Μια ΕΡΤ για να ντρέπεσαι

Ακόμα δεν είχε παγώσει το σώμα του δολοφονημένου χριστιανού πατριώτη Τσάρλι Κερκ και η κρατική τηλεόραση του Μητσοτάκη τον ονείδιζε ως ακροδεξιό!

 

Η εναντίωση του μητσοτακικού καθεστώτος σε οτιδήποτε θυμίζει Χριστό, πατρίδα, οικογένεια και παράδοση έχει σχεδόν αταβιστικό χαρακτήρα. Εκδηλώνεται ακόμα και όποτε θα ήταν πιο σύμφορο –για τη διατήρηση της εξουσίας του- να σιωπά και να πηγαίνει με το ρεύμα. Προχθές που δολοφονήθηκε ο Τσάρλι Κερκ, ένας από τους επιδραστικότερους αμερικανούς δημοσιολόγους, η ΕΡΤ έσπευσε να τον «βαφτίσει» ακροδεξιό, χρωματίζοντας με έμμεσο τρόπο την αποτρόπαια πράξη με επίχρισμα όχι μεν νομιμότητας αλλά δικαίου! Εδώ και χρόνια όλα τα συστημικά ΜΜΕ της Δύσης, της οποίας δύει το άστρο της, έχουν ταυτίσει τον πατριωτισμό με την ακροδεξιά∙ και την ακροδεξιά με το απόλυτο κακό. Έχουν δαπανήσει τόσα χρόνια προσπαθειών και χρήμα για να πιστέψει, αποστηθίσει και εμπεδώσει η κοινή γνώμη το ακόλουθο παράλογο σχήμα: όποιος μιλάει υπέρ του Χριστού, του πολιτισμού του, του θεσμού της οικογένειας και της πατρίδας του και δεν πιστεύει ότι δυο άντρες «παντρεμένοι» είναι οικογένεια είναι ακροδεξιός, εθνικιστής, ναζί, θέλει να βάλει τους Εβραίους στα κρεματόρια, να καίει χωριά, να εισβάλει σε χώρες και να εκτελεί αντιφρονούντες καταμεσής του δρόμου. Οπότε, αν πεις κάποιος ακροδεξιό τότε είναι σαν να διαμηνύεις στην πόλη και τον κόσμο ότι είναι παράνομο αλλά όχι κι άδικο να τον ξυλοφορτώσεις, να του στερήσεις το δικαίωμα λόγου, να τον αποκλείσεις από την κοινωνία και να τον καθαρίσεις, άμα λάχει.

Αυτή την πεπατημένη ακολούθησε και η αξιοθρήνητη ΕΡΤ, που συνεχίζει ακόμα τον αντινατιβιστικό αγώνα και την αντιτραμπική καμπάνια του Κυριάκου Μητσοτάκη. Έσπευδε από τον τίτλο κιόλας της είδησης να...

Νεοδημοκράτες ψιθυριστές

 

Οι αμετανόητοι μητσοτακίστας περιφέρονται ανά την επικράτεια βομβαρδίζοντας τους αδαείς με φούμαρα για τα «φιλολαϊκά» μέτρα του Κούλεως.

 

Παράπλευρο κέρδος και της ομιλίας και της συνέντευξης τύπου Μητσοτάκη στη ΔΕΘ: ενώ έκαναν τους πάντες να βαρεθούν όταν μεταδίδονταν, διασκέδασαν κόσμο και κοσμάκη αργότερα. Γιατί; Επειδή από την Κυριακή ξαμολήθηκαν κοπάδια, αγέλες, σμάρια, στίφη, σμήνη των –μέχρι πρότινος αδρανούντων- μητσοτακίστας (κλίνεται κατά το Ατενίστας) ψιθυριστών* των οποίων γάνιασε η γλώσσα τους από το γλείψιμο στην πρωθυπουργάρα και την φωναχτή (τύπου λαχαναγοράς) προπαγάνδας που έκαναν μην τυχόν και πέσει η κυβέρνηση «και δεν έχει το κράτος λεφτά να δώσει τις συντάξεις». Με τα πρώτα ταξίματα της πρωθυπουργάρας στο πόπολο, έσκασαν μύτη στους χώρους συναθροίσεων οι μισθοφόροι κουλικοί ψιθυριστές. Και το βιολί αυτό δεν σταμάτησε το πρώτο ή το δεύτερο εικοσιτετράωρο. Συνεχίζεται.

Όποιος αμφιβάλλει για τα παραπάνω δεν έχει παρά να χασομερήσει, έστω και λίγο, σε κάποια καφετέρια – καφενείο της γειτονιάς του. Σε χρόνο μηδέν θα σκάσει ο εξηντάρο-εβδομηντάρης μητσοτακίστας και θ’ αρχίσει την πολιτική πάρλα, ακόμα κι αν η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από το...

Γιορτάζουμε τα λεφτά που… υπήρχαν

Ο Γιώργος Παπανδρέου αξίζει μια θέση στην ελληνική ιστορία: στο κεφάλαιο με τους δεινότερους ολετήρες.  

 

Ο Γιώργος Παπανδρέου, ο γιος του Ανδρέα, ο οποίος γεννήθηκε στις ΗΠΑ και βαφτίστηκε Τζέφρι, είναι άνθρωπος που θα μείνει στην Ιστορία. Μπορεί στα ιστορικά βιβλία του μέλλοντος (αν υπάρχουν)* το όνομα και τα έργα του ΓΑΠ να φιγουράρουν ακριβώς δίπλα σ’ εκείνο του Ηρόστρατου**. Το ενδεχόμενο αυτό δεν είναι και τόσο απίθανο αν αναλογιστεί κάποιος τι είδους στρατηγικό χτύπημα εναντίον του Ελληνισμού κατάφερε ο Γιωργάκης – είτε από καθαρή βλακεία και αδαημοσύνη είτε εκ προθέσεως. Αυτό το χτύπημα του Τζέφρι δεν ήταν άλλο παρά το μνημονιακό μπουντρούμι στο οποίο μας έριξε, δεμένους πισθάγκωνα με τις αλυσίδες του χρέους και της ξενοκρατίας.

Για να το καταφέρει αυτό έταξε στους εγκληματικά αφελείς ψηφοφόρους του ότι «λεφτά υπάρχουν»! Όλα έδειχναν ότι η οικονομία της χώρας έτρεχε με τα χίλια στον γκρεμό κι εκείνος υποσχόταν φράγκα! Η θρυλική ομιλία του Γιώργου Παπανδρέου με το ανεπανάληπτο «λεφτά υπάρχουν» έγινε στην Κοζάνη στις 10 Σεπτεμβρίου 2009. Οι ακροατές και παλαμακιστές του ΓΑΠ ήταν τόσο τυφλωμένοι από το πάθος τους για την πασοκάρα και την δυναστεία Παπανδρέου ώστε...

Μητσοτάκεια μέθοδος Ναστραντίν Χότζα

Επιβάλλεται καταχρηστικά και παράνομα ένα χαράτσι κι όταν μειώνεται πρέπει να είμεθα ευγνώμονες στον φορομπήχτη.

Η εξαγγελία Μητσοτάκη για μείωση ΕΝΦΙΑ στα χωριά με λιγότερους από 1.500 κατοίκους παραπέμπει στον Ναστραντίν Χότζα. Αυτός ήταν πρωταγωνιστής σε παραμύθια, ανέκδοτα, και παραβολές  που διαδίδονταν από στόμα σε στόμα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και την Μέση Ανατολή.

Σε μια από τις πολλές ιστορίες του Ναστραντίν, κάποιος οικογενειάρχης του παραπονέθηκε ότι δεν είχε χώρο στο σπίτι του διότι ήταν μικρό κι εκείνος κατοικούσε μαζί με τα πέντε παιδιά του, τους γονείς του και τα πεθερικά του. Τότε ο Ναστραντίν του είπε να βάλει μέσα στο σπίτι και το άλογό του. Την επομένη τον ρώτησε πως κοιμήθηκε: «Χάλια, χότζα* μου! Κοντέψαμε να σκάσουμε μαζί με τ’ άλογο». Τότε ο Ναστραντίν του είπε να βάλει στο σπίτι και την κατσίκα του. Την επομένη όταν τον ρώτησε πως πέρασε τη μέρα του, ο δύσμοιρος φαμελιάρης του είπε ότι ήταν ακόμα πιο αφόρητη η κατάσταση. Ο Ναστραντίν τον ορμήνεψε να βάλει στο σπίτι και τη γελάδα. Τι να κάνει ο φουκαράς οικογενειάρχης, ακολούθησε την συμβουλή. Και κάθε μέρα η κατάσταση ήταν χειρότερη και κάθε μέρα ο Ναστραντίν του ζητούσε να στριμώξει μέσα στο σπίτι ακόμα ένα ζώο. Μέχρι που στο τέλος, μπήκε και το τελευταίο, μια κότα. Όταν είχαν τελειώσει τα ζώα ο Ναστραντίν ζήτησε από τον καταταλαιπωρημένο αγροτοκτηνοτρόφο να βγάλει από το σπίτι το...

Φαύλη πολιτεία δολοφονεί το έθνος

«Οἱ γὰρ νομοθέται τοὺς πολίτας ἐθίζοντες ποιοῦσιν ἀγαθούς, καὶ τὸ μὲν βούλημα παντὸς νομοθέτου τοῦτ᾽ ἐστίν, ὅσοι δὲ μὴ εὖ αὐτὸ ποιοῦσιν ἁμαρτάνουσιν, καὶ διαφέρει τούτῳ πολιτεία πολιτείας ἀγαθὴ φαύλης».

Αριστοτέλους «Ηθικά Νικομάχεια», Βιβλίο Δεύτερο, 1103a.1

 

Το εναρκτήριο απόσπασμα στη νεοελληνική μπορεί να αποδοθεί ως ακολούθως: «οι νομοθέτες κάνουν καλούς τους πολίτες τους ασκώντας τους εθίζοντάς τους (εν. στην ενάρετη συμπεριφορά). Αυτή είναι η επιδίωξη όλων των νομοθετών. Όσοι δεν τα καταφέρνουν σ᾽ αυτό, αποτυγχάνουν στο έργο τους· σ᾽ αυτό, άλλωστε διαφέρει τελικά το ένα πολίτευμα από το άλλο, το καλό από το φαύλο».

Ο Σταγειρίτης φιλόσοφος θεωρεί ότι η αρετή δεν είναι προεγκατεστημένη στον άνθρωπο (οὐδεμία τῶν ἠθικῶν ἀρετῶν φύσει ἡμῖν ἐγγίνεται). Είναι δυνατότητα, η οποία αποκτάται και ενδυναμώνεται με την άσκηση. Όπως γυμνάζουμε το σώμα μας για να βρισκόμαστε σε καλή φυσική κατάσταση, όπως εξασκούμαστε στην τέχνη μας και το επάγγελμά μας για να βελτιώσουμε τις επιδόσεις μας, έτσι απαιτείται να εθιζόμαστε στην αρετή με την καθημερινότητά μας. Το καλό δεν είναι λόγια αλλά κυρίως έργο και μάλιστα τακτικά επαναλαμβανόμενο, μέχρι να αποτυπωθεί τόσο έντονα στη συνείδηση των ανθρώπων ώστε να ομοιάσει με το ένστικτο, να γίνει μια σχεδόν αυτόματη αντίδραση στα εξωτερικά ερεθίσματα. Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη οι νομοθέτες της πολιτείας είναι οι

«Τύχη»: το παρατσούκλι του Θεού

Ο Μεγαλοδύναμος, που και που, εκδηλώνεται στην ανθρωπότητα σε τόπο και με τρόπο που κανείς δεν περιμένει.

Σε μια εποχή, που ιερείς, παραδομένοι άνευ όρων στον Ξαποδώ, ξεπουλάνε ιερά και όσια συνεργαζόμενοι με μαφίες, μια μύγα μας κάνει σήμα να κοιτάξουμε τόσο ψηλά όσο δεν φτάνει το βλέμμα μας. Αυτό το ταπεινό έντομο μας υποδεικνύει να στρέψουμε την προσοχή μας στον Θεό. Ακολουθεί η αφήγηση περιστατικού, που έγινε σχετικά πρόσφατα (στις 17 Αυγούστου).     

Στο τουρνουά γκολφ BMW 2025 στο Caves Valley Golf Club στο Μέριλαντ των ΗΠΑ, ο Άγγλος αθλητής Τόμι Φλίτγουντ σε μια βολή, στην τρίτη του, του έφτασε το μπαλάκι ακριβώς στο χείλος της τρύπας (ήταν η πα-4).

Στο γκολφ το αποκαλούμενο birdie  (όταν χρειαστείς μόλις 3 βολές για να βάλεις την μπάλα στην τρύπα) θεωρείται κατόρθωμα. Ο Φλίτγουντ αντιμετώπισε την… παρ’ ολίγον επιτυχία του με χαμόγελο. Πλησιάζοντας για να κάνει την τέταρτη βολή μια μύγα, που είχε «προσγειωθεί» στο μπαλάκι άρχισε να… βολτάρει πάνω του (βλ. φωτό) και έτσι, με το απειροελάχιστο βάρος της έκανε την διαφορά. Έριξε την μπάλα μέσα στην τρύπα. Ο Φλίτγουντ πέτυχε, με… χρονοκαθυστέρηση ένα birdie. Έτσι κατέκτησε την 5η θέση στο τουρνουά και κέρδισε περισσότερα από 728.000 δολάρια, συν ένα μπόνους 1,45 εκατομμυρίων δολαρίων για τη...

Για τον Λορέντζο Μαβίλη

Μια φλογερή ψυχή έγραψε με μελάνι ποιήματα για την πατρίδα, την ψυχή και το ωραίο και τα υπέγραψε όλα με το αίμα του, πέφτοντας στη μάχη για την Ελλάδα.

 

Σαν σήμερα το 1860 γεννήθηκε στην Ιθάκη ο ποιητής, πολεμιστής και δεινός σκακιστής Λορέντζος Μαβίλης. Ο θάνατός του ήταν αντάξιος των στίχων του. Σκοτώθηκε στον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο σε μάχη στον Δρίσκο (στις 28/11/1912), πολεμώντας του Τούρκους. Ήταν γιος του ισπανικής καταγωγής δικαστικού Παύλου Μαβίλη και της Ιωάννας Σούφη, ανηψιάς του Εθνικού Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια.

Η ζωή αυτού του ανθρώπου δεν μοιάζει με μυθιστόρημα. Είναι έπος, έργο τέχνης, που σκαλίστηκε με την φλόγα της αγάπης για το έθνος και την ομορφιά της πλάσης. Δεν είναι μόνο ο τελευταίος εκπρόσωπος της θρυλικής Επτανησιακής Σχολής, ο αξεπέραστος σονετογράφος (σονέτο είναι το 14στιχο ποίημα). Είναι και ο ενεργός πολίτης, ο πολιτικός και –πάνω απ’ όλα– αυτός που έχει πάρει τα...

Πλούσιοι μεν αλλά ασήμαντοι

«Ο πλούτος είναι μεγεθυντικός φακός. Αναδεικνύει τις αρετές και τονίζει τα ελαττώματά σου». Τζιμ Ρον (1930-2009)

Ο Τζιμ Ρον, πέρα από επιτυχημένος επιχειρηματίας και συγγραφέας θεωρείται ως ένας από τους «πατέρες» του κλάδου της αυτοβελτίωσης, τουλάχιστον όπως την αντιλαμβάνεται το πολιτικό – ιστορικό – κοινωνικό και πολιτισμικό πλέγμα σχέσεων και δυνάμεως, που αποκαλούμε Δύση. Ο Ρον κατά τη διάρκεια του πολυκύμαντου βίου του έγραψε βιβλία και πραγματοποίησε χιλιάδες «εμπνευστικές» ομιλίες που παρότρυναν τους ακροατές να αγωνιστούν για να προοδεύσουν στον τομέα που δραστηριοποιούνται, να αποκτήσουν αυτοπειθαρχία, βούληση για επιτυχία και να δημιουργήσουν υγιείς σχέσεις με το περιβάλλον τους. Ο ίδιος είχε καλή σχέση με τον πλούτο. Ενίοτε τον έχανε αλλά τον ξανάχτιζε σχετικά γρήγορα.

Ο πλούτος ήταν κάτι που ενδιέφερε τον Τζιμ Ρον. Στο πεδίο των αδιάκοπων μεταβολών της ύλης, με την θνητότητα να είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με οτιδήποτε ζωντανό, η συγκέντρωση κεφαλαίων αντιμετωπίζεται σαν «αντίμετρο» του θανάτου. Όποιος έχει χρήματα δεν αγοράζει μεν αθανασία αλλά...

Τρεις του Σεπτέμβρη να ξερνάς

  

Στις 3 Σεπτεμβρίου έχει γενέθλια το απέθαντο κόμμα που σάπισε την Ελλάδα και κατάντησε μέγα τμήμα της κοινωνίας σαν τα μούτρα του.

 Θυμάστε το τραγούδι «Θα σε ξαναβρώ στους μπαξέδες», το οποίο αποτελούσε ακόμα έναν κομματικό θούριο, τον οποίον γκάριζαν οι πρασινοφρουροί στις γκροτέσκες συνάξεις τους; Η αγάπη για το άσμα –και μεταξύ άλλων κοινωνιολογικού χαρακτήρα λόγων– υφίστατο διότι στην στιχοπλοκή του υπήρχαν τα εξής: «Θα σε ξανάβρω στους μπαξέδες / Τρεις του Σεπτέμβρη να περνάς / Και τσικουδιά στους καφενέδες / Τα παλληκάρια να κερνάς».

Τι άλλο γύρευε ο μέσος πασοκτζής εκείνη την εποχή; Καφενέδες και κερασμένες τσικουδιές στα… παλικάρια (σιγά να μην πληρώνουν από την τσέπη τους)– κι όλα αυτά στην επέτειο της ίδρυσης του κόμματος. Τα χρόνια πέρασαν. Τα παλικάρια που ξεροστάλιαζαν στους καφενέδες για καμιά κερασμένη τσικουδιά φόρεσαν ζιβάγκο για να πάνε στις συγκεντρώσεις του δημαγωγού ηγέτου τους. Ο Αντρέας πήρε την εξουσία και τα παλικάρια λησμόνησαν το ζιβάγκο. Άρχισαν να ντύνονται με κοστουμιά πανεράτη. Ύστερα με εισαγόμενη. Ακολούθησαν τα σινιέ των μεγάλων «οίκων» μόδας. Τα παλικάρια με τις κερασμένες τσικουδιές βουλευτοποιήθηκαν, υπουργοποιήθηκαν κι έμαθαν ότι υπάρχουν κάλτσες που κοστίζουν 200 ευρώ το ζευγάρι, τις ψώνισαν και εκπαιδεύτηκαν πολλοί εξ αυτών πώς να κάνουν ζωάρα σε βάρος των άλλων.

Η τσικουδιά έγινε σαμπάνια του διχίλιαρου ευρώ (η φιάλη), οι καφενέδες μεταμορφώθηκαν σε Four Seasons και το ΠΑΣΟΚ διέπρεψε με...

Οι φάρσες (σαν τον Τσίπρα) γράφουν ιστορία

 

Ας επανέλθει ο Τσίπρας. Είναι η μοναδική ελπίδα του Μητσοτάκη να ξαναπάρει 41% (ποσοστό που δεν έχει πλέον ούτε στα κεντρικά της ΝΔ στο Μοσχάτο).

 

Οι Αμερικανοί κορδώνονται όποτε επαναλαμβάνουν την φράση ότι στην χώρα τους «οποιοσδήποτε μπορεί να γίνει πρόεδρος». Με αυτό εννοούν ότι δεν έχει σημασία η απώτερη εθνοτική καταγωγή σου, το χρώμα σου, η κοινωνικο-οικονομική τάξη από την οποία προέρχεσαι. Το μόνο που μετράει είναι η ικανότητά σου, οι επιδόσεις σου στον χώρο που δραστηριοποιείσαι, η ποιότητα του χαρακτήρα σου, το έργο που έχεις προσφέρει στο σύνολο, το πρόγραμμά σου και οι προτεραιότητες που θέτεις για την κρατική λειτουργία. Αυτές οι αρετές μπορούν να σε κάνουν πρόεδρο, χωρίς να χρειαστεί να πατήσεις πάνω στους ώμους λαμπερών και οικονομικά ισχυρών προγόνων. Αυτά τα λέει η φράση. Η πραγματικότητα, πάντα, λέει άλλα…

Ας έρθουμε τώρα στην Ελλάδα που φθίνει πληθυσμιακά, πολιτισμικά, τεχνολογικά, οικονομικά και γεωπολιτικά. Εδώ ισχύει τούτη η φράση αλλά με μια προσθήκη: «Οποιοσδήποτε...

Ηρωικοί υπάλληλοι Βουλής

Διορίστηκαν αξιοκρατικά, εργάζονται σε συνθήκες αντίξοες, κινδυνεύει η ζωή τους. Γι’ αυτό θα χρυσωθούν!

Πολλά συνέβησαν το καλοκαίρι που μόλις αποχαιρετήσαμε αλλά η είδηση που ξεχώρισε παρήχθη στην πλατεία Συντάγματος των Αθηνών και δείχνει την ποιότητα της εξουσίας, η οποία έχει μεν πολλά ονόματα κομμάτων (σαν τους παραβατικούς, που κυκλοφορούν με δέκα παρατσούκλια), των οποίων η δράση έχει μία, απαράλλαχτη ουσία. Αυτή η είδηση είναι ο μπερντές που θα πέσει στις τσέπες των υπαλλήλων της Βουλής, μεταμφιεσμένος σε επίδομα «επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας». 

Στο ΦΕΚ της 15ης Ιουλίου 2025 (αρ. φύλλου 128) διαβάσαμε ότι «Το επίδομα του άρθρου 18 του ν. 4354/2015 (Α’ 176) καταβάλλεται και στους υπαλλήλους της Βουλής, που το δικαιούνται βάσει της κείμενης νομοθεσίας». Ως γνωστόν, το 2015 είχε καθοριστεί (στο άρθρο 18 - Νόμος 4354/2015) ο μηχανισμός με τον οποίον θα δινόταν επίδομα επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας. Μέχρι σήμερα στις κατηγορίες των εργαζομένων που το δικαιούνται δεν είχαν περιληφθεί –κακώς κάκιστα- οι προκινδυνεύοντες υπάλληλοι της Βουλής, που σκοτώνονται στη δουλειά για να σώζουν καθημερινά την πατρίδα υπηρετώντας πιστά και άνευ αντιλογίας τους ανθρώπους που τους διόρισαν. 

Τα φράγκα θα πέσουν αναδρομικά, από 1ης Ιανουαρίου 2025 και τα ποσά θα κυμανθούν από 2.500 έως 4.000 ευρώπουλα! Το δούλεμα στα υποζύγια τους ψηφοφόρους είναι πλέον απροκάλυπτο. Το κράτος παίρνει με τη βία λεφτά από τις τρύπιες τσέπες των πενομένων για να μπουκώσει με γενναία μπαξίσια τα στόματα των γιων, ανηψιών, μακρινών συγγενών, φίλων, κολλητών, ψηφοφόρων, «δεσμών» και εκλεκτών των εθνοπατριών και των εθνομητριών! Και μάλιστα, η τσίπα που ίσως κάποτε να υπήρχε έχει εξαϋλωθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε το δωράκι το βαφτίζουν επίδομα...

Ζωές που καταπίνει η μοναξιά*

Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι

Σαν το ξεχασμένο στάχυ

Ο κόσμος γύρω άδειος κάμπος

Κι αυτοί στης μοναξιάς το θάμπος

Σαν το ξεχασμένο στάχυ

Άνθρωποι μονάχοι

Η πρώτη στροφή από τους στίχους του τραγουδιού «Άνθρωποι μονάχοι», που έγραψε ο Γιάννης Καλαμίτσης και ερμήνευσε πρώτη φορά το 1977 η Βίκυ Μοσχολιού, σε μουσική του Γιάννη Σπανού. 

Η εικονιζόμενη στη φωτογραφία Τζόις Κάρολ Βίνσεντ (19 Οκτωβρίου 1965 – Δεκέμβριος 2003) ήταν Βρετανίδα, ο θάνατος της οποίας έγινε παγκόσμια είδηση επειδή πέρασε απαρατήρητος για περισσότερα από δύο χρόνια! Αυτό κι αν είναι ειρωνεία. Παγκόσμιο ενδιαφέρον για μια περίπτωση κραυγαλέας αδιαφορίας του πλήθους για ένα πρόσωπο. Η κοινωνία ασχολήθηκε τελικά με την Τζόις Κάρολ Βίνσεντ επειδή οι ιδιοκτήτες του διαμερίσματος στο οποίο έμενε, στο βόρειο Λονδίνο, ήθελαν να της κάνουν έξωση. Στις 25 Ιανουαρίου 2006 η πόρτα της παραβιάστηκε και η ομάδα που θα εκτελούσε την εντολή της έξωσης μπήκε μέσα στο διαμέρισμα. Εκεί βρέθηκε το πτώμα της, σχεδόν σκελετωμένο, να κάθεται στον καναπέ. Η τηλεόραση ήταν ανοιχτή. Αυτή η λεπτομέρεια, της ανοιχτής τηλεόρασης, καθώς και ότι ουδείς στην πολυκατοικία της είχε ενδιαφερθεί για τη μοναχική κοπέλα, που έμενε στη μικρή γκαρσονιέρα με το κοινόχρηστο μπάνιο, ήταν δύο στοιχεία, τα οποία συνέθεσαν μια τραγική ιστορία.

Τούτη η ιστορία της αποξένωσης της Τζόις Κάρολ Βίνσεντ, που κορυφώθηκε με τον θάνατό της μπροστά από μια ανοιχτή τηλεόραση πέρασε στη λαϊκή κουλτούρα. Έγινε θέμα σε εφημερίδες, περιοδικά, διαδικτυακές αναλύσεις. Το δράμα της μοναξιάς της μετουσιώθηκε σε τραγούδι, ενέπνευσε δραματικές σειρές στην τηλεόραση, διηγήματα και μυθιστορήματα. Όμως, η μοναξιά των πόλεων, παραμένει. Αδιαφορεί για την επίθεση της Τέχνης εναντίον της. Η ισχύς της παραμένει ακατάβλητη σε μεγάλα τμήματα των ανθρωπίνων κοινωνιών. Ειδικά στις μεγαλουπόλεις, η μοναξιά είναι ένας τύραννος με εξουσίες ζωής και θανάτου πάνω στους υπηκόους του. Εκείνοι, προσπαθούν να λησμονήσουν την ανελευθερία τους ανοίγοντας την τηλεόραση, τον υπολογιστή, το κινητό τηλέφωνο ή οποιαδήποτε άλλη συσκευή εκπέμπει πληροφορίες και μεταδίδει θεάματα, μαγνητίζοντας το βλέμμα με την υπογάλαζη ακτινοβολία της. Ξεχνούν τη μοναξιά μαζί με τον εαυτό τους. Λησμονούν το πρόβλημα κι αυτό μεγαλώνει. Βυθίζονται σ’ έναν κόσμο εντυπώσεων επειδή δεν αντέχουν τον πραγματικό. Κι όσο παίρνουν το υποκατάστατο της αληθινής επαφής, χάσκοντας μπροστά σε οθόνες, άλλο τόσο αυξάνεται η απόστασή τους από την κοινωνία.

Σύμμαχος του τυράννου των μεγαλουπόλεων είναι αυτό που λέμε...

Μουλαρίνος εναντίον Μποφίλου, σημειώσατε 2

Έχω κογιονάρει κι εγώ την Νατάσσα Μποφίλιου: για τα «επαναστατικά» μανιφέστα της και τις πολιτικές της τοποθετήσεις. Άλλωστε, στις δημοκρατίες οποιοσδήποτε μπορεί να ασκεί κριτική, ακόμα και σκωπτικού χαρακτήρα σε κάποιον με τον οποίο δεν συμφωνεί με τις πολιτικές του θέσεις – και με την Μποφίλιου δεν είναι υποχρεωτικό να σε πείθει η κάθε κουβέντα της. Όμως το να φτάνει κάποιος που και φαίνεται και είναι ο Βουλαρίνος να την χλευάζει για την εμφάνισή της; Πάει πολύ!

Γιατί οκ, πολιτική κριτική – πάσο. Μουσική κριτική – κι αυτό δεκτό. Αλλά όταν ο κριτής είναι ο κ. Βουλαρίνος και το καλύτερο που βρίσκει να πει είναι ότι «ρουφάει την κοιλιά της»  σε μια φωτό; Συγγνώμη, αλλά αυτό είναι χειρότερο κομπαρσιλίκι από αυτό του...

Μόνο για την Παλαιστίνη ο... «αγών»; Γιατί όχι για την Κύπρο, την Πόλη, την Σμύρνη, τον Πόντο;

 

Τελικά, και η Νάξος είναι τόπος, που δύναται να αποτελέσει μικρογραφία ολόκληρης της Ελλάδας. Ένα περιστατικό που έλαβε χώρα εκεί και υπό άλλες συνθήκες θα περνούσε ίσως στα «ψιλά» των ειδήσεων, πήρε ξαφνικά διαστάσεις. Γιατί; Για τι άλλο; Επειδή εκεί εμπλέκονταν Εβραίοι τουρίστες και αντιεβραίοι, φιλοπαλαιστίνιοι, «αγωνιστές» της αριστεράς. Μια ομάδα ανθρώπων που επέλεξε να κάνει διακοπές στην Ελλάδα, βρέθηκε ξαφνικά στο επίκεντρο επιθέσεων και προπηλακισμών απλώς και μόνο επειδή… ήταν Εβραίοι. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ούτε ειδικός στην ιστορία ούτε  «έγκυρος» και «έγκριτος» αναλυτής για να καταλάβει πόσο θλιβερό και επικίνδυνο είναι αυτό.

Εδώ ξεκινάει το μείζον πρόβλημα. Διότι η ίδια παράταξη που -δικαίως- συγκλονίζεται από το δράμα και τις κακουχίες των Παλαιστινίων δείχνει μια αξιοθαύμαστη ανοχή όταν το θύμα δεν είναι Παλαιστίνιος αλλά Έλληνας. Όταν, ας πούμε, η Τουρκία πανηγυρίζει κάθε χρόνο την κατάληψη της μισής Κύπρου ή όταν γιορτάζει με παρελάσεις και σημαίες τις σφαγές και τους διωγμούς που υπέστησαν οι Έλληνες της Μικράς Ασίας. Τότε ξαφνικά, η «ευαισθησία» χάνεται, η αγανάκτηση εξαφανίζεται και μένει μόνο μια σιωπή που θυμίζει περισσότερο ενοχλημένο χασμουρητό παρά δημόσια διαμαρτυρία. Μόνο για την Παλαιστίνη ο... «αγών»; Γιατί όχι για την Κύπρο, την Πόλη, την Σμύρνη, τον Πόντο; 

Δύο μέτρα και δύο σταθμά. Αυτό είναι το μόνιμο μας πρόβλημα. Ένα είδος επιλεκτικής ευαισθησίας, όπου οι καταγγελίες ξεχειλίζουν μόνο όταν το θέμα «πουλάει» ή όταν προσφέρεται για ιδεολογική κατανάλωση. Γιατί η ευαισθησία των «αγωνιστών» δεν... ξετσουμίζει όταν ο Ερντογάν δηλώνει ότι «θα ξανάρθουμε μια νύχτα»; Γιατί δεν επιδεικνύονται τα ίδια ανακλαστικά όταν Τούρκοι υπουργοί φωτογραφίζονται μπροστά από

Παιδὸς ἡ βασιληίη

Ένα 12χρονο κορίτσι στη Σκωτία, με τον αυθορμητισμό και την αποκοτιά που μόνο τα νιάτα διαθέτουν εν αφθονία, στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων και υπερασπίστηκε ό,τι έχουμε καταφέρει να χτίσουμε ως πολιτισμός. Και το έκανε όχι με λόγια, αλλά με πράξη, με τον πιο απλό αλλά και πιο θαρραλέο τρόπο: αντιμετώπισε τη βαρβαρότητα της εποχής μας με το αλάνθαστο ένστικτο της αλήθειας που φέρει κάθε παιδί. Ανάμεσα σε εμάς, τους ενήλικες, που παρακολουθούμε το πολιτισμικό μας οικοδόμημα να καταρρέει, αυτό το μικρό παιδί μας δίδαξε τι σημαίνει πραγματικός ηρωισμός.

Το περιστατικό που συγκλόνισε τον κόσμο δεν είναι απλώς μια ιστορία ενός παιδιού που στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων. Είναι μια αναγκαία υπενθύμιση για όλους εμάς: η Ευρώπη, η πάλαι ποτέ φωτοδότρια δύναμη παρακμάζει, πάσχει από σκοτασμό του νου, εγκλωβισμένη στις δικές της αμαρτίες και αμφιβολίες. Η Ευρώπη της πολιτικής ελίτ, που ηγεμονεύει με ένα παραμορφωμένο όραμα μιας παγκοσμιοποιημένης ανθρωπότητας, έχει αποδεχτεί την αλλοίωση της ίδιας της ταυτότητάς της. Η Δύση, στην προσπάθειά της να "υπερβεί" το παρελθόν της, έχει παραδώσει τα πάντα στην έφοδο της ισοπεδωτικής μετανεωτερικότητας, χωρίς να κατανοεί το τίμημα αυτής της αυτοχειρίας.

Η πολιτική ελίτ, αυτή η εκφυλισμένη αριστοκρατία της νέας εποχής, που έχει αποκοπεί από το κοινωνικό σώμα και την παράδοσή του, δεν έχει καμία πρόθεση να προστατεύσει την Ευρώπη από την υποταγή της στους άγνωστους και αλλότριους. Και αυτό δεν διατυπώνεται αντιδιασταλτικά ως προς το ανθρωπιστικό ιδεώδες, αλλά προς υπεράσπιση της ίδιας της ανθρωπιάς. Διότι η πραγματική ανθρωπιά δεν έγκειται μόνο στην αλληλεγγύη προς το άλλο πρόσωπο, όσο στην υπεράσπιση των ιδεών, των αξιών, της ταυτότητας που μας καθορίζουν ως ανθρώπους. Η αληθινή ανθρωπιά είναι ο

Μια μικρή σιωπή πριν τη μεγάλη

 

 Κάθε μέρα που περνά δεν γυρίζει πίσω. Είναι σαν τα πιόνια στο σκάκι. Κινούνται μόνο μπροστά. Ένα φαίνεται ανήμπορο αλλά μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικό. Μπορεί να χαθεί απροστάτευτο και να κρίνει ολόκληρον αγώνα, ο οποίος θα λήξει με αποτέλεσμα σε βάρος σου, αλλά μπορεί κιόλας να σου χαρίσει νίκη λαμπρή. Ένα πιόνι που χάνεται χωρίς λόγο, σε κάπως προχωρημένο επίπεδο ανταγωνισμού αρκεί για να λήξει ένα ματς. Κι ένα πιόνι στο κατάλληλο σημείο, με την κατάλληλη προστασία και υποστήριξη δύναται να παγιδεύσει ακόμα και τον βασιλιά.

Οι μέρες προσφέρουν νίκες και ήττες, ελάχιστες εκ των οποίων φαντάζουν καθοριστικές∙ είναι όμως. Όλες είναι διότι τυγχάνουν ανεπίστροφες. Τώρα, στον Αύγουστο που τρέχει ολοταχώς προς την λήξη του και πολλοί «διακοπάρουν», «αποδρούν» από τις φυλακές στις οποίες –πλείστοι όσοι- κλείστηκαν εντός τους οἰκείᾳ βουλήσῃ υπάρχει ευκαιρία για να γίνει κάτι ουσιώδες, κάτι που μπορεί στ’ αλήθεια ν’ αλλάξει τις ζωές αυτών των πλείστων όσων προς το καλύτερο, ουσιαστικότερο, ειλικρινέστερο: αυτό το κάτι είναι τίποτα. Σιωπή.

Πολλά κάνουμε στο βραχύ, αγχωμένο παράθυρο του χρόνου, που αποκαλούμε «διακοπές» εκτός από να διακόψουμε τις ομιλίες, τις πολλές συνάφειες, τις θορυβώδεις συμβάσεις, την υποκρισία με το ανέμελο και χαρωπό περιτύλιγμα.

Σιωπή. Να αντέξουμε τον εαυτό μας χωρίς να

The Sisters of Mercy - Colours

Η εκπομπή της Δευτέρας 2 Ιουνίου 2025

Ακούστε την εκπομπή της 29ης Μαΐου 2025. Φόρος τιμής στον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο

Η εκπομπή της Τετάρτης 28 Μαΐου 2025

Ακούστε την εκπομπή μας της Δευτέρας 26 Μαΐου στον ΜΑΧΗ FM

Το ρεμπέτικο ως φορέας παρακμής

 Η επαναξιολόγηση όλων των αξιών είναι σταθερή υποχρέωση των σκεπτομένων ανθρώπων, που νιώθουν ισχυρότερη την ανάγκη της έρευνας παρά της άκριτης αποδοχής των «θεσφάτων», των ειδώλων και των ταμπού της πολιτικής, οικονομικής ή «πνευματικής» ελίτ. Ενα από τα άυλα είδωλα της εποχής μας είναι το ρεμπέτικο.

Πολλοί το εγκωμίασαν, το υπηρέτησαν, το «δόξασαν», λίγοι είχαν την τόλμη να το κριτικάρουν, να το αμφισβητήσουν, να αποκαταστήσουν την εικόνα του στις πραγματικές της διαστάσεις. Στη σελίδα* του περιοδικού «Το Ενζυμο» στο facebook αναρτήθηκε απομαγνητοφωνημένο κείμενο από ομιλία που είχε κάνει στον τηλεοπτικό σταθμό Τηλετώρα ο σπουδαίος πανεπιστημιακός καθηγητής, φιλόσοφος και συγγραφέας Δημήτριος Τσάκωνας (1921-2004). Αξίζει να διαβαστεί** με προσοχή:

«Μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου είχαμε στην Ελλάδα μία νέα αστική τάξη, η οποία διεμορφώθη από τούς μαυραγορίτες. Οι μαυραγορίτες απετέλεσαν τη νέα αστική τάξη. Η αστική τάξη που υπήρχε πριν από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο είχε εδραιωθεί και είχε φτιάξει ένα προφίλ κάποιας ψευδο-ευγένειας θα έλεγα, κάποιας ευγένειας ή ψευδο-ευγένειας, η οποία ομολογουμένως είχε κάποιους αστικούς τρόπους συμπεριφοράς παραδεδεγμένους και στην ευρωπαϊκή κοινωνία. Βέβαια, η έλευσις των μαυραγοριτών στη θέση της ηγετικής τάξεως ήτανε μία διάλυσις του ιδεώδους της παλαιάς αστικής ευπρέπειας.

Αλλά για να μπούμε στο ρεμπέτικο, το οποίον εθεωρήθη κατά κάποιον τρόπο ότι είναι το κατ’ εξοχήν επίτευγμα της πολιτιστικής υπανάπτυξης της κινήσεως του Ανδρέα Παπανδρέου. Είναι ένα μοναδικό είδος λαϊκής μουσικής του νεοελληνικού αστικού χώρου.

Μετά το 1922, δηλαδή τη διαδικασία αστικοποίησης της Ελλάδας και των υπολοίπων ελληνικών πόλεων. Ποιων πόλεων; Οι πόλεις αυτές στην πραγματικότητα ήταν χωριά με κλονιζόμενες τις ιθαγενείς αξίες. Μετά αυτό το τραγούδι, το ρεμπέτικο, έχει έναν αντι-ευρωπαϊκό και ασιατικό....

Η ανθρώπινη συνθήκη. Τόσο μεγαλειώδης, τραγική μα και γελοία συνάμα...

Οι εκπομπές μας στο youtube

 

Όλες οι εκπομπές μας ανεβαίνουν στο youtube. Μπορείτε να τις ακούσετε κλικάροντας εδώ: https://www.youtube.com/@maxhfm998

Ο Μητσοτάκης κυβερνά με θεωρίες… συνωμοσίας

Η τηλεοπτική συνέντευξη που παραχώρησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιβεβαίωσε τις υποψίες όλων: Και για τον τρόπο με τον οποίον κυβερνά και για τις κυβερνητικές ευθύνες στο έγκλημα που διεπράχθη στα Τέμπη.

Ο πρωθυπουργός συνηθίζει να καταγγέλλει τους καταγγέλλοντες και να δαιμονοποιεί τους διαφωνούντες. Μετά την τραγωδία της 28ης Φεβρουαρίου 2023 είχε… διαβεβαιώσει τον ελληνικό λαό ότι η εμπορική αμαξοστοιχία δεν μετέφερε κάτι ύποπτο. Στη συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στον ΑΝΤ1 στις 11 Απριλίου 2024 είχε χαρακτηρίσει «θεωρίες συνωμοσίας» και «τερατουργίες» όλα όσα αναφέρονταν για παράνομο φορτίο στην εμπορική αμαξοστοιχία, που τα διέδιδε η αξιωματική αντιπολίτευση και ο Κυριάκος Βελόπουλος!

Συγκεκριμένα, είχε αναφέρει: «Θα σας πω ένα λάθος το οποίο έγινε: Δεν απαντήσαμε με πειστικότητα στις διάφορες θεωρίες συνωμοσίας από την αρχή. Το αφήσαμε. Και ρίζωσαν όλα αυτά: Το μπάζωμα, τα εκρηκτικά, το ξυλόλιο. Ολα αυτά τα οποία αναπαράγονται σήμερα, προσέξτε, από τον αρχηγό της αντιπολίτευσης σε άρθρο του, σε πλήρη συντονισμό με τον...

Οι Αιάβροχοι επιστρέφουν στα FM

Η ραδιοφωνική εκπομπή Οι Αδιάβροχοι επανέρχεται. Όσοι ενδιαφέρεστε να ακούσετε εμένα και τον Ανδρέα Παπακυριακόπουλο συντονιστείτε στον σταθμό ΜΑΧΗ. Θα είμαστε εκεί από Δευτέρα 3 Φεβρουαρίου (στις 8 το πρωί).

Ενημέρωση ραδίκι από την ΕΡΤ

Επειδή πληρώνετε μαλλιοκέφαλα για το ειδικό τέλος της ΕΡΤ στους λογαριασμούς της ΔΕΗ δεν σημαίνει ότι πρέπει να αξιώνετε ακριβή ενημέρωση. 

Δείτε το βίντεο εδώ: https://www.ertflix.gr/vod/vod.565071-stountio-750 (στο 49'.40) και διαβάστε το κείμενο μέχρι τέλους. Εκεί βρίσκεται το… ζουμί. Πάμε τώρα στα βασικά: το έχουμε ξαναγράψει και το επαναλαμβάνουμε υπερηφάνως ότι η εκπομπή Στούντιο 4 του κρατικού καναλιού είναι ένα μετερίζι του δικαιωματισμού. Αξίζει να το παρακολουθείτε για να συνειδητοποιήσετε το σημείο που έχει φτάσει η ενημέρωση, τουλάχιστον όπως την αντιλαμβάνονται οι πρόεδροι, οι διευθυντές και οι αρχισυντάκτες της ΕΡΤ.

Την Παρασκευή 24 Ιανουαρίου οι παρουσιαστές Νάνσυ Ζαμπέτογλου και Θανάσης Αναγνωστόπουλος συζητούσαν, όπως συνήθως με την εγνωσμένης αξίας γεωπολιτική αναλύτρια Νεφέλη Λυγερού. Η κ. Λυγερού, τους μετέφερε την είδηση για τον διορισμό...

Για τον θάνατο του Κώστα Σημίτη

Ο Σημίτης πέθανε, έχοντας προλάβει να δει την αγωγή που υπέβαλε εναντίον της "δημοκρατίας" και εμού να απορρίπτεται από το Εφετείο. Ζητούσε 300.000 ευρώ (τόσα του έλειπαν) και να μπω ένα χρόνο φυλακή. Η θύμησή του θα συνεχίσει εσαεί να είναι αποκρουστική και θα στιγματίζεται από τα Ίμια, τον Οτσαλάν, το Χρηματιστήριο και την υπόθεση του θρησκεύματος στις ταυτότητες. Τώρα βρίσκεται στη δικαιοδοσία του Κυρίου. Εκείνον ουδείς "νταβατζής" ή πρεσβευτής μπορεί να... πιέσει. Η θανή του Σημίτη είθε να ακολουθηθεί από τη διάλυση του βαρέος και δυσώδους νέφους που άπλωσε το φαύλο καθεστώς του πάνω στους ελληνικούς αιθέρες.  

Rain from Heaven

Μιλάει και η Τουρκία για… γενοκτονίες!

Ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρ. τ. Ερντογάν έγραψε σε ανάρτησή του στο Χ (πρώην twitter) ότι «το Ισραήλ αργά ή γρήγορα θα πληρώσει το τίμημα αυτής της γενοκτονίας, την οποία πραγματοποιεί εδώ και ένα χρόνο και συνεχίζει ακόμα. Όπως τον Χίτλερ τον σταμάτησε η συμμαχία της ανθρωπότητας, ο Νετανιάχου και το δολοφονικό δίκτυό του θα σταματήσουν με τον ίδιο τρόπο». Με λίγα λόγια, κατηγορεί το Ισραήλ για ολοκαύτωμα των Παλαιστινίων ενώ ο ίδιος τοποθετείται στην πλευρά του… καλού, που θα πολεμήσει τον εκπρόσωπο του χιτλερισμού στον πλανήτη – ρόλο που αποδίδει στον ισραηλινό πρωθυπουργό Μ. Νετανιάχου.

Ο Ερντογάν έχει ξεχάσει την παροιμία που λέει ότι στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί. Αυτή η φράση, που επαναλαμβάνεται επί αιώνες από τον λαό μας θα έπρεπε να έχει και ως προσθήκη ότι και στο σπίτι των γενοκτόνων δεν μιλούν για γενοκτονίες. 

Είναι γελοίο και ταυτόχρονα εξοργιστικό να μιλάει ή να γράφει Τούρκος αξιωματούχος για γενοκτονίες και να

Παρουσίαση του βιβλίου για τον Ελευθέριο Βενιζέλο στην Θεσσαλονίκη

 

Όλα έτοιμα για την παρουσίαση του βιβλίου μου για τον Ελευθέριο Βενιζέλο στη Θεσσαλονίκη.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στις 20 Μαΐου και ώρα 19.15 στην αίθουσα Ομοσπονδίας Δυτικομακεδονικών Σωματείων, Ελευθερίου Βενιζέλου 30, 4ος όροφος

Θα μιλήσουν:

Δρ. Αλκιβιάδης Κ. Κεφαλάς, τ. Διευθυντής Ερευνών Ε.Ι.Ε., τ. καθηγητής πανεπιστημίου

Βασιλική Πολίτου, δημοσιογράφος

Γιάννης Κουριαννίδης, Διευθυντής περιοδικού «Ενδοχώρα», πρώην δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης

Τέρρυ Χατζηιερεμίας, επιχειρηματίας

Παρακαλώ κάντε share την πρόσκληση και ελάτε να μάθετε τις προδοσίες που έκανε ο αργυρώνυτος "εθνάρχης".

Πολύδωρος Δάκογλου: «Ψηφίστε οποιοδήποτε κόμμα του πατριωτικού τόξου!»

 

Ο Πολύδωρος Δάκογλου, ο ιστορικός ηγέτης του ΕΝΕΚ, του εθνικιστικού κινήματος από το οποίο προέκυψαν μια σειρά από πολιτικά κόμματα, πολιτιστικά σωματεία και οργανώσεις είναι πλέον 80 ετών αλλά δραστήριος. Δημοσιογραφεί, συμμετέχει στον ευρύτερο πολιτικό και κοινωνικό προβληματισμό και καθοδηγεί, με τις συμβουλές του τα πολιτικά στελέχη που κινούνται σε αυτόν τον χώρο. Σε συζήτηση για που είχα μαζί του στο Ναύπλιο, όπου κατοικεί, δήλωσε για τις ευρωεκλογές. 

 «Ο αγώνας του εθνικιστή είναι πολύπλευρος. Δεν εγκαταλείπει καμία μορφή αγώνος. Οι εκλογές είναι μια μορφή αγώνος. Βεβαίως και συμμετέχουμε. Δεν είναι η κυρίαρχη μορφή. Δεν είναι ο σκοπός της ζωής μας. Δεν μπορούμε να λέμε "πάμε για εκλογές", "πάμε για εκλογές", να αναλισκόμαστε εκεί και να μην καταφέρνουμε τίποτα. Θα πάμε σε εκλογές. Είναι ένα στοιχείο αγώνος. Με τι τρόπο θα πάμε, είναι το επόμενο ζήτημα. Για παράδειγμα, τώρα στις ευρωεκλογές. Εγώ δεν θα πω ποτέ ψηφίστε αυτό το κόμμα. Εθνικιστής είμαι. Ξέρετε τι θα πω; Ξεχάστε τη λέξη αποχή. Πηγαίνετε να ψηφίσετε. Και πάρτε μαζί σας και έναν συστημικό ψηφοφόρο και πείσετέ τον να ψηφίσει αυτό που σαν χώρος οριοθετείται δεξιά της Νέας Δημοκρατίας. Δηλαδή, οποιοδήποτε κόμμα του πατριωτικού τόξου. Δεν με νοιάζει αν θα ψηφίσει Βελόπουλο ή Λατινοπούλου, Κώνστα ή Εμφιετζόγλου. Ας ψηφίσει όποιον θέλει. Να καταγραφεί η ψήφος. Να φανεί ότι εκατομμύρια Ελλήνων αποδοκιμάζουν τον τρόπο λειτουργίας των συστημικών κομμάτων και απαιτούν άλλες αρχές στην πολιτική. Αυτό θα αποτελέσει απαρχή δημιουργίας είτε γιατί θα ωθήσει –να το πω σχηματικά- στα δεξιά τα συστημικά κόμματα είτε γιατί θα δημιουργήσει πολιτικούς οργανισμούς εδραιωμένους στα ‘θέλω’ των Ελλήνων».

Ο Γιάννης Φιλιππάκης μιλάει για το βιβλίο μου για τον Ελευθέριο Βενιζέλο

 

Ο εκδότης της εφημερίδας «δημοκρατία», στην οποία δημοσιεύτηκε μεγάλο μέρος του έργου είναι ο άνθρωπος που είχε την ιδέα να γίνει η σύνθεση των πολλών άρθρων μου για το ίδιο θέμα, ο εμπλουτισμός τους και η έκδοσή τους σε βιβλίο.

Ουράνιο τόξο στο Μαρούσι

Πριν από λίγη ώρα έκανε την εμφάνισή του, στο Μαρούσι, ένα ουράνιο τόξο. Ίδετε!

Ο Χρήστος Χρηστίδης μιλά για βιβλίο μου για τον Ελευθέριο Βενιζέλο

 

Ο Χρήστος Χρηστίδης είναι αξιωματικός της Αεροπορίας Στρατού εα. και Διευθύνων Σύμβουλος της Ενώσεως Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού.

Ο Ρένος Χαραλαμπίδης διαβάζει απόσπασμα από το βιβλίο μου για τον Βενιζέλο

 

Το βιβλίο μου «Η αλήθεια για τον Ελευθέριο Βενιζέλο», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΑΜΜΩΝ, φέρνει στο φως άγνωστα –και όχι και τόσο κολακευτικά για την υστεροφημία του- ντοκουμέντα για τις πολιτικές αποφάσεις του Κρητός πολιτικού, ο οποίος πρωταγωνίστησε στον Εθνικό Διχασμό. Παρουσιάστηκε στις 12 Δεκεμβρίου, ώρα 7 το απόγευμα στην αίθουσα της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, Γενναδίου 8 στο κέντρο της Αθήνας. 

Για το βιβλίο μίλησαν οι: 

Γιάννης Φιλιππάκης, εκδότης της εφημερίδας «δημοκρατία». 

Δρ. Αλκιβιάδης Κ. Κεφαλάς, τ. Διευθυντής Ερευνών Ε.Ι.Ε., καθηγητής πανεπιστημίου 

Χρήστος Χρηστίδης, αξιωματικός ε.α., Διευθύνων Σύμβουλος Ε.Α.Α.Σ. 

Στέργιος Καλόγηρος, δημοσιογράφος, Βεργίνα TV 

Αποσπάσματα από το έργο διάβασε ο ηθοποιός Ρένος Χαραλαμπίδης

Στην Αθήνα η πρώτη παρουσίαση του βιβλίου «Η αλήθεια για τον Ελευθέριο Βενιζέλο»

Στις 12 Δεκεμβρίου θα γίνει η πρώτη παρουσίαση του βιβλίου μου στην Αθήνα. Εκεί θα γίνει και μια σημαντική ανακοίνωση. Είστε όλες και όλοι προσκεκλημένοι. Παρακαλώ να μοιράσετε αυτό το post όσο περισσότερο γίνεται!

Εστιν ουν τραγωδία

Οι ιεροί χώροι του πολιτισμού να παραχωρούνται μόνο σε παραστάσεις που προσπαθούν να προσεγγίσουν το αρχαίο κάλλος και ήθος

Η Επίδαυρος, το Ηρώδειο, το αρχαίο θέατρο των Δελφών, της Δωδώνης, των Φιλίππων κ.ά. είναι τόποι ιεροί. Δεν είναι καραγκιόζ μπερντέδες, όπου κάθε κυριούλης και θείτσα πληρώνουν νοίκι στον ιδιοκτήτη και πάνε εκεί να στήσουν παλκοσένικο για να ανεβάσουν αηδίες και ξεράσματα και να φανούν «πρωτότυποι», «αιρετικοί» και «ριζοσπάστες» (τόσο «αιρετικοί», που στηρίζονται φανατικά από το κεφάλαιο και το βαθύτατο διεθνιστικό παρακράτος).

Τούτοι οι χώροι αποτελούν υλική και άυλη, αμιγώς πνευματική, περιουσία του ελληνικού έθνους, το οποίο εισήγαγε στην ανθρωπότητα τον θεσμό του δράματος, ως διδαχή και μαζί και ψυχικό ίαμα. Το υπουργείο Πολιτισμού διαχειρίζεται αυτούς τους χώρους και αποστολή του είναι (στις σπάνιες περιπτώσεις που δεν διοικείται -εμφανώς ή αφανώς- από ορκισμένους ανθέλληνες) να φέρει τον λαό σε επαφή με την αρχαία κληρονομιά του.

Στην αρχαία κληρονομιά δεν περιλαμβάνονται νεωτερισμοί της συμφοράς. Ο υποβιβασμός των έργων των μεγάλων τραγικών και σατιρικών ποιητών σε...

Μήνυμα προς όλες τις φίλες και φίλους. Ζητείται η βοήθειά σας. Κάντε share την ανάρτηση!

Το βιβλίο μου με τίτλο «Η αλήθεια για τον Ελευθέριο Βενιζέλο», το οποίο αποκαλύπτει με ντοκουμέντα, που βγαίνουν για πρώτη φορά στο φως, τις προδοσίες του… «εθνάρχη» και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΑΜΜΩΝ έφτασε σε πωλήσεις τα 1.000 αντίτυπα.

Αυτό είναι μεν θετικό αλλά δεν αρκεί για να προκαλέσει πολιτικό αποτέλεσμα. Για να ξεκινήσει διαδικασία έμπρακτης αποκατάστασης της αλήθειας (για παράδειγμα να αλλάξουν οι ονομασίες οδών με το όνομα αυτού του Εφιάλτη) αυτό το έργο πρέπει να φτάσει σε πωλήσεις τουλάχιστον τα 10.000 αντίτυπα.

Κλικάροντας το link οδηγείστε στην ιστοσελίδα του εκδοτικού οίκου ΑΜΜΩΝ όπου μπορείτε να το παραγγείλετε (στην καλύτερη τιμή της αγοράς και με υπογραφή δική μου). Αν το έχετε ήδη προμηθευτεί μπορείτε να το δωρίσετε σε φίλο. Διαδώστε τον λόγο. Βοηθήστε να γκρεμιστεί ένα ψεύτικο είδωλο.

https://www.ammonbooks.gr/.../i-alitheia-gia-ton.../

Τι ΔΕΝ είναι δημοσιογραφία

  

Το γεγονός ότι διανύουμε προεκλογική περίοδο είναι μια πρώτης τάξεως αιτία να μην παρακολουθούμε τηλεόραση – ειδικά αν οι στεριανές εμπειρίες του «σπατουλαρίσματος» (ήτοι των κολακειών) δημοσιογραφούντων και παρουσιαστών προς τους πολιτευτές συνήθως προκαλούν αναγούλες σφοδροτάτης θαλασσοταραχής.

Χθες βγήκε στην εκπομπή της κ. Ζίνας Κουτσελίνη ο Παύλος Γερουλάνος. Η κ. Κουτσελίνη δεν εφείσθη εγκωμιαστικών σχολίων προς το πρόσωπό του. Μεταξύ άλλων είπε:

«Ήσουν μια επιλογή του Γιώργου Παπανδρέου, όταν μπήκες (sic) ως υπουργός Πολιτισμού και τα λοιπά. Τότε έλαμψες και το λέω αυτό διότι είσαι ωραίος άνδρας. Όταν ξαφνικά βγήκε ο Γερουλάνος ως υπουργός Πολιτισμού, εγώ δεν θα ξεχάσω ποτέ, ήμουν...

Προδότης, όχι «εθνάρχης» ο Ελευθέριος Βενιζέλος

 Αποκαλυπτικό βιβλίο κονιορτοποιεί την υστεροφημία του!

Πριν από λίγες ημέρες κυκλοφόρησε ένα βιβλίο που καταρρίπτει όλα τα ψεύδη για το όνομα και την πολιτική κληρονομιά του Ελευθερίου Βενιζέλου. To βιβλίο υπογράφει ο δημοσιογράφος Παναγιώτης Λιάκος. Έχει τίτλο «Η αλήθεια για τον Ελευθέριο Βενιζέλο». Γκρεμίζει μια κι έξω τον ψεύτικο μύθο του… «εθνάρχη» που χτίστηκε γύρω από το όνομα του Εφιάλτη που μας οδήγησε στη Μικρασιατική Καταστροφή.

Με ακλόνητα στοιχεία, πηγές και ντοκουμέντα που αρκετά εξ αυτών έρχονται για πρώτη φορά στο φως αποδεικνύεται ότι:

Στην αρχή της δικηγορικής σταδιοδρομίας του πληρώθηκε από τους Τούρκους για να καταδίδει Έλληνες επαναστάτες στην Κρήτη και για να οδηγεί αθώους στην κρεμάλα.

Στη συνέχεια χρηματιζόταν από τους Αγγλογάλλους. Επιπλέον αποκαλύπτονται τα «δωράκια» από τον μεγαλέμπορο όπλων Μπάζιλ Ζαχάρωφ. Στο έργο του Παναγιώτη Λιάκου τεκμηριώνεται μια κι έξω ότι ο Βενιζέλος ζήτησε από την Αντάντ να πεινάσουν οι Έλληνες για να

Κλικ στην εικόνα για να παραγγείλετε το βιβλίο

 

Το νέο βιβλίο μου: «Η αλήθεια για τον Ελευθέριο Βενιζέλο»

 

Μήνυμα προς όλες τις φίλες και φίλους

Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Άμμων το βιβλίο μου με τίτλο «Η αλήθεια για τον Ελευθέριο Βενιζέλο», το οποίο γκρεμίζει μια κι έξω τον ψεύτικο μύθο του… «εθνάρχη» που χτίστηκε γύρω από το όνομα αυτού του Εφιάλτη.

Με ακλόνητα στοιχεία, πηγές και ντοκουμέντα που αρκετά εξ αυτών έρχονται για πρώτη φορά στο φως αποδεικνύεται:

 

▪Πως χρηματιζόταν από τους Αγγλογάλλους

▪Αποκαλύπτονται τα «δωράκια» από τον μεγαλεμπορο όπλων Ζαχάρωφ

▪Ζήτησε από την Αντάντ να πεινάσουν οι Έλληνες για να εκθρονίσουν τον βασιλιά

▪Αποκαλούσε «κομμάτι ξύλου» την θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Τήνου

▪Δήλωνε με νόημα ότι «εγώ μπορεί να λατρεύω τον Βελζεβούλ»

▪Σχεδιαζόταν η δολοφονία του Κωνσταντίνου Α΄

▪Δημιούργησε ένα τριτοκοσμικό ξενόδουλου καθεστώς

▪Πως πληρώθηκε από τους Τούρκους για να καταδίδει Έλληνες επαναστάτες στην Κρήτη και για να οδηγεί αθώους στην κρεμάλα

▪Διέδιδε fake news εναντίον της πατρίδας του

 

Συμπληρώθηκαν 101 έτη από τη Μικρασιατική καταστροφή και οφείλουμε στους προγόνους μας να γκρεμίσουμε τους μύθους και να πούμε την αλήθεια. Ζητώ τη βοήθεια όλων σας στη διάδοσή της. 

Ενδοοικογενειακά καβγαδάκια

  

Άδωνις εναντίον Κανάκη, Κανάκης εναντίον Μητσοτάκη, Λιάγκας εναντίον κυβέρνησης. Ενδοοικογενειακά καβγαδάκια.

Ο ένας βραχίονας της εξουσίας, ο μιντιακός, καβαλάει το κύμα της οργής και –πρόσκαιρα, ασφαλώς- ξιφουλκεί εναντίον του πολιτικού βραχίονα.

Σαν την κινηματογραφική κωμική ταινία τρόμου Evil Dead 2 (ελληνικός τίτλος Νεκρός την Αυγή 2), όπου ο πρωταγωνιστής προσπαθεί να κόψει με πριόνι το δεξί χέρι του, που έχει δαιμονιστεί!

Μόλις περάσει η μπόρα και στεγνώσουν τα αληθινά δάκρυα του κανονικού κόσμου (όχι της κυβερνο-μιντιακής πανίδας, αυτή κλαίει μόνο όταν πεινάει) τα δυο ετεροθαλή αδελφάκια της εξουσίας, τα κανάλια και τα κόμματα, δηλαδή, θα τα ξαναβρούνε.

Θα πέσουν μεγάλα κυβερνητικά πακέτα στα ΜΜΕ, εκλογές θα πλησιάζουν, ο λαός θα χρειάζεται «ψυχραιμία» για να «αποφασίσει ώριμα» και τελικά θα επικρατήσει η… σύνεση.

Τα κυρίαρχα, συστημικά μίντια και η πολιτική εξουσία είναι  ένα και το αυτό. Αναπαράγουν και επιβάλλουν είτε έμμεσα διά της υποβολής είτε άμεσα, με νόμους και υπουργικές αποφάσεις, τα ίδια ιδεολογήματα, τα ίδια νεοταξικά και παγκοσμιοποιητικά νέφη.

Πάντως, μια που όλος ο κόσμος είναι μια θεατρική σκηνή και όλοι μας, θέλοντας και μη, πρωταγωνιστούμε θα ήταν ωραίο κάποια στιγμή να γίνει ένα μεγάλο σόου.

Να κάνουν ένα πάνελ οι Ράδιο Αρβύλα, ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο Λιάγκας και οι λοιποί συγγενείς και να εκθέσει ο Άδωνις την άποψή του για την υπόθεση του πρώην βουλευτή της ΝΔ Νίκου Γεωργιάδη, οι Αρβύλες να πουν τις αναμνήσεις τους από τον Στάθη Παναγιωτόπουλο και ο λαύρος Λιάγκας να εξηγήσει στον λαό πόσο υπέροχη και άσπιλη και πεντακάθαρη ήταν η πασοκάρα του Γιώργου Παπανδρέου με την οποία το όχι και τόσο μακρινό 2007 έβαλε υποψηφιότητα για βουλευτής στο νομό Λάρισας…

 

Ὁ Λόγος ποὺ ζοῦμε

Φωτογραφία ἀπὸ τὸ νεφέλωμα τῆς Ροζέτας (γνωστό καὶ ὡς Caldwell49), ποὺ θυμίζει ἀνθρώπινο κρανίο.

 

Αἰὼν παῖς ἐστὶ παίζων, πεσσεύων

Ἡράκλειτος*

 

Ὁ Χρόνος εἶναι ἕνα παιδί, ποὺ παίζει ζάρια. Ἡ ἡρακλείτειος φράση συμπυκνώνει τὸ τραγικὸ μεγαλεῖο τοῦ εἴδους μας. Στο αἰώνιο παιχνίδι τοῦ παράξενου παιδιοῦ, ποὺ δὲν ξέρουμε κἂν ἂν ἔχει γεννηθεῖ καὶ… πότε, ἐμεῖς εἴμαστε οἱ ἀντίπαλοὶ του. Τὸ παιδικὸ παιχνίδι ἔχει ἔπαθλο ἐμᾶς! Τὸ παράδοξο τοῦ πράγματος εἶναι πὼς ὅσο καλὰ κι ἂν παίξουμε, ὅσες ἰσχυρὲς κι ἐπιδέξιες ἀντιστάσεις κι ἂν προβάλλουμε, τὸ πεπρωμένο μας εἶναι νὰ ἡττηθοῦμε. Κι ὅμως, ἔτσι ὅπως ὁρίστηκε ὁ κανόνας τοῦ στημένου ἀγῶνα, δὲν μᾶς ἀφήνει ἄλλη ἐπιλογὴ ἀπὸ τὴν συμμετοχή. Παίζουμε τὰ ρέστα μας γνωρίζοντας τὸ πικρὸ φινάλε.

Τὸ νόμισμα ποὺ λαμβάνουμε εἰσερχόμενοι στὸ παιχνίδι ἔχει στὴν μία ὄψη τοῦ τὸ σῶμα μας καὶ στὴν ἄλλη ἕνα κλάσμα τοῦ ἀπέραντου χρόνου. Ἔχουμε σῶμα καὶ χρόνο στὴ διάθεσή μας. Ἄλλη περιουσία δὲν δίδεται μὲ τὴν εἴσοδὸ μας στὴν σκηνή. Καὶ τὰ δύο θὰ ἀφήσουμε πίσω μας φεύγοντας γιὰ μεταβοῦμε σὲ ἕνα χωροχρονικὸ στίγμα, ποὺ μόνο νὰ ὑποθέσουμε μποροῦμε ἀλλὰ στὴν οὐσία ἀγνοοῦμε.

Δὲν ἔχουμε ἰδέα ποὺ πᾶμε καὶ δὲν εἶναι ἀπίθανο νὰ...

Γιὰ τὸ 2023

Εὔχομαι καὶ προσεύχομαι στὴν χρονιὰ ποὺ ἔρχεται νὰ λυπηθεῖ ὁ Κύριος τὴν Εὔχομαι καὶ προσεύχομαι στὴν χρονιὰ ποὺ ἔρχεται νὰ λυπηθεῖ ὁ Κύριος τὴν ἀνάξιότητὰ μου ἀλλὰ καὶ ὅλους ὑμᾶς. Νὰ μᾶς βοηθήσει νὰ εἴμαστε ὑγιεῖς νὰ Τὸν ὑπηρετοῦμε, νὰ στρατιωτικοποιήσουμε τὸ πνεῦμα μας, νὰ εἴμαστε λιτοί, ἀκμαῖοι καὶ σὲ ἐγρήγορση, ὥστε νὰ προστατεύουμε ἑαυτοὺς καὶ πατρίδα. Εἴθε, ἐπίσης, νὰ ἀπαλλάξουμε τὴν πατρώα γῆ ἀπὸ πάσης φύσεως ζιζάνια.

Ἡ ἐλέῳ Θεοῦ ἐξουσία

Ψηφιδωτό στην Αγία Σοφία, που βρίσκεται στην καμάρα της Αυτοκρατορικής Πύλης. Υπολογίζεται ότι χρονολογείται στα τέλη του 9ου - αρχές 10ου αιώνα. Ο γονατιστός αυτοκράτορας (πρόκεται για τον Λέοντα ΣΤ τον Σοφό ή τον γιο του Κωνσταντίνο Ζ' Πορφυρογέννητο) προσκυνά τον ένθρονο Χριστό Παντοκράτορα.

«Κάποιοι λένε ὅτι ὁ αὐτοκράτορας δὲν ὑπόκειται στὸ νομὸ ἀλλὰ εἶναι νόμος ὁ ἴδιος, καὶ ἐγὼ συμφωνώ∙ καὶ βέβαια ὅσα κάνει καὶ ὅσα νομοθετεῖ καλῶς τὰ πράττει καὶ τὸν ὑπακοῦμε. Ἄν ὅμως πεῖ: "Πιὲς δηλητήριο", μὲ κανένα τρόπο νὰ μὴν τὸ κάνεις. Ἐπίσης ἂν πεῖ: "νὰ πέσεις στὴ θάλασσα καὶ νὰ τὴν διασχίσεις κολυμπώντας", οὔτε κι αὐτὸ νὰ τὸ κάνεις. Ἔτσι ἀπὸ αὐτὰ νὰ γνωρίζεις ὅτι ὁ αὐτοκράτορας, καθὼς εἶναι ἄνθρωπος, ὑπόκειται στοὺς εὐσεβεῖς νόμους». 

Κεκαυμένος,«Στρατηγικόν»*

Ὁ Κεκαυμένος ἦταν βυζαντινὸς συγγραφέας. Ἔζησε τὸν 11ο αἰῶνα καὶ ἔγινε γνωστὸς στὴν ἐποχὴ μας κυρίως γιὰ τὸ βιβλίο τοῦ «Στρατηγικόν», τὸ ὁποῖο εἶναι ἔργο μὲ παραινέσεις καὶ συμβουλὲς στρατιωτικοῦ, πολιτικοῦ καὶ κοινωνικοῦ χαρακτῆρα. Με τὸ ἁπλὸ καὶ θυμόσοφο ὕφος του ἀλλὰ καὶ τὴν ἀνάπτυξη τῆς ἐπιχειρηματολογίας του φτάνει νὰ θυμίζει τὸν ἀρχαῖο Ησίοδο καὶ τὸ «Ἔργα καὶ Ἡμέραι» του. Τὸ «Στρατηγικὸν» μπορεῖ νὰ φανεῖ… ἀφελὲς σὲ κάποιον ἀπὸ τοὺς πολλοὺς ὀπαδοὺς τοῦ μακιαβελικοῦ ἀμοραλισμοῦ, ὅπου τὸ «ἀποτέλεσμα» παρουσιάζεται σὰν τὴν ἀπόλυτη οὐσία. Ὡστόσο, ἡ ἴδια ἡ Ἱστορία καὶ ἡ ὑπερχιλιετὴς διάρκεια ποὺ προσέφερε ὁ Θεὸς στὴ βυζαντινὴ αὐτοκρατορία, ἀποδεικνύει ὅτι οἱ ἀρχὲς φτιάχνουν τὶς δομὲς καὶ ὄχι τὸ ἀντίθετο. 

Ἡ διάρκεια σὲ ὁτιδήποτε ἐπιτυγχάνεται καὶ διατηρεῖται σὲ περίπτωση ποὺ αὐτὸ εἶναι βασισμένο πάνω στὸ αἰώνιο, σχετίζεται μὲ τὸ ἀμετάβλητο – καὶ οὐδὲν εἶναι ἀπαράλλαχτο καὶ ἄχρονο πλὴν τοῦ Θεοῦ. Άρα, τὸ «Στρατηγικὸν» ἔχει πολλὴ περισσότερη οὐσία ἀπὸ τὶς μακιαβελικές, πρόσκαιρης ισχύος, κουτοπονηριές.  

Τὸ «Στρατηγικὸν» ἔχει αποδειχθεῖ χρήσιμο γιὰ τὴ μελέτη τῆς ἀνατολικῆς αὐτοκρατορίας μας καὶ γιὰ τὸ αἴσθημα τῆς ἔκφρασης ποὺ δίνει στὴν βυζαντινὴ μαζοψυχή, ἡ ὁποία παραμένει ἀκόμα στὰ περισσότερα σημεῖα της ἀχαρτογράφητη ἀλλὰ καὶ

Ο κίνδυνος των πάντων

 Στα ψηφιακά «χωράφια» της «ενημέρωσης» καλλιεργούνται τα άνθη του φόβου, της τρομάρας και του πανικού!

Τα ενσωματωμένα στο σύστημα ΜΜΕ κάνουν καλά τη δουλειά τους. Oχι μόνο οι λίστες Πέτσα έπρεπε να τα ταΐζουν, ακόμα και στις λίστες για τα ψώνια πρέπει να περιληφθεί η υπόμνηση για χρηματοδότησή τους και από τον δημόσιο και από τον ιδιωτικό τομέα. Προσφέρουν στο έθνος των Ελλήνων αυτά ακριβώς που χρειάζονται για να πάψει να υπάρχει: αγραμματοσύνη, βλακεία, φτηνό αισθησιασμό, μηρυκασμό νεοταξικής σάχλας, στρεβλό τρόπο σκέψης, εξυπνακισμό, κίβδηλα ινδάλματα, εύκολα συμπεράσματα, ξενο-μανιασμένα πρότυπα, κρετινικά κλισέ και -πάνω απ’ όλα- φόβο. Πολύ φόβο.

Θα βρέξει; Κίνδυνος καταιγίδας, θεομηνίας, κατακλυσμού του Δευκαλίωνα, του Νώε, του Ωγύγου! Θα φτάσει η θερμοκρασία τους 8 βαθμούς Κελσίου; «Πολικό ψύχος!», «Στον πάγο η Ελλάδα», «Στην κατάψυξη η χώρα» θα ωρύονται οι ομιλούσες κεφαλές, δίχως να μπαίνουν στην ανάγκη να σκεφτούν ότι 8 βαθμοί Κελσίου δεν συνιστούν «πολικό» ψύχος. Εκανε σεισμό; Εχοντας το κατακίτρινο χρώμα της

Another Perfect Day

 

Θα χρειαστούν πολλά χρόνια μέχρι να γίνει αντιληπτή η αξία αυτού του ανυπέρβλητου LP, το οποίο άλλαξε την σκληρή μουσική χωρίς να το αντιληφθούμε. Μόνο ένα απροσδιόριστο αίσθημα επαφής με κάτι μεγαλειώδες ένιωσαν όσοι προμηθεύτηκαν αυτή τη δημιουργία όταν κυκλοφόρησε.

Ο Κίτσος ως Τζέι Αρ

Halloween, Thanksgiving, Black Friday, Cyber Monday και πάνω τούρλα στο ελληνικάνικο κρατίδιο του υπαρκτού αμερικανοτσολιαδισμού.

Σαν να μην μας έφταναν όλα τ’ άλλα τα γιάνκικα χούγια, τώρα αποκτήσαμε –και με θεσμικό μανδύα μάλιστα- την Cyber Monday*, την κυβερνοδευτέρα. Μέχρι τώρα ξέραμε την Τσαγκαροδευτέρα αλλά τώρα άλλαξαν οι καταστάσεις προς το πιο αμερικάνικο. Όλες οι σάχλες των ημερών έχουν ένα υπερατλαντικό επίχρισμα, γαρ. 

Φαντάσου από τη μια να κομπάζεις ότι είσαι απόγονος του Μίνωος, του Μεγάλου Αλεξάνδρου και του Δημοσθένους κι από την άλλη να εισάγεις πολιτισμό από χώρα που είσαι σίγουρος ότι δεν έχει! Παράνοια είναι; Μήπως εθνική ανασφάλεια που εκκινεί από τα… πάνω της κοινωνικής πυραμίδας και εξαπλώνεται προς τα κάτω; Μήπως είναι προϊόν μπουγάδας εγκεφαλικής όπου τα ΜΜΕ λειτουργούν σαν πλυντήρια; Δύσκολο να μάθουμε αν είναι ένα από τα παραπάνω ή όλα μαζί. Πάντως, η υποψία επαληθεύεται. Εισάγουμε «πολιτισμό», ήθη και έθιμα από μια χώρα με ιστορία τριών αιώνων, η οποία παράγει κυρίως

Απλά Ελληνικά 6/10/2022 - Συνέντευξη με την Χριστίνα Λιναρδάτου

Σ' αυτή την εκπομπή μπορείτε να παρακολουθήσετε την συνέντευξη που μου παραχώρησε η Χριστίνα Λιναρδάτου, επαγγελματίας πυγμάχος και κάτοχος δύο παγκόσμιων τίτλων στο μποξ: δύο φορές πρωταθλήτρια junior-welterweight WBO (κάτοχος του τίτλου από το 2020, και στο παρελθόν το 2019). Κάπου προς το τέλος της συνέντευξης, η Χριστίνα Λιναρδάτου, που αγαπά και ασχολείται με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό απαγγέλλει (από στήθους) τον ορφικό ύμνο στην Μνημοσύνη!