Στο τηλεοπτικό της διαφημιστικό εμφανίζει παπαγαλάκια να καταστροφολογούν και οι πολίτες τους κλείνουν τζαμένια πόρτα στα "μούτρα". Τόσο ελαφρόμυαλοι οι "επικοινωνιολόγοι" του κυβερνητικού κόμματος; Τέτοιος κρετινισμός; Ποιος τους είπε ότι υπάρχει έστω ένας πολίτης που μπορεί να νιώσει ικανοποίηση όταν βλέπει ένα συμπαθητικό πουλάκι να τσακίζει το λαιμό του σε μια τζαμαρία; Ποιος μπορεί να αντιπαθήσει ένα όμορφο πτηνό; Δεν μπορούν να καταλάβουν ότι η εικόνα, η διαφήμιση, η ρεκλάμα πρέπει πρώτα και κύρια να απευθυνθεί στο υποσυνείδητο; Διανοούνται πόσες ψήφους μπορούν να χάσουν από την απάνθρωπη σύλληψη ενός ξεπερασμένου "creative"; Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, τελικά, θα είναι δίκαιο. Εδώ η συντριβή του χαριτωμένου παπαγάλου στη τζαμαρία. Ανατριχιαστικός ήχος, ολέθριο αισθητικό αποτέλεσμα, αντιοικολογικό μήνυμα.
Εδώ το βίντεο της ανόητης διαφήμισης. Έναν άνθρωπο με νιονιό δεν έχει ολόκληρη κυβέρνηση;
Εδώ θα παρακολουθήσετε ένα σπουδαίο, ταλαντούχο παπαγαλάκι να κελαηδάει τον εθνικό ύμνο της Ιταλίας. Μακάρι να μην το πάρουν χαμπάρι οι βένετοι (όχι Βενετοί) διαφημιστές και το αποκεφαλίσουν με τζαμαρία.
Εδώ αποδίδει τον εθνικό ύμνο της Ιταλίας ο σπουδαίος Μάριο ντελ Μόνακο.
19 Μαΐου σήμερα. Ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου από τα ασιατικά ΕςΕς του Χίτλερ της Ανατολής Κεμάλ Ατατούρκ. Οι εκκαθαρίσεις ξεκίνησαν με σχέδιο, πρόγραμμα και σύστημα το 1914 και συνεχίστηκαν τουλάχιστον ως το 1923. Σύμφωνα με την πλειονότητα των μελετητών της περιόδου (πλην Τούρκων) οι σφαγιασθέντες Έλληνες αλλά και εκείνοι που απώλεσαν τη ζωή τους από την πείνα και τις κακουχίες των βίαιων μετακινήσεων ανέρχονται σε 330.000 Για να πάρετε μια ιδέα από τη φρίκη του πράγματος φανταστείτε 10 (περίπου) γήπεδα ποδοσφαίρου με τη χωρητικότητα του Καραϊσκάκη στις εξέδρες των οποίων κάθονται πτώματα. Φανταστείτε την οσμή της καμένης σάρκας, τη φρίκη, τους λυγμούς, τις οιμωγές, τις απέλπιδες εκκλήσεις για βοήθεια, τα γρυλίσματα των δίποδων κτηνών την ώρα που βίαζαν και σκότωναν, τον ήχο από τις οπλές των αλόγων, τους πυροβολισμούς. Φέρτε στο νου σας το σαρδόνιο χαμόγελο των αρχιτεκτόνων της γενοκτονίας όταν μάρκαραν χάρτες μ’ αφανισμένα χωριά και τα νυχτερινά γιορτάσια του θανάτου. Προσπαθήστε να αναλογιστείτε τον εαυτό σας την ώρα του χαμού. Τι θα κάνατε; Κρυμμένοι στο κελάρι, βουβοί, τρεμάμενοι και ξάφνου το μικρό σας το μωρό να βάζει τα κλάματα και να τραβάει την προσοχή των γκρίζων λύκων. Σκεφτείτε τη ζωή χειρότερη απ’ το θάνατο. Ερειπωμένους ανθρώπους, ξυπόλητους, απάτριδες να σέρνουν τα φαντάσματά τους στις εσχατιές του πουθενά. Πηχτό σκοτάδι στο μυαλό. Δαντική κόλαση επί της Γης. Κι οι Δυτικοί σε αίθουσες συνεδριάσεων να χαράσσουν γραμμές σε χάρτες πίνοντας κοκτέιλ. Γραμμές που έταμαν τα άκρα του Ελληνισμού. Γραμμές που έγιναν ταφόπλακες για μυριάδες αθώους, ανήμπορους, αδικαίωτους. Αυτό αφήσαμε να συμβεί, όλοι εμείς οι άθλιοι, οι ξεφτιλισμένοι, τα ανθρωπάρια. Αυτό προσποιούμεθα πως δεν ξέρουμε, πως δεν διαβάσαμε, δεν ακούσαμε, δεν είδαμε, δεν μας είπαν. Και ψηφίζουμε καταθέτες στεφάνων στον τάφο του Κεμάλ.
Ο πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κωστής Στεφανόπουλος ευδόκησε το 1995 να αναρριχηθεί στο ύπατο αξίωμα της ελληνικής δημοκρατίας α) επειδή ήταν, προδήλως, ο καταλληλότερος και β) διότι τον στήριξε το ΠΑΣΟΚ του (τότε) βαριά ασθενούς Ανδρέα Παπανδρέου. Το ΠΑΣΟΚ του Κώστα Σημίτη συναίνεσε και προώθησε την ανανέωση της θητείας του κ. Στεφανόπουλου το 2000, προσφέροντας στον κ. πρόεδρο επιπλέον πέντε έτη χρωματισμένα με αστραφτερό προεδρικό πρωτόκολλο. Ο κ. Στεφανόπουλος μπορεί ως επικεφαλής του κομματιδίου ΔΗΑΝΑ να μην είχε την καλύτερη δυνατή τύχη, όμως, ως θεσμικός συνεργάτης του κοσμαγάπητου Κώστα Σημίτη, άφησε ιστορία πίσω του, την οποία γνωρίζουμε άπαντες. Επί των ημερών του κ. Στεφανόπουλου, ο ελληνικός λαός έλαβε ακριβοπληρωμένα μαθήματα πολιτικής, οικονομικής και γεωπολιτικής ωριμότητας με τα Ίμια, τους S300, την παράδοση Οτσαλάν στους Τούρκους, το πλιάτσικο στο Χρηματιστήριο, το Κτηματολόγιο και άλλα ων ουκ έστιν αριθμός. Τότε, ο έντιμος κύριος Στεφανόπουλος τίμησε το αξίωμά του με μια ηχηρότατη σιωπή η οποία διακοπτόταν ενίοτε από ολίγιστες, όχι και τόσο τολμηρές, δημόσιες παρεμβάσεις. Ανθρώπινη, πολύ ανθρώπινη η στάση του συμπαθούς Αχαιού πολιτικού. Προϊόντος του χρόνου, και προεδρικού πρωτοκόλλου εκλιπόντος, ο κ. Στεφανόπουλος αποφάσισε να κάνει μια αιχμηρή εισήγηση – πάντοτε για το καλό της πατρίδος. Μίλησε (ακόμα και για τους… αγροφύλακες) στο 11ο συνέδριο "Business Week 2009" όπου κατακεραύνωσε το σύστημα επισημαίνοντας ότι: «ο κομματισμός εκδηλώνεται με χίλιους δυο τρόπους, κομματικά στελέχη και πολιτικοί μένουν ατιμώρητοι, η διαφθορά είναι εξαπλωμένη παντού και δεν θα αρθεί σύντομα». Παράλληλα χτύπησε τον Μολώχ της διαφθοράς με ακόμα περισσότερα λόγια από ατσάλι: «Η σπατάλη του δημόσιου πλούτου διαρρέει από χίλιες οπές και δεν συγκρατείται από πουθενά […] Η σημερινή κρίση οφείλεται κατά τη γνώμη μου στην έλλειψη ηθικών αρχών». Έτσι, ο πρώην πρόεδρός μας, καμάκωσε το θεριό με το καμάκι του Ήλιου. Του πράσινου ήλιου.
Η Μπίλντερμπεργκ συνεδριάζει στην Αθήνα. Οι κλέφτες του παγκόσμιου πλούτου τιμούν την ιδιότητά τους. Συγκεντρώνονται κρυφίως όπως οι κλέφτες και οι συζητήσεις τους δεν δημοσιοποιούνται, ούτε τηρούνται πρακτικά. Το ίδιο κάνουν και οι συμμορίες. Μια διαφορά έχουν. Οι κλέφτες κι οι δολοφόνοι ενίοτε συλλαμβάνονται. Οι Μπιλντερμπέργκιοι μένουν ελεύθεροι μέχρι την ημέρα που το φέρετρό τους θα παρκάρει σε κιλλίβαντα πυροβόλου. Τα αμελέτητα ονόματά τους τα ενταφιάζουν σε αμελητέα ιδρύματα που τα συντηρούν οι απόγονοι των θυμάτων τους. Οι Ελληνίδες οργανώνουν κομμωτήρια για να τηλελιγουρευτούν τον κωλοτουμπίζοντα Σάκη, ο οποίος μάγεψε τις τρελές που κλείστηκαν εθελουσίως στο μοσχοβίτικο κλουβί τους. Η υπουργός Εξωτερικών δήλωσε Ρουβίτσα αλλά η πολιτική της περισσότερο εξυπηρετεί την πατρίδα της Χαντισέ καθώς και μια χώρα που δεν έχει δικαίωμα συμμετοχής στην Γιουροβίζιον. Όμως, ο Σάκης Ρουβάς είναι ένας από εσάς. Και από εμάς. Και ένας από τους άλλους. Αυτή είναι η κρατική ιδεολογία. Ρουβαδισμός και Ψινακικότητα. Καλημερισμένοι και Μαγγιρεμένες. Στο γιουροβιζιονικό τσίρκο φοράνε την τήβεννο του ανταποδοτικού τέλους και ξεμυτίζουν μέσα από λογαριασμούς της ΔΕΗ. Μια πατρίδα που ‘χει χάσει την παρτίδα. Η χώρα του… Απόλλωνα κατελήφθη από ιθαγενείς που χασκογελάνε, δυσφορούν (και το δηλώνουν αναφωνώντας «μούργκλε») μόλις οσμιστούν κάτι εκτός του βούρκου τους. Οι άρρενες δεν ακολουθούν τις κυρίες στο κομμωτήριο. Σε λίγο θα το κάνουν. Εκθηλύνονται με ρυθμούς ταχύτερους από τον καλπασμό της ξιπασιάς τους όταν καβαλούν τα τζιπ με τα πολλά τα άλογα. Τώρα παρακολουθούν βαριεστημένα τα play off και συζητούν αν θα έρθει ο Μπομπό στον Ολυμπιακό. Ο Ολυμπιακός έπαιξε χθες στο Βιετνάμ. Βιετνάμ γίνεται και στον Alpha, αφότου πρώτα έγινε Τέξας με τον Σπίνερ που σπίνιαρε πάνω στις εθελούσιες και σκόνταψε στην πραγματικότητα. Ο σταθμός τελικά ξεφορτώθηκε τον Αμερικανό του κι έφερε τον Γερμανό τους. Είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα.
Σήμερα, Πέμπτη 14 Μαΐου 2009, ξεκίνησε τις συνεδριάσεις της στον Αστέρα Βουλιαγμένης η λέσχη Μπίλντερμπεργκ. Όλως τυχαίως οι αθηναϊκοί ουρανοί από το πρωί έχουν γεμίσει με τις γνωστές "χημικές ουρές" (chemtrails) που αφήνουν αεροπλάνα χωρίς διακριτικά. Η λήψη από το Μαρούσι. Επίσης αρκετοί γνωστοί ανέφεραν "προβλήματα" στις τηλεπικοινωνίες τους. "Απασχολημένο δίκτυο", κλήσεις που διακόπτονται αίφνης κ.ά. Αν είχατε και εσείς παρακαλούμε ενημερώστε.
Εδώ που τα λέμε οι ευρωεκλογές είναι μείζον ζήτημα. Έχουν καθοριστική σημασία. Το αποτέλεσμά τους θα κρίνει πολλά. Δυστυχώς, αφορούν μόνο 22 άτομα. Γι’ αυτούς, όντως, είναι στοίχημα ζωής. Για όλους τους άλλους, όλους εμάς τους εφήμερους ανθρώπους, η σημασία τους είναι εφάμιλλη με το αποτέλεσμα ενός σεισμού τριών Ρίχτερ στη Σουμάτρα ή με το αποτέλεσμα του πρωταθλήματος πόλο στο Πακιστάν. Ούτε κρύο ούτε ζέστη. Επίσης, οι ευρωεκλογές δεν έχουν σημασία ούτε για τους ελάχιστους «αρχιερείς» του ημεδαπού πολιτικού κονκλαβίου. Ούτως ή άλλως, αυτοί οι λίγοι προνομιούχοι έχουν λύσει το βιοποριστικό τους πρόβλημα από την κούνια. Μερίμνησαν προς τούτο οι πρόγονοί τους. Οι λίγοι προνομιούχοι έχουν λύσει μια και καλή το ζήτημα της «επαγγελματικής» τους σταδιοδρομίας από τη στιγμή που το ληξιαρχείο της περιοχής τους καταχώρησε το «ιστορικό» επίθετό τους. Με το «βαρύ» επίθετο κάνουν καριέρα οι τυχεροί. Το επίθετό τους είναι τόσο «βαρύ» όσο είναι δυσβάσταχτο το εξωτερικό χρέος της χώρας και όσο ασήκωτα είναι τα επιτόκια με τα οποία δανείζεται χρήμα η Ελλάδα. Οπότε, είτε τα κόμματά τους φανούν κερδισμένα ή ηττημένα στη μάχη των ευρωεκλογών, οι ίδιοι παραμένουν ανέγγιχτοι από τις τάχα «καθοριστικές» εξελίξεις. Εμείς οι πολλοί, οι ποντικομικρούληδες άνθρωποι, έχουμε ηττηθεί πριν καν μας μοιράσει φύλλο η προαιωνίως «στημένη» μπάνκα. Για άλλους τα ντόρτια κι οι διπλές και γι’ άλλους οι εξάρες. Δική μας αποστολή είναι να παριστάμεθα ως θεατές στο φαγοπότι τους και στο τέλος να πληρώνουμε τον λογαριασμό. Αξίζει υπενθύμισης ότι είμαστε γονιδιακά προγραμματισμένοι να πληρώνουμε το λογαριασμό. Το DNA του είλωτα – ψηφοφόρου δεν μπορείς να το αλλάξεις με τίποτα. Υποχρέωσή σου είναι να το αναπαράγεις ώστε οι απόγονοι των τυχερών να διαθέτουν τις απαιτούμενες ορδές των απογόνων ειλώτων που θα δουλεύουν για πάρτη τους. Να ευχηθούμε καλή ψήφο σ’ όλους τους σύντροφους μουζίκους.
Είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου που στεναχωριέμαι που δεν τα έφερε έτσι η ζωή να ψηφίζω στην περιφέρεια Δωδεκανήσων ούτως ώστε να το ρίξω δαγκωτό Παυλίδη.
Η κατήφειά μου μεγεθύνεται από τη συνειδητοποίηση πως δεν είναι εφικτή μια μεταδημότευση.
Πρέπει να σημειώσω ότι έχω κατά καιρούς τη συνήθεια να στεναχωριέμαι για χαμένες εκλογικές ευκαιρίες σε άλλα πλάτη και μήκη της πατρίδας μας.
Δεσμεύομαι ενώπιον αρχηγού και ψηφοφόρων ότι θα… σταύρωνα τον κ. Παυλίδη με όποιο κομματικό σχηματισμό κι αν «κατέβαινε» δίνοντας έτσι έναν τόνο εκδικητικής ιλαρότητας στη σύνθεση της νέας Βουλής.
Η πρόθεσή μου δεν είναι απολύτως πρωτότυπη.
Θα στοιχημάτιζα ότι κάπως έτσι είχαν σκεφτεί και οι Πειραιώτες όταν στις δημοτικές εκλογές του 2006 υπερψήφιζαν την βαρώνη φον Ρουφφίν (γενικώς γνωστή ως Βίκυ Λέανδρος) που έθετε εαυτόν προς κρίση με τον συνδυασμό του σοσιαλιστή Παναγιώτη Φασούλα.
Τώρα που ο Πειραιεύς ξέμεινε από βαρώνη, μια και τα βαρέθηκε τα δημοτικά θέματα η κυρία φον Ρουφφίν, μπορεί ο κ. Φασούλας να προτείνει μια θέση στην καλικέλαδη αοιδό κ. Τζίνα Βαρώνη.
Σε κάθε περίπτωση με καταβάλλει η σκέψη ότι σχεδόν πάντοτε αδυνατώ να συγχρονιστώ με τις νόρμες του καλού χιουμορίστα ψηφοφόρου.
Από την άλλη, προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου να μην απογοητεύεται εντελώς αφού τα πεφωτισμένα κομματικά επιτελεία θα ανακαλύψουν τα κατάλληλα (προς τούτο) πρόσωπα για να επανδρώσουν τα ψηφοδέλτιάτους σ’ ολόκληρη την επικράτεια.
Οι άνθρωποι υπάρχουν. Και για το καλό και για το κακό:
Τραγουδιστές, ηθοποιοί, μοντέλα, επιτυχημένοι επιχειρηματίες, πανελίστες μεσημεριανών εκπομπών, υπερήλικες επαγγελματίες της πολιτικής, νέοι με όνειρα και φιλοδοξίες, τοπικοί κοινωνικοί (διάττοντες και μη) αστέρες, εργολάβοι, καιροσκόποι, ιδεολόγοι, ταχυδακτυλουργοί του δημόσιου χρήματος που το εξαφανίζουν πριν πεις κίμινο, αιωνόβιοι πολιτευτές.
Το ζήτημα είναι να μην αξιοποιηθούν από τους κομματικούς μηχανισμούς όπως όλοι υποπτευόμαστε ότι θα… αξιοποιηθούν.
"Υπάρχουν τουλάχιστον οκτώ άτομα που ήταν μέλη της «17Ν», που δεν ξέρουμε ποιοι είναι και δεν δικάστηκαν ποτέ. Τουλάχιστον!" Υπάρχουν στοιχεία που μπορεί να αθωώσουν κατηγορουμένους. Οι Άγγλοι επέμεναν να "οριστεί' ως "αρχηγός" ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος. Οι δικαστές δεν ασχολήθηκαν με τα οικονομικά τετράδια της οργάνωσης επειδή "οι ανακριτικές αρχές προτιμούσαν να μην μπερδέψουν τον εισαγγελέα με λεπτομέρειες που δεν ταιριάζουν πολύ με τις ομολογίες!".
*Τζον Μπρέιντι Κίσλινγκ. Σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία. Σταδιοδρόμησε ως διπλωμάτης καριέρας στο υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ επί είκοσι χρόνια. Τον Φεβρουάριο του 2003 ήταν πολιτικός σύμβουλος της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα. Αποφάσισε να παραιτηθεί από την ασφάλεια της θέσης του διαπιστώνοντας ότι η επικείμενη εισβολή της χώρας του στο Ιράκ ήταν μια ολέθρια απόφαση για τα συμφέροντα της Αμερικής. Η επιστολή της παραίτησής του έκανε τον γύρο του κόσμου. Δημοσιεύτηκε πρώτα στους «New York Times» και ύστερα σε δεκάδες χιλιάδες εφημερίδες, περιοδικά και ιστοσελίδες, που την πρόβαλαν σαν ένα μανιφέστο μιας Αμερικής που μπορεί να κάνει τη διαφορά -προς το καλύτερο. Μιας υπερδύναμης που νομιμοποιεί κάθε πολιτική απόφασή της στηρίζοντάς τη σε ηθικά θεμέλια.Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Ετοιμάζει βιβλίο για την υπόθεση της «17Ν». Τα στοιχεία που έχει συγκεντρώσει είναι συγκλονιστικά. Η συνάντησή μας έγινε στο σπίτι τού κ. Κίσλινγκ στην Πλάκα, ένα σημείο της Αθήνας που έχει γοητεύσει (ίσως και παγιδεύσει) τον συμπαθή Αμερικανό πρώην διπλωμάτη, ο οποίος προσπαθεί να εξιχνιάσει τα… ανεξιχνίαστα.
Ποιος είδε τον Σωκράτη Κόκκαλη και δεν τον φοβήθηκε στην συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΠΑΕ Ολυμπιακός την Παρασκευή, κατά την οποία αποφασίστηκε να μην ανανεωθεί η συνεργασία με τον Ερνέστο Βαλβέρδε.
Ο πρόεδρος της ομάδας του Πειραιά εξήγησε στα μέλη του ΔΣ τους λόγους για τους οποίους πήρε την απόφαση να «τελειώσει» τον Ισπανό προπονητή, ενώ εξερράγη σε επισήμανση πως είναι πιθανόν να υπάρξουν αποδοκιμασίες από τον κόσμο στην φιέστα για την κατάκτηση του πρωταθλήματος, το Σάββατο στο Καραϊσκάκη, μπροστά στο ενδεχόμενο πρόσληψης ενός τεχνικού από υποδεέστερο πρωτάθλημα, όπως είναι ο Τιμούρ Κετσπάγια.
«Αν με αποδοκιμάσουν στην φιέστα θα φύγω», φέρεται να είπε πάνω στον εκνευρισμό του ο Κόκκαλης, συνεχίζοντας στον ίδιο τόνο.
«Eχω δώσει τα πάντα σε αυτή την ομάδα δεκαπέντε χρόνια. Εχω βάλει από την τσέπη μου 150 εκ. ευρώ. Είναι κάποιος πιο Ολυμπιακός από μένα;
»Εγώ έχω δώσει και τη ζωή μου για την ομάδα και κάποιοι με βάζουν στην ίδια ζυγαριά με τον οποιονδήποτε Ριβάλντο, Μπάγεβιτς, Λεμονή και Βαλβέρδε. Αν είναι έτσι, τότε ας φύγω εγώ και να έρθει κάποιος άλλος».
Οσον αφορά το διαζύγιο με τον Βαλβέρδε, τόνισε: «Του έκανα μία πρόταση τον Δεκέμβριο και δεν μου απάντησε. Μου είπε, «Πρόεδρε, σε δύο μήνες».
Πήγα τον Φεβρουάριο και μου είπε ότι δεν είναι έτοιμος, ζήτησε να τα πούμε τον Μάρτιο. Εριξα πάλι τα μούτρα μου και πήγα τον Μάρτιο και μου είπε ξανά ότι δεν είναι έτοιμος.
»Τελικά τον Απρίλιο μού ζήτησε να συζητήσουμε συνεργασία για ένα και όχι δύο χρόνια, αλλά και να μπορεί να φύγει ως ελεύθερος αν τον ζητήσει κάποια από τις Ρεάλ, Μπαρτσελόνα, Ατλέτικο Μαδρίτης, Βιγιαρεάλ, Σεβίλη και Βαλένθια.
»Του απάντησα ότι σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να εμείς να έχουμε το δικαίωμα να λύσουμε το συμβόλαιό του χωρίς να του πληρώσουμε αποζημίωση, αλλά δεν το δέχτηκε και με παρέπεμψε στον μάνατζέρ του».
Ο Σωκράτης Κόκκαλης στάθηκε και σε αρκετά ακόμα σημεία, στα οποία υπήρχε διαφορά στην φιλοσοφία του με εκείνη του Βαλβέρδε. Πιο συγκεκριμένα:
Για το ότι ο Ισπανός ήθελε οι μικροί σε ηλικία παίκτες να δοθούν δανεικοί: «Δεν ήθελε να στηριχτεί καθόλου στους νεαρούς ποδοσφαιριστές της ομάδας και μου ζητούσε συνεχώς παίκτες όπως ο Εθκέρο και ο Ντε Λα Πένια.
Αυτός είναι πιο μεγάλος κι από μένα! Να δώσουμε δηλαδή τον Γιάννη και τον Κυριάκο Παπαδόπουλο και να φέρουμε τους 30άρηδες που ήθελε εκείνος. Γιατί; Για να φύγει αυτός του χρόνου και εμείς να μην έχουμε κάνει τίποτα με τους νέους;».
Για την απόκτηση του Ζαϊρι: «Λέει η πλευρά Βαλβέρδε ότι δεν τον ρωτήσαμε για την μεταγραφή του Ζαϊρί. Αφού δεν υπέγραφε ο ίδιος, τι να κάναμε; Να περιμέναμε πότε θα ανανεώσει;
»Κι αν στο μεταξύ ο Ζαϊρί πήγαινε στον Παναθηναϊκό ή την ΑΕΚ; Αν είχε απαντήσει νωρίτερα στην πρότασή μας και είχαμε ανανεώσει, τότε φυσικά και θα συζητούσαμε για όλες τις μεταγραφές».
Για τους παίκτες που υπάρχουν ήδη στο ρόστερ του Ολυμπιακού: «Είχε πρόβλημα με τον Λέτο, στον οποίο δεν ξαναμίλησε ύστερα από το μεταξύ τους επεισόδιο.
»Δεν ήθελε ούτε τον Ντάρμπισιρ και με ρωτούσε γιατί να μην πουλάγαμε τον Ντιόγκο, τον Ντουντού και τον Γκαλέτι αν έρχονταν προτάσεις, ενώ εγώ του είχα ξεκαθαρίσει ότι αυτοί οι παίκτες δεν είναι προς πώληση γιατί δεν μπορούμε να τους αναπληρώσουμε».
«Υπήρξε ραντεβού με Κετσπάγια, θα μιλήσουμε με άλλους 2-3 προπονητές»
Στο μεταξύ, για άλλη μια φορά, ο υπεύθυνος επικοινωνίας της ΠΑΕ, Γιάννης Μώραλης, επανέλαβε σε δηλώσεις του στον τηλεοπτικό σταθμό «ΣΚΑΪ» ότι δεν θα ήταν ευχάριστο να υπάρξουν αντιδράσεις στη φιέστα: «δεν είναι ευχάριστο για κανέναν πρόεδρο και πόσο μάλλον του Ολυμπιακού, με τόσες επιτυχίες, να τον συγκρίνουν με την προσφορά του Βαλβέρδε ή του Λεμονή».
«Σήμερα δεν έχουμε σκοπό να διαταράξουμε το όμορφο κλίμα που υπάρχει στο Καραϊσκάκη. Δεν μπορώ να ξέρω σε τι αναφέρεται ο κ. Ιμπάνιεθ. Το τελευταίο τετράμηνο κάναμε τρεις προτάσεις στον Ερνέστο Βαλβέρδε.
»Εκφράσαμε το ενδιαφέρον μας από τον Δεκέμβριο ενώ και τον Μάρτιο και τον Απρίλιο υπήρχαν κρούσεις. Κάναμε μια πολύ σοβαρή πρόταση, ο κύριος Βαλβέρδε δεν δέχτηκε και εκ των πραγμάτων μας οι δρόμοι μας χωρίζουν φιλικά», ανέφερε για τη μη ανανέωση της συμφωνίας με τον Βαλβέρδε.
Αναφορικά με τα σενάρια για πρόσληψη του Τιμούρ Κετσπάγια, είπε: «Ο Δημήτρης Θεοδωρίδης φεύγει για το εξωτερικό όπου θα μιλήσει με 2-3 προπονητές. Προφανώς θα έγινε το ραντεβού που αναφέρουν οι εφημερίδες, όμως δεν υπάρχει καμία συμφωνία με τον Κετσπάγια και οποιονδήποτε άλλο προπονητή.
Πρόεδρε πάμε πάσο, εκτός αν μας κάνεις κάνα χουνέρι αλά τούρκα με Τερίμ.
«Ο πρόεδρος του κόμματος μόνο μπορεί να πει αν κάποιος θα είναι υποψήφιος. Δε βλέπω το λόγο γιατί να μην είμαι υποψήφιος, δεν έχω κανένα αρνητικό μήνυμα από εκεί που πρέπει να το έχω». Θόδωρος Ρουσόπουλος, στον Αθήνα 984.
Η δήλωση κερδίζει επάξια το 1ο βραβείο αλαζονείας και αδικαιολόγητης έπαρσης.
Είναι τόσο εύκολο να υπενθυμίσεις στον κ. Ρουσόπουλο τους λόγους που θα μπορούσαν να τον αποτρέψουν από το να είναι υποψήφιος ώστε θα αποφύγουμε να τους παραθέσουμε.
Θα ομοίαζε με κλοπή εκκλησίας.
Ωστόσο, δεν γίνεται να μην μπεις στον πειρασμό να υπενθυμίσεις στον κ. Ρουσόπουλο ότι κάτι παραλείπει στο συλλογισμό του:
Τα αρνητικά μηνύματα «από εκεί που πρέπει να τα έχει κάποιος» δεν αποστέλλονται μόνο από τις πρωθυπουργικές κατοικίες.
Κάπου στο βάθος της σκέψης του πρέπει να στριμώξει την ιδέα ότι και οι λαοί έχουν τη σημασία τους στις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες.
Δεν γεννήθηκαν για να είναι βαστάζοι της άρχουσας τάξης.
Κύριε Ρουσόπουλε, δεν τελειώνει το σύμπαν έξω από την περίφραξη του Μεγάρου Μαξίμου.
Υπάρχει ζωή εκεί έξω.
Ακόμα και οι γήινοι που δεν είναι πρωθυπουργοί, καναλάρχες, πρόεδροι, πρεσβευτές των ΗΠΑ, υπουργοί, επιχειρηματίες και βουλευτές, μέχρι νεωτέρας, έχουν κατοχυρωμένα τα δικαιώματά τους.
Στους γήινους περιλαμβάνονται οι Έλληνες, παρά την αρχαία δοξασία ότι καταγόμαστε από τον αστερισμό του Σειρίου.
Η γνώμη των Ελλήνων μετράει. Η ψήφος τους είναι πολύτιμη και το προϊόν του μόχθου τους είναι η πρώτη ύλη για την αδηφάγο φλόγα της κρατικής μηχανής.
Οπότε μπορείτε να παραλάβετε αρνητικά μηνύματα και από το εκλογικό σώμα, από τη μετεξέλιξη της αρχαίας «αγοράς».
Η αρνητικότητα των μηνυμάτων που δέχεται κάθε πρώην υπουργός είναι ευθέως ανάλογη με τον πρότερο κυβερνητικό βίο τους.
Κι όσο ο πρώην υπουργός υποκρίνεται ότι δεν τα ακούει τόσο ηχηρότερα γίνονται.
Η κρίση είναι πρόσχημα (για απολύσεις και έκτακτο κρατικό παραδάκι). Δεν εξηγείται διαφορετικά. Εδώ και δύο περίπου εβδομάδες οι χρηματιστηριακοί δείκτες σ’ όλο τον κόσμο κινούνται με ανοδικές τάσεις. Η ανθρώπινη εμπειρία έχει αποδείξει ότι δεν υφίσταται κρίση χωρίς πτώση των δεικτών, μικρά και μεγάλα κραχ, και απούλητες μετοχές επιχειρήσεων που διατίθενται σε εξευτελιστικές τιμές. Η πρώτη ηλιαχτίδα στην παγκόσμια οικονομική τάση έγινε ορατή όταν στις 16 Μαρτίου κυκλοφόρησε έκδοση του περιοδικού Newsweek με τίτλο «Buy! don’t believe the bears» (άρθρο του Barton Biggs), που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει «Αγοράστε! Μην πιστεύετε τις Κασσάνδρες». Αυτό έγινε. Με μικρά σκαμπανεβάσματα, οι δείκτες σε Ευρώπη, Ασία και Αμερική ανεβαίνουν. Ταυτόχρονα, μεγάλες και ιστορικές επιχειρήσεις δηλώνουν αδυναμία να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους, απειλούν με πτώχευση και συνεπακόλουθες ορδές ανέργων. Οι τράπεζες απορρόφησαν πακτωλούς κρατικού χρήματος και αποδίδουν ελάχιστα στο κοινό. Η χώρα μας δεν αποτελεί εξαίρεση στον παγκόσμιο κανόνα. Η αντιφατικότητα των εκδηλώσεων του φαινομένου εξηγείται μόνο αν πιστέψουμε ότι α) Το χρήμα πλέον έχει δεξαμενιστεί στις πισίνες και τους πισινούς των διεθνών συμμοριτών της κερδοσκοπίας. Λογικό το σχήμα. Μόνοι τους τα βγάζουν μόνοι τους τα τζογάρουν οι κουρσάροι των κεφαλαίων. Υπάρχει ακόμα μία ευλογοφανής εξήγηση: β) Δεν έχει ξεπαραδιαστεί απόλυτα ο πλανήτης. Απλά έχει βολευτεί ο μέσος… μεγαλοεπιχειρηματίας με το κρατικό χάδι των ενισχύσεων και το λαϊκό τρόμο του λουκέτου και της ανεργίας. Ο εργάτης που νιώθει ένα βήμα πριν το πτωχοκομείο ή το πλησιέστερο παγκάκι (φορώντας την… στολή του άστεγου) υποκύπτει εύκολα σε έκτακτα μέτρα «ανάγκης» όπως είναι οι τρίμηνες απολύσεις, οι άδειες άνευ αποδοχών. Δεν αντιδρά στις περικοπές μισθών. Δεν κινητοποιείται όταν νομοθετούνται αντεργατικές πολιτικές. Περιμένει να περάσει η μπόρα. Η ειρωνεία του πράγματος είναι ότι μπορεί να έχει ήδη περάσει η μπόρα και να μην του το αποκαλύψουν ποτέ.
Κοκτέιλ, δεξιώσεις, ατέλειωτες τηλεφωνικές κλήσεις, υπέρογκες δαπάνες για "ημερίδες" για την... Ισότητα και άλλα πολλά κρατικοξεφτιλίδικα, δημοσιεύονται σήμερα στην Espresso. Το άρθρο είναι δικό μου, ΑΑΑ΄΄΄, γάλακτος, ντόπιο και εγγυημένο. Μπορείτε να το διαβάσετε εδώ ή αγοράστε το φύλλο της Espresso.
Με τέτοιους αγώνες νιώθεις λες και πήρες το Μουντιάλ. Συγχαρητήρια και στην ΑΕΚ. Πολέμησε γενναία. Με τέτοιους αγώνες ανακαλύπτεις ξανά το ποδόσφαιρο και θυμάσαι ότι δεν έχεις κάνει τσεκ απ.
Μας έκανε την τιμή ο Δημήτρης Κανελλόπουλος, συντάκτης της Ελευθεροτυπίας και δημιουργός της εξαιρετικής ραδιοφωνικής στήλης Τετράδιο, να μας ζητήσει να απαντήσουμε στο ερωτηματολόγιο του Προυστ. Η συνέντευξη δημοσιεύεται στο site του συναδέλφου e-tetradio.gr. Κλικάρετε εδώ για να τη διαβάσετε.
Όινκ! Το επιφώνημα των ημερών. Η γρίπη των χοίρων στην ημερήσια διάταξη. Άρχισαν ήδη οι γουρουνιές από τους γνωστούς και μη εξαιρετέους κύκλους. Οι Αμερικανοί κυβερνητικοί άλλο που δεν ήθελαν να ενσπείρουν την ψυχική νόσο του πανικού στους αφελείς υπηκόους τους και οι Έλληνες δημοσιογράφοι ψάχνουν εναγωνίως κρούσμα για τα περαιτέρω. Ο πανικός, πάντοτε, αποτελεί βούτυρο στο παντεσπάνι της όποιας εξουσίας τζάνουμ. Το κοινό είναι καλά εκπαιδευμένο. Σαν το σκυλί του Παβλόφ. Με το που ακούει το πρώτο κουδούνισμα συναγερμού το μυαλό όλων πάει άμεσα στο χειρότερο ενδεχόμενο. «Χαθήκαμε. Από το Μεξικό, χτύπησε ΗΠΑ, θα περάσει Ευρώπη. Δεν μας σώζει τίποτα. Δεν άκουσες ότι αρρώστησε άνθρωπος στο Ισραήλ;». Αυτές τις φράσεις δεν τις αντέγραψα από το μυαλό μου αλλά από διάλογο δυο νεαρών σε συρμό του ΗΣΑΠ. Αυτός ο διάλογος ξεκίνησε από τους δύο εφήβους και εξαπλώθηκε σ’ ολόκληρο το βαγόνι. Το συζητούσαν με τόση επιμέλεια και σπουδή που σχεδόν ένιωσα ενοχές που δεν μπορούσα να λάβω μέρος στη γιορτή του τρόμου. Η συνέπεια της σιδηροδρομικής τρομολαγνείας ήταν να κοιτάζουν όλοι σαν λεπρό έναν ηλικιωμένο κύριο που διέπραξε… ανερυθρίαστα ένα μεγαλοπρεπές φτάρνισμα – μετά ηχηρού βήχα. «Σιγά κύριος, θα μας πεθάνεις! Μη βήχεις στα μούτρα μας», του είπε μια σιτεμένη μανδάμ που πάνιασε από το φόβο της όταν ένιωσε μερικές ντουζίνες σταγονίδια σιέλου στο σβέρκο της. Στην επόμενη στάση άδειασε το μισό βαγόνι. Όχι, δεν ήταν η στάση στην οποία είχαν σκοπό να αποβιβαστούν. Απλά άλλαξαν βαγόνι για να μην βρίσκονται δίπλα στον κρυωμένο «δημόσιο κίνδυνο». Ενώ παλαιότερα, στις καταστάσεις πανικού «ανταποκρίνονταν» ευκολότερα οι μεγαλύτεροι (σε ηλικία), τώρα, συμμετέχουν όλοι στο γαϊτανάκι του φόβου. Παρόλο που όλες οι προηγούμενες προειδοποιήσεις για πανδημίες «πουλερικών», διοξίνες, Κρόιτσφελντ-Γιάκομπς και άλλους ολέθρους δεν επιβεβαιώθηκαν, η προπαγάνδα έχει κάνει καλά τη δουλειά της.
Θέμα σε δελτίο ειδήσεων του Σταρ: πώς φάνηκε στους συγχωριανούς του Αρναούτογλου και της Χρουσαλά που οι τηλεπαρουσιαστές δεν πήγαν στα χωριά τους για Πάσχα αλλά στο εξωτερικό. Να μην σε αξιώνει ο Θεός να παρουσιάζεις τέτοια ξερατά για το μεροκάματο.
«Νίκη της ακροδεξιάς στα Κατεχόμενα». Πόσες φορές το ακούσατε και το διαβάσατε στα ελλαδίτικα μέσα ενημέρωσης; Πολλές. Πόσες φορές αναρωτηθήκατε αν ισχύει αυτός ο ορισμός; Από καμία έως ελάχιστες. Είθισται ό,τι μεταδίδεται από τα ΜΜΕ να το δεχόμαστε αβασάνιστα. Κι όμως, δεν ισχύει. Δεν υπάρχει καμία «νίκη της ακροδεξιάς στα Κατεχόμενα». Δεν υπάρχουν αποχρώσεις, χρώματα, παρατάξεις και ιδεολογίες στις εκλογές και στην πολιτική ζωή τόπου που βρίσκεται υπό κατοχή. Η Κύπρος δεν αποτελεί εξαίρεση στον παγκόσμιο και διαχρονικό κανόνα. Οι κατοχικές κυβερνήσεις είναι εργαλεία της χώρας που κατέχει το έδαφος. Τίποτε λιγότερο τίποτα περισσότερο. Το να ισχυριζόμαστε ότι τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά αν εκλεγόταν ο γιος του Ντενκτάς με το «Δημοκρατικό» κόμμα του ή ο Σογιέρ με το «Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό» κόμμα είναι επιεικώς αστείο. Συνιστά προσβολή στη νοημοσύνη - όσων διαθέτουν κάποια και δεν είναι απλά καταναλωτές ξένων σκέψεων. Για να συνειδητοποιήσετε πόσο αφόρητος κρετινισμός είναι να μιλάμε για «κόμματα» στα Κατεχόμενα σας καλούμε να πιστέψετε ότι: Στις κυβερνήσεις που διόριζε ο Χίτλερ στις κατεχόμενες χώρες, θα μπορούσε ένας δοτός πρωθυπουργός να βλάψει ενσυνείδητα τα συμφέροντα του Τρίτου Ράιχ. Θα μπορούσε ένας υπουργός στην κατεχόμενη Δανία, την Ελλάδα, τη Νορβηγία ή τη Γαλλία να διαπραγματευτεί με τρίτες χώρες την απελευθέρωση της πατρίδας του εν γνώσει της χιτλερικής Γερμανίας. Αν σας τα έλεγε κάποιος δεν θα τον γιαουρτώνατε; Εμ τότε γιατί κάθεστε και ακούτε φληναφήματα για «εκλογές» και «ακροδεξιές» στην αυλή της Τουρκίας; Απ’ όλες τις απόψεις που ακούστηκαν τις τελευταίες ημέρες η μοναδική ορθή ήταν εκείνη του Χρυσόστομου, του αρχιεπίσκοπου Κύπρου: «Δεν θα πρέπει να τρέφουμε αυταπάτες, αφού η Άγκυρα είναι εκείνη που δίδει εντολές, που χαράσσει γραμμή και όποιος και αν ηγείται του ψευδοκράτους, δεν μπορεί να χαράσσει γραμμή ερήμην της Άγκυρας». Να αγιάσει το στόμα σου πάτερ.
Ωραίον μπαλαμούτι, όχι και τόσο νηστίσιμο στο κανάλι της Βουλής. Παίζει τώρα. Πότε θα παίξει Γκουσγκούνη και Τίνα Σπάθη; Όταν ξανανοίξει η ολομέλεια; ΒΕΝΤΟΥΖΑ, ΒΕΝΤΟΥΖΑ! Εδώ μαθαίνει το φιλοθεάμον κοινό πώς μπορεί να καπνίσει όπιο. Μπράβο στη Βουλή! Τα ωραία τα χασικλίδικα τα Πασχαλιάτικα στο κανάλι της Βουλής. Κι άλλη μπουρού με όπιο! Βάνα Μπάρμπα στη Βουλή! Μπράβο Σιούφα μπεσαλή!
Έχουμε μια ιδέα για να γλιτώσουμε χρήματα από τον προϋπολογισμό της Βουλής: όταν σκοπεύει ο Σιούφας να παίξει "ροζ", "αισθησιακή" ή τσόντα το κανάλι του, αντί να πληρώνουμε δικαιώματα ως φορολογούμενοι στους πορνοπαραγωγούς να προσφέρουν οι βουλευτές (δωρεάν) τα δικά τους βιντεοσκοπημένα πηδήματα. Έτσι κανείς δεν θα παρεξηγεί το κανάλι της Βουλής μια και δεν θα πρόκειται για πορνοταινίες αλλά μάλλον για κωμωδίες.
Για πρώτη φορά έπειτα από πολλά χρόνια δεν έδειξαν την περιφορά του Επιταφίου. Ούτε η ΕΤ1 ούτε η ΝΕΤ ούτε η ΕΤ3 την περιφορά στη Θεσσαλονίκη. Να δείχνουν τις σάχλες της κάθε Βαγιάννη, τους Ρουβάδες, τις χρυσοπληρωμένες παραγωγές ξέρουν. Να δείξουν την περιφορά του Επιταφίου δεν το ξέρουν. Να μάθουν όμως ότι τους πληρώνει από το υστέρημά του ένας βαθιά θρησκευόμενος λαός που απαιτεί να σέβονται τα δικαιώματά του. Ένα από τα δικαιώματα είναι να μπορούν οι ασθενείς, οι ανήμποροι, οι ηλικιωμένοι, οι εργαζόμενοι, οι κρατούμενοι και άλλοι πολλοί που δεν μπορούν να πάνε στην περιφορά του Επιταφίου να μπορούν να την παρακολουθήσουν σε μια τηλεόραση που την πληρώνουν μέσω της ΔΕΗ. Άει στην ευχή - για να μην πούμε κάπου αλλού.
Έγινε πρόεδρος στην ΠΑΕ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ο Σωκράτης Κόκκαλης. Δεν χρειάζεται να πούμε τι προσέφερε στον Θρύλο, παρά μόνο τούτο: Είναι ο χαρισματικός τιμονιέρης που μαζί με όλους (φιλάθλους, τεχνικές ηγεσίες, παίκτες, προπονητικό τιμ) έφτασε την ομάδα σε τέτοιο σημείο ώστε να περιμένουμε κάθε χρόνο, με αρκετό ενδιαφέρον, να παρακολουθήσουμε τους δευτεροτριτοτέταρτους στη βαθμολογία να ιδρώνουν στα play off. Να μην ξεχνάμε φυσικά και το γήπεδο Καραϊσκάκη και -πάνω απ' όλα- το μνημείο για τα αδικοχαμένα αδέλφια μας της Θύρας 7 και την συνέχιση της απόδοσης τιμής και μνήμης όπως επιβάλλει η Ολυμπιακή ψυχή. Πρόεδρε σε ευχαριστούμε για τα 16 μαγικά χρόνια. Ανυπομονούμε για την καθιερωμένη συνέντευξη τύπου.
Μετακινούνται, αλλάζουν σχήματα και μορφές, εμφανίζονται και εξαφανίζονται με το πρώτο ανεπαίσθητο χάδι του ανέμου.
Από τώρα κιόλας, Μεγάλη Δευτέρα, η αίσθηση που σου δίνει η πόλη είναι ότι κάπως λιγοστέψαμε.
Η Έξοδος, η πολυδιαφημισμένη, εν μέρει έχει ήδη πραγματοποιηθεί.
Αυτό φάνηκε από το Σάββατο όπου τα γνωστά σημεία που παρουσιάζουν πληρότητα 200% μετά βίας είχαν γεμίσει.
Την Κυριακή οι μάζες είχαν αραιώσει ακόμα περισσότερο και σε κάνει να αναρωτιέσαι πόσα εκατομμύρια μάγοι κατοικούν στην Ελλάδα.
Κατά κάποιον τρόπο πρέπει να διαθέτεις ικανότητες μάγου για να εξαφανίζεσαι από την πόλη ενώ είσαι μισθωτός ή χαμηλοσυνταξιούχος ή ακόμα και πλούσιος με αυξημένες υποχρεώσεις.
Πρέπει κάποτε να καταγραφούν τα τεχνάσματα και τα στρατηγήματα των Ελλήνων και δη των Αθηναίων που ενώ καταγγέλλουν την πενία και το φόρτο εργασίας τους, κατορθώνουν να γίνονται μπουχός μόλις ανοίξει η πρώτη χαραμάδα εορταστικής περιόδου.
Όμως, ακόμα κι αν αποπειραθεί κάποιος να καταγράψει με επιστημονική συστηματικότητα και τάξη τα ελληνικά κόλπα του «εξαφανιζόλ» πιθανότατα θα αστοχήσει διότι απ’ όσες αφηγήσεις και προσωπικές μαρτυρίες έχω κατορθώσει να συγκεντρώσω προκύπτει ένα συμπέρασμα.
Όσοι εξαφανιζόμενοι, άλλα τόσα τα τρικ.
Ασθένειες, ξαφνικές κληρονομιές, «ειδικές αποστολές», κούρες που δεν επιδέχονται αναβολής, γιαγιάδες και παππούδες που κάθε χρόνο τινάζουν τα πέταλα, ψυχολογικά προβλήματα, χωρισμοί, ανακαινίσεις οικιών, μετακομίσεις, αναπάντεχη αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος για τα τέκνα, απαγωγή από εξωγήινους και άλλες πολλές συντυχιές, αναποδιές και εύνοιες της τύχης συνθέτουν το μενού του εποχικού Κόπερφιλντ.
Οι δικαιολογίες της συμφοράς και της πυκνής ομίχλης γίνονται δεκτές από τους προϊσταμένους, ακόμα κι όταν φαντάζουν γελοίες από χιλιόμετρα.
Οι προϊστάμενοι δεν λένε όχι επειδή δεν θέλουν να σπάσουν τη λουφαδορική ομερτά – μια παράδοση καθ’ όλα σεβαστή στην πατρίδα μας.
Άλλωστε κι εκείνοι τα ίδια θα επικαλεστούν στους… παραπάνω.
Το κείμενο που ακολουθεί δεν το έγραψε κάποιος από τον κύκλο των ανθρώπων που τα ΜΜΕ και οι "ψύχραιμοι" αρέσκονται να ξεσκίζουν και να καθυβρίζουν. Το έγραψε ο Ι. Πρετεντέρης στο Σαββατιάτικο Βήμα. Εκφράζει, για την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας, το μέσο νου. Την κοινή λογική. Κι αναρωτιέται κάποιος αν τα έλεγε όλα αυτά στον Σημίτη την περίοδο της εξουσίας του ΅εκσυγχρονιστή:
Τίτλος: "Ξένα Κόλλυβα"
Αν ο πρόεδρος Ομπάμα θεωρεί ότι η Τουρκία είναι τόσοσημαντικός παράγοντας,γιατί πιέζεινα τη βάλουμε στην Ευρωπαϊκή Ενωση και δεν τη βάζει αυτός στις Ηνωμένες Πολιτείες;Ούτως ή άλλως, πρόβλημααπόστασης δεν υπάρχει. Η Αγκυρα από τη Νέα Υόρκη απέχειπερίπου όσο η Χαβάη από το Λος Αντζελες.
Oυδείς αμφισβητεί το δικαίωματων ΗΠΑ να θεωρούν ότι τους χρειάζεται η Τουρκία. Το ερώτημα είναι για ποιον λόγοθα πρέπει τον λογαριασμό της Τουρκίας που χρειάζονται οι ΗΠΑ να τον πληρώσει η Ευρώπη.Και για ποιον λόγο πρέπει εμείς να βαφτίσουμε Ευρωπαίουςτους Τούρκους, όταν ο πρόεδροςΟμπάμα μπορεί θαυμάσια να τους βαφτίσει Αμερικανούς και να τον ψηφίζουν κιόλας.
Διότι, πέρα από την πλάκα, υπάρχει εδώ ένα πραγματικό ζήτημα:
Τι είναι αυτό που υποχρεώνει την Ευρώπη να έχει κοινές στρατηγικέςεπιλογές με τις ΗΠΑ και για ποιον λόγο θα πρέπει η Ευρώπηνα καταβάλει από την τσέπητης το κόστος αυτών των υποτιθέμενωνκοινών επιλογών.
Εδώ, δεν είναι θέμα Ομπάμα αλλά Αμερικής. Ηδη, πριν από τον Ομπάμα, ο Μπουςπροσπαθούσενα μας πείσει να αναλάβουμετο κόστος της Ουκρανίας και της Γεωργίας. Αύριο, μπορεί ο ίδιος ο Ομπάμαή κάποιος άλλοςπρόεδρος να θεωρήσει ότι του χρειάζεται το Ιράν, το Αζερμπαϊτζάνή το Μαρόκο. Τι θα γίνειτότε; Θα τους βάλουμε και αυτούς στην Ευρωπαϊκή Ενωση;
Και μη μου πείτε«δεν είναι το ίδιο!»,διότι ουδόλως μπορώ να αντιληφθώ τη διαφορά της Τουρκίαςκαι του Ιράν από την άποψη του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Ακόμη και ως εχθρούς να τους πάρεις, οι Πέρσες έχουν μια προτεραιότητα:
τους πολεμάμε δυόμισιχιλιάδες χρόνια-από την εποχή του Μαραθώνα...
Δεν υπάρχει σοβαρός άνθρωποςσήμερα στην Ευρώπη που να μην αντιλαμβάνεται ότι η όποια περαιτέρω διεύρυνση της Ενωσης αποτελεί ταφόπλακατης Ενωσης. Και ούτε αμφιβάλλειότι αν η διεύρυνση περιλαμβάνεικαι την Τουρκία, τότε εκτός από την ταφόπλακα θα εκφωνήσουμεκαι τον επικήδειο. Ηδη, αρκετά επιζήμιο αποδείχτηκετο άνοιγμα στις χώρες της Ανατολικής και της Κεντρικής Ευρώπης, μόνο ένας τρελός θα έβαζε νέους μπελάδες στο κεφάλιτου.
Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι αν ο Ομπάμακάνει πολιτική. Αλλά αν κάνει πολιτική με ξένα κόλλυβα. Και αν του κατέστη σαφέςότι στην περίπτωση αυτή θα πρέπει να βρει κανένα άλλο κορόιδογια να πληρώσει τα κόλλυβάτου.
Α, μην στραβώνετε με τον τίτλο! Εδώ η τηλοψία έχρισε "δολοφονική" τη σκληρή μουσική επειδή ο 19χρονος στη σχολή του ΟΑΕΔ που άρχισε το πιστολίδι και αυτοκτόνησε, είχε στη σελίδα του στο MySpace ένα βίντεο με το τραγούδι των ΚΜFDM "Free your Hate". Με την ίδια λογική φταίει το ρεμπέτικο για την "παραγγελιά" του Κοεμτζή που έστειλε τρεις νοματαίους στον τάφο και ο Βάγκνερ για το Ολοκαύτωμα των Εβραίων. (Ξέρετε, ο Χίτλερ δεν έχανε όπερα για όπερα στο Μπάιρόιτ). Μάνα ρέιβερ καλεί μουσικό εξολοθρευτή για διάσωση τέκνων. Που ζούμε;
Ιδού το "Free your Hate" των KMFDM
Ιδού και τα τάγματα των Βαλκυριών που καλπάζουν ξέφτερνες και σφάζουνε ανύποπτο κοσμάκη που ακούει Μαριάννα Τόλη, Βαβάτσικο και Τρίο Ατενέ.
Βασική αρετή. Ο Γιώργος Παπανδρέου τη διαθέτει. Όχι μόνο γνωρίζει τον εαυτό του αλλά τον λατρεύει κιόλας. Πάρτε για παράδειγμα ένα μήνυμα που αφήνει στο προφίλ του στο Facebook (17 Ιουνίου 2008) σε άψογα Greeklish: "Kalimera Proedrara!".* Καλημέρα σας.
*Υπάρχει και μια ερμηνεία του μηνύματος που δεν θέλω να την σκέφτομαι. Να απευθυνόταν στον Βενιζέλο.
Σήμερα, στη Βουλή, κατά τη διάρκεια συζήτησης για τη Δημόσια Τάξη, ο πρωθυπουργός έκανε μια αναφορά για τον ηλεκτρονικό συντονισμό των επιθέσεων των κουκουλοφόρων. Είπε ότι για "χρησιμοποιούνται blogs και sms". Αμέσως, οι γνωστοί καραγκιόζηδες έπεσαν πάνω του να τον φάνε επειδή δήθεν "επιτέθηκε με δεξιά νοοτροπία" στις αυτού αγιότητες τους μπλογκσποτάδες λες και είναι υπεράνω κριτικής. Αυτοί λοιπόν οι παπαρολογίζοντες παρουσιάζουν (στους αφελείς) δύο κόσμους: τον αγγελικό του Ίντερνετ που ντε και σώνει κυμαίνεται ανάμεσα σε Τσίπρα και Γιωργάκη και τον ζοφερό Μεσαίωνα που εκπροσωπεί η "κακιά δεξιά". Να τους ενημερώσουμε ότι η επιστήμη δεν έχει δεξιά και αριστερά και ότι το Ίντερνετ δεν διαδόθηκε από το ΠΑΣΟΚ του Μαρούδα που έλεγε ότι θα καταρρίψει τους δορυφόρους που θα μετέδιδαν πρόγραμμα μη κρατικής ραδιοφωνίας ούτε από τον Συνασπισμό ούτε από κάποια ΚΟΒΑ ή Αχτίδα του ΚΚΕ ούτε από τοπική της ΝουΔού. Αναπτύχθηκε από Δυτικούς (Αμερικανούς) επιστήμονες (όπως ο Vinton Cerf και όλοι όσοι συμμετείχαν στο Arpanet). Ο χρήστης του Ίντερνετ δεν είναι (όπως αναπαράγεται βάσει του στερεότυπου που θέλουν να μας περάσουν): άπατρις, μηδενιστής, αμοραλιστής, light οικολόγος, απολιτίκ τρόμπας που του αρέσουν οι μουσκουλάτοι σφίχτες, χαβαλές που σερφάρει μπας και βρει γκόμενα ή παιχνιδομανής.
Μπορεί να είναι κάτι απ' όλα αυτά, τίποτα απ' όλα αυτά, μοναχός του Αγίου Όρους, έμπορος όπλων, επιπλάς, νταλικιέρης, νοικοκυρά, προπατζής ή πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν.
Ο χρήστης του Διαδικτύου δεν ζει μέσα στο Ίντερνετ ή για το Ίντερνετ.
Απλά ζει, και άλλος συχνότερα κι άλλος σπανιότερα, το χρησιμοποιεί.
Είναι ένας απ' όλους εμάς. Τίποτε περισσότερο ή λιγότερο.
Επίσης να τους ενημερώσουμε τους διάφορους μπαγλαμάδες ότι οι bloggers δεν είναι φυλή του Αμαζονίου ή θρησκευτική σέχτα. Είναι άνθρωποι διαφόρων πεποιθήσεων, ηθικών αποθεμάτων, νοοτροπιών και στάσεων ζωής που απλά χρησιμοποιούν το ίδιο επικοινωνιακό εργαλείο.
Αναφέροντας την πολυφορεμένη φράση "οι bloggers" είναι σαν να λένε "οι χρήστες των εργαλείων ΜΑΚΙΤΑ" ή "εκείνοι που τρώνε σαλάμι Λευκάδος και πλένουν με ΡΟΛΙ". Ο ειλικρινώς υμέτερος δεν νιώθει ότι έχει κάποιο κοινό σημείο με τους bloggers που γράφουν σεντονιάδες για το μπριτζ ή την πουά κάμπια της Νότιας Ντακότα ούτε με τους γνωστούς και μη εξαιρετέους ανθυπολαμογιότατους που βρίζουν νυχθημερόν τους πάντες μην τυχόν τσιμπήσει κανείς και τους τα ακουμπήσει.
Το σφάλμα του πρωθυπουργού είναι άλλο και το έχουμε θίξει στην εκπομπή: η διαδικτυακή επικοινωνία του κόμματός του κ. Καραμανλή βρίσκεται 15 χρόνια πίσω και εκείνος δεν το έχει πάρει μυρωδιά. Χάνει σ' αυτό τον τομέα (από το ΠΑΣΟΚ) με 15 γκολ διαφορά και δεν έχει κάποιον άνθρωπο σοβαρό δίπλα του να το επισημάνει και να το διορθώσει.
Επίσης, δεν είναι προς μεγάλο ψόγο η πατάτα που διατύπωσε ότι γίνεται συντονισμός της τρομοκρατίας μέσω των blogs. Μέσω sites ναι. Μέσω forums και chat rooms. Τα blogs δεν έχουν εμπλακεί (ακόμα) σ' αυτή την υπόθεση. Απλά ο Νεάντερταλ λογογράφος του πρωθυπουργού ακούει να γίνεται συχνότατα λόγος για blogs και τοιουτοτρόπως μπουμπούνισε τη λέξη blog μέσα στο κείμενο για να φανεί η "τρεντουριά" του. Ας πρόσεχε ο πρωθυπουργός σε ποιους αναθέτει τη λογογραφή.
Τελικό συμπέρασμα: Κατακαημένη Αράχωβα τι σου 'μελε να πάθεις. Οι Βένετοι, αν επένδυαν σ' αυτόν τον τομέα το ένα δέκατο απ' όσα ακουμπάνε οι πανικόβλητοι υπουργοί τους (μέσω κρατικής διαφήμισης) σε γουρουνοέντυπα με ανύπαρκτη κυκλοφορία ένεκα της εσφαλμένης εντύπωσής τους ότι ο εκδότης έχει "δύναμη", θα μπορούσαν να στέκονται πολύ καλύτερα στο νέο και άγριο κόσμο του διαδικτύου. Όμως χρειάζονται διαφορετικοί υπουργοί, διαφορετικοί "επιτελικοί" και διαφορετικοί κομματικοί κλειδοκράτορες.
Χίλιες φορές καλύτερα ένα post σε forum παρά δέκα σελίδες σε τυπωμένη πατσαβούρα φεσοεκδότη που γρυλλίζει. Αυτά και καληνύχτα.
Στην Θεσσαλονίκη θα εκδικασθεί εντός του Απριλίου 2009, η πρώτη στην Ελλάδα αγωγή επί της ουσίας κατά της Τράπεζας Citibank για την προώθηση τοξικών προϊόντων της LEHMAN BROTHERS στο Ελληνικό επενδυτικό κοινό. Αξίζει να σημειωθεί ότι αντίστοιχες τακτικές αγωγές στην υπόλοιπη Ελλάδα δεν αναμένεται να εκδικαστούν πριν το 2010 κι έτσι η απόφαση των Δικαστηρίων της Θεσσαλονίκης αποτελεί ουσιαστικά ένα σημαντικό πρόκριμα για την εξέλιξη χιλιάδων παρόμοιων υποθέσεων σε όλη την Ελλάδα. Οι δικηγόροι Θεσσαλονίκης, Κλεάνθης Βουλκίδης και Δημήτης Νακόπουλος που χειρίζονται την υπόθεση αφήνουν να εννοηθεί ότι θα δημιουργήσουν πρώτοι ευνοϊκό δεδικασμένο στην υπόθεση αυτή. Η άποψη αυτή ενισχύεται και από την πρόσφατη απόφαση επιβολής προστίμου ύψους 1.000.000 ευρώ στην Citibank από το Υπουργείο Ανάπτυξης. Μετά την πτώχευση της Αμερικάνικης εταιρίας πολλοί επενδυτές και στην Β. Ελλάδα βρέθηκαν στον αέρα με τους τίτλους τους να έχουν μηδενική αξία και τις αποταμιεύσεις – σε πολλές περιπτώσεις μιας ολόκληρης ζωής – να έχουν χαθεί ανεπιστρεπτί. Ετσι μεγάλο είναι το ενδιαφέρον για την εξέλιξη της πρώτης αυτής δικαστικής διαμάχης που θα κρίνει στην ουσία την υπόθεση.
Αναμφίβολα το σημαντικό αυτό βίντεο προκαλεί κύματα οργής. Πάντοτε γίνεται αυτό όταν οι άνθρωποι προκαλούνται με τόσο χυδαίο και άθλιο τρόπο. Όταν δηλαδή οι υποτιθέμενοι "σύμμαχοι" ψαχουλεύουν τις ιστορικές σου "τσέπες" προσπαθώντας να σου κλέψουν την ταυτότητα. Να γκρεμίσουν ότι έχει απομείνει όρθιο. Να αφανίσουν την αξιοπρέπεια και τον συλλογικό σου αυτοσεβασμό. Πάντοτε υπήρχε καχυποψία αλλά η βεβαιότητα φέρει τη δική της σφραγίδα, το δικό της ειδικό βάρος. Η βεβαιότητα μπορεί να κατακτηθεί ενίοτε με το δόλωμα της αφέλειας, της αδυναμίας, της ελαφρότητας.
Όσα χρόνια κι αν περάσουν, το τίμημα που τους πρέπει θα καταβληθεί στο ακέραιο και με το νόμιμο τόκο. Ο απόηχος των πράξεών τους φτάνει μέχρι τα αυτιά μας. Δείχνουν νικητές αλλά την πάτησαν. Το πείραμά μας πέτυχε μέσω της φαινομενικής πρόδηλης αποτυχίας του. Τα συντρίμμια από τη δράση τους είναι ορατά. Αόρατο είναι μόνο το μέλλον. Ανίκητο το παρελθόν διότι δεν μπορεί να αλλάξει...
Προτεινόμενα αναγνώσματα: Κυριάκος Σιμόπουλος: Η λεηλασία και καταστροφή των ελληνικών αρχαιοτήτων, εκδόσεις ΣΤΑΧΥ Ο Πυρετός των Μαρμάρων 1800-1820, Μαρτυρίες για τη λεηλασία των Ελληνικών μνημείων, εκδόσεις ΟΛΚΟΣ
Μικρό το μέγα. Μέγα το μικρό. Ούτε ο εμπειρότερος πολιτικός αναλυτής, σύμβουλος επικοινωνίας, αεριτζής διαφημιστομαρκετάς, κάποιος εξ απορρήτων εξουσιαστικών αποβλήτων ή ακόμα και τζιτζάτος σεμνοταπεινότατος υπουργός δεν θα μπορούσε να προβλέψει ότι: Τα ανιαρά και πολύωρα δρομολόγια από Πειραιά, στους Αρκιούς, τους Λειψούς, την Ανάφη, την Αστυπάλαια, την Τήλο και τη Νίσυρο, θα μπορούσαν να υπονομεύσουν την σταθερότητα μιας κυβέρνησης που ανά δέκα σκάνδαλα «επανιδρύει» το κράτος. Ποιος να το φανταζόταν ότι τα μαζουτοκαπνισμένα δεκαεξάωρα, που τρώει κάποιος κατακέφαλα εν πλω σε μεταποιημένα μπαούλα, θα ξεχρεώνονταν με τόση αρνητική δημοσιότητα. Απίθανο να υπολόγιζε, ακόμα και κομπιούτορας με προηγμένη τεχνητή νοημοσύνη, ότι θα ξηλωνόταν τόσο μεγάλο μέρος της φθαρμένης εξουσιαστικής μιξοπαρθενίας, από ένα νήμα που πιάστηκε σε ακατάλληλο λιμένα της Δωδεκανήσου. Το σκάνδαλο της «άγονης γραμμής» είναι η ακούσια εκδίκηση του φτωχού, του ανήμπορου, του «περήφανου ακρίτα» που «φυλάει Θερμοπύλες» - κατά την διαχρονική πολιτικάντικη μπουρδολογιότητα. Είναι η εκδίκηση του θυσιασθέντος πασχαλινού αρνιού. Το κόκαλο που σου κάθεται καταμεσής του βουλημικού λάρυγγά σου. Το τριγλυκερίδιο και οι χοληστερίνες που χτυπάνε τιλτ στους ευπαθείς δείκτες σου. Έχει ξαναγραφτεί στην Τσούχτρα: το σύμπαν είναι μια επιχείρηση, η μοναδική, που μπορεί να περηφανεύεται ότι τα βιβλία της είναι απολύτως εντάξει. Οι ισολογισμοί της πραγματικότητας είναι αληθείς και ισορροπημένοι. Όσο παθητικό, τόσο ενεργητικό. Ο Θεός δεν κλέβει στην αποτίμηση των παγίων. Η ενέργεια ανακυκλώνεται με υποδειγματική σταθερότητα και τάξη. Ό,τι δίνεις παίρνεις. Όταν απαξιώνονται επί δεκαετίες ξεχασμένα κορμιά στις άκρες της ρημαγμένης πατρίδας κάποιοι το κάνουν – διά πράξεων και παραλείψεων. Όταν πεθαίνουν αβοήθητοι γέροντες στα νησάκια τα εύμορφα γιατί δεν μπόρεσαν να πηδήξουν το σκάμμα του πελάγου, κάποιοι κερδίζουν από τη θανή τους. Όταν ερημώνει η Ελλάδα και ξεραίνονται τα άκρα της κάποια στομάχια και τσέπες φαρδαίνουν. Τότε το σύμπαν αναλαμβάνει δράση. Εκδικείται αόρατα και κατακλυσμικά.
Γρηγόρης Ψαριανός, βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ, συνέντευξη στο kolonaki-press: «Κυκλοφορώ με ένα Lexus που μας έχει δώσει η Βουλή. Η Βουλή τα παίρνει με leasing μας τα δίνει και κάθε τέσσερα χρόνια τα αλλάζει και νοικιάζει άλλα. […] Κανονικά δεν θα έπρεπε να νοικιάζουν αυτοκίνητα στους βουλευτές. Κατά την γνώμη μου έπρεπε να δίνουν μια κάρτα βενζίνης απεριορίστων χιλιομέτρων και να πηγαίνεις με το αυτοκίνητό σου. Αυτοκίνητο είχα. Τι μου το δώσανε; […]» Δυσανασχετεί επειδή του δώσανε Lexus. Κι αυτός γιατί το πήρε; Αν του δώσουν απασφαλισμένη χειροβομβίδα θα την κρατήσει; «Είναι καλά τα λεφτά που μπορεί να πάρει ένας βουλευτής αλλά δεν είναι τίποτα υπεβολικά ποσά όπως νομίζουν διάφοροι γελοίοι […]. Χρεωμένοι είμαστε, με δάνεια οι περισσότεροι γιατί πρέπει να νοικιάσεις γραφεία, να τα συντηρήσεις και γενικά πολύ τρέξιμο που δεν φαντάζεσαι». Υποφέρει κιόλας ο άνθρωπος αλλά κάνει την καρδιά του πέτρα για τον σοσιαλισμό. «Η ανάγκη του ανθρώπου να πιστεύει ότι ένας Θεός, ένας Αλλάχ θα τον σώσει είναι χοντρή μαλακία. Αυτό βέβαια υποκινείται από διάφορα λαμόγια που θέλουν να σε βάλουν στο λούκι να νομίζεις ότι μόνο ο Θεός θα σε σώσει ενώ αυτοί τον Θεό τον έχουν γραμμένο στα παπάρια τους γιατί ξέρουν ότι δεν υπάρχει. […] Εκτός όμως και αν ο Θεός είναι κάθαρμα και μένει ατιμώρητη αυτή η αλητεία. Με τις θρησκείες λοιπόν είναι γεγονός, δεν τα πάω καλά. Όλες οι θρησκείες είναι σκατά». Ο Ψαριανός εκφέρει τις ανωτέρω κοπρολογίες όταν η δημοσιογράφος Ν. Μακρή τον ρωτάει για ποιο λόγο φοράει κομποσκοίνια στο χέρι. Είναι τόσο συχνή η επανάληψη συγκεκριμένων λέξεων η οποία σε κατευθύνει να υποθέσεις πολλά για πτυχές της προσωπικότητας του εθνοπατέρα Ψαριανού και να αναλογιστείς πόσα πολλά μπορεί να προσφέρει ακόμα η επιστήμη στην ανθρωπότητα. Με αυτούς θέλει να συγκυβερνήσει ο Παπανδρέου. Συγχαρητήρια. Διαβάστε κι εδώ τη συνέντευξή του στο ΚΛΙΚ (2001) που μιλούσε ο αγωνιστής Ψαριανός για τη Ferrari του.
Ο άνθρωπος τελικά μπορεί να διορίσει τον Γκαγκάτση πρόεδρο των ΗΠΑ και ο Ομπάμα να γυρεύει (μάταια) το δίκιο του στα Ανώτατα Δικαστήρια των ΗΠΑ. Για το μόνο που μέμφομαι τον πρόεδρο του Θρύλου είναι ότι δεν ασχολήθηκε με το καλό του έθνους όπως (άνετα) θα μπορούσε. Παίζει χωρίς αντίπαλο στις επιχειρήσεις και στο ποδόσφαιρο αλλά πλέον είναι αναμενόμενη και κουραστική η παράθεση των επιτυχιών του. Αν ασχολείτο με την πολιτική και δη με την γεωπολιτική θα είχε υποχρεώσει τα Σκόπια να μετονομαστούν σε Βόρεια Ντακότα και θα είχαμε επεικτείνει τα χωρικά μας ύδατα όχι στα 12 αλλά στα 112 μίλια. Άντε ρε πρόεδρε, δεν βαρέθηκες με τις μπίζνες; Κούνα το δαχτυλάκι σου να γελάσουμε. Άλλωστε, το έχει πει ξεκάθαρα ο προφήτης Νίκος Αλέφαντος: "Κόκκαλης πρωθυπουργός να σωθεί η ανθρωπότητα". (Σημείωση: Δεν είναι μούρλια στη φωτογραφία με την κουστουμιά τη λευκή; Δεν του πάει το χαμόγελο; Δεν ανυπομονείτε για την επόμενη συνέντευξη τύπου όπου θα δηλώνει υπομειδιώντας ότι θέλει να δει τα πλέι οφ και θα κογιονάρει τους βάζελους; Σημείωση ii: Η φωτό ελήφθη το 2003 στη δεξίωση της Αμερικανικής πρεσβείας για την Ημέρα της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ και έχει ενδιαφέρουσα σημειολογία. Ο τότε πρέσβης των γιάνκηδων Τόμας Μίλερ στρέφεται προς τον πρόεδρο κι εκείνος δεν δίνει δεκάρα. Άλλοι [και άλλες] που θήτευσαν ή θητεύουν στη θέση του υπΕξ θα είχαν κάνει κωλοτούμπες για να καλοπιάσουν τον μίστερ Τομ).
Ως προτιμητέος ανάδοχος για την προμήθεια του online συστήματος λειτουργίας τυχερών παιχνιδιών, καθώς και των σχετικών προϊόντων και υποστηρικτικών υπηρεσιών επελέγη από τη Λοταρία της Λουζιάνα η θυγατρική της Intralot στις ΗΠΑ, Intralot Inc.
Σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση η μετάβαση στο νέο σύστημα θα πραγματοποιηθεί τον Ιούλιο του 2010. Το συμβόλαιο θα είναι διάρκειας 10 ετών με δυνατότητα 2 επιπλέον μονοετών ανανεώσεων.
Το συμβόλαιο περιλαμβάνει την παροχή 2.800 τερματικών, τα οποία θα συνδεθούν μέσω ενός σύγχρονου δορυφορικού δικτύου στο κεντρικό σύστημα LOTOSTM O/S.
Όπως τονίζεται στην ανακοίνωση, η Intralot με το νέο συμβόλαιο στη Λουιζιάνα, την 25η σε μέγεθος λοταρία των ΗΠΑ, συνεχίζει τη δυναμική της εξάπλωση στην προηγμένη αμερικανική αγορά. Πρόκειται για το τέταρτο σημαντικό έργο που κερδίζει η Intralot τα τελευταία δύο χρόνια στις ΗΠΑ.
Τα συνολικά έσοδα της Λοταρίας της Λουιζιάνα από την ίδρυσή της το 1991 ξεπερνούν τα 5,8 δισ. δολάρια, ενώ έχει καταβάλει συνολικά στο Ταμείο της Πολιτείας προς όφελος του προγράμματος ενίσχυσης της δημόσιας εκπαίδευσης περισσότερα από 2 δισ. δολάρια. Την προηγούμενη χρονιά οι πωλήσεις της Λοταρίας ήταν οι υψηλότερες των τελευταίων 15 ετών. Η Λοταρία καταλαμβάνει την 13η θέση μεταξύ των πολιτειακών λοταριών των Η.Π.Α. σε ποσοστό ανάπτυξης, σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος.
Η Πρόεδρος της Λοταρίας της Λουιζιάνα, κα. Rose Hudson, δήλωσε: “Η τεχνολογία και το marketing είναι οι βασικοί παράγοντες που καθορίζουν τις εξελίξεις στον κλάδο των τυχερών παιχνιδιών. Επιλέγοντας την Intralot ως το νέο τεχνολογικό μας προμηθευτή είμαστε βέβαιοι ότι οι πολίτες της Λουιζιάνα θα απολαμβάνουν άριστες υπηρεσίες, ενώ παράλληλα η Λοταρία θα επωφεληθεί από την τεχνολογική και εμπορική υπεροχή της Intralot, καταφέρνοντας να προσφέρει πρωτοποριακά παιχνίδια στους παίκτες και ενισχύοντας συγχρόνως τη συνεισφορά στην εκπαίδευση”.
O Διευθύνων Σύμβουλος της Intralot A.Ε., κ. Κωνσταντίνος Αντωνόπουλος, σχολίασε: “Είμαστε πολύ ικανοποιημένοι με την απόφαση της Λοταρίας της Λουιζιάνα να επιλέξει την Intralot ως το νέο προμηθευτή του συστήματος τυχερών παιχνιδιών. Το πρωτοποριακό μας σύστημα μαζί με την εκτεταμένη εμπειρία και την εξειδίκευση της Intralot στην αγορά των τυχερών παιχνιδιών θα αποτελέσουν τα αδιαμφισβήτητα πλεονεκτήματα της Λοταρίας, βελτιώνοντας περαιτέρω την απόδοσή της”.
Ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Intralot Inc., κ. Tom Little, προσέθεσε: “Είμαστε πολύ υπερήφανοι και ευχαριστημένοι που είμαστε ο νέος συνεργάτης της Λοταρίας της Λουιζιάνα. Η Intralot, με την προηγμένη της τεχνολογία και τεχνογνωσία, θα οδηγήσει τη Λοταρία σε μία νέα εποχή, αλλά συγχρόνως θα συνεργαστεί με τα στελέχη της Λοταρίας, για να δημιουργήσει νέα συναρπαστικά παιχνίδια και υπηρεσίες που θα αυξήσουν τα έσοδα της Λοταρίας, με σκοπό να διατεθούν ακόμα μεγαλύτερα ποσά για κοινωφελείς σκοπούς σε όλη την επικράτεια της Πολιτείας”.