Ἐθνικοσοσιαλισμός στήν μουσική ΙΙ

Γιατὶ εἶναι ἁρμοστὸ οἱ τῆς ρὸζ Ἀριστερὰς νὰ προτιμοῦν τὸ «ἔντεχνο» καὶ δή τὰ παλιὰ τοῦ Δρογώση.

Ἐχθὲς ἡ στήλη ἀσχολήθηκε μὲ τὸν ταλαίπωρο τὸν Χρῆστο Καραγιαννίδη, βουλευτὴ Δράμας μὲ τὸν ΣΥΡΙΖΑ, ὁ ὁποῖος πῆγε νὰ ψηφίσει τὸ Μνημόνιο τοῦ αἰῶνα φορώντας ἀπ' ὄξω ἕνα σακάκι -σὰν αὐτὰ ποὺ πωλοῦσε μ' ἕνα χιλιάρικο (δραχμές, φυσικά) ὁ θρυλικὸς «Μαρκήσιος» στὰ παλιατζίδικα τοῦ Πειραιῶς- καὶ ἀπὸ μέσα, κατάσαρκα, μπλουζάκι τοῦ συγκροτήματος Joy Division (φωτογραφία 1). Ως προσθήκη στὰ χθεσινὰ σημειώνεται ὅτι:

α) Οι Joy Division καὶ ὁ μάνατζὲρ τούς, ὁ Rob Gretton, στὴ συνέντευξη πού εἶχαν παραχωρήσει στὸν Mick Middles (δημοσιεύτηκε στὸ περιοδικὸ «Sounds» τὸν Νοέμβριο τοῦ 1978) παραδέχονταν: «Ὅλοι μᾶς ἀποκαλοῦν...

Ἐθνικοσοσιαλισμός στήν μουσική

Ντυθεῖτε μοδέρνα, ἐντυπωσιάσατε τούς ἰθαγενεῖς, ψηφίσατε «ναί σέ ὅλα» καί... κονομήσατε μιά βουλευτική αποζημίωση. Καλοφάγωτη!

Μὴν ἀγοράζετε μπλουζάκια συγκροτημάτων, ὅταν δὲν σκαμπάζετε. Μπορεῖ ἡ ἰδεολογία τῆς μπάντας νὰ σᾶς ἐκθέσει.

Ὁ Χρῆστος Καραγιαννίδης, βουλευτὴς Δράμας μὲ τὸν ΣΥΡΙΖΑ, ἐνεφανίσθη στὴ Βουλὴ μὲ σακάκι (κάπως φαρδουλό, τοῦ στιλ «ψωμωμένος ὁ μακαρίτης») καὶ ἀπὸ μέσα μπλουζάκι τοῦ συγκροτήματος Joy Division (μεγάλη φωτογραφία). Το ὅλον τοῦ θεάματος παρέπεμπε σὲ βιντεοκωμωδία μὲ Μιχάλη Μόσιο («ὁ Ταμτᾶκος στὴν ντίσκο» θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι ὁ τίτλος) ἤ σὲ διαφημιστικὸ φυλλάδιο ἡμιυπόγειου στοκατζίδικου στὸ  Ἄνω Δελχί. Ὡστόσο, ὑπάρχει καὶ μία λεπτομέρεια ποὺ ἴσως δὲν ἐνθουσιάσει τὸν βουλευτὴ, ὁ ὁποῖος χάρηκε, ἀφοῦ ντύθηκε... μοντέρνος τὴν ὥρα ποὺ θὰ ψήφιζε «ναὶ σὲ ὅλα» στὸ ὑπερμνημόνιο τοῦ κόμματὸς του. Τὸ συγκρότημα εἶναι τόσο

Μνῆμες ἀπό τήν Κωνσταντινούπολη

Ἡ Κωνσταντινούπολη εἶναι ὁ εὐσεβέστερος τῶν πόθων μου καὶ τὸ πολυτιμότερο ὄνειρὸ μου. Το κείμενο ποῦ ἀκολουθεῖ τὸ ἔχει γράψει γιὰ Ἐκείνην ἕνας ἀκριβὸς φίλος ποὺ ἔφυγε νωρὶς κι ὅποτε θέλω κάτι νὰ μάθω γιὰ τὰ ἑλληνοτουρκικά, ἀσυναίσθητα ἀρχίζω νὰ ψάχνω στὶς ἐπαφὲς τοῦ κινητοῦ μου τὸ ὄνομὰ του. Ὁ Νεοκλὴς Σαρρῆς, ἐν πνεύματι, περιπλανᾶται στοὺς αἰθέρες καὶ μεσιτεύει γιὰ τὸ Γένος μας. Ζήτω ἡ Βασιλεύουσα καὶ ὁ Αὐτοκράτορὰς μας πού ἔπεσε μαχόμενος ἐναντίον τοῦ προσωποποιημένου σκότους, τῆς θεομίσητης Τουρκίας.

Δημοσιεύτηκε στὴν εἰδικὴ ἔκδοση τῆς ἐφημερίδας "Δημοκρατία" γιὰ τὴν Κωνσταντινούπολη 29/5/2011




ΣΠΑΡΑΓΜΑΤΑ ΜΝΗΜΗΣ – ΣΠΑΡΑΓΜΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΑΛΛΗΛΕΣ ΑΛΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ

ΤΟΥ ΝΕΟΚΛΗ ΣΑΡΡΗ

Αρχές του Μάη του 1980. Μια πρόσκληση στην Ελληνική Φιλοσοφική Εταιρείας από το αντίστοιχο σωματείο της Τουρκίας με έφερε στην Κωνσταντινούπολη. Στην ελληνική αντιπροσωπεία εκτός από μένα ήταν

Ἡ τιμωρία τῶν ὀπαδῶν τῶν ἀθέων

Xάλκινο ἄγαλμα τοῦ Διός, ποὺ βρέθηκε κοντὰ στὸ ἀκρωτήριο Ἀρτεμίσιο, στὴ βόρεια Eύβοια. Χρονολογεῖται γύρω στὸ 460 π.X. καὶ ἐκτίθεται στὸ Ἐθνικὸ Ἀρχαιολογικὸ Μουσεῖο.

«Γιατὶ εἶναι γελοῖο αὐτὸ ποῦ κάνουν οἱ ἄνθρωποι, νὰ ἀναζητοῦν τὸ καλὸ ἀπὸ κάπου ἀλλοῦ καὶ ὄχι ἀπὸ τοὺς θεούς, καὶ μοιάζει σὰν κάποιος ἀπὸ τοὺς πολῖτες μίας βασιλευομένης χώρας νὰ ὑπηρετεῖ κάποιον ἀξιωματοῦχο καὶ νὰ παραμελεῖ αὐτὸν τὸν ἄρχοντα όλων˙ κάτι τέτοιο θεωρεῖται πὼς κάνουν καὶ οἱ ἄνθρωποι. Ἀφοῦ, δηλαδή, ὑπάρχει θεὸς καὶ εἶναι κυρίαρχος τῶν πάντων, εἶναι γενικὰ παραδεκτὸ ὅτι πρέπει ἀπὸ τὸν κύριο νὰ ζητάει κανεὶς τὸ καλό∙ γιατὶ ὅλοι δίνουν τὰ ἀγαθὰ σὲ αὐτοὺς τοὺς ὁποίους ἀγαποῦν καὶ τοὺς εἶναι εὐχάριστοι, καὶ τὰ ἀντίθετα σὲ ὅσους εἶναι ἀντίθετοι».
Ἰάμβλιχος «Περὶ τοῦ Πυθαγορικοὺ Βίου», ἀπὸ τὸν δεύτερο περὶ Πυθαγόρα τόμο τῶν ἐκδόσεων Κάκτος, σελ. 165.

Ὁ ἀρχαῖος ἑλληνικὸς πολιτισμὸς ἦταν ἀρχιτεκτονημένος πάνω στὸ μοτίβο τοῦ ἔνθεου βίου. Ὅσοι ἔρχονται στὸν τόπο μας γιὰ νὰ θαυμάσουν τὰ ὑλικὰ ποιήματα τῶν καλλιτεχνῶν καὶ τῶν μαστόρων τῶν ἁρμονικῶν κτισμάτων μᾶς ἀναγκαστικὰ στρέφουν τὸ βλέμμα σὲ ναούς, κτερίσματα, ἀνάγλυφα, σκεύη καὶ ἀγάλματα μὲ μορφὲς θεῶν, νυμφῶν, Μουσῶν, ἡμιθέων καὶ

Ἡ τιμωρία φέρνει τήν εὐτυχία

Nέμεσις, πίνακας του Alfred Rethel (1837)

«Τὶ ἰσχύει λοιπόν; Ποῖος ἀνάμεσα σὲ δύο ἀνθρώπους ποὺ ἔχουν κάποιο κακὸ εἴτε στὸ σῶμα εἴτε στὴν ψυχὴ εἶναι αθλιότερος, αὐτὸς ὁ ὁποῖος θεραπεύεται καὶ ἀπαλλάσσεται ἀπὸ τὸ κακὸ ἤ αὐτὸς ποὺ δὲν θεραπεύεται καὶ συνεχίζει νὰ πάσχει;»
Πλάτωνος «Γοργίας»,478c8 – 478d2

Στο ἀπόσπασμα ποὺ προηγήθηκε διαβάσαμε μία ἀπὸ τὶς σημαντικότερες ἐρωτήσεις ποὺ ἔχει ὑποβάλλει ὁ Σωκράτης σὲ συνομιλητὴ του, προσπαθώντας νὰ τὸν ὁδηγήσει σταδιακὰ ἔξω ἀπὸ τὸ σπήλαιο τῶν ψευδαισθήσεων. Οἱ σωκρατικὲς ἐρωτήσεις εἶναι τὰ κλειδιὰ ποὺ ἀνοίγουν τὴν φυλακὴ τῆς πλάνης, ὅπου ἔχει ἐγκλωβιστεῖ ἡ παραζαλισμένη ἀνθρωπότητα ἀπὸ τὴν αὐγὴ τοῦ χρόνου. 
Στον «Γοργία» τὸ θέμα εἶναι ἡ ρητορικὴ τέχνη. Ὁ Σωκράτης δὲν τὴν συμπαθεῖ. Προσπαθεῖ ἐπιτυχῶς νὰ ἀποδείξει ὅτι ἡ ρητορικὴ εἶναι μία ἀπὸ τὶς κολακεῖες τῆς ψυχῆς. Ὁ φιλόσοφος ποὺ θανατώθηκε μὲ φονικὸ ὅπλο μία

Πρίν τήν καταστροφή, ἡ βεβήλωση

Ἄποψη τοῦ ἀρχαιολογικοῦ χώρου στὴν Ἐλευσῖνα. 

«Το ὄνομα τοῦ ἱεροφάντη ἐκείνης τῆς ἐποχῆς δὲν εἶναι ἐπιτρεπτὸ νὰ αναφέρω… ἀνῆκε στὸ γένος τῶν Ευμολπιδῶν. Προέβλεψε τὴν καταστροφὴ τῶν ναῶν καὶ ὁλόκληρης τῆς Ἑλλάδος, καὶ ἀκόμη ὅτι μετὰ τὸ θάνατο τοῦ θὰ γινόταν κάποιος ἱεροφάντης ποὺ δὲν θὰ εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ λάβει τὸ ἱερατικὸ ἀξίωμα, διότι αφενὸς ἦταν ἀφιερωμένος στὴν ὑπηρεσία ἄλλων θεῶν καὶ θὰ εἶχε δώσέι ὅρκο νὰ μὴν λάβει ἀξίωμα, παρὰ μόνο σὲ ναοὺς αὐτῶν τῶν θεῶν. Οὔτε ἐπίσης, ὅπως προέβλεψε, θὰ μποροῦσε νὰ λάβει τὸ ἀξίωμα διότι δὲν θὰ ἦταν οὔτε κἂν Ἀθηναῖος. Προέβλεψε ἀκόμη ὅτι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν του τὸ ἱερὸ τῆς Ελευσίνας θὰ ἰσοπεδωνόταν καὶ θὰ καταστρεφόταν. Ἔτσι τὸ τέλος τῶν μυστηρίων θὰ λάμβανε τέλος πρὶν ἀπὸ

Δεινοί καλποσφαιριστές

Φοβερή μεγάλη μπάλα!

Προτείνονται μουντιαλικὲς μεταγραφὲς παιχταράδων τῆς πολιτικῆς γιὰ νὰ σκίσει ἡ ὁμάδα καὶ νὰ ξεπουλήσουν τὰ διαρκείας!

Σήμερα θὰ χρησιμοποιηθεῖ ἡ ἀλεφαντικὴ διάλεκτος, ἡ ὁποία δύναται νὰ πείσει ἀκόμα καὶ τὸν διστακτικότερο πρόεδρο νὰ προβεῖ στὴ μεταγραφὴ τῶν υπερπολύτιμων παικτῶν τοῦ καλποσφαίρου (σ.σ.: ὁμαδικὸ παίγνιον. Διεξάγεται στὴ Βουλὴ καὶ τὴν τιβί. Κερδίζει ὅποιος καταστρέφει τὴ χώρα του, ἐπευφημούμενος ἀπὸ τοὺς χουλιγκάνους ὀπαδοὺς του). Οἱ «παῖκτες» γιὰ τοὺς ὁποίους θὰ γίνει ἡ μνεία ταιριάζουν σὲ ὅλα τὰ «θεσμικὰ» κόμματα ποὺ διεκδικοῦν τὴν ψῆφο τῶν πολιτῶν καὶ μερικὰ δισεκατομμύρια εὐρὼ γιὰ

Ἀπό τήν πολιτική στήν πολυλογία

«Θύελλα! Ὁ πρώην γ.γ. τῆς ΚΝΕ βαθμολογεῖ τοὺς γαλάζιους βουλευτὲς» ἦταν ὁ τίτλος τοῦ ἄρθρου τῆς «κυριακάτικης δημοκρατίας». Ἡ ἀπίστευτη κι ὅμως ἀληθινὴ εἴδηση ἀφοροῦσε τὸν ρόλο ποὺ θὰ ἀναλάβει στὴ ΔΝ ὁ ἐκλογικὸς ἀναλυτὴς Τάκης Θεοδωρικάκος. Θὰ βαθμολογήσει τὶς ἐμφανίσεις τῶν βουλευτῶν τοῦ κόμματος στὰ media καὶ τὶς ὁμιλίες τους στὴ Βουλή! 

Ὁ… ἀξιολογητὴς τῶν βουλευτῶν, ὅπως ἔγραψε ἡ ἐφημερίδα, εἶναι «ἕνα πάλαι ποτὲ στέλεχος τῆς ΚΝΕ (γενικός γραμματέας τῆς “κόκκινης” νεολαίας τὴν περίοδο 1990-1991) καὶ παλιὸς συνεργάτης τοῦ Κώστα Λαλιώτη (στο ὑπουργεῖο Χωροταξίας ἀλλὰ καὶ διευθυντὴς τοῦ γραφείου Τύπου τοῦ ΠΑΣΟΚ ἐπὶ Σημίτη)».

Ὅσοι ἀντιδροῦν σὲ αὐτὴν τὴν ἐπιλογὴ θυμίζουν ὅτι «ὁ κ. Θεοδωρικάκος μέσω τῆς εταιρίας μετρήσεων ποὺ ἔχει (της GPO) εἶχε σὲ πολλὲς περιπτώσεις στὸ παρελθὸν ἀδειάσει δημοσκοπικὰ τὴ Ν.Δ., ἐνῶ δὲν εἶναι λίγες καὶ οἱ φορὲς ποὺ

Ζώντας κατά τόν δαίμονα ἑαυτοῦ

Στὴν μικρὴ φωτογραφία, τὸ μνῆμα τοῦ Jim Morrison. Το ἀπόφθεγμα στὴν πλάκα εἶναι γραμμένο στὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα

«Νομίζω ὅτι ὑπῆρχε μέσα μου ὁ καταπιεσμένος πόθος νὰ κάνω κάτι τέτοιο (σ.σ.: νὰ τραγουδάει) ἀπὸ τότε ποὺ ἄκουσα... Ξέρεις, ἡ γέννηση τοῦ rock'n' roll συνέπεσε μὲ τὴν ἐφηβεία μου, τὴν ἀπαρχὴ τῆς αὐτοσυνειδητοποίησής μου. Ἦταν μεγάλη ἡ ἔξαψη ποὺ μοῦ προκαλοῦσε, ἂν καὶ τότε δὲν μποροῦσα σὲ καμία περίπτωση νὰ μοῦ ἐπιτρέψω νὰ φανταστῶ ὡς πιθανότητα νὰ κάνω ἐγὼ κάτι τέτοιο. Ὑποθέτω ὅτι ὅλη ἐκείνη τὴν περίοδο, ἀσυνείδητα, ἄθροιζα ἀκούσματα καὶ οἰκοδομοῦσα τὴν κλίση μου. Ὁπότε, ὅταν τελικὰ συνέβη, τὸ ὑποσυνείδητό μου εἶχε...

Ἡ βαρβαρότης τῆς βαρβαρότητος

Τὸ ξέρατε τοῦτο; Ἡ ἑλληνικὴ ἀπόδοση τῆς λέξεως Apocalypse είναι «Ἀποκάλιψ»

Πολλὰ μπορεῖ νὰ ἀνεχτεῖ ὁ ἄνθρωπος. Ἀκόμα καὶ τὸν Βαρουφάκη νὰ ἀποφαίνεται (εκ τῶν ὑστέρων) ὅτι ἦταν ἕτοιμος νὰ μαγέψει τὰ πλήθη ἀλλὰ ἡ φτιάξη τοῦ χάλασε τὴν τελευταία στιγμὴ καὶ φταῖνε (ὅπως πάντα) οἱ ἄλλοι.
Ὡστόσο, τὸ ποτήρι ποῦ γεμίζει μὲ ὀργὴ καὶ ἀηδία τὰ τελευταία πολλὰ χρόνια κάλλιστα μπορεῖ νὰ ξεχειλίσει ἀπὸ μία ἀπεχθέστατη σάχλα που βασανίζει τοὺς ὀφθαλμοὺς τῶν ἐναπομεινάντων Ἑλλήνων. Αὐτὴ ἡ μπούρδα κρέμεται ἐδῶ καὶ δυὸ βδομάδες περίπου σὰν λερωμένο σεντόνι στοὺς

Κομμουνισμός: θρησκεία χωρίς θεό

Ὁ Νῖκος Ζαχαριάδης μαζὶ μὲ κομματικὰ στελέχη τὴν περίοδο που τὸ ΚΚΕ σήκωσε τὰ ὄπλα ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων. Δίπλα του ἡ Ρούλα Κουκούλου. 

«Ἐννιὰ μῆνες στὴν ἀπομόνωση στὴν Ἀσφάλεια. Δυόμιση βήματα τὸ κελί... Χιλιάδες φορὲς τὰ πῆγα πάνω κάτω... Οὔτε νὰ διαβάσω τίποτα... Ἐννιὰ μῆνες. Μετὰ τὴ φυλακὴ μοῦ φάνηκε ἀπελευθέρωση. Στον ἀσφαλίτη που μοῦ ἔλεγε 'θὰ πεθάνεις' ἔλεγα 'τὸν Νῖκο τὸν ἀγαπῶ'.[...] Στη φυλακὴ μοῦ 'φέραν καὶ διάβασα μία Καθημερινὴ: 'Καθαιρέθηκε ὁ Ζαχαριάδης'. Τήν εἶχαν ἀφήσει ἐπίτηδες καὶ μὲ παρακολουθοῦσαν. Μετὰ τὸ διάβασα καὶ στὴν Αὐγή. Ἔλεγα μέσα μοῦ: Νὰ κλείσει τὸ κελὶ καὶ νὰ μὴν μὲ βλέπουν. Ύστερα ἀπὸ μισὴ ὥρα μὲ φώναξε ἡ διευθύντρια: 
'Τι λέτε γι' αὐτὸ;' -Ἀφοῦ τὸ λέει τὸ κόμμα!', εἶπα ἐγώ.[...] Ἄν δὲν τὸν διαγράφανε, θὰ ἤμουν μαζὶ τοῦ πραγματικά. Μετὰ που τὸν διέγραψαν...

Riders on the storm

Ο SYRIZA ΩΣ ΓΝΗΣΙΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΠΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

23/8/1939 Ὁ Στάλιν καὶ ὁ ὑπἘξ τοῦ Χίτλερ φὸν Ρίμπεντροπ σφίγγουν
 τὰ χέρια ἔπειτα ἀπὸ τὴν ὑπογραφὴ τοῦ συμφώνου μὴ ἐπιθέσεως. 

Ὅποιος πατριώτης εἰρωνεύεται τὸν SYRIZA ὅτι ἀσκεῖ μὴ ἀριστερή, νεοφιλελεύθερη ἤ κάποια ἄλλη πολιτικὴ ὄχι μόνο κάνει λάθος ἀλλὰ δίχως νὰ τὸ ἐπιδιώκει ρίχνει νερὸ στὸ μύλο τοῦ ἀνελεύθερου καθεστῶτος που οἰκοδομοῦν γνησιότατα ἀριστερὰ κινήματα ὅπως ὁ SYRIZA. Ἄν σὲ κάθε ἀντιλαϊκὴ καὶ ἀντεθνικὴ ἐπιδίωξη, νομοθεσία καὶ ἐνέργεια τῆς κυβέρνησης ἐμεῖς ἰσχυριζόμαστε ὅτι αὐτὸ ΔΕΝ εἶναι ἀριστερὴ πράξη καὶ πρακτικὴ καὶ ἐπιπλέον τὴν χαρακτηρίζουμε φασιστική, νεοφιλελεύθερη ἤ κάτι ἄλλο, τότε ἐπαναλαμβάνουμε στὸν λαὸ τὴν κλασσικὴ ἐπωδὸ πού κατέστρεψε τὴν Ἑλλάδα. Δηλαδὴ ὅτι "αὐτὸ δὲν εἶναι Ἀριστερὰ διότι εἶναι κακό, τὸ ὁποῖο ἀνήκει de jure καιde facto σὲ ὅλα τὰ ὑπόλοιπα ἰδεολογήματα πλὴν τῆς ἱερῆς ἀγελάδας τοῦ μαρξισμοῦ". Λοιπόν, ὁ SYRIZA καὶ ὅσα διαπράττει εἶναι ἡ πεμπτουσία καὶ ἡ αὐθεντικὴ ἐκδήλωση τῆς Ἀριστερῆς σκέψης στὴν Ἑλλάδα: Ὑποτέλεια στοὺς ξένους (όπως τὸ ΚΚΕ στὴν ΕΣΣΔ), αντικληρικαλισμὸς καὶ αθεΐα, κοσμοπολιτισμὸς καὶ

Ἡ σφαγή τῶν ἀμνῶν

Φέτος εἶναι ἡ πρώτη Ἀνάσταση που περνῶ δίχως τὴν προσδοκία καὶ τὴν πλησμονὴ τοῦ κρέατος. Σταμάτησα νὰ ἐπιθυμῶ τὸ κρέας τῶν ζώων. Καταναλώνω ψάρι, ἴσως ἐπειδὴ ἡ συγκρότησή μου νὰ μὴν ἔχει φτάσει ἀκόμα στὸ σημεῖο νὰ παύσω πλήρως τῆς βρώση ἐμψύχων. Μικρὸς εἶχα παρακολουθήσει ἔντρομος καὶ ἀποτροπιασμένος τὴν σφαγὴ χοίρου σὲ χοιροστάσιο. Ἦταν ἡ πρώτη φορὰ που κατάλαβα σὲ πόση πολλὴ ἁμαρτία καὶ ἀπελπισία ἔχει βυθιστεῖ ὁ κόσμος μας. Ἦταν ἡ πρώτη φορὰ που συνειδητοποίησα πόσο μεγάλος τρόμος εἶναι ἐκεῖνος τοῦ ὄντος ποῦ παλεύει γιὰ τὴν ζωὴ του ἀπέναντι σὲ ὑπέρτερες δυνάμεις.

Ὁ θεῖος μου καὶ τὰ ξαδέλφια μοῦ εἶχαν καταφέρει μία μεγάλη τομὴ στὸν λαιμὸ τοῦ χοίρου κι ἐκεῖνος

Ψηφίζουμε Φῶς

Εἴμαστε ὁ μόνος λαὸς στὸν κόσμο, τὸ μόνο ἔθνος που ὑποδέχεται φῶς μὲ τιμὲς ἀρχηγοῦ κράτους. Κι ὑπάρχουν ὁρισμένοι ἀθεράπευτα χθόνιοι ποῦ δὲν καταλαβαίνουν τὶ εἴδους συμβολισμὸς καὶ οὐσία εἶναι τοῦτο. Νὰ ξαμαμετρήσουν τὰ μετρητὰ τούς, νὰ ζυγίσουν τὰ κιλὰ τούς, νὰ κοιτάξουν κάτω καὶ νὰ εὐφρανθοῦν. Ἐμεῖς, οἱ ἄλλοι, θὰ ἀναγνωρίζουμε ὅτι ἀρχηγὸς μας εἶναι τὸ ἀνέσπερον Φῶς. Χρόνια πολλὰ σὲ ὅλους. Ὁ Χριστὸς μαζὶ μας.

Τό ἀνίκητο ἑλληνικό ὅπλο

«Ὁ Ἰησοῦς βαδίζων ἐπὶ τῶν ὑδάτων». Πίνακας τοῦ γερμανικῆς καταγωγῆς Ρώσου ζωγράφου Julius Sergius Klever (1850-1924). 

«Ἤκουσαν οἱ Φαρισαῖοι τοῦ ὄχλου γογγύζοντος περὶ αὐτοῦ ταῦτα, καὶ ἀπέστειλαν ὑπηρέτας οἱ Φαρισαῖοι καὶ οἱ ἀρχιερεῖς ἵνα πιάσωσιν αὐτόν. Εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς· ἔτι μικρὸν χρόνον μεθ' ὑμῶν εἰμι καὶ ὑπάγω πρὸς τὸν πέμψαντά με. Ζητήσετέ με καὶ οὐχ εὑρήσετε· καὶ ὅπου εἰμὶ ἐγώ, ὑμεῖς οὐ δύνασθε ἐλθεῖν. Εἶπον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι πρὸς ἑαυτούς· ποῦ οὗτος μέλλει πορεύεσθαι, ὅτι ἡμεῖς οὐχ εὑρήσομεν αὐτόν; μὴ εἰς τὴν διασπορὰν τῶν Ἑλλήνων μέλλει πορεύεσθαι καὶ διδάσκειν τοὺς Ἕλληνας; Τίς ἐστιν οὗτος ὁ λόγος ὃν εἶπε, ζητήσετέ με καὶ οὐχ εὑρήσετε, καὶ ὅπου εἰμὶ ἐγώ, ὑμεῖς οὐ δύνασθε ἐλθεῖν;»

«Η Καινή Διαθήκη μετά συντόμου ἐρμηνείας», ὑπό Παν. Ν. Τρεμπέλα, Τὸ Κατά Ἰωάννην Εὐαγγέλιον, κεφ. ζ' 32-36, ἐκδόσεις τῆς ἀδελφότητος θεολόγων «Ὁ Σωτήρ», σελ. 404


Σε ἐλεύθερη ἀπόδοση τὸ εἰσαγωγικὸ κείμενο ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ἄκουσαν οἱ Φαρισαῖοι τὸν ὄχλο νὰ κρυφομιλάει γιὰ Ἐκείνον καὶ ἔστειλαν ὑπηρέτες οἱ Φαρισαῖοι καὶ οἱ ἀρχιερεῖς γιὰ νὰ Τὸν συλλάβουν. Εἶπε λοιπὸν ὁ Ἰησοῦς: γιὰ λίγο ἀκόμη θὰ βρίσκομαι μαζὶ σας. Θὰ πάω σ’ ἐκεῖνον ποὺ

Τό πολεμικό ἄγγελμα τῆς ποίησης

Ἐζυγίσανε τὴ χαρὰ μου καὶ τὴ βρήκανε, λέει, μικρὴ

καὶ τὴν πατήσανε χάμου σὰν ἔντομο.

Τὴ χαρὰ μου χάμου πατήσανε καὶ στὴν πέτρα μέσα τὴν κλείσανε

καὶ στερνὰ τὴν πέτρα μοῦ ἀφήσανε,

τρομερὴ ζωγραφιὰ μου.

Με πελέκι βαρὺ τὴ χτυποῦν, μὲ σκαρπέλο σκληρὸ τὴν τρυποῦν,

μὲ καλέμι πικρὸ τὴ χαράζουν, τὴν πέτρα μου.

Κι ὅσο τρώει τὴν ὕλη ὁ καιρός,τόσo βγαίνει πιὸ καθαρὸς

ὁ χρησμὸς ἀπ' τὴν ὄψη μου:

ΤΗΝ ΟΡΓΗ ΤΩΝ ΝEKPΩN ΝΑ ΦΟΒΑΣΤΕ 

ΚΑΙ ΤΩN ΒΡAXΩΝ Τ' ΑΓΑΛΜΑΤΑ!

Ὀδυσσέας Ἐλύτης, «Ποίηση», «Το Ἄξιον Ἐστί», κεφ. «Ἡ Πορεία πρὸς τὸ Μέτωπο», σελ. 140, ἐκδόσεις Ἴκαρος


Τὸ βασικὸ μήνυμα που μπορεῖ νὰ κομίσει κάθε ποιητὴς ἀπὸ τὶς σφαῖρες στὶς ὁποῖες προσεγγίζει τὸ λογιστικὸ μέρος τῆς ψυχῆς του εἶναι μία λέξη: Πόλεμος. Ἐναντίον ὅλων. Τοῦ ἐσωτερικοῦ ἐχθροῦ. Τοῦ ἐξωτερικοῦ. Τῆς παρακμῆς. Τοῦ ἐφησυχασμοῦ. Τῆς παράδοσης στὸν ἀργὸ θάνατο τῆς νωθρότητας. Τῆς προδοσίας τῆς πατρίδας. Τῆς διαφθορὰς τῶν λέξεων. Ὁ πόλεμος εἶναι

ΓΙΑ ΤΟΝ ΗΛΙΑ ΠΟΛΑΤΙΔΗ

Καλῶς νὰ ὁδεύσεις στὰ πεδία τῆς ἄφθαρτης ἀρετῆς καὶ τῶν τέλειων ἰδεῶν συναγωνιστή. Οἱ εκθεωμένοι προπάτορες σὲ ἀναμένουν. Μέμνησο πιεῖν ψυχρὸν ὕδωρ προρρέον τῆς Μνημοσύνης ἀπὸ λίμνης.

Pecunia pecuniae pecuniae pecuniam pecunia pecunia

Ὁ Ποντίφηκας νὰ ἀφήσει τὰ χαμόγελα, τὶς γλυκερὲς κλάψες καὶ τοὺς θεατρινισμοὺς καὶ νὰ ζητήσει ἕνα μεγάλο συγγνώμη γιὰ τὸ πλιάτσικο τοῦ 1204, ὅπου οἱ μπράβοι του οἱ σταυροφόροι τῆς Δ΄ σταυροφορίας ρήμαξαν τὴν Βασιλεύουσα καὶ νὰ μᾶς γυρίσει τὰ συγγράμματα, τὰ ἔργα τέχνης καὶ τὰ χρυσάφια μας πίσω. Τ' ἄλλα τὰ ἀκοῦμε βερεσὲ - τοὐλάχιστον ὅσοι δὲν ἀνήκουμε στὴν συμπαθή τάξη τῶν αὐστραλοπιθήκων.

Ὁ Χίτλερ ἦταν ὀφσάιντ

Ὑπάρχει μία διεθνὴς παράγκα ποῦ ἐπιτρέπει σὲ ἀμαρκάριστους ἀστυνομικοὺς νὰ μπουκάρουν σὲ ξένες χῶρες καὶ νά... σκοράρουν

Ἡ εἴδηση εἶναι ὅτι ὁ SYRIZA ἔχει ἕνα ὄργανο ποῦ λέγεται «Συντονιστικὸ γιὰ τὸ Προσφυγικό». Ἐκπρόσωπος τοῦ ὀργάνου, ὁ Γιῶργος Κυρίτσης, τὸν ὁποῖον βάζουμε δι' ὀλίγον στὸν μούσκιο καὶ θὰ ἀσχοληθοῦμε μὲ ἐκείνον λίγες λέξεις ἀργότερα. Εἰκαζόταν (μέχρι νὰ ανακαλυφθεὶ τὸ μυστηριῶδες ὄργανο τουSYRIZA) ὅτι τὸ μόνο ἀξεσουὰρ ποὺ διέθεσε αὐτὸ τὸ κόμμα γιὰ τὸ Προσφυγικὸ ἦταν ἐκεῖνο τῆς Χριστοδουλοπούλου - τὸ γνωστὸ σὲ ὅλους φουσκωτό, που τρύπαγε στὸ Αἰγαῖο καὶ στὴ συνέχεια γινότανε κάτι σὰν...

The art of making art

Ἰδού καί κάτι το ὡραιότατον. Δόξα καί τιμή στήν ὀμορφιά πάσης φύσεως καὶ ἐποχῆς!

Ο ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΑΜΠΡ

Ὁδηγός ἀποφυγῆς μνημονίων

«Τα ἐπώδυνα μέτρα δὲν μποροῦσαν νὰ εἶχαν αποφευχθεῖ. Ἡ Ἑλλάδα ἦταν το πειραματόζωο». Γιῶργος Παπανδρέου στὸ Time, Μάιος 2012. 

Διαπίστωση πρώτη καὶ βασικὴ: Ἄν δὲν ἔφευγε ὁ βασανιστὴς ζώων Γιαν Φαμπρ ἀπὸ την καλλιτεχνικὴ διεύθυνση του Φεστιβὰλ Ἀθηνῶν, πιθανότατα θὰ μας φοροῦσαν Μνημόνια γιὰ την ἑπόμενη χιλιετία, περασμένα σὲ κορδέλα χαβανέζικου τύπου - ἀπὸ τον λαιμὸ μέχρι τους ἀστραγάλους. 
Ἡ ὑπόθεσή του καὶ ἡ ἔνταση του φτυσίματος που ἔριξε σὲ ὅλους τους Ἕλληνες σίγουρα ἀποτέλεσε ἀντικείμενο παρατήρησης καὶ μελέτης ὁρισμένων «Ἐπικυρίαρχων». Αὐτοί, ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρὸν σφυγμομετροῦν κοινωνίες, κράτη καὶ δυνάμεις που ἀναπτύσσονται ἐντὸς των χωρῶν, ἔχοντας ὡς ἐργαλεῖα ἀνάλυσης των δεδομένων...

Το ἔθνος ὑπάρχει παντοῦ καί πάντα

Το ὄνειδος τῆς ἀνάθεσης τῆς διεύθυνσης τοῦ Ἑλληνικοῦ Φεστιβὰλ στὸν Βέλγο Γιαν Φαμπρ, καθὼς καὶ ἡ ὑπόσχεσὴ του νὰ «βελγοποιήσει» τὸν θεσμό, ἐξοβελίζοντας τοὺς Ἕλληνες καλλιτέχνες, προβλημάτισαν, πίκραναν καὶ ἐξόργισαν τὴν κοινὴ γνώμη. Ὅμως, αὐτὴ ἡ ἀρνητικὴ ἐξέλιξη ἀποτέλεσε καὶ ἕνα χρήσιμο μάθημα. Πολλοὶ συμπατριῶτες μας, ἔχοντας χτίσει (νοερά καὶ σαθρά) τείχη προστασίας γύρω τούς, εἶχαν τὴν αὐταπάτη ὅτι ἡ ἐθνικὴ ὑπόθεση δὲν τοὺς ἀφορᾶ. Θεωροῦσαν ὅτι, ἐφόσον ἐκεῖνοι εἶναι καλὰ «δικτυωμένοι», δὲν πρόκειται νὰ θιχτοῦν ἀπὸ τὴν καλπάζουσα καὶ πολύπλευρη κρίση.

Ἄλλοι ἐπαφίεντο στὴν ἐπαγγελματικὴ ἐπάρκειὰ τούς, στὴν κοινωνική-ταξική προέλευσὴ τοὺς καὶ τὴ δημοφιλία τούς, καὶ ἦταν πεπεισμένοι ὅτι ἡ φτώχεια, ἡ ἀνεργία, ὁ ὑποβιβασμὸς τοῦ τρόπου ζωῆς καὶ ἡ προσβολὴ τῆς τιμῆς καὶ τῆς ἀξιοπρέπειας ἦταν «ἀσθένειες» ποῦ θὰ ἔπλητταν ἄλλους, πιὸ

Παραιτήθηκε ὁ βασανιστὴς γατῶν JanFabre

Ὁ Ἕλληνες δείξαμε τὴν δύναμὴ μας! Ἡ πάνδημη κατακραυγὴ καὶ ἡ κινητοποίηση τῶν καλλιτεχνῶν τοῦ τόπου μας ἐναντίον αὐτοῦ τοῦ σαδιστικοῦ διπόδου που βασάνιζε γάτες τὸν ὁδήγησαν στὴν παραίτηση. Μπράβο σὲ ὅλους ὅσοι φώναξαν δυνατὰ ἐναντίον τῆς ἐπέλασης τοῦ ἀφελληνισμοῦ!

Κυκλοφορήσαμε! Σήμερα μαζί μέ τήν Espresso!

Καὶ κάτι ὅλως ἐνδιαφέρον ποῦ περιλαμβάνεται στὸ ἔργο: ἡ συνδέση τοῦ πνευματικοῦ τοῦ Πούτιν, τοῦ π. Τύχωνος Σεβκούνοφ μὲ τὶς προφητεῖες γιὰ τὴν Κωνσταντινούπολη καὶ τὴν συντριβή τῶν Τούρκων.

«Οἱ Προφητεῖες τῶν Ἁγίων τῆς Ὀρθοδοξίας»

Αὔριο ἡ μεγάλη ἥμερα! Τὸ δεύτερο βιβλίο μου, τὸ ὁποῖο τιτλοφορεῖται «Οἱ Προφητεῖες τῶν Ἁγίων τῆς Ὀρθοδοξίας γιὰ τὴν Ἑλλάδα, τὴν Εὐρώπη καὶ τὸν Κόσμο», μαζί με την ἐφημερίδα Espresso στὰ περίπτερα! Ὅστις βούλεται μοῦ κάνει τὴν μεγάλη τιμὴ καὶ προμηθεύεται τὴν Espresso.

«Οἱ Προφητεῖες τῶν Ἁγίων τῆς Ὀρθοδοξίας» στὴν ἐφημερίδα Espresso

Ἡ ὀμορφιά τοῦ 1821

Ὁ ἑλληνικὸς πολιτισμὸς εἶναι ἕνα δημιούργημα ὀμορφιᾶς καὶ ἀνθρώπινης υπερπροσπάθειας γιὰ τὴν ταξινόμηση τοῦ χάους. Ἡ Ἱστορία μας εἶναι ὁ θρίαμβος τῆς μορφῆς ἔναντι τοῦ ἀδιαμόρφωτου, τοῦ ἄσχημου. Το ἄσχημο ἐτυμολογικὰ εἶναι ἐκεῖνο που δὲν ἔχει σχῆμα. Ἄσχημος εἶναι ὁ παγκόσμιος χυλός, ὅπως ἐκεῖνος ποῦ λανσάρεται ἀπὸ τὴ Νέα Τάξη καὶ τοὺς μηδὲνιστὲς ἀσπάλακες ὑπαλλήλους της, που ὑπονομεύουν τὰ θεμέλια τοῦ ἔθνους κηρύττοντας τὸ τίποτα, τὴν ἀποδόμηση, τὸν ἀντιπαραδοσιακὸ τρόπο ζωῆς. 
Ἡ Ἐπανάσταση τοῦ 1821 ἦταν ἡ ἐπίγεια ἐκδήλωση τῆς ὀμορφιᾶς τῆς δράσης, τῆς πίστης καὶ τῆς ἐλευθερίας. Ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ἕως τὸ τέλος τοῦ θαύματος τῆς Ἐθνεγερσίας ἡ μορφὴ ἦταν κρυστάλλινη, συγκεκριμένη, ἐγχάρακτη στὶς συνειδήσεις καὶ τὶς ψυχὲς τῶν ἡρώων μας, τῶν ἡμίθεων

Ζε σουί Καραϊσκάκης

«Το στρατόπεδο τοῦ Καραϊσκάκη στὴν Καστέλλα». Πίνὰκας τοῦ Θεόδωρου Βρυζάκη (1819-1878). 

Ὑπάρχουν αποτελεσματικότεροι τρόποι καταπολέμησης τοῦ ἰσλαμικοῦ φανατισμοῦ ἀπὸ τὶς βαφὲς προφὶλ στὸ Facebook με χρώματα σημαιῶν.

Οἱ ἰσλαμιστὲς μυρίστηκαν ψητὸ καὶ ἔρχονται γιὰ νὰ κόψουν μερίδα μὲ τὶς χατζάρες τούς. Τόσο ἁπλὴ ἡ Ἱστορία. Ὅσο βλέπουν δάκρυα καὶ κλάψες καὶ στημένα πιάνο δίπλα στοὺς χώρους ὅπου χύθηκε αἷμα ἀθώων καὶ κεράκια αναμέννα κι ὅλοι μαζὶ οἱ χλεχλέδες νὰ τραγουδοῦν Έλτον Τζον μπογιατίζοντας τὰ προφὶλ στὸ Facebook μὲ γαλλικὲς καὶ βέλγικες σημαῖες θὰ τρίβουν τὰ χέρια τους καὶ θὰ ἀγοράζουν μπαταρίες γιὰ τὰ τηλεκοντρὸλ πυροδότησης τῶν βομβῶν.
Ἄν ἡ Εὐρώπη τοὺς ἀφήσει (που δὲν θὰ τοὺς αφήσει) συντόμως θὰ

1821

Ζήτω τὸ ἔθνος τῶν Ἑλλήνων καὶ οἱ ἀθάνατοι ἥρωες ποῦ πολέμησαν καὶ ἔπεσαν ὑπὲρ πίστεως καὶ πατρίδος. 

Ἡ «διάγνωση» τῶν ἰσλαμιστῶν

«Ἡ πίστη μας εἶναι πιὸ δυνατὴ ἀπὸ τὴ δικὴ σας καὶ γι' αὐτὸ θὰ νικήσουμε». Αὐτὴ εἶναι φράση που χρησιμοποιοῦν συχνὰ στοὺς πύρινους λόγους τοὺς οἱ δολοφόνοι τοῦ Ἰσλαμικοῦ Κράτους καὶ οἱ λοιποὶ φανατικοὶ μουσουλμᾶνοι ποῦ δὲν συμβιβάζονται μὲ τίποτε λιγότερο ἀπὸ τὴν παγκόσμια κυριαρχία.
Αὐτὸ ἔχουν διαγνώσει ἐκεῖνοι ποῦ ἐπιτίθενται ἐναντίον τῶν δυτικῶν στόχων ἐπιδιώκοντας τὴν ψυχολογικὴ ὑποταγὴ τοῦ ἀντιπάλου καὶ τὴν ἐπιβολὴ τῆς Σαρία (τοῦ ἰσλαμικοῦ νόμου) ἐκεῖ ποῦ ἰσχύει τὸ ρωμαϊκὸ δίκαιο καὶ τοῦ σκοταδισμοῦ στὴν πάλαι ποτὲ κραταιὰ ἤπειρο ποῦ φωτίστηκε ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ φιλοσοφία.

Ἡ Εὐρώπη, ἡ Ἀμερική, ὁ Δυτικὸς τρόπος ζωῆς πεθαίνουν. Παρήκμασαν καὶ σάπισαν γιατὶ ἔχασαν (ή ὀρθότερα απεμπόλησαν) τὸ δικαίωμα καὶ τὴν ὑποχρέωση στὴν πίστη. Ὁ δυτικὸς ἄνθρωπος ἀπομακρύνθηκε ἀπὸ τὶς ρίζες τοῦ, μετατράπηκε σὲ «κοσμικὸ» τιποτόφρονα, σὲ ξεκούρδιστο

Η ὕπουλη προπαγάνδα περὶ τῆς ἀφομοίωσης τῶν ἰσλαμιστῶν

Ἀκολουθεῖ τὸ ἐκδοτικὸ σημείωμα τῆς ἐφημερίδας "δημοκρατία". Συντάχθηκε ἐχθὲς. Ἡ πρόβλεψη ἐπαληθεύτηκε πρὶν συμπληρωθεῖ 24ωρο...

Ὅσοι ἐπιδιώκουν νὰ καθησυχάσουν τους Ἕλληνες γιὰ την καταστροφὴ τοῦ τρόπου ζωῆς τους, τὸν αποχριστιανισμό, τὸν ἐποικισμὸ ἀπὸ μουσουλμανικοὺς πληθυσμοὺς καὶ τὸν ἐξισλαμισμὸ πάντα προσθέτουν στὴν προπαγανδιστικὴ ρητορικὴ τους μία φράση-κλειδί: «Ἡ ἀφομοιωτικὴ δύναμη τοῦ Ἑλληνισμοῦ». Θέτουν δὲ ὡς παράδειγμα τὴν ἐνσωμάτωση στὴν ἑλληνικὴ κοινωνία τῶν Βορειοηπειρωτῶν (υπονοώντας μὲ χυδαῖο τρόπο ὅτι εἶναι κάτι ξέχωρο ἀπὸ τους Ἕλληνες) ἀλλὰ καὶ ὁρισμένων Ἀλβανῶν, που ἦρθαν ἐδῶ νὰ ἐργαστοῦν ὅταν κατέρρευσε ἡ κομμουνιστικὴ τυραννία στὴ χώρα τους. 
Ἀφενός, οἱ Βορειοηπειρῶτες εἶναι σάρκα ἐκ της σαρκὸς του ἔθνους μας καὶ ὅποιος τους

Copy + Paste

Ἡ ἐφημερίδα τὸ Βῆμα χαρακτηριζόταν "ἱστορική". Τώρα, μᾶλλον, ἀποτελεῖ μόνο ἱστορία. Ἀριστερὰ εἶναι τὸ πρωτοσέλιδο τῆς Ἑστίας τῆς 25ης Δεκεμβρίου 2015 ὅπου χαρακτήριζε τὴν Ἑλλάδα "Νῆσο Ellis" τῆς Εὐρώπης. Δεξιὰ βλέπουμε τὸ αὐριανὸ Βῆμα μὲ τὸν ἴδιο τίτλο. Τοὺς πῆρε ἕνα τρίμηνο νὰ καταλάβουν πόσο εὔστοχος ἦταν ὁ τίτλος τῆς Ἑστίας;

Οἱ Προφητεῖες

Καλημέρα σας, μὲ μία εἴδηση: τὸ ἑπόμενο Σάββατο, μαζὶ μὲ τὴν ἐφημερίδα Espresso θὰ διανεμηθεῖ ὡς προσφορὰ τὸ βιβλίο μου "Οἱ Προφητεῖες τῶν Ἁγίων τῆς Ὀρθοδοξίας γιὰ τὴν Ἑλλάδα, τὴν Εὐρώπη καὶ τὸν Κόσμο". Ὅσοι πιστοί...

Ἡ βεβήλωση της Ἀκροπόλεως

Θησεῖο, μὲ φόντο τὸν ἱερὸ βράχο ὅπου ναίει ἡ Παλλὰς Ἀθηνᾶ. Στην Ἀθήνα τῶν πολιτικῶν σαπρόφυτων δὲν μπορεῖς νὰ δεις τὴν Ἀκρόπολη δίχως νὰ ἀκοῦς ἤχους ἀπὸ τὴν υποσαχάρια Ἀφρική. Οἱ ταμταμιστὲς ἐπιμένουν σὲ ὅλες τὶς ἡμέρες καὶ νύχτες, ὅλες τὶς ἐποχὲς καὶ τὶς στιγμὲς νὰ βεβηλώνουν τὴν

Γιατὶ χάνουμε σὲ ὅλα τὰ μέτωπα: Ἡ ἐγωκεντρικὴ Ἑλλάδα σ' ἕναν ἐγωιστικὸ κόσμο

Τα Σκόπια κλείνουν τὰ σύνορα καὶ ὁ Εντι Ράμα, ὁ πρωθυπουργὸς τῆς Ἀλβανίας, δήλωσε πρόσφατα: «Ἡ Ἀλβανία δὲν θὰ ἀνοίξει τὰ σύνορὰ τῆς γιὰ τοὺς πρόσφυγες. Δὲν ἔχουμε κανέναν λόγο νὰ τὸ κάνουμε αὐτό, γιατὶ δὲν ἔχουμε οὔτε τὶς συνθῆκες οὔτε τὴ δυνατότητα οὔτε καὶ τὴν ψευδαίσθηση ὅτι μποροῦμε νὰ σώσουμε τὸν κόσμο, ἐνῶ ἄλλοι κλείνουν τὰ σύνορὰ τούς».

Ταυτόχρονα, τὰ Σκόπια καὶ ἡ Ἀλβανία ἔχουν ἀξιώσεις σὲ βάρος τῆς πατρίδας μας καὶ συμπεριφέρονται μὲ ἄθλιο τρόπο στοὺς Ἕλληνες ποῦ ζοῦν στὴν ἐπικράτειὰ τους. Χαρακτηριστικὸ εἶναι τὸ δημοσίευμα τῆς «κυριακάτικης δημοκρατίας» γιὰ τὴν ἀλβανικὴ κυβέρνηση ποὺ βγάζει ἐκτὸς ἐκλογικῶν καταλόγων τοὺς Ἕλληνες! 

Ὅμως, τὸ ἑλληνικὸ κράτος εἴθισται νὰ

Δημοτικιὰ γελοιότης

Κινδυνεύει ἡ πατρὶς ἀπὸ τὸ «ἐφημερίς». Σάπια ἡ πρωτεύουσα; Φταίει ἡ καθαρεύουσα. Γράψε τὸ «ἐφημερίδα» καὶ ἐσώθη ἡ παρτίδα!

Ἡ κυβέρνηση οὐδόλως τὰ ἔχει χαμένα. Το πρόγραμμα τῆς αποδόμησης, που ξεκίνησε ὁ Σημίτης καὶ ἐπιτάχυνε ὁ Τζέφρυ, τώρα συνεχίζεται βολίδα καὶ κωλοτουμπηδὸν ἀπὸ τοὺς νῦν ἀριστεροὺς που ἐχθρεύονται τὴν ἀριστεῖα. Ἡ πατρίδα μας, τὸ ἔθνος, ἡ παράδοση, τὰ ὅσια καὶ τὰ ἱερὰ μετατρέπονται ἀπὸ τοὺς ἑκάστοτε πειραματιστὲς σὲ συννεφάκια που ἀλλάζουν σχήματα κατὰ τὰ γοῦστα τοῦ ἀνέμου, που ἀναλαμβάνει ρόλο γλύπτη. Οἱ γλύπτες τοῦ μερκελισμοὺ καὶ τῆς σοϊμπλικότητας ὑποδύονται τὸν ἄνεμο καὶ σκαλίζουν ἕνα Ελλαδιστὰν καὶ μία Γιουνανία ἀηδέστατη στὴν ὄψη καὶ ἐρεβώδη στὴν ἀνυπαρξία τοῦ πνεύματος. Ὅποιος ἀμφιβάλλει δὲν ἔχει παρὰ νὰ κάνει μία βόλτα στὸ κέντρο τῶν Ἀθηνῶν (αν ἀντέχει τὴν ἐπελαύνουσα καὶ κυβερνῶσα ὀσμὴ ἀποχωρητηρίου, που ἐπικρατεῖ στὰ περισσότερα σημεῖα του).
Παρὰ τὴν «καλὴ» δουλειὰ που ἔχουν κάνει, ὅμως, οἱ ἑκάστοτε τοποτηρητὲς τῆς ὑπερδομῆς (στὴ διάλυση ἁπάντων) πρέπει νὰ γίνουν κι ἄλλα βήματα. Το νυστέρι τῆς Νέας Τάξης πρέπει νὰ

1984

Ἡ διανομὴ τροφίμων γιὰ Ἕλληνες εἶναι ρατσιστικὴ ἐνέργεια. Ἡ διανομὴ τροφίμων γιὰ μετανάστες δὲν εἶναι. Ἡ λογικὴ εἶναι τὸ πρῶτο θῦμα τῆς ὀργουελικῆς προπαγάνδας.

Ο Πυθαγόρας νίκησε τὸ στρες!

Πρωτοποριακὴ μέθοδος που συνδυάζει τὴν σύγχρονη ἰατρικὴ μὲ τὴν ἀρχαία ἑλληνικὴ φιλοσοφία καταπολεμᾶ τὴ μάστιγα τῆς ἐποχῆς

Οἱ στατιστικὲς λένε ὅτι περίπου τὸ τῶν ἀσθενειῶν που ταλαιπωροῦν τὸν πληθυσμὸ τοῦ πλανήτη ἔχουν ἄμεση σχέση μὲ τὸ στρές. Διαβήτης, ἄγχος, ὑπέρταση, κατάθλιψη, αὐτοάνοσα νοσήματα (ὅπως σκλήρυνση κατὰ πλάκας), καρδιαγγειακὰ κ.ά. εἶναι ἀπότοκα τοῦ ἐντελῶς ἐσφαλμένου τρόπου ζωῆς που ἔχουν ἐπιβάλλει οἱ συνθῆκες τῆς ὑλιστικῆς φρενίτιδας καὶ τοῦ πνευματικοῦ ἀποπροσανατολισμοῦ τῶν σύγχρονων κοινωνιῶν καὶ σχετίζονται μὲ τὸ ἔντονο στρὲς που βιώνουν οἱ πολῖτες κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ «κυνηγιοῦ» τοῦ ἐπιούσιου, τῆς καταξίωσης καὶ τῆς… εὐτυχίας. Ἡ ἀπόλυτη εἰρωνεία: Νὰ δυστυχεῖς προσπαθώντας νὰ εὐτυχήσεις! Τα ὄπλα γιὰ νὰ καταπολεμηθεῖ αὐτὸ τὸ μεῖζον πρόβλημα, ὑπάρχουν καὶ εἶναι αποτελεσματικά.

Ἐρευνητὲς μὲ ἐπικεφαλῆς τοὺς καθηγητὲς  τοῦ  Μεταπτυχιακοῦ προγράμματος σπουδῶν  ἡ «Ἐπιστήμη τοῦ Στρὲς καὶ ἡ Προαγωγὴ τῆς Ὑγείας» τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, Γεώργιο Χροῦσο καὶ Χριστίνα Δαρβίρη, δημιούργησαν μία νέα τεχνική, μὲ τίτλο «Πυθαγόρειος αὐτογνωσία γιὰ  διαχείριση τοῦ στρές,  βελτίωση  μνήμης καὶ  εὐεξία». Ἡ ἐφαρμογὴ της γίνεται σὲ

Νικῆστε τὸ στρὲς μὲ σύμμαχο τὸν Πυθαγόρα

Στην ἐφημερίδα "δημοκρατία" ἕνα θέμα που μπορεῖ νὰ σᾶς ἀλλάξει τὴν ζωὴ: ἡ σύγχρονη Ἰατρικὴ σὲ συνδυασμὸ μὲ τὴν Πυθαγόρεια σοφία μπορεῖ νὰ νικήσει τὸ στρὲς (μια μάστιγα τῆς ἐποχῆς, ὑπεύθυνη γιὰ τὸ 70% τῶν ασθενειών!). Διαβάστε τὴν συνέντευξη μὲ τὴν Δρ. Χριστῖνα Δαρβίρη, τὴν ἐξαιρετικὴ ἐπιστήμονα που ἐμπνεύστηκε τὴν ριζοσπαστικὴ μέθοδο!

Παλινδρομιστὴς ἀπὸ τὰ Στάγειρα

Ἐν τὴ παλάμη καὶ οὕτω βοήσωμεν.

Ἀναζητώντας τὶς ρίζες μας, πέτυχα τύπο στὴν τηλεόραση, ἀπόγονο Ἀριστοτέλους, μὲ μετρητὰ τραμπαλιζόμενα στὴν παλάμη του!

Ἐκπομπὴ «Το Πρωινό»,23/02/2016. Ὁ Γ. Λιάγκας, πάλαι ποτὲ ὑποψήφιος βουλευτὴς τῆς πασοκάρας και φίλος ΓΑΠ, σχολιάζων περὶ Παρθενῶνος δήλωση ἠθοποιοῦ Χ. Λούλη, ἔφα: «Μου ‘χε πεῖ ἕνας κάποτε μία φράση που ψιλοσυμφωνώ, ψιλοσυμφωνεὶ ἡ φράση αὐτὴ μὲ αὐτὰ που λέει ὁ Χρῆστος ὁ Λούλης ὅτι ‘οἱ ἀρχαῖοι ἡμῶν πρόγονοι μεγαλούργησαν γιατὶ δὲν εἶχαν ἀρχαίων ἡμῶν προγόνους νὰ μιλᾶνε καὶ νὰ κάνουν ἀναφορὲς σὲ αὐτούς’. Ἐμεῖς ἐπαναπαυτήκαμε.[…] Ἔχουμε μείνει ὅμως ὅτι εἴμαστε περήφανοι γιὰ τὸν Περικλῆ, γιὰ τὸν Ἀριστοτέλη καὶ δὲν

Ὁ εὐρωπαϊκὸς μῦθος μόλις κατεδαφίστηκε!

Ἡ πολιτικὴ τάξη τῆς χώρας μας ὀφείλει στὸ ἔθνος νὰ πάψει νὰ ὑποτιμᾶ τὴ νοημοσύνη τῶν πολιτῶν, βαφτίζοντας τὴ διάλυση τῆς Ἑλλάδος «εὐρωπαϊκὸ» πρόβλημα. Ἡ πατρίδα μας μετατρέπεται σὲ χαλιφᾶτο καὶ σὲ ἀποθήκη ψυχῶν, ὄχι τὸ Βέλγιο καὶ τὸ Λουξεμβοῦργο.

«Οὐαὶ τοῖς ηττημένοις καὶ μακάριοι οἱ κατέχοντες». Αὐτοὶ εἶναι οἱ δύο «αξιακοὶ» πνεύμονες τῆς Βαβὲλ ποῦ ἀποκαλεῖται Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση. Ἡ ἴδια ἡ πραγματικότητα, μὲ τὰ δυνατά, ἠχηρὰ καὶ ὀδυνηρὰ ραπίσματτὰ τῆς, ξυπνὰ τοὺς ἀφελεῖς καὶ ἀπαιτεῖ ἀπὸ ἐκείνους νὰ δράσουν γιὰ νὰ ἀποφύγουν τὸ ραντεβοὺ μὲ τὴν καταστροφή.

Ταυτόχρονα, οἱ δραματικὲς ἐξελίξεις στὸ Μεταναστευτικὸ γελοιοποιοῦν τὰ φληναφήματα καὶ τὴ γλυκερὴ προπαγάνδα περὶ τῆς πολιτικῆς «ἑνοποίησης», που ὑποτίθεται ὅτι θὰ προκύψει ἔπειτα ἀπὸ τὴν τήρηση τῶν «κανονισμῶν» καὶ τῶν ὁδηγιῶν ποῦ θεσμοθετοῦν οἱ «ὑψηλόφρονες» κομισάριοι τῆς Ε.Ε.

Τίποτε ἀπ' ὅλα αὐτὰ δὲν πρόκειται νὰ γίνει. Τα κράτη εἶναι ἐθνικὰ καὶ τὸ δείχνουν στὴν πρώτη εὐκαὶρία, ἀλλὰ καὶ στὴν πρώτη δυσκολία. Κανεὶς δὲν σκέφτεται «εὐρωπαϊκά», διότι κανεὶς δὲν νιώθει μόνο... Εὐρωπαῖος - πλὴν ἐκείνων ποῦ θησαυρίζουν λόγω τῆς προσκόλλησὴς τοὺς στοὺς μηχανισμοὺς ἐξουσίας, τοὺς ὁποίους ἔχουν στήσει οἱ

Καθολικὴ νόσος, ὁλιστικὴ θεραπεία

Στὴ μεγάλη φωτογραφία βλέπουμε τὸ θέατρο τῆς Ἐπιδαύρου καὶ στὴ μικρὴ τὸ ἐξώφυλλο τοῦ βιβλίου τοῦ Παναγῆ Καββαδία

Νὰ ἀντιμετωπίσουμε μὲ πίστη, γνώση καὶ Τέχνη την ἀσθένεια που 

μᾶς ἀπειλεῖ καὶ μᾶς δοκιμάζει

«Το Ἱερὸ φημιζόταν γιὰ τὶς θεραπεῖες των ἀσθενῶν που κατέφευγαν σὲ αὐτὸ ἤδη ἀπὸ την ἀρχὴ του 5οὐ π.Χ. ἄι., ὅπως μαθαίνουμε ἀπὸ τὶς ἐπιγραφὲς των ιαμάτων που βρέθηκαν στὶς ἀνασκαφές, σὲ σχέση μὲ κάποια θεραπεία που ἔγινε στὸ Ἱερὸ καὶ τὴν διέσωσε ὁ Αἰλιανὸς (Περί ζώων ἰδιότητος, ΙΧ,33), μεταφέροντὰς τη ἀπὸ τον ἱστοριογράφο Ἴππυ ἀπὸ το Ρήγιο, που ἄκμασε κατὰ τοὺς Περσικοὺς Πολέμους. Την ἐποχὴ αὐτὴ θὰ πρέπει νὰ ἦταν σὲ χρήση οἱ ἐγκοιμήσεις: οἱ ἀσθενεῖς περνοῦσαν τὴn νύχτα σὲ συγκεκριμένο χῶρο, ὅπου ἐμφανιζόταν ὁ Ἀσκληπιὸς καὶ τοὺς θεράπευε».

Παναγῆς Καββαδίας, «Το Ἱερὸ του Ἀσκληπιοῦ στὴν Ἐπίδαυρο καὶ ἡ θεραπεία των ἀσθενῶν», ἐκδόσεις Κάκτος, σελ. 39.

Ὁ συγγραφέας αὐτοῦ τοῦ ἔργου εἶναι μία ἀπὸ τὶς σημαντικότερες προσωπικότητες τῆς ἑλληνικῆς ἀρχαιολογίας. Εἶναι ὁ ἄνθρωπος που ξεκίνησε το 1881 τὶς ἀνασκαφὲς στὴν

Μία κλινικὴ περίπτωση στὸ Φεστιβὰλ Ἀθηνῶν

Το Φεστιβὰλ Ἀθηνῶν εἶναι ἕνας θεσμὸς που χρησιμοποιεῖ, μεταξὺ ἄλλων, ὡς χώρους γιὰ τὶς ἐκδηλώσεις, παραστάσεις καὶ ἐκθέσεις του τὸ Ἀρχαῖο Θέατρο τῆς Ἐπιδαύρου καὶ τὸ Ὠδεῖο Ἡρώδου Ἀττικοῦ - δύο ἐκ τῶν ιερότερων τόπων του ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ στοὺς ὁποίους δὲν εἶναι δυνατὸ νὰ επιτραπεὶ ἡ διάπραξη ἀθλιοτήτων.

Ὁ Γιαν Φαμπρ εἶναι κάποιος Βέλγος. Διορίστηκε καλλιτεχνικὸς διευθυντὴς τοῦ Φεστιβὰλ Ἀθηνῶν ἀπὸ ἕναν πολιτικό, που ἔχει δηλώσει ἀπερίφραστα ὅτι ἐχθρεύεται τὴν ἀριστεῖα: τὸν ὑπουργὸ Πολιτισμοῦ Ἀριστείδη Μπαλτᾶ.

Ὁ Γιὰν Φὰμπρ εἶναι ἕνας «καλλιτέχνης». Ἡ εργογραφία του θυμίζει δελτίο συμβάντων ψυχιατρικῆς κλινικῆς, που τελεῖ ὑπὸ

Ἡ ἀνεξικακία τοῦ φιλοσόφου

Ὁ Κ. Δεσποτόπουλος στὴν οἰκίαν του, τον Ὀκτώβριο τοῦ 2015.

«Μὲ την ἐμψυχωτικὴ ἀνάμνηση της δόξας της ἀρχαίας Ἑλλάδας, νὰ ὑπάρχει ἕνα αἴσθημα χρέους, ὥστε νὰ ἐπιθυμοῦν νὰ φαίνονται ἀντάξιοι των ἀρχαίων Ἑλλήνων. Ἐπίσης, ἀποφεύγοντας ἔντονους διχασμοὺς νὰ προσπαθήσουν καὶ στὸ πεδίο τῆς οἰκονομίας καὶ στὸ πεδίο τοῦ πολιτισμοῦ νὰ δράσουν δημιουργικά. Νομίζω ὅτι ὑπάρχουν οἱ δυνάμεις νὰ τὸ κάνουν αὐτό. Ὑπάρχουν ἄνθρωποι ἱκανοὶ νὰ ζήσουν μία ζωὴ δημιουργική.[…] Ἡ λέξη εὐτυχία, ἐτυμολογικά, σημαίνει καλὴ τύχη. Δηλαδή, κάτι που δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τον ἄνθρωπο ἀλλὰ ἀπὸ τὶς περιστάσεις τῆς ζωῆς του. Ἡ λέξη που ἐκφράζει τὴν οὐσιαστικὴ ἔννοια εἶναι ἡ εὐδαιμονία. Ἡ εὐδαιμονία προϋποθέτει ψυχικὴ ἔξαρση του ἀνθρώπου, πνευματικὴ ἀνάταση καί, βεβαίως, σὲ μία τροχιὰ ἠθική. Κατ’ ἐμέ, γιὰ νὰ εἶναι ἐφικτὴ γιὰ τον ἄνθρωπο ἡ εὐδαιμονία πρέπει νὰ ἔχει ἐξασφαλίσει τον βιοπορισμὸ του καὶ νὰ ἔχει καλὲς σχέσεις μὲ τον περίγυρὸ του– καὶ ἐνδεχομένως νὰ ἔχει καὶ δημιουργικὲς ἐξάρσεις».

Κωνσταντῖνος Δεσποτόπουλος, ἀπὸ συνέντευξη που παραχώρησε στὸν ὑπογράφοντα γιὰ την «κυριακάτικη δημοκρατία», Ὀκτώβριος 2015

Σμύρνη 8 Φεβρουαρίου 1913 - Ἀθήνα 7 Φεβρουαρίου 2016. 
103 ἐνιαυτοὶ πληρωμένοι μὲ ἐμπειρίες, ἀρετή, ἄθληση πνευματικὴ καὶ σωματικὴ καὶ προσφορὰ στὸ κοινὸ καλό. Νὰ εἶσαι καλὸς Ἕλληνας ἐπὶ 103 χρόνια δὲν εἶναι εὔκολο σπόρ. Ἀκόμα δυσκολότερο εἶναι νὰ

Γουστάρει ζημιάρη νοικιάρη

Ὁ ΓΑΠ νοίκιασε παραθαλάσσια μεζονέτα 120 τ.μ. μὲ χίλια εὐρὼ τον χρόνο. Τέτοιες τιμὲς οὔτε σὲ Φουκουσίμα καὶ Τσερνομπίλ!

 Ἀκολουθεῖ ὠδὴ γιὰ τὶς περιπέτειες τοῦ λατρεμένου μας: 

Ἤμασταν δὲν ἤμασταν περίπου ταλιμπὰν καὶ ἦρθαν οἱ Εὐρώπες ἦρθε καὶ ὁ Στρος Κἄν. Την ἀσθένειὰ μας γιὰ νὰ γιὰν' ἤθελε νὰ προκάν', ὁ φουκαρᾶς ὁ Γιῶργος καὶ λέγαμε ἀμάν. Τὸν κράξαμε, τὸν διώξαμε, φέραμε Παπαδήμο. Μία σακαράκα πήραμε πληρώσαμε γιὰ λίμο. Πικράθηκε, σιχτίρισε, τὸν πλάκωσε τὸ ἄδικο κι ἔπνιγε τὸν πόνο του σὲ ἕνὰ τσιπουράδικο, ὕστερα μπριζολάδικο, ποτὲ σὲ βενζινάδικο (ἤντουνε οἰκολόγος). Τα γκρέκικα τὰ μίλαγε ὡσὰν ἠλεκτρολόγος που

Ὅν οἱ θεοὶ φιλοῦσιν ἀποθνήσκει νέος

Ὁ Παντελὴς Παντελίδης ἦταν ἕνα παληκάρι μὲ εὐαισθησία καὶ ἐθνικὴ ἀξιοπρέπεια. Ὅταν διαπίστωσε ὅτι ἕνα τραγούδι του (το ὁποῖο εἶχε ἀπαξιωτικοὺς στίχους γιὰ μία "γκόμενα ποῦ τριγυρνᾶ στὰ Κατεχόμενα") προκάλεσε κάποιους Κυπρίους, οἱ ὁποῖοι ξέχασαν εὔκολα τὶς συναυλίες του Ρουβὰ μὲ τον Μπουρὰκ Κουτ στὴν Πράσινη Γραμμή, ἀπέσυρε το ἆσμα καὶ ζήτησε συγγνώμη.

Οἱ Ρουβάδες δὲν ἀπολογήθηκαν. Οἱ Ψινάκηδες ἐξελέγησαν δήμαρχοι στόν...Μαραθώνα(!!!!) Ὁ Θεὸς νὰ ἀναπαύει την ψυχὴ του συμπαθοῦς Παντελῆ Παντελίδη.

Ἕνας σωτήρας γιά τὴν Deutsche Bank

Ὁ ΓΑΠ στὸ Μέγαρο Μουσικῆς στὸ Βερολίνο παίρνει τὴν «κούπα» ἀπό τα χέρια τοῦ διοικητή τῆς γερμανικῆς τράπεζας Γιόζεφ Άκερμαν.

Τὴν Λόλα ἀπό τὴν φωτιά τὴν σώζει ὁ Καρνέισον. Ὁ Γιῶργος θά σώσει 

ὁλόκληρη τὴν Γερμανία γατάκια! 

Κυριακή, 3 του Ὀχτώβρη 2010. Γκρεμιστῆκαν τα τσιμέντα. Ξεπάγωσε ἡ τσιμινιέρα, ποὺ εἶχε μπεῖ στήν κατάψυξη ἀπό τότε ποὺ τὴν τραγούδησε ὁ Νταλάρας. Τὰ κοράκια ἄσπρισαν καί ὁ κάβουρας βάδισε εὐθεία. Ἠνεώχθη τὸ καταπέτασμα καὶ ἤχησαν οἱ σάλπιγγες της χαράς σέ ρυθμό disco (μία χορηγία τοῦ Τζορτζ Σόρος). Ἦταν ἡ ἡμέρα των ἡμερῶν. Ὁ ἄνδρας των ἀνδρῶν, ὁ στοχαστής τῶν στοχαστῶν λάμβανε το βραβεῖο τῶν βραβείων «γιά τὴν κοινωνική του προσφορά καί δή γιά τὴν ἀναδιάρθρωση τῆς δημοσιονομικῆς πολιτικῆς τῆς Ἑλλάδας καί τὴν ἀποτροπή πτώχευσης τῆς χώρας». Ναὶ! Ὁ Γιῶργος ὁ Παπανδρέου αὐτοπροσώπως λάμβανε ἀπό τὸν

Δημοσθένης Κούκουνας: «Ἡ κυβέρνηση Τσίπρα λέει ψέματα για τὸ κατοχικὸ δάνειο»

Ὁ Δημοσθένης Κούκουνας εἶναι δημοσιογράφος καὶ ἱστορικὸς καὶ ἔχει ἐπικεντρώσει το ἐρευνητικὸ ἐνδιαφέρον του στὸν φωτισμὸ τῆς σκοτεινῆς περιόδου της Κατοχῆς. Οἱ ἐκτελέσεις, οἱ λεηλασίες, ἡ καταστροφὴ τῶν ὑποδομῶν μας ἀπὸ τον γερμανικὸ στρατό, οἱ δωσίλογοι καὶ ὅσοι θησαύρισαν την ἐποχὴ που οἱ Ἕλληνες πέθαιναν ἀπὸ την πείνα, ἀλλὰ καὶ οἱ βιογραφίες προσώπων που διαδραμάτισαν κρίσιμο ρόλο στὴν ἐποχὴ του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ἔχουν περιγραφεῖ μὲ εὐθυκρισία, ἀντικειμενικότητα καὶ χάρη ἀπὸ την πένα του διαπρεποῦς συγγραφέα.
Οἱ συγγραφικὲς ἐπιδόσεις του σὲ αὐτὸν τον τομέα δὲν εἶναι μόνο ἐντυπωσιακὲς ἀλλὰ καὶ εθνοφελείς. Εἰδικὰ ἐκεῖνες ποῦ ἀφοροῦν τὶς ὀφειλὲς των Γερμανῶν πρὸς την Ἑλλάδα καὶ το «ξεχασμένο» ἀπὸ τὶς κυβερνήσεις μας κατοχικὸ δάνειο. Ὁ κ. Κούκουνας κυκλοφόρησε πρόσφατα ἕνα σημαντικότατο βιβλίο γιὰ το ἐν λόγω ζήτημα. Τιτλοφορεῖται «Κατοχικὸ δάνειο - Ἡ ὅλη ἀλήθεια γιὰ το γερμανικὸ χρέος» (ἐκδόσειςHistoria). Ἡ συνέντευξη ποῦ ἀκολουθεῖ καὶ ὅσα ἀποκαλύπτονται ἀπὸ τον κ. Κούκουνα ἀξίζει νὰ προσεχθοὺν ἀπὸ ὅλους μας.

Μὲ την εὐκαιρία ποῦ κυκλοφόρησε πρόσφατα το νέο βιβλίο σας, ποῦ ἔχει τον τίτλο «Κατοχικὸ δάνειο - Ἡ ὅλη ἀλήθεια γιὰ το γερμανικὸ χρέος», ἐπανέρχεται πάλι στὴ συζήτηση ἡ γερμανικὴ ὀφειλὴ ποῦ ἔρχεται ἀπὸ τα χρόνια της Κατοχῆς. Πραγματικὰ πιστεύετε ὅτι θὰ μποροῦσαν ποτὲ οἱ Γερμανοὶ νὰ μας την ἐξοφλήσουν;

Τέτοιου εἴδους θέματα στὴ διεθνὴ πρακτικὴ δὲν κλείνουν ποτέ, παρὰ μόνο μὲ την ἀποκατάσταση του δικαίου. Στὴ συγκεκριμένη περίπτωση το ἀδιαμφισβήτητο δίκαιο ἀνήκει στὴ χώρα μας καὶ εἶναι θέμα χρόνου πότε ἐπιτέλους θὰ τακτοποιηθεῖ. Βέβαια, δὲν εἶναι πλέον τόσο ἁπλό, εἰδικὰ ἀφότου ἡ χώρα μας πέρασε ὑπὸ τον

Σ’ ἕνα γράμμα ὅλη ἡ ἀλήθεια

«Νομίζω, λοιπόν, ὅτι τὸ γράμμα Ε δὲ συμβολίζει οὔτε ἀριθμὸ οὔτε σειρὰ οὔτε σύνδεσμο οὔτε κάποιο ἄλλο ἀπὸ τὰ ἐλλιποῦς σημασίας μόρια. Ἀλλὰ εἶναι μία αὐτοτελὴς προσαγόρευση καὶ προσφώνηση τοῦ θεοῦ, ἡ ὁποία μὲ τὴν ἐκφώνησὴ τῆς κάνει αὐτὸν που τὴν πρόφερε νὰ συλλαμβάνει τὴν δύναμη τοῦ θεοῦ. Γιατὶ ὁ θεὸς σὲ κάθε ἕναν που προσέρχεται ἐδῶ ἀπευθύνει τὸ γνῶθι σαυτὸν σὰν ἑνὸς εἴδους χαιρετισμό, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι σὲ καμιὰ περίπτωση κατώτερος ἀπὸ τὸ ‘χαῖρε’. Ἐμεῖς, πάλι, ἀπαντώντας στὸ θεὸ λέμε «εἶ-σαι»(=εἶ)», θεωρώντας ὡς ἀληθὴ, ἀψευδὴ καὶ μόνο ταιριαστὴ μόνο σ’ ἐκείνον προσφώνηση αὐτὴν ποῦ σημαίνει τὸ εἶναι».
Πλουτάρχου, «Περὶ τοῦ Ει τοῦ ἐν Δελφοῖς», 392a, ἐκδόσεις Ζῆτρος, σελ. 329

Ὁ Πλούταρχος ἦταν ὁ πρεσβύτερος τῶν ἱερέων τοῦ Ἀπόλλωνος στὸ μαντεῖο τῶν Δελφῶν καὶ ὁ καθ’ ὕλην ἁρμόδιος γιὰ τὴν ἑρμηνεία τῶν πυθικῶν χρησμῶν. Ἡ ζωὴ τοῦ καὶ τὸ ἔργο τοῦ ἀπέχουν παρασάγγας ἀπὸ τὴν ἰδέα ποῦ μπορεῖ νὰ ἀναπτύξει κάποιος ἀγχωμένος καὶ παραζαλισμένος ἄνθρωπος τῶν ἡμερῶν μᾶς περὶ τοῦ ἰδανικοῦ, κατὰ φύσιν καὶ σὺν θεῶ ζῆν. Το «Περὶ τοῦ Ει τοῦ ἐν Δελφοῖς» ἀπ’ ὅπου προέρχεται τὸ

Την αλήθεια για τα Ιμια

«Ποιος τελικά θα μας εξηγήσει γιατί η στολή που φορούσε -την οποία έχουμε στο σπίτι μας- έχει τρύπες και κηλίδες αίματος;» Τάδε έφη Ιωάννης Καραθανάσης, ο 21χρονος γιος του ήρωα αξιωματικού Χριστόδουλου Καραθανάση, που έπεσε υπέρ βωμών και εστιών τη μαύρη νύχτα των Ιμίων.

Ο Ιωάννης Καραθανάσης μίλησε στο ειδησεογραφικό portal news247.gr και εξήγησε -μεταξύ άλλων- πώς μεγαλώνει ένα παιδί που δεν πρόλαβε να ζήσει τον πατέρα του, αλλά και γιατί το κράτος τηρεί στάση ένοχης σιωπής για τον ηρωικό θάνατό του. Αποκάλυψε και παραμέτρους της υπόθεσης που αγνοεί η κοινή γνώμη της Ελλάδας.

Το κράτος οφείλει εξηγήσεις στο έθνος, στον λαό και στους

SAOS - Η μπάντα που ζωντανεύει την αρχαία ελληνική παράδοση - Συνέντευξη με τον ιδρυτή του συγκροτήματος Ηφαιστίωνα Βαξεβανέρη

Πρώτη δημοσίευση: εφημερίδα «κυριακάτικη δημοκρατία»

Είναι συναυλία, ιεροπραξία ή τηλεμεταφορά στην αρχαία Ελλάδα με όχημα τις νότες και έναν μύθο από την αυγή της Ιστορίας; Δύσκολα θα το χαρακτήριζες, εύκολα θα το παρακολουθούσες και πάλι εξαιρετικά δύσκολα θα λησμονούσες πώς ένιωσες όταν το βίωσες. Το συγκρότημα SAOS ανέβασε πρόσφατα στο θέατρο Χυτήριο μια παράσταση όπου ο ελληνικός Λόγος, η μουσική και ο χορός έντυσαν τον ομηρικό ύμνο στη Δήμητρα, αφήνοντας μαγεμένους τους θεατές στο πέρας της βραδιάς. Οι στίχοι στα αρχαία (με οθόνη όπου υπήρχαν υπότιτλοι νεοελληνικής απόδοσης) και οι παραδοσιακές μουσικές απ’ όλη την Ελλάδα όλων των εποχών συνέθεσαν ένα ενιαίο σύνολο υψηλής στάθμης πολιτισμού και βαθέως συναισθήματος. Η περιπέτεια της Δήμητρας που ψάχνει απελπισμένη και ταυτόχρονα αποφασισμένη την κόρη της στα άχαρα δώματα του Πλούτωνα μπορεί να συγκλονίσει ακόμα και τον πιο ρηχό, τον πιο «αμύητο» άνθρωπο – αρκεί να δοθεί σωστά. Οι SAOS είναι μια πολυπρόσωπη προσπάθεια που απευθύνεται σε όλους όσοι απαιτούν ψυχαγωγία, μέθεξη και όχι απλή διασκέδαση. Αν και απόλυτα ελληνική η υφή των δημιουργημάτων του συγκροτήματος SAOS είναι συνάμα και παγκόσμια όπως όλα τα ανθρώπινα πονήματα που δημιουργήθηκαν με την καταβολή ικανού τιμήματος σε αλήθεια, ταλέντο και έμπνευση. Η συνέντευξη που ακολουθεί έγινε με τον ιδρυτή και ψυχή των SAOS Ηφαιστίωνα Βαξεβανέρη και

Περί ανοησίας και συμφωνίας

Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε δεν κάνει πολιτική, αλλά ψυχοθεραπεία μέσω της ελληνικής υπόθεσης. Για κάποιον λόγο, που εκείνος, ο στενότατος κύκλος του και κάποιοι άλλοι... ειδικοί γνωρίζουν, ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας εκτονώνει ένα τμήμα του ψυχολογικού φόρτου που φέρει η συνείδησή του μόνο όταν κάνει κακό στους Ελληνες και όποτε εκδηλώνει προκλητικά την περιφρόνησή του προς τον λαό και τις εκάστοτε ηγεσίες του.

Αν προηγείτο η πολιτική και όχι το συναίσθημα του ρεβανσισμού, ο κ. Σόιμπλε θα φρόντιζε να κάνει τη δουλειά του δίχως να επιδεικνύει τη διάθεση να διασύρει τον αντίπαλο - την Ελλάδα εν προκειμένω.

Πρώτα και κύρια, δεν θα αντιμετώπιζε την Ελλάδα ως αντίπαλο, αλλά ως μια πολύτιμη σύμμαχο. Αν κυριαρχούσε στη συνείδησή του η εξυπηρέτηση των γερμανικών συμφερόντων, δεν θα κατέστρεφε την εικόνα της Γερμανίας με την εκδικητική και προσβλητική στάση του.

Ομως, αυτό δεν τον απασχολεί. Δεν τον νοιάζει που επί των ημερών του ολόκληρος ο πλανήτης άρχισε ξανά να κάνει τον συνειρμό «Γερμανικό κράτος - Τρίτο Ράιχ», κάτι που οι συμπατριώτες του προσπάθησαν επί δεκαετίες να διορθώσουν.

Την Πέμπτη, στις εργασίες του Διεθνούς Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός, τόλμησε να πει, παρουσία του Ελληνα πρωθυπουργού, τη φράση «Είναι η εφαρμογή (σ.σ.: του Μνημονίου), ανόητε». Είναι ηλίου φαεινότερο ότι ήθελε, για μια επιπλέον φορά, να

Απάντηση επί προσωπικού σ' έναν «ψύχραιμο-αντιλαϊκιστή»

Χθες στο Facebook έγραψα αυτό: «Ο Σόιμπλε, μόλις ξεστόμισε το "ανόητε", έπρεπε να φάει μια καλοζυγισμένη σφαλιάρα. Τίποτε λιγότερο». Δεν ήταν δα καμιά σοφία, δελφικό επίγραμμα ή βαθυστόχαστη ανάλυση. Ήταν μια άποψη περί αντιδράσεως πρωτόγονης μεν αλλά εθνικά επιβεβλημένης. Οι ξένοι δεν δικαιούνται να μας προσβάλλουν ούτε να μας κουνούν το δάχτυλο – ειδικά όταν έχουν λεηλατήσει πολλάκις αυτό τον τόπο και στην πάροδο των αιώνων έχουν μαράνει με θάνατο και σκλαβιά μερικές δεκάδες εκατομμυρίων από τα άνθη του Γένους μας.
Μαζί με τις επιδοκιμασίες περί της φάπας στον Σόιμπλε ήρθαν και οι διαφωνίες. Αναμενόμενο. Όλοι οι άνθρωποι διαφέρουν στην αντιμετώπιση των πραγμάτων. Ακόμα και στα θεωρούμενα ως αυτονόητα. Όμως, μερικοί, προερχόμενοι μάλιστα από την ταχαμουδήθεν «εθνική» δεξιά πήραν καραμπαμπάμ το μέρος του Σόιμπλε! Στάσις ευθέως, οριζοντίως, καθέτως και πλαγίως προδοτική: «Ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης» έλεγε ο Καποδίστριας. Βρε δεν το καταλαβαίνουν αυτό με τίποτα. Ο ΓΑΠ, το συγκουβέρνο Σαμαρά – Βενιζέλου και

Οι Ποσειδωνιάτες Ελλάδος και κόσμου

«Την γλώσσα την ελληνική οι Ποσειδωνιάται

εξέχασαν τόσους αιώνας ανακατευμένοι

με Τυρρηνούς, και με Λατίνους, κι άλλους ξένους.

Το μόνο που τους έμενε προγονικό

ήταν μια ελληνική γιορτή, με τελετές ωραίες,

με λύρες και με αυλούς, με αγώνας και στεφάνους.

Κ' είχαν συνήθειο προς το τέλος της γιορτής

τα παλαιά τους έθιμα να διηγούνται,

και τα ελληνικά ονόματα να ξαναλένε,

που μόλις πια τα καταλάμβαναν ολίγοι.

Και πάντα μελαγχολικά τελείων' η γιορτή τους.

Γιατί θυμούνταν που κι αυτοί ήσαν Έλληνες -

Ιταλιώται έναν καιρό κι αυτοί·

και τώρα πώς εξέπεσαν, πώς έγιναν,

να ζουν και να ομιλούν βαρβαρικά

βγαλμένοι -ω συμφορά!-απ' τον Ελληνισμό».

Κωνσταντίνου Καβάφη, «Ποσειδωνιάται» (Από τα Κρυμμένα Ποιήματα 1877;-1923, Ικαρος 1993), από τον ιστότοπο kavafis.gr

Ο Αλεξανδρινός με αυτό το ποίημα μάλλον είχε στόχο να κεντρίσει τα αντανακλαστικά των συμπολιτών του, που αυτολησμονούνταν ως φορείς ενός εθνικού πολιτισμού και παρέδιδαν τους νόες τους στις θελξίμβροτες ωδές των σειρήνων του συγκρητισμού, ο οποίος ήταν σχεδόν αναπόφευκτος στην πάλαι ποτέ ακμάζουσα κοινότητα των Αιγυπτιωτών Ελλήνων. Μοιραία μεν η ύπαρξη του αλλότριου λέχους στην ελληνική κλίνη της Αιγύπτου, αλλά ο Καβάφης θεωρούσε ότι μπορούσε να περιοριστεί η έκταση του φαινομένου και το βάθος της επιρροής του. Αν ήταν βέβαιος ότι ήταν