συγκυρίας και να επισημανθούν μία προς μία οι αντιφάσεις, οι ανεπάρκειες και τα αδιέξοδα που νόμισαν ότι αντιμετωπίζουν οι "σημαίνοντες" της υπό κατεδάφισην εγχώριας πολιτικής ελίτ.
Αυτό που αξίζει τον κόπο είναι να τονιστούν οι μετατοπίσεις συμφερόντων και επιδιώξεων των περιφερειακών και κεντρικών γεωπολιτικών μονάδων, καθώς και οι ανακατατάξεις δυνάμεων που λαμβάνουν χώρα με ταχύτατους ρυθμούς.
Η ευχαριστία του Δραγασάκη προς τις ΗΠΑ, η δεύτερη επίσημη από κορυφαίο κυβερνητικό παράγοντα έπειτα από το φιάσκο των Ιμίων αλλά και η αυθάδης "πυροσβεστική" παρέμβαση του  ατλαντιστή προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ στις συνομιλίες Μέρκελ - Τσίπρα αποδεικνύουν ότι η Αμερική είναι ξανά ενεργή στην Ευρώπη, τουλάχιστον μέχρι να επουλωθούν στοιχειωδώς όλες οι χαίνουσες οικονομικές πληγές που άνοιξε η πολιτική του Βερολίνου.
Επίσης, η εκτός προγράμματος ευρωπαϊκή περιοδεία του Τζακ Λιου, υπουργού Οικονομικών των ΗΠΑ, δεν πρέπει να θεωρείται ασύνδετη ούτε με το ελληνικό ζήτημα ούτε με την καταβύθιση σημαντικών δεικτών στο κινεζικό χρηματιστήριο την καυτή εβδομάδα του... ανεξήγητου δημοψηφίσματος.
Οι Αμερικανοί αναδιατάσσουν τις δυνάμεις τους απέναντι στην Κίνα και την Ρωσσία και ως συνήθως, ετοιμάζονται για ένα σετ αναμετρήσεων με

Τουριστικόν Γραφείον Γιάνης

Νιώθετε κουρασμένοι, αγχωμένοι, «καμμένοι» από την ένταση του μνημονιακού τυφώνα; Το γραφείο μας είναι εδώ για να σας... ξαλαφρώσει!

Ακολουθεί ηχογραφημένο μήνυμα από τας τουριστικάς επιχειρήσεις ο Γιάνης ο Ώσομ (awesome) ο Θαυμαστός ο Βαρουφάκης επενδεδυμένο με παραλλαγές από τα νησιώτικα του Πάριου:
«Γιάντα να μην θέλεις γιάντα να διαμένεις σ' ένα Λάντα. Θα πάρω μια ψαρόβαρκα το μωρό μου, να πα να βγω Βρυξέλλες, μας την πέφτουνε οι βδέλλες. Ντάρι-ντάρι βαλ'του Σόιμπλε χαλινάρι. Ωπα, ώπα, όπαλα, οι νέοι πήραν ρόπαλα και μου 'σπασαν τα κόκαλα. Μου 'φερε θεομηνία η δικιά σου γνωριμία. Εναυάγησα στο πέλαγος και να με σώσεις έλα. Επήγαινα για μετρητά και βρήκα μια σαμπρέλα. Πότε θ' ανοίξουμε πανιά να κάτσω στο

Διάδοχος της αδικίας είναι η εκδίκηση

Επίδαυρος, Αύγουστος 2001. Σκηνή από την «Εκάβη» του ΚΘΒΕ

Εκάβη: «Ω αστροφεγγιά τα’ ουρανού  και νύχτα σκοτεινή, γιατί μέσα στο νυχτοσκόταδο τόσο με τρομάζουνε φόβοι και φαντάσματα; Ω σεβάσμια Γη, μάνα των μελανόφτερων ονείρων, μακρυά από μένα το νυχτερινό το όραμα, που φοβερό για τον γιο  μου, που ζη στην Θράκη, και για την ακριβοθυγατέρα μου την Πολυξένη είδα μέσα στα όνειρά μου. Ω θεοί του Κάτω Κόσμου, γλυτώστε το παιδί μου, που αυτό πια μονάχο στήριγμα του σπιτιού μου κατοικεί στη χιονισμένη Θράκη και το φυλάει φίλος του πατέρα του. Κάτι κακό θα γίνη! Πικρά θα θρηνήσουμε οι πικραμένες! Για πρώτη φορά λαχταράει τόσο αδιάκοπα και φοβάται η καρδιά μου».
Ευριπίδου «Εκάβη», Άπαντα Αρχαίων Ελλήνων Συγγραφέων, στ. 68-82, εκδόσεις Πάπυρος, σελ. 19

Η εξέλιξη του ονειρόκοσμου στο αθηναϊκό δράμα θυμίζει την διαδικασία καθόδου αεροσκάφους προς τον διάδρομο προσγείωσης. Όσο τα όνειρα των πρωταγωνιστών των τραγωδιών ταξιδεύουν μπροστά στον χρόνο χάνει σε ύψος η σχέση τους με τη θεία ουσία. Όσο οι βιωμένες εμπειρίες του ύπνου  απομακρύνονται από το εκτυφλωτικό φως του απόηχου των Μηδικών πολέμων, πλησιάζουν γρήγορα την χθόνα. Η ιερή μάχη υπέρ βωμών και εστιών εναντίον του κοινού εχθρού με τις ανελεύθερες αντιλήψεις ξεχνιέται και πλησιάζει η εμφύλια, άδοξη ανθρωποσφαγή του πελοποννησιακού πολέμου. Στον Αισχύλο («Αγαμέμνων», στ. 176-183) το όνειρο είναι εξεταστέα ύλη από τα μαθήματα που μας παραδίδουν οι θεοί. Στον Σοφοκλή («Ηλέκτρα», στ. 417-430) το όνειρο αποτελεί ανακοίνωση της ετυμηγορίας των θεών για την υπόθεση της Κλυταιμνήστρας και του Αιγίσθου που αφαίρεσαν την ζωή του νόμιμου ηγεμόνα. Περί Δίκης και Νεμέσεως πρόκειται αλλά οι θνητοί δεν μπορούν να

Κούβα, τσάντα και κοπάνα

Ο ασύγκριτος υπουργός Πληροφοριών του Ιράκ Μουχάμαντ Σαΐντ αλ Σαχάφ, που περιέγραφε την συντριβή του Αμερικανικού στρατού (που είδε μόνο εκείνος).

Ο Μαδούρο μας έστειλε συχαρίκια. Κι ο Φιντέλ. Ο Κιμ Γιονγκ Ουν δεν έχει στείλει ακόμα. Μάλλον θα σημαδεύει κάνα συνωμότη θειό του με αντιεροπορικά...

Όλα καλά θα πάνε. Κάθε δημοσιότητα είναι καλή δημοσιότητα λένε οι Αμερικανοί. Αυτό το δόγμα το εισήγαγε στον κόσμο της προπαγάνδας ο Γκαίμπελς. Οι υπόλοιποι του μάρκετινγκ ακολούθησαν μερικές από τις ιδέες του αλλά όχι όλες. Ευτυχώς και για τους ίδιους και για τον πλανήτη. Το μπουκέτο ιδεών τύπου Γκαίμπελς είναι ασύμφορο. Κοστίζει έναν Παγκόσμιο Πόλεμο, δεκαετίες δυστυχίας, και κάνα κατοστάρι εκατομμύριο νεκρούς. Η Ελλάς, που λέτε, έχει μπόλικη δημοσιότητα. Έχουν έρθει δημοσιογράφοι από

Η στρατηγική της επόμενης μέρας για την Δεξιά και τα ΜΜΕ

Ο Αλέξανδρος Παπάγος σε προεκλογική συγκέντρωση.

Η γενναιότητα όσων ψήφισαν Όχι θα φανεί σε όλους εξαιρετικά χρήσιμη από αύριο αλλά και για όλο το μεγάλο διάστημα της γεωμετρικής αύξησης των συνεπειών της κρίσης, που έπεται.

Η ήττα του Ναι έχει πολλούς πατέρες. Ασφαλώς, μερικοί μοιραίοι εξ αυτών είναι όλοι όσοι βγήκαν στα ΜΜΕ (που έπαιζαν μονοθεματικά το Ναι), να πάρουν θέση υπέρ της ευρωπαϊκής προοπτικής της χώρας.

Ο ελληνικός λαός, που γνωρίζει ότι οι εκπρόσωποι του παλαιοκομματισμού οδήγησαν τα πράγματα στο αδιέξοδο, προσέθεσε αρκετούς πόντους στο Όχι με στόχο να ξεκαθαρίσει το τοπίο τόσο στην πολιτική σκηνή όσο και στα media. Τα πρόσωπα του Κώστα Σημίτη, του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, του Σάκη Ρουβά, του Γιώργου Παπανδρέου και άλλων πολλών παρόμοιων φάνηκαν περισσότερο απεχθή από τις αοριστίες του Αλ. Τσίπρα για την επόμενη ημέρα και τα αυτάρεσκα νάζια του εξασφαλισμένου (στο εξωτερικό) Γ. Βαρουφάκη, που θεωρεί «ανάρμοστο» να στέκεται στις ουρές των ΑΤΜ.

Επειδή η ασυναρτησία της Αριστεράς είναι νικηφόρα και αεί γιγνόμενη (μέχρι η Πομπηΐα να νιώσει τη λάβα του Βεζούβιου), τώρα πρέπει να επισημανθεί πως επείγει η

Κήρυγμα υπέρ του ΟΧΙ στα τζαμιά της Θράκης…

Ανησυχητικά είναι τα μηνύματα που έρχονται από την περιοχή της Θράκης, καθώς πληροφορίες τις οποίες επιβεβαίωσε και δημοσίευμα γνωστού για την καλή πληροφόρηση στα θέματα της περιοχής ιστοχώρου, αναφέρουν ότι η Τουρκία εμπλέκεται ενεργά στη διαδικασία του δημοψηφίσματος ρίχνοντας το βάρος της υπέρ του «ΟΧΙ».

Στις πληροφορίες των προηγουμένων ημερών, έρχεται να προστεθεί σχετικό δημοσίευμα του ιστοχώρου με εξειδίκευση στα θέματα της περιοχής «http://kostasxan.blogspot.gr/», σύμφωνα με το οποίο, «η “γραμμή” της Άγκυρας σήμερα [σ.σ. χθες] έγινε γνωστή σε όλους τους μουσουλμάνους της Ελληνικής Θράκης, στους οποίους έγινε προτροπή (μέσα στα τζαμιά) να ψηφίσουν “ΟΧΙ” στο δημοψήφισμα της Κυριακής…!

Ως εκ τούτου, αναμένεται οι μουσουλμάνοι της Θράκης (εκείνοι που επηρεάζονται από το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής και τους λειτουργούντες μηχανισμούς του) να

Γιατί θα ψηφίσω ΝΑΙ στο δημοψήφισμα

«Υπάρχει μόνο ένας τρόπος για να κάνεις τα πράγματα: ο σωστός». Αμερικανική παροιμία.

Όσοι σκεφτούμε τη ζωή μας προς τα πίσω, σαν ταινία που ξεκινάει από το τέλος θα διαπιστώσουμε ότι αυτά που μας χαροποίησαν, ισχυροποίησαν, ανέβασαν και ωφέλησαν ήταν εκείνα για τα οποία αφιερώσαμε χρόνο, ιδρώτα, ελπίδα και αγωνία μην τυχόν και μας ξεφύγουν. Ουσιαστικά, στον ανθρώπινο βίο αποδίδουν οι στρατηγικές επενδύσεις. Τα «βαριά χαρτιά», όχι οι «φούσκες». Η Τύχη παίζει τον ρόλο του καταλύτη αλλά αν το εξετάσετε προσεκτικά δεν πρόκειται περί Τύχης αλλά στατιστικής. Ο επιστήμονας που προσφέρει τη σάρκα και την ψυχή του στις μελέτες του και βρίσκεται διαρκώς συντονισμένος στο αντικείμενό του, κάποια στιγμή θα βρεθεί κοντά σε μια «σύμπτωση» που θα τον οδηγήσει στη μεγάλη ανακάλυψη. Ο καλλιτέχνης που είναι δοσμένος στην Τέχνη του θα συναντήσει μια ημέρα, σ' ένα σημείο, εντελώς «τυχαία» τον ατζέντη που θα τον βοηθήσει να καταξιωθεί. Η πραγματικότητα δεν επιτρέπει σε κανέναν να

Ο ύμνος του ΕΑΜ από τον Λαπαβίτσα - καλώς μας ήλθαν!

Πήγαινε στο 5.08 να δεις Λαπαβίτσα να τραγουδάει τον ύμνο του ΕΑΜ, άντε ψήφισε ΟΧΙ κι ύστερα στα μνήματα των σφαγμένων από τους Άρηδες ν' ανάψεις καντήλι.

Βλάσφημοι παραλληλισμοί

Η Ιστορία έχει κέφια. Οι διαχρονικοί υβριστές του Ιωάννη Μεταξά προσπαθούν να μπουν στο... κάδρο μαζί του

Το ΟΧΙ ο Ιωάννης Μεταξάς το προετοίμασε. Δεν σηκώθηκε ένα ωραίο πρωινό να σκυλοβρίσει τον Μουσολίνι και τον Χίτλερ. Προετοιμάστηκε να τους αντιμετωπίσει. Βρήκε σύμμαχο κραταιό, την Αγγλία, έλαβε εγγυήσεις και προχώρησε στον δρόμο της εθνικής αξιοπρέπειας. Ηταν ικανός αξιωματικός, φλογερός πατριώτης και πιστός χριστιανός. Δεν ενθάρρυνε παρελάσεις «υπερηφάνειας» παρδαλά ντυμένων ανθρώπων που κουνιούνται σαν βάρκες στο Παλαιό Φάληρο και το Μικρολίμανο. Δεν ευλογούσε ημερίδες και φεστιβάλ νομιμοποίησης του χασισιού. Δεν δήλωνε άθεος. Ηταν σώφρων και ήξερε ότι στο τέλος του πολέμου οι Εγγλέζοι θα μας έδιναν τα Δωδεκάνησα.

Οι Ελληνες δεν πείνασαν επί Μεταξά και λόγω Μεταξά. Δεν ένιωσαν ανασφάλεια ούτε

ΟΧΙ = ΟΧΙΑ ΔΙΜΟΥΤΣΟΥΝΗ

Γράφει ο Χρίστος Γούδης

Η τραγική κατάσταση της οικονομικής και κοινωνικής κατάρρευσης της χώρας μας, πέραν της θλιβερής και καταθλιπτικής εικόνας με τις κλειστές τράπεζες και τα ταλαίπωρα γηρατειά, αντανακλάται και έμμεσα, στην κορύφωση της τουριστικής περιόδου, από την αδυναμία των πολυάριθμων τουριστών να εξυπηρετηθούν από τα ΑΤΜ των τραπεζών (πέραν των 60 ευρώ που αποσύρουν ημερησίως, ποσόν το οποίο στα περισσότερα εξ αυτών είναι σήμερα 50 και όχι 60 ευρώ, και αύριο θα είναι 20), με αποτέλεσμα την αδυναμία διάχυσης των χρημάτων τους στην αγορά, την διάδοση της πληροφορίας στο εξωτερικό και την συνακόλουθη φυγή των τωρινών επισκεπτών από τη χώρα μας αλλά και την μαζική ακύρωση μελλοντικών αφίξεων σε αυτήν. Η επαπειλούμενη γεωμετρική καταστροφή, εάν δεν υπάρξει άμεση συμφωνία προς ομαλοποίηση της κατάστασης, θα είναι μέσα σε μερικές μέρες ολική και συντριπτική.

Ο σχετικός παραπλανητικός εφησυχασμός της κοινωνίας που ακόμη την διακατέχει στις πρώτες αυτές μέρες της πτώχευσης, παρά την συγκίνηση που προκαλούν οι ουρές των γερόντων που εκλιπαρούν για ψιχία συντάξεως από τις τράπεζες, οφείλεται στο ότι πιστεύουμε πως δεν πρόκειται να αγγίξει εμάς προσωπικά. Είναι σαν να μάθαμε ότι

Η ΑΓΚΥΡΑ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΑΠΟΚΟΠΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΨΗΦΙΖΟΝΤΑΣ ΟΧΙ - ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΧΑΡΗ

Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Χουσεΐν Ζεϊμπέκ

Αντιγράφω από το τηλεγράφημα του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων: Υπέρ του "όχι" στο δημοψήφισμα της Κυριακής τάσσονται, με κοινή τους δήλωση, οι τρεις μειονοτικοί βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ από την Ξάνθη και τη Ροδόπη, παροτρύνοντας ταυτόχρονα τους μουσουλμάνους ψηφοφόρους της Θράκης να ακολουθήσουν αυτή την πολιτική απόφαση.

Οι Χουσεΐν Ζεϊμπέκ, Μουσταφά Μουσταφά και Αϊχάν Καραγιουσούφ, σε κοινή τους δήλωση στην τουρκική γλώσσα, αναφέρουν -μεταξύ άλλων- ότι "επί 4 μήνες η κυβέρνηση επέμεινε σε έναν έντιμο συμβιβασμό" και ότι "τα μνημόνια των προηγούμενων κυβερνήσεων έφεραν εξαθλίωση στις τάξεις των αγροτών και των φτωχότερων λαϊκών στρωμάτων".

Επισημαίνουν, παράλληλα, ότι "θα ήταν αδιανόητο να

Καμαρώστε ψηφοδέλτια!

Στο ελληνικό ψηφοδέλτιο δημοψηφίσματος οι κουτοπόνηροι σταλίνες έχουν το ΟΧΙ πάνω από το ΝΑΙ.
Στο δημοψήφισμα του Αδόλφου το ΝΑΙ είχε μέγεθος κουλουριού Θεσσαλονίκης και το ΟΧΙ κουμπότρυπας.
Εκλεκτικές συγγένειες...

Τελικά, το είπε ο Μεταξάς...

Ο πατέρας τού ΟΧΙ δεν κρύφτηκε πίσω από τις πλάτες του λαού μας, ζητώντας δημοψηφίσματα. Σήκωσε την τιμή της Ελλάδας στις πλάτες του

Ο Εμανουέλε Γκράτσι ήταν ο Ιταλός πρεσβευτής που επέδωσε το τελεσίγραφο του Μουσολίνι στον Μεταξά. Στο αυτοβιογραφικό βιβλίο του «Η αρχή του τέλους - Η επιχείρηση κατά της Ελλάδος» («Principio della fine. L' impresa di Grecia», εκδόσεις Βιβλιοπωλείο της Εστίας, σελ. 284-287) περιγράφει την εμπειρία τού να ακούει ΟΧΙ κάποιος εκπρόσωπος των ισχυρών από έναν ηθικά ανώτερο Ελληνα, που έχει δίκιο, το γνωρίζει και έχει αρκετό θάρρος και αρετή για να

Νέος αντάρτικος παιάνας από την ορχήστρα του ΣΥΡΙΖΑ

ΝΑΙ ή ΟΧΙ στο δημοψήφισμα;

Είναι εκ των πραγμάτων επιβεβλημένο να τοποθετηθούν οι πολίτες για το δημοψήφισμα που προτείνει ο πρωθυπουργός. Όμως, για να έχει κάποιο βάρος η άποψη οποιουδήποτε θα πρέπει να έχει σταθμίσει όλα τα δεδομένα.
Πρώτον, το περιεχόμενο των προτάσεων των πιστωτών και τις συνέπειές τους στην κοινωνία.
Δεύτερον, τα οφέλη και τις ζημίες από την επικράτηση του Ναι και του Οχι.
Τρίτον, τις προτάσεις κάθε αντιπάλου παρατάξεως για την επόμενη μέρα.
Ο κ. Τσίπρας αν επικρατήσει το Όχι, τι προσανατολισμό θα δώσει στην χώρα; Ποιες θα είναι οι συμμαχίες μας; Που θα στηριχτούμε για να προχωρήσουμε; Πώς θα αντιμετωπίσει ενδεχόμενες

300 αποδείξεις για το πόσο ανόητοι είναι οι Ευρωπαίοι σαράφηδες

Είναι απελπιστικά κόπανοι οι Ευρωπαίοι ηγέτες. Η ήπειρός μας βρίσκεται υπό πολιορκία από το Ισλαμικό Κράτος και εκείνοι βασανίζουν την Ελλάδα για ένα λογιστικό χρέος αντί να βρουν τρόπο να θωρακίσουν την ασφάλεια της Ευρώπης ενισχύοντας την χώρα μας που είναι ο διαχρονικός προμαχώνας της (από το 490 π.Χ.).

Τα πικρά μαθήματα των κακών ονείρων

«Το βασίλειο του Ύπνου». Έργο του Giulio Carpioni (1613 – 1678).

«Ο Ζευς έβαλε τους θνητούς στης φρονήσεως τον δρόμο, αυτός εκύρωσε τον νόμο 'το πάθημα να είναι μάθημα'. Ακόμα και στον ύπνο μας, μας στάζει στην καρδιά ο πόνος, που θυμίζει τα παθήματά μας, κι έρχεται, θέλομε δεν θέλομε, να μας σωφρονίσει. Βέβαια η σκληρή αυτή χάρι μάς δίδεται απ' τους θεούς, που κάθονται στο σεμνό τους θρόνο». 
Αισχύλου «Αγαμέμνων», στ. 176-183, Άπαντα Αρχαίων Ελλήνων, εκδόσεις Πάπυρος σελ. 32

Ίσως να μην είχαν χρειαστεί τόσες πολλές επιστημονικές έριδες, συνέδρια, δημοσιεύσεις, δαπάνη χρόνου,  χρημάτων, άσκοπες θυσίες ελπίδων και απόπειρες αντιμετώπισης τόσων φαινομενικά δυσεπίλυτων ζητημάτων αν οι πολιτισμένοι άνθρωποι μπορούσαν να εμβαθύνουν στην ελληνική τραγωδία αντί να θεοποιούν επιστημονικοφανείς

Η Σέλφη και η Χάρυβδη

Ιδού το «ευρωπαϊκό» μέτωπο που σε κοιτά κατάφατσα και αναρωτιέσαι αν μπορείς να κάνεις τελωνειακή σύνδεση με την Ανταρκτική και να ενταχθείς στην Πολυνησιακή συμμαχία...

Η φωτό ελήφθη στην πλατεία Συντάγματος που μετά βίας χώρεσε την ένταση των συναισθημάτων που προκαλούν στα ευαίσθητα στομάχια οι διπλοπενιές της...

Ζήτω οι ΔυΝαΤές πένες!

Δημοσιογράφοι έκαναν σεμινάρια στα ΙΕΚ του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Τα δίδακτρα κοψοχρονιά. Μόλις 30 αργύρια...

Να που χρησίμευσε στους Ελληνες (και όχι μόνο στους πιστωτές) η Βουλή. Ακούστηκε μια αλήθεια που άπαντες υποπτεύονταν αλλά ελάχιστοι θα μπορούσαν να αποδείξουν. Οσοι μπορούν να αποδείξουν τις «βαριές» αλήθειες συνήθως δεν θέλουν να το πράξουν και όσοι απλά υποπτεύονται πληρώνουν τον λογαριασμό γκρινιάζοντας. Ετσι έχει ανακαλύψει το μεταπολιτευτικό οικοσύστημα την ιδανική ισορροπία για την πανίδα του. Υποπτεύεσαι; Πληρώνεις εκείνους που ξέρουν ότι η υποψία σου ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, αλλά δεν μιλούν. Οπως ήδη έχει μεταδοθεί στις ρούγες απάσης της επικρατείας, ο πρώην εκπρόσωπος της Ελλάδας στο ΔΝΤ Παναγιώτης Ρουμελιώτης, καταθέτοντας στην επιτροπή αλήθειας για το χρέος, είπε ότι ελληνόφωνοι δημοσιογράφοι παρακολουθούσαν «σεμινάρια»

Φόρος τιμής στον αυτόχειρα της ΔΙ.ΑΣ.

Το κείμενο που ακολουθεί είναι φόρος τιμής στον ματαιωμένο εραστή - αστυνομικό της ΔΙ.ΑΣ., που αυτοκτόνησε πάνω στο ζεϊμπέκικο. Η πράξη του δεν είναι προς μίμηση αλλά αναμφιβόλως χαρακτηρίζεται από υψηλή αισθητική διότι διακρίνεται για την απόλυτη αυθεντικότητά της. Είναι πηγαία. Η κατάσταση στην οποία διεπράχθη είναι απελπισμένη, ρυπαρή, ισοπεδωμένη. Η εικόνα με τους καπνούς από τα τσιγάρα, το κοινό που κορυβαντιεί σε κατάσταση μέθης, ο μικροαστικός διονυσιασμός της παρατημένης πόλης, τα θολωμένα μάτια από τα δάκρυα και την τοξίνωση του φτηνού αλκοόλ, τα ζαλισμένα βήματα του τελευταίου ζεϊμπέκικου, η νύχτα που

Η άγια ελληνική Φύση

«Ο Γαλαξίας πάνω από το ναό του Ποσειδώνος». Στις 8/6/2015, η φωτογραφία της ημέρας που επέλεξε η NASA, ήταν λήψη του Αλέξανδρου Μαραγκού (www.alexandrosmaragos.com). 

«Αέρι, θαλασσινό αέρι, εσύ που τα θαλασσοτάξιδα καράβια γοργά πάνω στα κύματα της θάλασσας τα πας, κατά που θα με ταξιδέψης εμένα τη δυστυχισμένη; Σε λιμάνι της Δωρίδας ή της Φθίας, όπου, καθώς λένε, ο Απιδανός ωραίων νερών πατέρας, παχαίνει τα χωράφια; […] Μήπως θα κατοικώ στην πόλι της Παλλάδας, της ομορφάρματης θεάς, και στον κροκόχρωμο πέπλο της, κεντώντας με λογιαστά κι ανθόχρωμα υφάδια, θα ξομπλιάζω άλογα ζεμένα ή των Τιτάνων τη γενιά, που του Κρόνου ο γιος, ο Δίας, με τον διπλόφλογο τον κεραυνό του τη ρίχνει στον ύπνο του θανάτου;» 

Ευριπίδου «Εκάβη», Στάσιμο Α΄, στ. 445-474, εκδόσεις Πάπυρος, σελ. 39

Οι Τρωαδίτισσες είναι έτοιμες για το ανεπίστροφο ταξίδι της σκλαβιάς και της ατίμωσης. Η πόλη τους έχει πέσει. Οι άντρες τους, οι πατέρες, οι παππούδες τους, έφηβοι και νέοι πολεμιστές και άμαχοι, κείτονται κατασφαγμένοι. Λίγοι «τυχεροί» αντικρίζουν ανήμποροι όσα απέμειναν από την πάλαι ποτέ κραταιά πόλη τους. Φλόγες και συντρίμμια. Οι Αχαιοί θριάμβευσαν και επιβάλλουν το δίκαιο της ισχύος τους. Τα θηλυκά θα εκποιηθούν στους πλειοδότες και θα χρησιμεύσουν ως εργατικό δυναμικό και σκεύη ηδονής. Το αναμενόμενο από όσες ετοιμάζονται να διαβούν το κατώφλι της απόλυτης δυστυχίας είναι να

Αυτοκρατορίες εναντίον ελληνικής πολεως

«Η χριστιανή Δίρκη». Έργο του 1897 από τον Ρώσο (πολωνικής καταγωγής) ζωγράφο Henryk Hektor Siemiradzki (1843 – 1902). Εκτίθεται στο Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας.

«Δεν ανησυχούν πια τους Ρωμαίους οι νοσταλγικές περιπλανήσεις των Ελλήνων στα κλέη της κλασσικής εποχής. Αντίθετα τις ευνοούν, γιατί η παρελθοντολογία αποπροσανατολίζει τους υπόδουλους, μετατοπίζει την προσοχή τους στο όνειρο προκαλώντας νοσταλγική αδράνεια και αποχαύνωση. Οι ίδιοι οι αυτοκράτορες ιδρύουν νέες σχολές, χρηματοδοτούν έδρες και παραχωρούν ‘ατέλειες’.. Η διδασκαλία της σοφιστικής είναι χρήσιμη. Αποκοιμίζει τους Έλληνες και στερεώνει τη ρωμαϊκή εξουσία που ελέγχει τον πνευματικό βίο των ελληνικών πόλεων και δημιουργεί στελέχη πιστά για τη διοίκηση. Οι Έλληνες διδάσκαλοι της σοφιστικής είναι αφοσιωμένοι στον ξένο κυρίαρχο και εκφράζουν παντού και πάντοτε τη ρωμαϊκή ιδεολογία».

Κυριάκος Σιμόπουλος, «Ξενοκρατία, μισελληνισμός και υποτέλεια», εκδόσεις Στάχυ, σελ. 206

O Κυριάκος Σιμόπουλος (1921-2001) ήταν δημοσιογράφος και ιστορικός ερευνητής με ιδιαίτερη μεθοδολογική προσέγγιση και αξιοπρόσεκτη διεισδυτικότητα στην ανάλυση των μηχανισμών της εξέλιξης των ανθρώπινων κοινωνιών. Το σύνολο του έργου του έχει υψηλές ποιοτικές προδιαγραφές. Η γραφή του φορτισμένη συναισθηματικά και ιδεολογικά αλλά πάντοτε

Συνέντευξη με την Teresa King στην «κυριακάτικη δημοκρατία»

Στην «κυριακάτικη δημοκρατία» δημοσιεύεται η συνέντευξη που μου παραχώρησε η Τερέζα Κινγκ, μια από τις εμβληματικότερες μορφές των Αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Είναι πιστή χριστιανή και φίλη της χώρας μας, για την οποία δηλώνει: «Η Ελλάδα είναι μέσα στην καρδιά του Θεού! Θαυμάσιο μέρος για να ζεις».
Η θητεία της έχει ιστορική σημασία για τον Στρατό της υπερδύναμης. Τον Σεπτέμβριο του 2009 έγινε η πρώτη γυναίκα που ανέλαβε τη Διοίκηση της Σχολής Διμοιριτών και Εκπαιδευτών των ΗΠΑ, που εδρεύει στο στρατόπεδο Τζάκσον στη Νότια Καρολίνα. Εκεί όπου είχε παρουσιαστεί ως νεοσύλλεκτη. Αφροαμερικάνα γυναίκα επικεφαλής της Σχολής που εκπαιδεύει τους...

Ζήσε τον μύθο σου

Αυτή η φωτογραφία είναι δοκίμιο και βάλε. Περιγράφει την εξέλιξη ενός έθνους που έγραψε Ιστορία, αλλά αποφάσισε να ξεγραφτεί από τα κατάστιχά της

Η λήψη του στιγμιότυπου έγινε στην πλατεία Ομονοίας. Τα μόνα ελληνικά στοιχεία που έχει η εικόνα, η οποία μας σαρκάζει ανελέητα, είναι η σημαία και ο Παρθενών της γιγαντοαφίσας. Το σύνθημα «Welcome to Greece» («Καλώς ήρθατε στην Ελλάδα») είναι μια χορηγία της αγγλικής γλώσσας και οι πάμπολλοι μετανάστες αποτελούν ευγενική προσφορά των δουλεμπόρων που χρυσώνουν ελληνοφώνους για να κάνουν στραβά μάτια και να διαμορφώνουν άποψη «ανθρωπιστική», αλλά πάντα με το αζημίωτο.

Εικαστική παρέμβαση στην Ελλάδα έχουν κάνει και οι Τούρκοι αξιωματικοί, που περιμένουν τους ρυθμούς των γεννήσεων και τον εποικισμό να κάνουν τη δουλειά που άφησαν στη μέση ο Ιμπραήμ, ο Ατατούρκ, ο Τοπάλ Οσμάν και ο Ντενκτάς. Κάποιος θα μπορούσε να συμφωνήσει με την υπουργό Τασία ότι «λιάζονται» όλοι αυτοί οι

Ο υπόγειος πόλεμος γραφέων - στρατιωτών

«Η πολιορκία του Νταπούρ». Από τοιχογραφία στον ταφικό ναό του Ραμσή Β΄ στις Θήβες της Αιγύπτου.

«Οι γραφείς θεωρούσαν το αξίωμα του στρατιωτικού κατώτερο από το δικό τους. Οι μαθητές τους, ωστόσο, που τους θάμπωνε η εξωτερική εμφάνιση έφθαναν καμιά φορά στο σημείο να προτιμούν το σπαθί και το τόξο, και ιδιαίτερα το άρμα με τα δυο σφριγηλά άλογα, από τον κάλαμο και την πλάκα. Στους τρελούς αυτούς νέους έπεσε το καθήκον να περιγράψουν τα βάσανα του στρατιώτη. Η απαρίθμηση των δυστυχιών του πιάνει ένα μεγάλο μέρος ανάμεσα στα διάφορα είδη γραπτού λόγου που μας άφησε η εποχή των Ραμσή».

Pierre Montet, "Η καθημερινή ζωή στην αρχαία Αίγυπτο", εκδόσεις Παπαδήμα, σελ. 244

Από την φαραωνική Αίγυπτο της 18ης και 19ης δυναστείας μέχρι τις ημέρες μας δεν έχει αλλάξει σχεδόν τίποτα στην ανθρώπινη συμπεριφορά και όλα όσα συνθέτουν τις θετικές και τις αρνητικές πτυχές του χαρακτήρα του είδους μας. Η δουλοκτησία έχει καταργηθεί (τουλάχιστον στους τύπους) στις περισσότερες χώρες της υδρογείου αλλά η δουλοπρέπεια ποτέ. Οι πολίτες δεν υποβιβάζονται σε ανδράποδα λόγω οφειλών σε τρίτους αλλά συχνά εγκλείονται στις φυλακές γι’ αυτό το λόγο ή αντιμετωπίζονται σαν δούλοι, ακόμα και από τα οικεία τους πρόσωπα, αν δεν έχουν τους πόρους που αγοράζουν -στα μάτια των άλλων- αξιοπρέπεια και σεβασμό. Επισήμως, η τυραννία και η απολυταρχία καταδικάζονται ως

Μνήμες από την Κωνσταντινούπολη

ΤΟΥ ΝΕΟΚΛΗ ΣΑΡΡΗ

Δημοσιεύτηκε στην ειδική έκδοση της εφημερίδας "Δημοκρατία" για την Κωνσταντινούπολη 29/5/2011, από τον σπουδαίο δάσκαλο, που μας λείπει πολύ...

Αρχές του Μάη του 1980. Μια πρόσκληση στην Ελληνική Φιλοσοφική Εταιρείας από το αντίστοιχο σωματείο της Τουρκίας με έφερε στην Κωνσταντινούπολη. Στην ελληνική αντιπροσωπεία εκτός από μένα ήταν η γνωστή καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κική Παπούλια και αδελφή του Γιώργου Παπούλια που την εποχή εκείνη υπηρετούσε πρέσβης μας Ελλάδος στην Άγκυρα ( και ο οποίος αργότερα χρημάτισε, για ένα διάστημα και υπουργός των εξωτερικών) . Επρόκειτο για ένα συνέδριο που είχε οργανωθεί στην τουρκική πρωτεύουσα και του οποίου η θεματολογία εκτεινόταν στη φιλοσοφία των Βαλκανικών λαών. Την εποχή εκείνη οι ουρανοί μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας είχαν κλείσει και δεν υπήρχε αεροπορική σύνδεση μεταξύ των δύο χωρών, εκτός από μια πρωινή πτήση της Lüfthansa από τη Θεσσαλονίκη στην Κωνσταντινούπολη, η οποία παρέκαμπτε τους αιθέρες του επίμαχου Αιγαίου. Καθώς όμως συνεχιζόταν η απεργία των τουρκικών αεροπορικών γραμμών, θα έπρεπε από την Πόλη να ταξιδέψουμε σιδηροδρομικώς νύχτα για νάμαστε το πρωί στον προορισμό μας. Όπως αντιλαμβάνεστε αυτό συνεπαγόταν μια μικρή

Οι θηρευτές της αβύσσου

Οι θαλασσινοί μύθοι και οι θρύλοι των ναυτικών ζωντανεύουν υπό το φως των οδόντων των μεγάλων αρπακτικών που τρέφονται με ρέγκες, αφρόψαρα και ανθρώπους.

Εκεί που βολτάρεις αμέριμνος στα λασπόνερα του διαδικτύου, στους ελότοπους των ΜΜΕ, στους ανήλιαγους λειμώνες των φημολογιών κι ακούς τα βρομόσκυλα των Μπάσκερβιλ-καναλαρχών να αλυχτάνε πεινασμένα για σεξ και χρήμα, σκόνες και εφήμερη δόξα, αντικρίζεις το τέρας. Πιο πεινασμένο από χίλια κοπάδια λευκών καρχαριών που τους πότισες με σόδα. Πιο αφιονισμένο από κράκεν που έκανε μακροβούτι σε πισίνα με παραισθησιογόνα. Πιο απειλητικό από όρκα που καραδοκεί να γραπώσει λαχταριστό θαλάσσιο ελέφαντα.

Η καγκελάριος της Γερμανίας, μ' ένα στόμα ορθάνοιχτο σαν μπουκαπόρτα που αποβιβάζει τουρίστες σε αιγαιοπελαγίτικο νησί! Μέσα σ' αυτή τη στοματούκλα χωράνε

Το σκοτεινό μονοπάτι προς το φως

Σκηνή από την ταινία «Οιδίπους Τύραννος» (του 1957) που σκηνοθέτησε ο William Tyrone Guthrie.

«Ας ξεσπάσουν ό,τι κακά θέλουν· εγώ τη φύτρα μου ποθώ να μάθω και τιποτένια αν είναι. Ισως αυτή, που σαν γυναίκα φιλόδοξη είναι, ντρέπεται για τη φτωχή καταγωγή μου. Ομως εγώ θαρρώ τον εαυτό μου παιδί της Τύχης, που την ευτυχία σκορπίζει, και δεν θα ντροπιαστώ. Αυτήν έχω μητέρα. Κι οι συγγενείς μου οι μήνες πρώτα μικρό, στερνά μεγάλο μ' έχουν δείξει. Τέτοιος αφού πλάστηκα, αλλιώτικος ποτέ μου δεν θα γίνω, για να διστάσω τη γενιά μου να γνωρίσω».

Σοφοκλέους, Οιδίπους Τύραννος, Άπαντα αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων, εκδόσεις Πάπυρος, στ. 1076-1085, σελ. 67

Ο τραγικός Οιδίπους ετοιμάζεται, στην επόμενη τροπή της ειμαρμένης, να συναντήσει τον εκτυφλωτικό ήλιο της αληθείας και στην πιο αβάσταχτη όψη του: εκείνη της αυτογνωσίας. Είναι ο βασιλεύς του Κάδμου και θέλει να έρθει μπροστά του ένας δούλος για να μάθει ποια είναι η πραγματικότητα γι' αυτόν, ποια είναι η ίδια η φύση του! Και θα τη μάθει. Είναι πατροκτόνος και αιμομίκτης. Σκότωσε τον πατέρα του και παντρεύτηκε τη μητέρα του. Εκανε τέσσερα παιδιά με τη σύζυγο και μάνα του Ιοκάστη: Τον Ετεοκλή, τον Πολυνείκη, την Αντιγόνη και την Ισμήνη. Γι' αυτά τα παιδιά ο Οιδίπους είναι ταυτόχρονα πατέρας κι αδελφός! Διέπραξε ανοσιουργήματα προσπαθώντας να

Ελληνικότητα υπό διωγμόν

Ελληνας δεν γεννιέσαι, γίνεσαι. Κι όταν γίνεις, πρέπει συνεχώς να αποδεικνύεις με λόγια και έργα ότι αξίζει να φέρεις τούτο τον αξιοζήλευτο τίτλο τιμής. Δεν μετέχουν του κοινού τρόπου και δεν έχουν καμία σχέση με το έθνος μας όσοι δεν ενδιαφέρονται για το πολιτισμικό στίγμα που άφησαν στον κόσμο οι προηγούμενες γενιές Ελλήνων, αλλά και γι' αυτό που θα αφήσουμε εμείς στους επόμενους. Και είναι πολλοί οι ελληνόφωνοι που δεν νοιάζονται γι' αυτό και κάνουν ό,τι μπορούν για να ξεχάσει ο πολιτισμένος κόσμος την ύπαρξή μας.

Η βασική ευθύνη υπεράσπισης των ιερών και των οσίων του Γένους μας, εντός και εκτός συνόρων, δυστυχώς πέφτει στους ώμους των πολιτικών προϊσταμένων της κρατικής μηχανής. Τώρα που οι αφιονισμένοι τζιχαντιστές, εκτελώντας παραγγελιές των αφανών καθοδηγητών τους, σβήνουν από τον χάρτη ελληνικές αρχαιότητες τεράστιας αισθητικής, ιστορικής, ακόμα και πολιτικής σημασίας, οι υπουργοί και οι λοιποί «λειτουργοί» του δημόσιου βίου περί

Τι συμβουλεύει ο Ελύτης

Οι οδηγίες χρήσεως του ελληνικού νου, που ακολουθούν βρίσκονται στο Άξιον Εστί, Ανάγνωσμα Τέταρτο, ΙΑ΄ (σελ. 157 των ποιητικών Απάντων του από τον Ίκαρο). Διαβάστε με προσοχή κι ανοιχτή καρδιά...

Το χαμόγελο του ψαριού

Αναζητείται πρόεδρος Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Είναι ψηλός, λιγνός, γυμνασμένος, πολύγλωσσος και μισεί έναν άνθρωπο που λέγεται Βαγγέλης. 

Πολλοί ξέρουν περισσότερα αλλά δεν τα λένε επειδή εξυπηρετούν συμφέροντα. Χαίρονται με την αποσιώπηση όσων αφορούν τον ηγέτη που άλλαξε μια και καλή το προφίλ της Ελλάδας (τουλάχιστον για έναν αιώνα). Μπορεί σε τούτο εδώ το τρομακτικό ταξίδι του χαμού να μην τον σκέφτονται πολλοί (εκτός από τη μάνα του, για να παραφράσουμε τον Καββαδία). Όμως, η παρούσα στήλη θα ρίχνει πάντα άπλετο φως στην επικαιρότητα από το μανουάλι του σοσιαλισμού που είναι τίγκα στα κεράκια που ανάβει (μαζί με το πλαστικό ποτηράκι) ο ΓΑΠ. Πάντα η λιμουζίνα της υστεροφημίας του θα βρίσκει εδώ

Βαλσαμωμένα όνειρα

1976. Μόσχα, Κόκκινη Πλατεία. Κομμουνιστές αλλά και φοβισμένοι μοσχοβίτες που θέλουν να καλοπιάσουν το καθεστώς περιμένουν στην ουρά για να «προσκυνήσουν» ό,τι απέμεινε από τον Λένιν. 

Σπίτια στοιχειωμένα δεν υπάρχουν – εκτός από ένα: το Σπίτι του Λαού, που δεν έπαψε να ταλαιπωρείται από φανατικούς οπαδούς ερυθρών βουρβουλάκων.

Υποψία: η συντριπτική πλειονότητα όσων αφιονίζονται με τα λείψανα της Αγίας Βαρβάρας και την περιφορά τους σε διάφορα σημεία της Επικράτειας έχει μεταλάβει το νέκταρ των φρούδων ελπίδων στις ΚΟΒΕΣ του κόμματος και έχει λάβει ως αντίδωρο μια συνδρομή του Ριζοσπάστη (που την πλήρωσε). Πολλοί εξ όσων ακούν για θείο, αγίους, μάρτυρες, οσίους, ιερείς, πατριάρχες και ανατριχιάζουν πίστεψαν ακράδαντα σ' έναν παράδεισο που είχε μπει με το στανιό περίπου μισό δισεκατομμύριο ζωντανών που ανυπομονούσαν να αποδράσουν. Ζηλεύουν οι άνθρωποι. Οι δικοί τους «θεοί» απεδείχθησαν

Σύνθημα στα τείχη Βαβυλώνος

«Το συμπόσιο του Βαλτάσαρ», από τον Ρέμπραντ. Χρονολογείται στο 1635 και εκτίθεται στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου. 

«'Οι πύλες του Καυκάσου είναι ανοιχτές', διακηρύσσει πανηγυρικά ο Γκαίμπελς στο Ραδιόφωνο του Κράτους στο Βερολίνο. [...] Το Ροστόφ ανακαταλαμβάνεται μετά από από μια τρομερή μάχη, που ήταν και η πρώτη μεγάλη ήττα του Τρίτου Ράιχ στην ξηρά. Ο Ρούνστεντ υποχωρεί κατά 80 χλμ. Για να φτιάξει το μέτωπο του χειμώνα. Απαλλάσσεται από τα καθήκοντά του.  Ο Γκουντέριαν σχολιάζει: 'Διάβασα στο Ροστόφ την προειδοποίηση: Μανή, θεκέλ, φάρες, που είχε εμφανιστεί και στα τείχη της Βαβυλώνας'. Ο Ρούνστεντ παρατηρεί: 'Δεν ήξερα πως ο Γκουντέριαν ήταν τόσο καλλιεργημένος'». 
Jean Marabini, «Η Καθημερινή Ζωή στο Βερολίνο την Εποχή του Χίτλερ», εκδόσεις Δ. Ν. Παπαδήμα, σελ. 168

Το 1942 οι Γερμανοί ξεκίνησαν την επιχείρηση Έντελβαϊς με στόχο να ελέγξουν τον Καύκασο και να καταλάβουν το Μπακού με τις πετρελαιοπηγές του. Το Ροστόφ επί του Ντον, είναι μια πόλη που βρίσκεται στη βορειοανατολική άκρη της Μαύρης Θάλασσας, στην Αζοφική Θάλασσα, στις εκβολές του ποταμού Ντον. Το παρατσούκλι της πόλης είναι «Οι Πύλες του Καυκάσου». Οι Γερμανοί την κατέλαβαν στις 23 Ιουλίου 1942 σημειώνοντας μια εκ των τελευταίων νικών στην σύντομη ιστορία του Τρίτου Ράιχ. Από εκεί και έπειτα τον κύριο λόγο της εξέλιξης των πραγμάτων είχε αναλάβει το...

Η ταχεία Βερολίνου-Βαγδάτης σταθμεύει στην Αθήνα

O Αλκιβιάδης Κωνσταντίνος Κεφαλάς αποκαλύπτει γιατί σχεδιάζεται από ΗΠΑ και Γερμανία ακόμα μία γενοκτονία των Ελλήνων και γιατί η αριστερή αντισημιτική Ευρωπαϊκή διανόηση, επηρεασμένη από τον Γερμανικό ιδεαλισμό του εθνικοσοσιαλισμού, ανοίγει τις πύλες της Ευρώπης στα ισλαμικά μεταναστευτικά κύματα. Αυτό είναι ΑΛΗΘΙΝΗ Ιστορία!

Otto Lieman von Sanders. Ο Γερμανός αξιωματικός που έβαψε τα χέρια του με αίμα Ελλήνων και αναρίθμητων χριστιανών της επικράτειας της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.

«Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη. Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ. Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη• διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον. A όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω. Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον. Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω». Κ. Καβάφης

Η σιδηροδρομική γραμμή Βερολίνου-Βαγδάτης άρχισε να κατασκευάζεται το 1903 και παρά το γεγονός ότι επενδύθηκαν τεράστια Γερμανικά κεφάλαια περατώθηκε τριανταεπτά χρόνια αργότερα το 1940. Το έργο αρχικά ενέπιπτε στην σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας, όχι μόνο για τις ανυπέρβλητες τεχνικές δυσκολίες που συνεπάγετο η κατασκευή 27 σηράγγων στην οροσειρά του Ταύρου, μήκους αρκετών χιλιομέτρων η κάθε μία, αλλά επειδή θα άλλαζε τις παγιωμένες γεωπολιτικές ισορροπίες αιώνων. Η Γερμανική πολιτική, όπως αυτή διαμορφώθηκε από τον Otto von Bismarck μετά την ενοποίηση της Γερμανίας, αποσκοπούσε στην παγκόσμια κυριαρχία, που βεβαίως θα ήταν αδύνατον να πραγματοποιηθεί χωρίς την σύγκρουση με την